Американдық жокей және шабандоздар жаттықтырушысы Джеймс Роу туралы

Кіріспе

Американдық жокей және ат жаттықтырушы Джеймс Гордон Роу аға (1857 - 2 тамыз 1929) – американдық жокей және ат жаттықтырушы, таза тұқымды жылқы жарыстарының Даңқ залына енгізілді. Ол жокей ретінде екі рет және жаттықтырушы ретінде 8 рет Белмонт Стакс жарысын жеңіп алды. Оның есебінде 34 чемпион ат бар, бұл Даңқ залындағы кез келген жаттықтырушыдан көп.

Ерте өмір және білім

Роу Вирджиния штатының Ричмонд қаласының айналасында дүниеге келді және 10 жасында жарыс жолында жұмыс істеуге барыпты. Ол 14 жасқа келгенде шағырт жокейден АҚШ-тың жетекші жокейі деп есептелді, және 1871 жылдан 1873 жылға дейін осы мәртебесін сақтап келді.

Мансап

Жасы ұлғайған сайын салмағы артты. 1875 жылы, 18 жасында Роу жокей ретінде жарыстардан шықты. Ол Дэвис & Холл жарыс шаруашылығында жаттықтырушы Дэвид В. Макконннің көмекшісі болып жұмыс істеді. Роу ақырында шаруашылықтың бас жаттықтырушысы болды. 1879 жылы Роу Дуайер бауырларының шаруашылығына қосылды. 1881 жылдың 17 мамырында, болашақ Даңқ залының аты Хиндумен бірге ол Кентукки Дербиінде жеңіске жеткен ең жас жаттықтырушы болды. Хинду сол жылы қатарынан он сегіз жарыста жеңіске жетті. Дуайерлер жылқыларын қаталдықпен жаттықтырды, бүгінгі күні бұл тәсіл қабылдаусыз және заңсыз болар еді. Роу 1885 жылы жылқыларын тым көп жарысқа қатыру туралы дау кезінде Дуайерлерден кетіп қалды, әсіресе Мисс Вудфорд атты биеге қатысты. Роу Альфред Ф. Уолкоттың Фэрфакс шаруашылығы үшін жаттықтырды, содан кейін ол 1889 жылға дейін жеке немесе еркін жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Ол өзінің шаруашылығын басқарған кезде оның клиенттерінің бірі Август Белмонт болды. 1891 жылы Роу кіші жарыстарда старт беруші болып жұмысқа қабылданды. 1892 жылдың қаңтар айында ол Монмут Парк Ассоциациясы, Кони Айленд Жокей Клубы, Бруклин Жокей Клубы және Нью-Йорк Жокей Клубтарының Бақылау Кеңесінде старт беруші ретінде жұмысқа орналасты. 1899 жылы Роу Джеймс Р. Киннің жарыс операцияларының бас жаттықтырушысы болды. 1911 жылы ол Гарри Пейн Уитнидің жарыс шаруашылығын басқарды, оның үшін ол екінші Кентукки Дерби жеңімпазын дайындады. Роу 1908, 1913 және 1915 жылдары ат жарыстарында ең көп ақша ұтқан, ал сол жылы Уитни шаруашылығының Regret атты биесі Кентукки Дербиінде жеңіске жеткен алғашқы бие болды. Regret 1915 жылғы жылдың жылқысы деп танылды. Кейін ол Жартыс залына сайланды. Роу Прекнесс Stakes жарысында төрт рет екінші орын алды және 1921 жылы Broomspun атты жылқымен жеңіске жетті. Көптеген маңызды жарыстардағы жеңістеріне қарамастан, Роу Белмонт Stakes жарысындағы жылқыларының көрсеткен нәтижелері үшін есімдері сақталды. 1883 және 1913 жылдар аралығында ол Белмонт Stakes жарысын 8 рет жеңіп алды, бұл тарихтағы кез келген жаттықтырушыдан көп. Оның жеңістерінің бірі 1908 жылы Колин атты жылқымен болды, ол 15 жарысқа қатысып жеңіске жеткен. Роу Колинды өзі жаттырған ең ұлы жылқы деп есептеді. Ол бірде өзінің қабір тасында тек мына сөздерді көргісі келетінін айтқан: "Ол Колинды жаттықтырды".

With age came weight, and in 1875, at the age of 18, Rowe retired from racing as a jockey. He began working for the Davis & Hall racing stable as an assistant to the trainer, David W. McConn. Rowe eventually became head trainer for the stable. In 1879, Rowe joined the Dwyer Brothers Stable. On May 17, 1881, with the future Hall of Fame horse Hindoo, he became the youngest trainer to win the Kentucky Derby. Hindoo won eighteen straight races that year. The Dwyers pushed their horses hard, in a manner that would be unacceptable and illegal today. Rowe quit the Dwyers in 1885 in a dispute regarding over racing their horses, especially the mare Miss Woodford. Rowe trained for Alfred F. Walcott's Fairfax Stable, after which he was a public or freelance trainer until 1889. While he ran his own stable one of his clients was August Belmont. In 1891, Rowe was hired as the race starter at minor racetracks. In January 1892, he was hired by the Board of Control as starter for the Monmouth Park Association, Coney Island Jockey Club, Brooklyn Jockey Club, and the New York Jockey clubs. In 1899, Rowe became head trainer for the racing operations of James R. Keene. In 1911, he took charge of the racing stable of Harry Payne Whitney, for whom he trained his second Kentucky Derby winner. Rowe was the leading money winner in horse racing in 1908, 1913, and 1915, the year the Whitney stables' Regret became the first filly to win the Kentucky Derby. Regret was named 1915's Horse of the Year. She was later elected to the Racing Hall of Fame. Rowe had four second place finishes with horses in the Preakness Stakes and won it with Broomspun in 1921. Despite his many victories in important races, it is for the performance of his horses in the Belmont Stakes that Rowe is most remembered. Between 1883 and 1913, he won the Belmont Stakes 8 times, more than any other trainer in history. One of those victories came in 1908 with a horse named Colin, who went unbeaten during his 15 race career. Rowe considered Colin to be the greatest horse he had ever trained. He once said that for his epitaph he wanted only these words: "He trained Colin."

Мұра

1955 жылы Ұлттық жарыс мұражайы мен Даңқ залы құрылғаннан кейін Джеймс Роу ағасы қайтыс болғаннан соң құрметпен қабылданды. Оның ұлы, Джеймс Роу кіші де жаттықтырушы ретінде өте табысты мансапқа қол жеткізді, бірақ 42 жасында жүрек талмасынан көз жұмды.