Кіріспе

Англиядағы ауыл

Ерте тарих

Бұл аймақта қоныстану Рим билігінен бұрын, британдық темір дәуірінде немесе одан да ертерек басталды. Ауылға бірнеше ежелгі жолдар келіп қосылады. Имбердің бар екендігі туралы алғашқы жазбаша мәліметтер сакс дәуірінен, 967 жылға қатысты. 1086 жылғы "Domesday Book"-та жеті шаруашылықтан тұратын Imembrie деген кішкентай елді мекен тіркелген. Ауылдың Әулие Гилдің шіркеуі 13 ғасырға дейін салынған, ал 15 ғасырға қатысты ерекше қабырға суреттері бар. 14 ғасырға қарай ауыл халқы шамамен 250 адамға жеткен, және 19 ғасырға дейін осы деңгейде сақталған деп есептеледі. 1851 жылғы халық санауында халық саны 440 адамды құрады, ал Имбер эвакуацияланған кезде шамамен 150 адамға дейін азайды. Имбер әрқашан оқшауланған қауым болды, себебі Солсбери жазығында халық тығыз емес еді. Тұрғындарының көп бөлігі ауыл шаруашылығында немесе оған тікелей байланысты жұмыстарда жұмыс істеді. Ауылдың пішіні – сызықтық ауылдың созылған түрі, ал оның басты көшесі Имбер док деп аталатын өзеннің бағытымен жүрді. Жақсы сақталған жалғыз ғимарат – шіркеу, ал қалғандары уақыт өте келе қирады немесе армия тарапынан бұзылды. 1943 жылы баптист шіркеуі (1839 жылы салынған, 1970-ші жылдардың соңында бұзылған), пошта бөлімі және Белл Инн атты паб болды, ол әлі де тұр; сондай-ақ, Имбер Корт сарайы, ферма үйі, ферма коттедждері, кішкентай мектеп және 1938 жылы салынған төрт "кеңес үйі" типтес үйлер сақталған.

Құтқару және әскери пайдалану

19 ғасырдың соңында Соғыс министрлігі Солсбери жазығында, негізінен Имбердің шығысында жер сатып ала бастады және оны жаттығулар үшін пайдаланды. 1920 жылдардың соңында Имбер маңындағы шаруашылықтар, сондай-ақ ауыл тұрған жерлер сатып алынды. Ауыл шаруашылығының дағдарысы, әскерилер ұсынған жақсы бағалармен қосылып, жерді сатуға ынталандырды, ал жаңа жалдау шарттарына наразылық білдіргендердің саны аз болды, себебі бұл шарттар Соғыс министрлігіне қажет болған жағдайда бақылауға алуға және тұрғындарды шығаруға мүмкіндік берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Имбердегі және оның айналасындағы жерлердің көбі, шіркеу, пасторлық үй, капелла, мектеп және «Белл» қонақүйінен басқа, Соғыс министрлігіне тиесілі болды. 1943 жылдың 1 қарашасында, Еуропа құрлығына одақтас әскерлердің басып кіруіне дайындық жүргізіліп жатқанда, Имбер тұрғындары ауылдық мектепте жиналысқа шақырылып, үйлерін тастап кетуге 47 күн бұрын хабарланды; Имберді АҚШ әскерлері көшедегі шайқас жаттығулары үшін пайдалану жоспарланған. Ричард Мадиганның Қорғаныс жерлері комитетіне (ҚЖК) берген куәлігінде көшедегі шайқас жаттығулары өтпегені, ал оның және басқалардың міндеті ауылды тұрғындар қайтып келгенге дейін жақсы күйде ұстау болғаны айтылды. Шығару себебі – ауылдың артиллериялық оқтардың түсу аймағына жақын орналасқандығы. Кетуге мәжбүрленгеніне ашуланған тұрғындардың көпшілігі қарсылық көрсетпеді, тіпті ас үйлерінде консервіленген азық-түліктерді қалдырып, соғысқа үлес қосу – олардың міндеті деп есептеді, Отан үшін құрбандықтар жасады. Көшіп кету үшін төленген өтемақы шектеулі болды, ал бір шаруашылықтың тұрғындары әскер тарапынан күшпен шығарылды. 40 жылдан астам уақыт бойы ауылдың ұстасы болған Альберт Нэш өзінің ұстаханасында жылап отырғаны табылған, кейіннен ол Имберге қайтарылып жерленген алғашқы тұрғын болды. Ол ауылды тастауға мәжбүрленгеннен кейін жүрегі сынып қайтыс болды. Соғыстан кейін ауыл жаттығулар үшін кеңінен пайдаланылды, әсіресе Солтүстік Ирландияның қалалық аймақтарында қызмет етуге дайындалып жатқан сарбаздарды дайындау үшін. 1970 жылдары жаттығуды жеңілдету үшін бірнеше бос үйлер салынды. 1988 жылдан бері қалалық соғыс жаттығулары оңтүстік-шығысқа қарай 5 шақырым жердегі Копехилл Даун жаңа құрылған кешенінде жүргізілуде. «Белл» қонақ үйі 1950 жылдардың ортасында, ал баптист капелласы 1970 жылдардың соңында Қорғаныс министрлігіне сатылды. Имбердің азаматтық округі ақырында оңтүстікке орналасқан көршілес Хейтсбери округіне қосылды, ал Англия шіркеуі үшін Имбердің шіркеулік округі солтүстікке орналасқан Эдингтон округіне қосылды.

Қайта қалпына келтіру әрекеттері

Ауылдың көптеген ғимараттары Ұлыбритания әскери операциялары басталған соғыстан кейін снарядтар мен жарылыстардан зақымданып, содан кейін ауа райының әсерінен тозығып, тез құлдырауға ұшырады. Ауыл тұрғындарына алты ай ішінде қайта оралуға рұқсат берілгенімен, бұған ешқашан мүмкіндік берілмеді. Соғыс аяқталғаннан кейін Имберді соғысқа дейінгі жағдайына келтіруге тырысылды, бірақ зақым өте аз болды, себебі бақылаудан бас тарту туралы шешім қабылданды. Қайта оралу туралы келісімді растайтын құжаттар 1970 жылдарда ғана табылды. 1961 жылы ауыл тұрғындарының қайта оралуына рұқсат беруді талап ету үшін ауылда митинг ұйымдастырылды, оған 2000-нан астам адам қатысты, оның ішінде көптеген бұрынғы тұрғындар. Қоғамдық тыңдау өтті және Имбердің әскери мақсатта пайдаланылуын жалғастыру туралы шешім қабылданды. Бұл мәселе Лордтар палатасында да көтерілді, нәтижесінде шіркеу сақталады және әр жылғы Сент-Джайлз күніне ең жақын сенбіде ғибадат етуге ашық болады деп шешілді, бұл дәстүр қазірге дейін сақталуда. Имберді қайта жаңғыртуға тағы бір әрекет 1970 жылдардың басында жасалды, осыған орай Қорғаныс жерлері комитетіне (ҚЖК) Қорғаныс министрлігінің жерлерін сақтау қажеттілігін зерттеу тапсырылды. Имбер ісі бойынша ҚЖК алдында Имберді зерттеуші Дэвид Джонсон, ауылды эвакуациялауға көмектескен және соғыстан кейін оралуға берілген уәде туралы куәлік берген бұрынғы солдат Ричард Мадиган, сондай-ақ соғыс кезіндегі ұшқыш Рекс Маттерс өкілдік етті. Оларға 1960 жылдардың басында науқанды басқарған Остин Андервуд көмектесті, ал бұрынғы ауыл тұрғындарынан жазбаша дәлелдер ұсынылды. Барлық қосымша дәлелдерге қарамастан, оның ішінде 1943 жылдан бері алғаш рет табылган түпнұсқа шығарылу хаты (қайта оралуға мүмкіндік беретін) болса да, ҚЖК ауылды әскери мақсатта пайдалануды ұсынды.

Қазіргі күн

Жыл сайынғы шіркеу қызметіне 1 қыркүйекке (St Giles' Day) жақын сенбіде бұрынғы тұрғындар, ауылды жаттығу үшін пайдаланған әскерлер және жалпы жұртшылық қатысады. Шіркеу ауласына шағын саны бұрынғы тұрғындар жерленген, ал шіркеуде жерлеу рәсімдері өткізілген. 2009 жылдан бері Рождествоға дейінгі сенбіде колядка айтылады. Қорғаныс министрлігі ауылға жылына бірден елу күнге дейін қоғамдық кіруге рұқсат беруге міндетті; 2010 жылдардың соңында, рұқсат күндерінің саны үш күнге дейін азайтылды, себебі заңбұзушылықтар болған. 2009 жылдан бері ауылдың жылдық жазғы ашылуына Уорминстерден келетін Imberbus деп аталатын, белгілі бір маршрутпен жүретін Routemaster екі қабатты автобустары қызмет көрсетеді, ол қайырымдылыққа қаражат жинауға көмектеседі. 2001 жылы Англия шіркеуінің баспасөз хабарламасына сәйкес, Сент-Джайлс шіркеуіне "көлемді жөндеулер қажет болды". Парохиалдық шіркеу кеңесі жылына бір рет ғибадат ету үшін ғана қолжетімді ғимаратты күтіп ұстау жауапкершілігін қабылдай алмайтындықтан, Эдингтон мен Имбер шіркеу кеңесі Имбер шіркеуін пайдасыз деп жариялау туралы өтініш жасады, бұл процесс 2005 жылы шіркеудің Шіркеулерді сақтау қорына берілуімен аяқталды. Осы уақыт аралығында 2003 жылы шіркеу мұнарасына шартқы соқты, бұл құрылымды әлсіретті, бірақ қайта жаңарту жұмыстары 2008 жылы басталды және жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін жылдық қызмет 2009 жылдың қыркүйегінде қайта жаңғыртылды. 2023 жылдың 5 қаңтарында Рей Нэштің жерлеу рәсімі өтті, ол 1943 жылы эвакуацияланғаннан бергі Сент-Джайлс зиратындағы екінші белгілі жерлеу болды. Нэш ауылдың ұстасы Альберт Нэштің шөбересі, Имберде туған және шіркеудегі соңғы тіркелген крещение рәсімдерінің бірі болды. Оның әкесі Джим 1936 жылы қайтыс болды және ол да Имберде жерленді, ал Рей Нэш өлімінен кейін әкесімен қайта қосылғысы келді. Ол Имбердің соңғы тұрғыны болуы мүмкін.

Басқару

1961 жылы приходтың халқы 0 адамды құрады. 1991 жылғы 1 сәуірде приход таратылып, Хейтсберимен біріктірілді. "Хейтсбери, Имбер және Ноук" деп аталатын приход кеңесі осы приходты және көршілес Ноук приходының аумағын қамтиды. Сайлаушылары болмаса да, Имбер парламентте Оңтүстік-Батыс Уилтшир округінің депутаты Эндрю Меррисон және Уилтшир кеңесінің мүшесі Кристофер Ньюбери арқылы өкілдік етіледі. Сент-Джайлз шіркеуін есептемегенде, бұрынғы приходтың барлық аумағы Қорғаныс министрлігіне тиесілі және Солсбери жазығындағы оқу полигонының бөлігі ретінде басқарылады.

Танымал мәдениет

Имбер 1965 жылы түсірілген «Бізді ұстасаң ұста» фильмінде, режиссер Джон Бурманның тұңғыш көркем фильмі және британдық поп-тобы The Dave Clark Five үшін маңызды рөлде ойнаған. Виктор Кэннингтің 1972 жылы жасөспірімдерге арналған «Қашқындар» романында Лонглит сафари паркінен қашып кеткен гепард Имберге жақын атыс полигонында мекендейді, ал оның балаларын жас батыр Смайлер табады. Имберде түсірілген фотосурет 2009 жылы шотландтық We Were Promised Jetpacks инди-рок тобының тұңғыш альбомы «These Four Walls» мұқабасында пайда болған. 2013 жылы Джоанна Росситердің «Теңіз өзгерісі» романы Имбердің эвакуациялануына және содан кейінгі жылдары ауыл тұрғындарының соғыс және соғыстан кейінгі өміріне арналған. Нил Спрингтің 2017 жылғы «Жоғалған ауыл» романы, әуесқой-ғалым Гарри Прайс қатысқан қорқынышты оқиға, Имберде орын алады. Имбер Майкл Портильоның 5-ші арнадағы «Портильоның Британияның жасырын тарихы» сериясының төртінші эпизодында көрсетілген, ол 2018 жылдың 11 мамырында эфирге шықты.

Музыкалық сілтемелер

Маунт Вернон өнер зертханасы Дрю Мулхолландтың «Имбер» атты инструментальдық шығармасын жазды және ол 1998 жылы Earworm Subscription Series (WORMSS2) сериясында жарық көрді. Грузин композиторы Гия Канчелидің «Кішкентай Имбер» шығармасы – шағын ансамбль, дауыс, балалар және ерлер хоры үшін арналған туынды. Ол 2003 жылы Имбердегі шіркеуде орындалды және 2008 жылы ECM Records лейблінде шығарылды (ECM 1812). Норвегиялық электрондық дуэт Kook «Imber, Wiltshire» атты жеті сөзсіз композициядан тұратын альбом жазды, барлық атаулары ауыл мен оның тұрғындарынан алынған. Бұл альбом Va Fongool Records (VAFCD011) лейблінде жарық көрді. Уилтшир халық тобы The Yirdbards өздерінің «The Ghosts of Old Imber» әнін 2013 жылдың қазан айында ауылдағы Сент-Джайлс шіркеуінде жазды және 2014 жылы шіркеуге қаржы жинау мақсатында CD-ге шығарды. Bad Amputee тобының 2020 жылы шыққан «Convenience Kills» альбомында «Imber» деп аталатын ән бар (Ferric Mordant FE11). 2022 жылы Modern Aviation лейблінде «Look to Imber» атты кассеталық альбом жарық көрді, онда ауыл тарихына негізделген он екі эксперименталды немесе халықтық шығарма қамтылған. Кристофер Бонд жазған «The Lost Village of Imber» – қола оркестрі үшін арналған шығарма, ол 2019 жылы Англияның Өнер кеңесі мен Норман Джонс Траст Фондының қолдауымен Браттон Сильвер Бендінің тапсырысы бойынша, топтың 160 жылдығын мерекелеу үшін жазылды. Ол 2020 жылы Cory Band тобымен алғаш рет көпшілік алдында орындалды және 2022 жылдың қыркүйегінде Имбер ауылынан шамамен 9 миль қашықтықтағы Дилтон Марш қаласындағы Holy Trinity шіркеуінде Браттон Silver Band тобымен бірінші рет орындалды. Бұл шығарма 2023 жылғы Ұлыбританияның Ұлттық қола оркестрлер чемпионатының үшінші секциясы үшін сынақ туындысы ретінде таңдалды.