Кенни Роджерс және «Бірінші Басылым» тобының тарихы

Кіріспе

Американдық кантри-рок тобы

Кенни Роджерс және Бірінші редакция, 1970 жылға дейін Бірінші редакция деп аталатын, американдық рок-тобы болды. Топтың стилін нақты бір жанрға жатқызу қиын болды, себебі ол кантри, рок және психоделикалық поп элементтерін біріктірді. Оның тұрақты мүшелері Кенни Роджерс (жетекші вокал және бас-гитара), Микки Джонс (барабан және соққы аспаптары) және Терри Уильямс (гитара және вокал) болды. Топ 1967 жылы құрылды, оның құрамына фолк музыканты Майк Сеттл (гитара және қосымша вокал) және опералық білім алған Тельма Камачо (жетекші вокал) кірді. 1960 жылдардағы контрмәдениет дамыған кезде First Edition 1967 жылы Reprise Records компаниясымен келісімшарт жасады және 1968 жылдың басында "Just Dropped In (To See What Condition My Condition Was In)" (АҚШ №5) психоделикалық синглымен алғашқы үлкен хитіне қол жеткізді. Басқа да хит-парадтардан кейін, "But You Know I Love You" (АҚШ №19) және "Барлығын айт, бауырым" (АҚШ №17) топ, енді "Кенни Роджерс және Бірінші редакция" деп таныстырылып, тағы да ондыққа енді, бұл жолы 1969 жылы "Руби, махаббатыңды қалаға алып кетпе" (АҚШ №6, Ұлыбритания №2) әнімен. Бірінші редакция келесі алты жыл бойы әлемдік жетістіктерге ие болды. 1970 жылдардың ортасында топтың жетекшісі Кенни Роджерс жеке музыкалық мансабын бастады, ол барлық уақыттағы ең көп сатылған кантри әртістерінің біріне айналды.

Алғашқы жылдары

Кенни Роджерс пен The First Edition көбінесе шығармашылық тұрғыдан шектеліп қалған New Christy Minstrels тобының бұрынғы мүшелерінен құралған. Ерекшелік – Микки Джонс, ол Боб Диланның алғашқы электрлік әлемдік турнесінде оның тобының құрамында болған. 1967 жылы продюсер және атқарушы Джимми Боуэн үшін жұмыс істейтін Терри Уильямстың анасының көмегімен олар Reprise компаниясымен келісімшарт жасасып, "I Found a Reason" атты алғашқы синглын жазды, ол аз сатылым көрсетті. Сетл өзінің жұмысы рок сипаттарын қабылдағанда, топ құру идеясын ойлап тапқан. Алдыңғы жеті жылда Сетл көбірек халықтық стильдегі әндер жазды, ең белгілісі – көп орындалған "Sing Hallelujah". Олардың келесі шығармасы (Роджерс орындаған), психоделикалық сингл "Just Dropped In (To See What Condition My Condition Was In)" алғашқы рет назар аударды. Продюсері Майк Посттың аранжировкасымен шыққан синглге Глен Кемпбелл кері гитаралық кіріспе ойнап, Майк Дизи түрлі психоделикалық дыбыстарды қосты. Ол 1968 жылдың басында хитке айналып, Billboard Hot 100 хит-парадында 5-орынға көтерілді. Терри Уильямс орындаған соло Джими Хендриксті Роджерске бұл оның сүйікті пластинкасы екенін айтуға итерді. Топтың келесі үш синглы коммерциялық сәтсіздікке ұшырады, сондай-ақ екінші альбомы да. 1968 жылы шыққан "But You Know I Love You" (Сетлдің әні) ерекше қола түсті кантри-фолк дыбысына ие болды, бұл олардың жанкүйерлерін көбейтті. 1968 жылғы 8 желтоқсанда "The Smothers Brothers Comedy Hour" бағдарламасында орындалғанда, көрермендер ән шын мәнінде аяқталмай тұрып, жалған аяқталудан кейін тым ерте қол шапалақтады. Бұл жазба "Just Dropped In" әні Billboard тізіміндегі ең жоғары көрсеткішінге жеткеніне бір жылдай уақыт өткен соң Hot 100-де 19-орынға жетті. Микки Джонстың "That Would Be Me" кітабында айтылғандай, Тельма 1968 жылдың соңында топтан шығарылды ("But You Know I Love You" және аталған Smothers Brothers телешоуынан кейін, бірақ жазба Hot 100 тізіміне енбес бұрын), көптеген концерттер мен репетицияларды қатыстырмағандықтан. Тельма бұл жағдайды басқаша қабылдады. Ол студияда олармен бірге болуды ұнатқанын, бірақ денсаулығы мен жеке өмірі үшін гастрольдер тым қиын болғанын айтты. Барлығы жағдайдың осылай жалғасуы мүмкін емес екенін келісті, және оның орнына бөлмедесі Мэри Арнольд, Айова штатында туған әнші, жаңа келген Карен Карпентерді басып озып, жұмысқа орналасты. Тельма алғашқы үш LP-де және төртінші альбомның жартысында ойнады. Арнольд "Reuben James" әнімен дебют жасады. Онжылдықтың соңында Роджерстің ұзын қоңыр шашы, сырғасы және қызғылт көзілдірігі болды. Кейіннен оны "Хиппи Кенни" деп атады. Роджерс сол кезде әлдеқайда жұмсақ вокал стиліне ие болды. 1969 жылдың ортасында топ Mel Tillis-тің "Ruby, Don't Take Your Love to Town" әнімен тағы бір Топ-10 хитін енгізді. Миккидің барабан ойнауы әннің құрамына кірді. Роджерстің концерттерінде әнге көбінесе қол шапалақталып, әзілдесе де, сол кезде ол маңызды болды. Американың Вьетнам соғысына қатысуының шарықталу кезеңінде мүгедек ардагердің трагикалық оқиғасын айту батыл қадам болды. Әннің мәтіні бастапқыда Корея соғысы туралы болған, бірақ ол Корея, Вьетнам немесе тіпті Жапонияның Перл-Харборға шабуылы туралы болуы мүмкін еді. Әнді кейбір диджейлер таңдап алды, және "First Edition '69" альбомына енгізілген соңғы тректі шығаруға үлкен сұраныс туды. "Ruby" әнін "But You Know I Love You" әніне ұқсас "Once Again She's All Alone" әнімен бір уақытта шығару үшін топ өздерін "Kenny Rogers and the First Edition" деп атады. "Ruby" хитке айналғаннан кейін, бұл атау қалыптасты. Терри кейін бұл өзін Глэдис Найттың Pips тобының мүшесі сияқты сезіндірді деп айтты. Бұл, олардың үшінші үлкен хиті, бұрынғы екеуі сияқты Кенни Роджерсті жетекші вокал ретінде ұсынды, сонымен қатар топтың атын өзгерту Кеннидің әлемдік деңгейде танымал атына жол ашты.

Kenny Rogers and The First Edition were mostly made up of former members of the New Christy Minstrels who felt creatively stifled. The exception was Mickey Jones, who had been part of Bob Dylan's backing group on his first electric world tour. In 1967, with the help of Terry Williams' mother, who worked for producer and executive Jimmy Bowen, they signed with Reprise and recorded their first single together, "I Found a Reason", which had minor sales. Settle had first come up with the idea of forming the band as his work took on the characteristics of rock. Over the previous seven years, Settle had been writing decidedly more folk oriented songs, most notably the oft covered "Sing Hallelujah". It was their follow up (sung by Rogers), the psychedelic single "Just Dropped In (To See What Condition My Condition Was In)", that first got notice. The single, with an arrangement by their producer, Mike Post, had Glen Campbell playing the backward guitar intro and Mike Deasy providing various psychedelic sounds. It became a hit early in 1968, climbing to No. 5 on the Billboard Hot 100. Terry Williams played the solo that later led Jimi Hendrix to tell Rogers that it was his favorite record. The group's next three single releases failed commercially, as did their second album. The 1968 release "But You Know I Love You" (composed by Settle) possessed a distinctive brass tinged country folk sound, broadening their fan base. In the group's rendition on The Smothers Brothers Comedy Hour that aired on 8 December 1968, the audience was unwittingly fooled into applauding too soon, right after the false ending but well before the real ending. The record peaked at No. 19 on the Hot 100 just under a year after "Just Dropped In" was at its Billboard summit. According to Mickey Jones' book That Would Be Me, Thelma was fired from the group in late 1968 (soon after the release of "But You Know I Love You" and the aforementioned Smothers Brothers television appearance, but before the record would chart on the Hot 100), after missing too many gigs and rehearsals. For her part, Thelma did not see it the same way. She has stated that while she always loved being with them in the studio, the road was too hard on her from a health and personal standpoint. All agreed that the situation could not continue, and she was replaced by her roommate, Mary Arnold, an Iowa born singer who beat out newcomer Karen Carpenter for the job. Thelma appears on the first three LPs plus half of the fourth album. Arnold made her debut on "Reuben James". By the end of the decade Rogers had long brown hair, an earring, and pink sunglasses. Known affectionately in retrospect as "Hippie Kenny". Rogers had a notably smoother vocal style at the time. During mid 1969 the band scored another Top Ten hit with Mel Tillis' "Ruby, Don't Take Your Love to Town". Mickey's drumming was part of the hook. At Rogers' shows the song was often clapped along to, or joked around with, but it was meant seriously at the time. Telling the graphic story of a crippled veteran was admirably daring at the height of America's involvement with the war in Vietnam. The song lyrics were originally meant to address the Korean War, albeit in such a vague way that it could have referred to Korea, Vietnam, or even the Japanese attack on Pearl Harbor. The song was picked up by some disc jockeys, and there was suddenly great demand to release the final track recorded for, and included on, the First Edition '69 album. In order to release "Ruby" at the same time as the "But You Know I Love You" soundalike "Once Again She's All Alone", the group renamed themselves "Kenny Rogers and the First Edition". When "Ruby" became the hit, the name stuck. Terry later said that this made him feel like one of Gladys Knight's Pips. This, their third major hit single, like the previous two featured Kenny Rogers on lead, along with the band name change, these factors cemented Kenny's fate as a global household name.

Басты кезең

Кенни Роджерс пен "Бірінші басылым" бес хитке ие болды. Роджерс алғашқыда оны осыраңды жанкүйер деп ойлаған адам, гольф матчында Роджерске "Рубен Джеймс" әнін алғаш рет ұсынды. Америкалық әнші-композитор Алекс Харвиге ән жазатын ол адам, Роджерс тыңдағанша жасыл желектердің бойымен ән шырқады. Роджерс әннің қара нәсілді ер адамның ақ нәсілді баланы тәрбиелеуі туралы бейнесін ұнатып, оны жазуға келісті. "Рубен Джеймс" 1969 жылдың соңында шықты, сол кезде Майк Сеттл бірнеше айдан бері жоқ еді. Оның орнына Кин Васси келді. Топ ел, рок және фолк әндерін шамамен бірдей үлесте жазып, жанрлар арасындағы шекараны бұлыстырды. "Бірінші басылым" тобы "Something's Burning" әнімен, 1970 жылдың басындағы №11 хитпен, атақ-даңқының шыңына жетті. Ашық түрде жыныстық мазмұнды ән, оның айналасындағы дау-дамайлар оның чарттардағы жолын сәл қиындатты. Дегенмен, Кеннидің жұмсақ дауысы мен хордың рок-дайрысы тобына үлкен мақтау әкелді. "Burning" әні нағыз жүрек соғысының дыбысымен басталады, ол әннің ырғақты бейнесін беру үшін кері ойнатылды. Осы уақытта Терри Уильямс жеке әндерді жаздыра бастады. Уильямстың "I'm Gonna Sing You A Sad Song Susie" әні "Бірінші басылымның" келесі альбомы "Tell It All Brother"-дің бір бөлігі болды. Атау трекі (сонымен қатар Харви жазған), махаббат пен бауырластық туралы, ұлттық топ 20-ға енді және 1970 жылдың 13 тамызында WRKO-ның топ 30-ды бір апта бойы басып тұрды. Кент штатындағы оқиғадан кейін бір айдай өткен соң шыққан әнге тұрған жерінен қошамет көрсетілді. Топтың теледидарда жиі пайда болуымен қатар, Кенни Роджерс пен "Бірінші басылым" әндері 1970 жылы екі фильмде де пайда болды. Біріншісі – "Flap" саяси комедиясы үшін ешқашан пластинкаға жазылмаған "If Nobody Loved" әні. Бірнеше айдан кейін олар "Someone Who Cares" және "A Poem I Wrote For Your Hair" әндерін жазды, олар Джейсон Робардс және Катарине Росс жұлдыздығы бар "Ақымақтар" фильмінің саундтрегінде пайда болды. "Ақымақтар" (саундтрек) 1971 жылы шықты. 1970 жылдың соңында "Бірінші басылым" Васси жазған "Heed the Call" әнімен Top 40 хиттерінің жетіншісіне ие болды. Бауырластыққа қажеттілік туралы тағы бір ән, ол "Tell It All Brother" балладасының қарқынды әрі қарама-қарсылығы ретінде қарастырылды. Келесі сингл "Someone Who Cares" әні "Ақымақтар" фильмінің саундтрегінен алынған. "Someone Who Cares" әні жеңіл музыка чарттарында жоғары орын алғанымен, ең үздік елулікке енбеді. Бұл "Бірінші басылымның" өзінің имиджін жаңартпақ болған кезеңді бастады. Клавиатурашы Джон Хоббс қысқа уақытқа топқа қосылды, бірақ болашақ жазбаларда ойнағанымен, альбомның мұқабасында немесе жарнамалық фотосуреттерде көрінбеді. Оның қысқа мерзімдегі қызметі PBS телеарнасындағы "Tell It All" арнайы бағдарламасында көрсетілді. Бұл бағдарлама топты ерекше тереңдікпен қарастырып, олардың барлығы камера алдында еркін сөйледі. 1971 жылдың ортасында "Бірінші басылым" "Take My Hand" атты госпел синглын шығарды, ол чарттардың төменгі жағына жақын келді.

Kenny Rogers and the First Edition had five hits. A man Rogers at first took to be a rude fan first pitched "Reuben James" to Rogers at a golf match. The man, who turned out to be a song pitcher for American songwriter Alex Harvey, followed him around the greens singing the song until Rogers listened. Rogers loved the song's look at a black man raising a white boy and agreed to record it. "Reuben James" came out at the end of 1969, by which time Mike Settle had been gone for several months. During his absence, he was replaced by Kin Vassy. The group continued to record country, rock, and folk by fairly equal measures, blurring the lines among the genres. The First Edition reached what was arguably the peak of their fame with "Something's Burning", a No. 11 hit in early 1970. A blatantly sexual song, it was slightly hindered chart wise by the controversy surrounding it. Regardless, Kenny's soft voice on verses and rock shouting on the chorus earned the group much acclaim. "Burning" opened with a sample of an actual heartbeat played backward to replicate the song's rhythmic beat. Meanwhile, Terry Williams had begun to record some solo singles. Williams' "I'm Gonna Sing You A Sad Song Susie" was part of the First Edition's next LP Tell It All Brother. The title track (also written by Harvey), which dealt with love and brotherhood, was a national top 20 hit and topped WRKO's August 13, 1970, top 30 survey for one week. Released a month or so after the Kent State shootings, the song drew a standing ovation the night it debuted live. In addition to the band's continuing frequent appearances on television, songs by Kenny Rogers and the First Edition were featured in two 1970 films. First up was the never released on record "If Nobody Loved" for the camp political comedy Flap. A few months later they recorded "Someone Who Cares" and "A Poem I Wrote For Your Hair" to appear in the soundtrack for the romantic film Fools starring Jason Robards Jr., and Katharine Ross. The Fools (soundtrack) was released in 1971. At the end of 1970, the First Edition had their seventh Top 40 hit with the Vassy penned "Heed the Call". Another song about the need for brotherhood, it was seen as an uptempo counterpart to the balladry of "Tell It All Brother." The next single, "Someone Who Cares", was taken from the Fools movie soundtrack. Though scoring high on the easy listening charts, "Someone Who Cares" failed to reach the pop top fifty. This ushered in a period during which the First Edition attempted to retool its image. Keyboard player John Hobbs was briefly in the lineup, but, though he played on future recordings, was not in the group long enough to appear on any album covers or publicity photos. His brief tenure was captured in the PBS television special Tell It All. The special provided an unusually in depth look at the group, all of whom were at ease speaking in front of the camera. In mid 1971 the First Edition released a gospel single called "Take My Hand", which barely scraped into the bottom of the charts.

Теледидар және кейінгі релиздер

1970 жылдың соңында пилоттық түсірілімнің табыстылығынан кейін, 1971 жылдың күзінде Кенни Роджерс және Бірінші редакция өздерінің "Rollin' on the River" телесериалдарының жүргізушілері болды. Кейіннен "Rollin" деп қысқартылған бұл шоу Канадада түсірілді (жақында салынған канадалық контент талаптарын пайдаланып), ол рок, блюз және фольклор орындаушылары мен топтарына бағытталған. "The Sonny & Cher Comedy Hour"-дан айырмашылығы, "Rollin" Айк және Тина Тернер сияқты қиын қонақтарға, Бо Диддли сияқты ардагерлерге, Ронни Хокинс сияқты канадалық ардагерлерге және Джим Кросс сияқты жаңа орындаушыларға назар аударды. Шоу сонымен қатар Бірінші редакцияға Кенни мен Терридің ұзақ уақыт бойы өздерінің қойылымдарының бір бөлігі болған комедияны көрсетуге мүмкіндік берді. Жақсы рейтингке ие болғанымен, "Rollin" бір жағымсыз әсерге ие болды: Бірінші редакция енді ән жазу жұлдыздары емес, тележұлдыздар ретінде көрінді. Терри Уильямстың "What Am I Gonna Do" әні 1971 жылдың соңында топтың келесі сингліне айналды. Бұл 1968 жылдан бері топтың хит-парадқа енбеген алғашқы 45-ші нұсқасы болды. 1971 жылы алты ай ішінде жазылған және 1972 жылдың наурыз айында шыққан "Калико баладасын" болашақ жұлдыз Майкл Мартин Мерфи және Бірінші редакцияның музыкалық директоры және аранжировщик Ларри Канслер жазды. Канслер осы кезеңде Хоббсты сахнада алмастырды, бірақ оның үлкен шығармашылық рөліне қарамастан, ол топтың мүшесі ретінде жоғарылатылмады. Альбом 19 ғасырдың аяғындағы кен қалашығы туралы кантри-рок операсы болды, бірақ сол дәуірдегі көптеген ойлы жобалардан айырмашылығы, барлық әндер шындыққа негізделген. Бұл екі LP жинағының мұқабасы мен кітапшасында дәуірді бейнелейтін нағыз және кезеңді стильдегі фотосуреттер болды, ал барлық әндер қолмен жазылған сценариймен ұсынылған. Музыкасы сыншылардан жақсы қабылданды, топтың барлығы (Миккиден басқа) кем дегенде бір әнді орындады. Сингл үшін таңдалған ән "School Teacher" болды, ол Кин орындаған акустикалық ритм-эн-блюз әні еді. "Калико баладасы" үлкен табынушылыққа ие болды, бірақ 1972 жылы оны мүлдем елемеді. Микки Джонстың "Мен боламын" кітабына сәйкес, Васси "Калико" фильмінің түсірілімінен кейін Тери Уильямспен сахна артында мас күйінде болған жанжалдан кейін жұмыстан шығарылды. 1972 жылдың басында Джин Лоренцо сахнада Ларри Канслердің орнын басып, Бірінші редакцияның толыққанды мүшесі болды. Алты айдан кейін топқа Вассидің орнына Джимми Хасселл қосылды. Лоренцо клавиатура мен фортепианода шебер болды. Хасселл Вассиге ұқсас хард-рок әншісі болды және Терридің досы, актер Гэри Бузиге ұқсады. Екеуі де алғашқы мүшелерінің қоғамдық бейнесіне нұқсан келтірмей, жақсы сәйкес келді. Сол уақытта Роджерс өзінің жеке лейблін құрды, "Jolly Rogers" (MGM таратты. Роджерс жеке орындаушы ретінде өзінің баспа компаниясын ашқанда, бұл атауды сақтады) және топ "Reprise"-ден кетті. Олардың алғашқы "Jolly Rogers" релизі 1972 жылдың соңында шыққан "Backroads" атты елдік LP болды. Альбомның үшінші синглі, Мерл Хаггардтың "Today I Started Loving You Again" нұсқасы 1973 жылдың ортасында кантри-чарттардың төменгі аймақтарына жетті. Содан кейін "Rollin" фильмінің саундтрегі шықты. Альбом негізінен кавер-күйлерден тұрады, олардың ішінде Кеннидің "The Long and Winding Road" және Джин мен Терридің Бахтың "Joy" қайта өңдеуі ерекше болды. Альбом жақсы шықпады, телешоу көп ұзамай тоқтатылды. Топ көбінесе контильдік жәрмеңкелер бойынша ойнайды. Олардың телеарнадағы кейіпкерінен алыс жаңа образды талап ету қажет болды. "Monumental" оларға осыны беруге тырысты. Ол әр түрлі стильдерді біріктіріп, Роджерстің "Моргана Джонс" деген жезөкше туралы жазған рокерінен (кейін Роджерс 1978 жылы "The Gambler" альбомы үшін қайта жазды) ностальгиялық "42nd Street" дейін болды. Соңғысы 1973 жылғы Нью-Йоркті 1930 жылдардағы Бродвеймен салыстырды. "The Hoodooin' of Miss Fannie Deberry" (осылай-ақ Роджерс "The Gambler" үшін қайта жазды) және "The Ritual" альбомның басты орындары болды. "Monumental" АҚШ-та олардың ең үлкен сатылым сәтсіздіктерінің бірі болды, бірақ Жаңа Зеландияда ол алтын түсті. "Rollin'" және "Lady, Play Your Symphony" балладасының жергілікті табысынан кейін "Lena Lookie" алтыншы орынға шықты және топ келесі екі жылда Жаңа Зеландияның үш турнесіне шықты. 1973 жылдың соңында олардың алғашқы сапары туралы деректі фильм 1975 жылы "Жаңа Зеландия арқылы Rollin" атты арнайы теледидар бағдарламасында көрсетілді. Олардың отандық танымалдылығы төмендей берген сайын, Терри шетелде жақсы нәтиже көрсеткен хард-рокшыларға назар аударуды қалады. Кенни бұған келіспей, консервативтік бағытты қалады. Кенни өзінің "Making It with Music" кітабында, ол MGM-ның нашар дистрибуциясы туралы радиода шағымдануға болмаған шығар деп мойындады. Олардың туындаған проблемаларына қарамастан, Жаңа Зеландия Бірінші редакцияны супержұлдыздар ретінде қарастыра берді. Олардың келесі альбомы "I'm Not Making My Music for Money" деп аталып, Жаңа Зеландиялық жанкүйерлеріне арналған. Осы атаумен LP АҚШ-та шығуы тиіс болған, бірақ MGM оны қабылдамады. АҚШ-тағы LP негізінен сондай болған, бірақ "Monumental" альбомынан екі әнмен ауыстырылған. Қайталауларға қарамастан, альбом дамуын көрсетті. Жаңа әндер мен қайта жазылған әндердің қосындысы (кейбір әндер Жаңа Зеландияда қол жетімді болмағандықтан), "Love Woman" енді Джиммидің жетекшілігімен хард-рок джемге айналды. Бұл аранжировка топтың Билл Хейлидің "Rockin' Through the Rye" әнінің сахналық орындалуынан алынған. "Dirty Work" және "Daddy Was a Traveling Man" балладалары Терридің ерте жұмысының ересек стиліне оралу болды. "Making Music for Money" (осылай-ақ "The Gambler" үшін қайта жазылған ән) өнерге қарсы коммерция туралы ән, кейін Джимми Баффет орындады. Бұл Жаңа Зеландияда жақсы нәтиже көрсетті, бірақ қайтадан.

After the success of a pilot shot in late 1970, the fall of 1971 saw Kenny Rogers and the First Edition become hosts of their own television series Rollin' on the River. Later to be shortened to Rollin, this was a variety show that was taped in Canada (taking advantage of recently imposed Canadian content requirements) which geared itself toward rock, blues, and folk performers and groups. Unlike the more Las Vegas styled The Sonny & Cher Comedy Hour, Rollin was focused on harder edged guests like Ike and Tina Turner, veterans like Bo Diddley, veteran Canadian based artists such as Ronnie Hawkins, and up and coming performers such as Jim Croce. The show also gave the First Edition a chance to do the comedy Kenny and Terry had long made a part of their act. Though it got good ratings, Rollin did have one ill side effect: the First Edition were now seen as television personalities instead of recording stars. Terry Williams' signature song, "What Am I Gonna Do", was to become the group's next single in late 1971. It was the first First Edition 45 not to chart since 1968. Recorded over six months in 1971, and released in March 1972, The Ballad of Calico was written by future star Michael Martin Murphey and the First Edition's musical director and arranger Larry Cansler. Cansler replaced Hobbs on stage during this period, but despite his large creative role here, and on Rollin' on the River, he was not promoted on either as a member of the group. The album was a country rock opera about a late 19th century mining town, but unlike most like minded projects of the era, all of the songs were based on fact. The sleeve and booklet of this two LP set had genuine and period styled photos depicting the era, with all of the lyrics presented in hand written script. The music was critically well received, with all of the group (outside of Mickey) taking at least one lead. The song chosen for a single was "School Teacher," an acoustic rhythm and blues song with a lead by Kin. "The Ballad Of Calico" has since picked up a large cult following, but back in 1972 it was all but ignored. According to Mickey Jones' book That Would Be Me, Vassy was fired several months after the "Calico's" release following a drunken backstage confrontation with Terry Williams. By early 1972, Gene Lorenzo replaced Larry Cansler on stage and was made a full First Edition member. Jimmy Hassell joined the group about six months later to replace Vassy. Lorenzo was a keyboard and piano virtuoso. Hassell was a hard rock singer similar to Vassy, and physically resembled a friend of Terry's, actor Gary Busey. Both fit in well, without marring the public impression of the original members. Around the same time, Rogers formed his own label, Jolly Rogers (distributed by MGM. Rogers retained the name when he started his own publishing company as a solo artist) and the group left Reprise. Their first Jolly Rogers release was a late 1972 country LP called Backroads. The third single from the album, a version of Merle Haggard's "Today I Started Loving You Again" reached the lower regions of the country charts in mid 1973. Then came a soundtrack from Rollin'. The album consisted mainly of cover songs, of which Kenny's remake of "The Long and Winding Road" and Gene and Terry's reworking of Bach's "Joy" were most notable. The album did not do well, and the TV show was soon canceled. The group increasingly played on the county fair circuit. It was decided that a new image far away from their TV persona was required. Monumental tried to give them just this. Combining a wide variety of styles, it ranged from a Rogers written rocker about prostitute "Morgana Jones" (later rerecorded by Rogers for his album The Gambler in 1978) to the nostalgic "42nd Street." The latter compared the New York of 1973 to the Broadway of the 1930s. "The Hoodooin' of Miss Fannie Deberry" (also re recorded by Rogers for "The Gambler") and "The Ritual", was the LP's centerpiece. Monumental was one of their biggest sales failures in the United States, but in New Zealand it went gold. Following on the local success of "Rollin'" and the understated ballad "Lady, Play Your Symphony," "Lena Lookie" went to number six, and the group embarked on three New Zealand tours over the next two years. A documentary of their first trip, in late 1973, was aired as a 1975 TV special, Rollin Through New Zealand. As their domestic popularity continued to decline, Terry wanted to focus on the hard rockers that had done so well for them overseas. Kenny disagreed, wanting a more conservative agenda. Kenny admitted in his book Making It with Music, that he perhaps should not have complained about MGM's poor distribution on a radio show. Despite their mounting problems, New Zealand continued to consider the First Edition as superstars. Their next album was titled I'm Not Making My Music for Money especially for their New Zealand fans. An LP of this title was to have come out in the US but MGM rejected it. The US LP was basically going to be the same but with two new cuts replacing the two songs reused from "Monumental." Despite the retreads, the album did show continued development. A mix of new songs and remakes (possibly done because some songs were not available in New Zealand), "Love Woman" was now a hard rock jam featuring Jimmy on lead. This arrangement was borrowed from the band's stage performances of Bill Haley's "Rockin' Through the Rye". The ballads "Dirty Work" and "Daddy Was a Traveling Man" were a return to the more adult style of Terry's early work. "Making Music for Money" (another song remade for "The Gambler") is a song about art vs. commerce that Jimmy Buffett later covered. It charted well, but again only in New Zealand.

Бөлу

1974 жылдың соңында олар "The Dream Makers" атты телефильм түсірді. Бұл музыка бизнесі туралы драма еді және олар Catweazel тобының рөлін ойнады. Бұл Кенни мен Микки ғана негізгі сөздерді айтқан шағын рөл болды. Фильм оларға жаңа әндерді орындауға мүмкіндік бергенімен, бұл олардың танымалдылығының төмендеуіне тосқауыл болмады. Кенни 1974 жылға қарай ақшасы таусылып, қарызға батқан болатын, содан кейін ол жарнама арқылы гитара сабақтарының жазбаларын сатуға бел буды. Жеке мансапты сынап көргісі келген Терри 1975 жылдың көктемінде топтан кетіп қалды. Кенни ренжіді, бірақ келісіп, Кинді қайта шақырып, олардың жоспарланған концерттерін орындауға көмектесті. Ол тұрақты жұмысқа алынғанмен, Вассимен қайта қосылу сәтті болмады және ол бір түнді ғана сахнада болды. Микки актерлік өнерін дамыту үшін алғашқы болып топтан кетуге шешім қабылдады. Кенни сол күзде жеке әнші ретінде жазуды бастады. The First Edition тобы 1975 жылдың күзінде Ренодағы Харрадағы концерттерімен аяқталды. Миккисіз, Кеннидің жеке тобы құрылмағанша, 1976 жылдың басында бірнеше First Edition концерттері өтті, бұл оған көмек ретінде жасалды. Кенни кейін "Sweet Music Man" әнін жазғанда шашын қысқа қылып, сұр түске бояп, сырғасын шешкенін айтты. Мэри Арнольд жиі Терри Уильямс кеткеннен кейін First Edition концерттерінде "Sweet Music Man" әнін орындады, ал Кенни де бірнеше рет әнге жетекшілік етті. Бұл Роджерстің ең көп орындалған шығармаларының біріне айналды, және ол өзі 1977 жылдың күзінде 9-шы орынды иеленді.

Бөлісуден кейін

Кин мен Терри 1993–94 жылдары жаңа First Edition тобын құрды. Олар Вассидің қайтысынан кейін бірнеше ай бойы өнер көрсетіп тұрды, бірақ бірнеше айдан соң тарап кетті. Бұл топты заманауи кантри тобы ретінде қайта жандандыруға жасалған әрекет болды, сонымен қатар олар өздерінің хиттерін де орындады. Терридің кіші інісі Ресс барабаншы болды. 1980 жылы Ұлыбританияда First Edition тобының ең танымал хиттері мен альбомдардан алынған үзінділерден құралған "Shine On" атты жинақ шықты. Ол жақсы сатылды, бірақ Кенни Роджерстің жеке хиттерінен және топтың ең белгілі әндерінің жаңадан өңделген нұсқаларынан тұратын "The Kenny Rogers Singles Album" жинағы одан озып кетті. Қазіргі уақытта олардың көптеген жинақтары әртүрлі лейблдарда жарық көрді, кейбіреулері Кенниге ғана дұрыс емес жатқызылып, сол дәуірге қатысы жоқ суреттермен берілген. "Live Vegas '72" – 1974 жылдан бері шыққан First Edition тобының алғашқы жаңа музыкалық туындысы. Бұл жазба Кин Васси кезеңіндегі, күні белгісіз қойылымның тіркелген нұсқасы. Топ Billboard чарттарында 11 хит-сингл және 8 хит-альбоммен көзге түсті. 2010 жылдың 10 сәуірінде Кенни, Майк, Микки, Терри, Мэри және Джин "Кенни Роджерс: Алғашқы 50 жыл" телеарнасының арнайы бағдарламасы аясында қайта қосылды. Бұл түсірілім Коннектикут штатындағы Foxwoods Resort Casino-да өтті. Оларға "Just Dropped In" әнін орындауда Уайнона Джадд қосылды. First Edition тобы Роджерспен 2014 және 2015 жылдары Кантри Музыкасының Атақтылар залына сайланған кезде бірнеше рет жартылай қайта құрылды. Бұл тек қысқа баспасөз мәслихаттары мен өнер көрсетулері болды.

Құжаттамалық фильмдер

"Барлығын айт" көрсетілген күн: 1972 жылдың күзінде таратылған. 1971 жылдың басында Оңтүстік Каролинадағы гастроль кезінде түсірілген PBS арнаулы бағдарламасы. Сахна тысына кіріп, репетицияларды көрсетеді және топтың барлық мүшелерімен терең сұхбаттасады. Осы материалдың бір бөлігі "Кенни Роджерс: Саяхат" фильмінде қайта пайдаланылды. Ал қалғаны әлі де үйде бейнежазбада шығаруға асықпайды. "Rollin' Through New Zealand" көрсетілген күн: 1975 жылдың басында таратылған. Бұл фильмде The First Edition тобының Жаңа Зеландияға сапары мен олардың жетістіктері көрсетіледі. Ресми үйде бейнежазбасы шығарылмаған, бірақ продюсер Тони Уильямс оны интернетке жүктеді. "Кенни Роджерс: Құмар ойыншының хикаясы" A&E Биографиясы, 1999 жыл. Кенни мен Майк Сеттл осы 60 минуттық деректі фильмде сұхбат береді. VHS форматында қолжетімді болды. "Кенни Роджерстің өмірі мен заманы" CMT, 2002 жыл. Роджерстің өміріне терең үңіліп, Кенни, Микки Джонс және Терри Уильямспен сұхбаттар кірген. "Кенни Роджерс: Саяхат" DVD, 2006 жыл. Ұзындығы екі сағаттық деректі фильм, оның төрттен бір бөлігі The First Edition тобына арналған. Роджерспен өткен және жаңа сұхбаттар, сондай-ақ Микки Джонстың жаңа сұхбаты бар.