Кіріспе

1965 жылы Пол Саймон жазған "I Am a Rock" әні – Пол Саймонның өзі жазған әні. Ол алғаш рет Саймонның жеке орындауында, оның "The Paul Simon Songbook" альбомының ашылу трегі ретінде орындалды. Бұл альбом бастапқыда 1965 жылдың тамызында Ұлыбританияда ғана жарық көрді. Пол Саймон мен Арт Гарфункел, американдық фолк-рок дуэті Саймон мен Гарфункел ретінде, осы әнді 1965 жылдың 14 желтоқсанында қайта жазып, 1966 жылдың 17 қаңтарында шыққан "Sounds of Silence" альбомына соңғы трек ретінде қосты. Ән 1966 жылы жеке сингл ретінде жарық көрді, содан кейін 1971 жылы "The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)" әнінің қайта басылымында B жағы ретінде пайда болды.

Соло-акустикалық нұсқасы

"Мен – жартас" атты шығарманың тақырыбы – оқшаулану мен эмоционалдық бөліну. Ән Simon & Garfunkel-дің 1964 жылғы 19 қазанда жарық көрген Wednesday Morning, 3 A.M. атты акустикалық дебюттік альбомына енбеген. Кейбір дереккөздер бұл әнді Саймонның 1965 жылғы 27 қаңтарда BBC промо-шоуында орындағанын айтады. Саймон әнді 1964 жылғы қаңтар айының соңына дейін жаза бастаған болуы мүмкін, ал оны алғаш рет 1965 жылғы мамыр айында аяқтаған. Ол 1965 жылғы жазда Ұлыбританияда шыққан The Paul Simon Songbook LP альбомына енді. 1981 жылға дейін "I Am a Rock" әнінің бастапқы жазбасы Солтүстік Америкада The Paul Simon Song Book альбомында қолжетімді болмады. Бұл, ішінара, Саймонның өзінің альбомға қанағаттанбауынан туындады, ол альбомның сырт жағындағы жазбаларында былай деді: "Бұл LP соңғы екі жылда жазған он екі әнді қамтиды. Мұнда бүгін жаза алмайтын әндердің кейбіреулері бар. Бұрынғыдай оларға сенбеймін. Оларды өтпелі кезеңде маңызды рөл атқарғандықтан қостым. Біреудің жасаған туындысын қарап, сол адамның өзің екеніңді түсіну – қиын, тіпті жағымсыз. Мен қайда болғанымнан және не ойлағанымнан ұялмаймын. Бұл енді мен емеспін. Бүгін жазған әндерім ертең менікі болмайтыны маған анық. Мен осы жоғалтуға өкілдік етпеймін". Осының салдарынан Song Book альбомы Солтүстік Америкада тек Paul Simon: Collected Works жинағының бөлігі ретінде жарық көргенде ғана қолжетімді болды. Альбом 2004 жылғы 23 наурызға дейін CD форматында шығарылмады. Бұл шығарылым үшін Columbia екі бонус трек қосты, олардың бірі "I Am a Rock" әнінің басқаша нұсқасы болды, оның кезінде Саймонның ырғақты сақтау үшін аяғын таптап жатқанын анық естіуге болады. 1965 жылы "I Am a Rock" әнінің акустикалық нұсқасы Ұлыбританияда синглдің сирек кездесетін A жағы ретінде "Leaves That are Green" әнімен бірге шығарылды.

Гарфункелдің электрлік нұсқасы

Саймон 1965 жылдың жазында Данияда болған кезде, «Wednesday Morning, 3 A.M.» бағдарламасының продюсері Том Уилсон американдық радиостанциялардан «The Sound of Silence» әнін сұрағандарға жауап ретінде, түпнұсқа жазбаға электр гитарасын, бас-гитараны және барабандарды қосты. Одан кейін ол әнді жеке сингл ретінде шығарды, соның нәтижесінде ол АҚШ-тың поп-чарттарына енді. Саймон бұл әннің табысқа ие болғанын естігенде, ол әлі де Еуропа бойынша жеке фолк-әнші ретінде гастрольдік сапарда болды. Саймон дереу АҚШ-қа оралды және 1965 жылдың желтоқсанында Гарфункелмен бірге Уилсон жасаған электрлі «үлгімен» сәйкес келетін жедел жазба сессияларын бастады. Бұл сессияларда Саймонның «Ән кітабында» жазылған көптеген әндері, соның ішінде 1965 жылдың 14 желтоқсанында қайта жазылған «I Am a Rock» әні де болды. Нәтижесінде «Sounds of Silence» альбомы дүниеге келді, оны дуэт келесі қаңтарда шығарды. «I Am a Rock» альбомының 2-ші жағындағы бесінші және соңғы трек болды. Альбомдағы көптеген тректер сияқты, оны да Боб Джонстон продюсерлік етті және Нью-Йорктегі Columbia Recording Studios студиясында жазды. Жазуға Боб Диланның соңғы «Highway 61 Revisited» альбомында ойнаған сессиялық музыканттар шақырылды. Ән Billboard Hot 100 чартында #3 орынға жетті, бұл Саймон мен Гарфункелдің топ-5 қатарына енген үшінші синглы (хронологиялық ретімен) – «The Sound of Silence» және «Homeward Bound» әндерінен кейін. Бұл синглдің екі нұсқасы болды. Біріншіден, промо-материал ретінде, ол радиостанцияларға таратылды, бір жағында моно-микс, екінші жағында стерео-версиясы бар қызыл винил пластинка түрінде. Бұл нұсқаларын коллекционерлерге табу қиын. Алайда, дүкендерде сатылатын стандартты нұсқасы – қызыл Columbia Records лейблі бар қара винил 45 айналымдық пластинка болды. B-жағында «Flowers Never Bend with the Rainfall» әнінің нұсқасы болды, ол кейіннен Саймон мен Гарфункелдің одан да сәтті (және сыншылар тарапынан жоғары бағаланған) «Parsley, Sage, Rosemary and Thyme» альбомында жарық көрді. Әннің синглдік нұсқасында Пол Саймонның негізгі вокалы күштірек естіледі (сондай-ақ, кіріспе жолдарында басқа сөз тіркестері қолданылған) және LP нұсқасына қарағанда реверберация аз. Billboard әнді «әдемі лирикалық баллада» деп сипаттады. Cash Box әнді «күшті, импульсті, бірақ өзін-өзі уақытша оқшаулаған жас жігіт туралы ән» деп атады. Record World журналы дуэттің «жалғыздық туралы әдеттегідей поэтикалық тілмен ән салайтынын» жазды.

Басқа нұсқалар

1966 жылы The Hollies тобы оны төртінші альбомы "Would You Believe?"-де орындады. 1966 жылы The Grass Roots тобы оны алғашқы альбомы "Where Were You When I Needed You"-де орындады. 1982 жылы The Church тобы оны "Singsongs" EP-сінде орындады. 1986 жылы The Coolies тобы оны "Dig ?" альбомында Simon & Garfunkel классикасының тағы сегіз әнін пародиалық түрде орындаумен бірге жариялады. 1990 жылы The Hated тобы оны "Wedge 7" жинағында орындады, ал 1994 жылы "The Machines: Simple Machines 7"s (1990-1993)" жинағында қайта жарияланды. 1993 жылы Red House Painters тобы оны үшінші альбомы "Red House Painters"-де орындады. 1997 жылы Me First and the Gimme Gimmes тобы оны "Have a Ball" альбомында орындады. 1997 жылы Арьен Лукассен оны жеке альбомы "Strange Hobby"-де орындады. 2001 жылы April Wine тобы оны "Back to the Mansion" альбомында орындады. 2016 жылы Тим Хайдекер оны пародиалық мәтінмен "I Am a Cuck" деп орындады. Ол "Narf Over Troubled Water" әнінде пародиалық мәтінмен орындалды.