Стэнли Вильямс: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы
Stan Williams (baseball)
Стенли Вильямс – америкалық бейсбол ойыншысы (1936-2021). MLB-де 14 маусым өнер көрсетті, 2 рет Әлем сериясының чемпионы атанды. Бейсбол жаттықтырушысы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы (1936–2021)
American baseball player (1936–2021)
Стэнли Уилсон Уильямс (14 қыркүйек 1936 – 20 ақпан 2021), "Үлкен әке" және "Үлкен ауыртпалық" деген лақап аттарымен танымал, американдық бейсбол ойыншысы, 14 маусым бойы Үлкен Лига Бейсболында (MLB) ойнады. Оның бойы 2 метрге жететін, ал белсенді карьерасында Лос-Анджелес Доджерс, Нью-Йорк Янкиз, Кливленд Индианс, Миннесота Твинз, Сент-Луис Кардиналс және Бостон Ред Сокс командаларында 1958 мен 1972 жылдар аралығында ойнады. Ол оң қолмен соққы беріп, лақтырды және екі рет Әлем сериясының чемпионы атанды. Ойыншылық карьерасынан кейін Уильямс тағы 14 маусым бойы бес Үлкен Лига командасының питчинг бапкері болды.
Stanley Wilson Williams (September 14, 1936 – February 20, 2021), nicknamed "Big Daddy" and "the Big Hurt", was an American baseball pitcher who played 14 seasons in Major League Baseball (MLB). He stood 6 feet (2 m) tall and weighed during an active career spent with the Los Angeles Dodgers, New York Yankees, Cleveland Indians, Minnesota Twins, St. Louis Cardinals and Boston Red Sox between 1958 and 1972. He batted and threw right handed and was a two time World Series champion. After his playing days, Williams was a pitching coach for another 14 seasons for five Major League teams.
Ерте өмір
Уильямс 1936 жылғы 14 қыркүйекте Нью-Гэмпшир штатының Энфилд қаласында дүниеге келді. Ол құрылысшы Ирвинг пен Эвелиннің төрт баласының ең кішісі еді. Уильямс отбасы ол үш жаста болғанда Денверге көшіп келді. Ол Шығыс орта мектебінде оқыды, онда бейсбол және футбол ойнады. Өзінің MLB дебютін 1958 жылғы 17 мамырда 21 жасында жасады. Жаңашыл жылын 9–7 есебімен, 4.01 ERA (жинақталған орташа көрсеткіш) және 119 иннингте 80 соққымен аяқтады. 1962 жылы Сан-Франциско Гиганттарына қарсы үш ойындық плей-офф сериясында Уильямс аздап сәтсіздікке ұшырады. Екінші ойында, Гиганттар сегізінші иннингте екі ұпаймен теңестірді, бірақ Доджерс тоғызыншы иннингте 8–7 есебімен жеңіске жеткенде ол жеңіске ие болды. Шешуші үшінші ойында Доджерс тоғызыншы иннингте 4–2 есебімен алда тұрды. Уильямс ойынға 4–3 есебімен, базалар толы және бір аутпен кірді. Уильямс Орландо Сепедаға құрбандық соққы беруге мүмкіндік берді, бұл ойынды теңестірді, содан кейін жабайы лақтыру жасады және қасақана түрде базаларды қайта толтырды. Одан кейін ол Джим Дэвенпортқа жеңіске жетуге мүмкіндік берді, содан кейін Рон Перраносскиге жол берді. 1960 жылы «All-Star» құрамасына шақырылған Уильямс 482 ойында және 208 стартта 109–94 есебімен мансаптық рекорд жасады. Ол 14 жылдық мансабының басында Доджерс сапында көптеген жеңіске жетті. Оның мансаптық ERA көрсеткіші 3.48 болды, 11 шайбамен 42 толық ойын өткізді; ол 42 сақтап қалумен жеңілдетуші питчер ретінде есептелді. Уильямс 1764 иннингте 682 ұпай жіберіп алды, 1305 соққы жасады. 1959 жылы Доджерс сапында әлем чемпионатын жеңіп алды, бұл оның үлкен лигалардағы екінші жылы болды. Уильямс 1967 жылдан 1969 жылға дейін «Индианс» командасының питчинг құрамының маңызды мүшесі болды. 1968 жылы 13–11 есебімен рекорд жасады және 1969 жылы «Индианс» командасының питчерлері арасында ең көп ойынға қатысты. 1970 жылы ол «Твинс» сапында 1.99 ERA көрсеткішімен маусымда 10–1 есебімен жеңіске жетті. Уильямс өзінің соңғы үлкен лига матчын 1972 жылғы 1 тамызда, 36 жасқа толуына бір айдан астам уақыт қалғанда өткізді. Ол соңғы маусымын 6.23 ERA және үш соққымен аяқтады. «Чикаго» 1–0 есебімен жеңіске жетті, бірақ «Доджерс» келесі ойынды жеңіп, әлем чемпионатын жеңіп алды. Кейін Уильямс 1963 жылы серияда «Доджерс» командасына қарсы «Янкилер» сапында ойнады. Бірінші ойында ол Уайти Фордты алмастырды, «Лос-Анджелес» 5–0 есебімен алға шықты. Уильямс үш иннингте тек бір соққыға жол берді, бірақ «Доджерс» Куфакстың 15 соққысының арқасында 5–2 есебімен жеңіске жетті. Олар ақырында «Янкилерді» төрт ойынның төртеуінде жеңді.
Williams was born in Enfield, New Hampshire, on September 14, 1936. He was the youngest of four children of Irving, a construction worker, and Evelyn. The Williams family moved to Denver when he was three years old. He attended East High School, where he played baseball and football. He made his MLB debut on May 17, 1958, at the age of 21, He finished his rookie year with a 9–7 win–loss record, 4.01 earned run average (ERA), and 80 strikeouts over 119 innings pitched. In the 1962 best of three playoff against the San Francisco Giants, Williams was not as successful. In game 2, he blew the save as the Giants tied the game with two runs in the eighth inning, but earned the win when the Dodgers scored in the bottom of the ninth to win 8–7. In the decisive third game, the Dodgers were leading in the top of the ninth 4–2. Williams entered the game with the score 4–3, bases loaded, and one out. Williams gave up a sacrifice fly to Orlando Cepeda that tied the game, then threw a wild pitch and issued an intentional walk that re loaded the bases. He then walked Jim Davenport to force in what turned out to be the series winning run before he gave way to Ron Perranoski. Williams, a 1960 All Star, built a career record of 109–94 in 482 games and 208 starts. He got the majority of his wins with the Dodgers in the early stages of his 14 year career. He compiled a career ERA of 3.48 and had 42 career complete games with 11 shutouts; he was credited with 42 saves as a relief pitcher. Williams gave up 682 earned runs in 1,764 innings pitched, with 1,305 career strikeouts. Williams won a World Series with the Dodgers in 1959, his second year in the big leagues. Williams was a key member of the Indians' pitching staff from 1967 to 1969. He had a 13–11 record in 1968, and led the Indians' staff in appearances in 1969. In 1970, he went 10–1 on the season in relief, with a 1.99 ERA, for the Twins. Williams played his final major league game on August 1, 1972, just over a month before his 36th birthday. He finished his final season with a 6.23 ERA and three strikeouts in just three games for the Boston Red Sox. Chicago won that game, 1–0, but the Dodgers took the next game to win the world championship. Williams later played as a Yankee against the Dodgers in the 1963 series. In Game 1, he came in for Whitey Ford, with Los Angeles leading 5–0. Williams allowed only one hit over three innings, but the Dodgers prevailed 5–2 behind Koufax' 15 strikeouts. They eventually swept the Yankees in four straight games.
Жүгіруші жаттықтырушы
Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Уильямс 14 маусым бойы МЛБ-да Red Sox, Yankees, White Sox, Seattle Mariners және Cincinnati Reds командаларында питчинг жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. Жақында ол 2006 жылғы маусым соңында қызметтен босатылғанға дейін Tampa Bay Devil Rays командасының алдын ала барлаушысы (скауты) болды. 2010 жылы ол Washington Nationals командасының алдын ала барлаушысы (скауты) болды, содан кейін бейсболдан толығымен зейнетке шықты.
After retiring from playing, Williams served as a pitching coach for 14 MLB seasons, with the Red Sox, Yankees, White Sox, Seattle Mariners and Cincinnati Reds. More recently he was an advance scout for the Tampa Bay Devil Rays until he was let go at the end of the 2006 season. He was an advance scout for the Washington Nationals in 2010, before retiring from baseball altogether.
Кейінгі өмірі
Уильямс 2013 жылдың сәуірінде Колорадо штатының спорттық даңқ залына енгізілді. 2020 жылдың желтоқсанында Невадаға көшуге дейін ол Калифорния штатының Лейквуд қаласында тұрды. 2021 жылдың 20 ақпанында Невада штатының Лафлин қаласындағы үйінде қайтыс болды. Ол 84 жаста болды және қайтыс болғанға дейін жүрек-өкпе ауруынан зардап шекті.
Williams was inducted into the Colorado Sports Hall of Fame in April 2013. He resided in Lakewood, California, before relocating to Nevada in December 2020. He died on February 20, 2021, at his home in Laughlin, Nevada. He was 84, and suffered from cardio pulmonary illness prior to his death.