Вест-Индияның көрнекті крикетшісі және саяхатшысы Уэсли Холлдың өмірі мен мансабы

Кіріспе

Барбадостық крикетші және саясаткер, канадалық бизнесмен Сэр Уэсли Уинфилд Холл (12 қыркүйек 1937 ж. туған) – барбадостық бұрынғы крикетші және саясаткер. Ұзын бойлы, мықты денелі және күшті адам Холл нағыз жылдам боулер болды және өте ұзақ жүгірісіне қарамастан, ұзақ уақыт бойы допты лақтыру қабілетімен танымал болды. Холл 1958 жылдан 1969 жылға дейін Вест-Индия құрамасы үшін 48 тестілік матч ойнады. Холлдың барбадостық Чарли Гриффитпен құрған боулинг серіктестігі 1960 жылдар бойында Вест-Индияның күшті командаларының айрықша ерекшелігіне айналды. Холл өз заманының ең танымал крикетшілерінің бірі болды және әсіресе Австралияда танымал болды, онда ол екі маусым бойы Квинсленд командасымен Шеффилд Шилд турнирінде ойнады. Мектеп кезінде қақпашы/батсмен болған Холл жылдам боулингпен салыстырмалы түрде кеш айналыса бастады. Ол 1957 жылы Англияға сапарға шыққан Вест-Индия құрамасына енді, бірақ бұрын тек бір ғана бірінші класты матч ойнаған еді. 1958 жылы Үндістанға қарсы өткен матчта тұңғыш рет тестілік крикетте өнер көрсетті және бірден табысқа жетті. 1959 жылы Пәкістанда тестілік хет-трик жасады, бұл көрсеткішті алғаш рет Вест-Индия крикетшісі көрсеткен. Холл 1960 жылы Австралияға қарсы тең түскен тестілік матчтың және 1963 жылы Англияға қарсы Лордс тестісінің соңғы оверін тастады. Ұзақ жылдар бойы үзіліссіз крикет ойнауы мен салдарынан болған жарақаттар Холлдың тестілік мансабының соңғы кезеңіндегі тиімділігін төмендетті. Ойыншылық жолынан кейін Холл барбадостық саясатқа қатысып, Барбадос Сенатында және Ассамблея палатасында қызмет етті, ал 1987 жылы Туризм министрі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Вест-Индия крикетінің басқаруына іріктеуші және команда менеджері ретінде қатысты, 2001 жылдан 2003 жылға дейін Вест-Индия Крикет кеңесінің президенті болып қызмет етті. Кейіннен Холл христиандық Пейнтекост шіркеуінде пастор болып тағайындалды. Ол ICC Крикет Даңқы залының және Вест-Индия Крикет Даңқы залының мүшесі. 2012 жылғы туған күніне орай спорт және қоғамға қосқан үлесі үшін рыцарь атағына ие болды.

Ерте өмір және мансап

Холл Барбадостың Сент-Майкл қаласында дүниеге келді – "[HM Prison] Glendairy" түрмесінің қабырғасынан сырт – анасы жасөспірім, әкесі кейде ауыр салмақта жұдырықтасқан. Комбермирде ол бастапқыда мектеп крикет командасында жүлдегер/соққы беруші ретінде ойнады. Сол кезде Барбадостың жетекші мектептері Барбадос крикет қауымдастығының элиталық 1-дивизионында ересектермен өтетін. Холл ерте жасында крикеттің жоғары деңгейімен танысты. Комбермирдегі командаластарының бірі – мектептің алаңбазашысы, Батыс Индияның тестілік крикетшісі Фрэнк Кинг. Оның таланты тез танылып, 1956 жылы Барбадос құрамасына қосылды. Холл әлі де жас және тәжірибесіз болғандықтан, бірінші сыныптық крикеттегі дебютінде ешбір жүлде ала алмады. Дегенмен, Холл сәттілікке жете алмады, Кеннет Бранкердің қолынан Колин Коудридің жіберіп алуына байланысты ол викетке қол жеткізе алмады. Сәттілік болмаса да, Холл Свантонның назарына ілікті, ол оны "үлкен үміттерді білдіретін" боулер деп бағалады. Осы үмітке сүйене отырып, Холл 1957 жылы Англияға батыс үндістер құрамасымен турнеге қатысуға шақырылды. Зор ынтаға қарамастан, Холл бейтаныс жағдайда қиындыққа тап болды, допты викетке жақын лақтыра алмады. Кейін Холл: "Жұмсақ викетке тап болғанда, мен судағы балық сияқты болдым" деді. Холл ешбір тестілік матчта ойнаған жоқ және турдың бірінші сыныптық матчтарында барлығы 33.55 орташа есеппен 27 жүлде алды. Холлдың Англиядағы сәтсіздігі оны 1957/58 жылдары Пәкістанға қарсы үйдегі тестілік серияның барлық матчтарынан тыс қалдырды. Холл Бародаға қарсы алғашқы матчта сәттілікке жетті, Бароданың екінші иннингінде 41 ұпайға 5 жүлде алды (5/41). Бұл көрсеткісінің арқасында Холл Тейлорды басып өтіп, тестілік командада Рой Гилкристің бірінші таңдауы болды. Холл Бомбей қаласындағы Браборн стадионында Үндістанға қарсы өткен алғашқы тестіде дебют жасап, бірден сәттілікке жетті. Ол үндістандық ашушы Нари Контракторды иектеп жіберді, содан кейін Панкадж Рой мен Виджай Манджрекардың викеттерін шапшаң түрде алды. Ақыры, ол бірінші иннингте 3/35, ал екінші иннингте 1/72 есебімен ойынды аяқтады. Гилкрист Канпурдағы Моди стадионында өткен екінші тестіден шығарылған кезде, Холлға – тек екінші тестілік матчында ғана Батыс Индияның боулинг шабуылын басқару жауапкершілігі жүктелді. Бес тестілік серияның ішінде Батыс Индия командасы үш тестіні жеңіп, қалғандарын тең түйістірді. Холл мен Гилкрист үндістандық соққы берушілерді қорқытты, олардың "тәжірибесі мен физикалық мүмкіндіктері" Батыс Индияның жылдам боулинг дуэтіне қарсы тұруға жеткіліксіз болды. Холл үшінші тестіде жеңіске жақын болды, Ямайкадағы Сабина Паркте Англия бірінші күні 165/5 есебіне дейін қысқартылды, Холл бес викетті алды. Тек Колин Коудри ғана оның жолына тосқауыл қойды, Холл 7/69 есебімен иннингті аяқтады, бұл оның тестілік крикеттегі ең жақсы көрсеткіші. Холл өзінің ұлы серігі Чарли Гриффитпен бірге Порт-оф-Испаниядағы бесінші тестіде алғаш рет тестілік крикетпен ойнады. Осы кезде Холл "өзін-өзі шаршатып алды" және Англияның екінші иннингінде тек төрт овер тастады, өйткені Батыс Индия серияны теңестіруге тырысты. Өкінішке орай, Батыс Индия мен Холл үшін Англия теңдікке ұшырап, серияны бір тестімен жеңіп алды. 1960 жылдың сәуір айында Холл Ланкашир лигасындағы Акрингтон крикет клубында үш маусымның біріншісін бастады. Холлға алғаш рет 1959 жылғы маусымда Акрингтон келісімшарт ұсынды, бірақ ол Барбадостағы жұмыс берушісіне адалдығынан бас тартты, ол оған Англияға саяхатқа рұқсат берді. Холл Лигалық крикетте табысты болды, 1960 жылғы маусымда 100 жүлде, 1961 жылғы маусымда 106 жүлде (Акрингтон Ланкашир Лигасының чемпионы атанды) және 1962 жылғы маусымда 123 жүлде алды, сол кездегі Лигалық рекордтан аздап қалып қойды. Холл Акрингтонмен екі рет бір иннингте 10 жүлде алды, 10/57 Бёрнлиге қарсы және 10/28 Бакупқа қарсы. Холл 1964 жылы Акрингтоннан кетіп, Стаффордшир лигасындағы Грейт Челл крикет клубымен шектеусіз келісімшарт жасады. 1964 жылғы маусымда Холл өзінің балалық шағындағы сүйіктісі Шурламен Ливерпульде үйленді.

Hall was born in Saint Michael, Barbados—"just outside the walls of [HM Prison] Glendairy"—to a teenaged mother, his father a sometime light heavyweight boxer. At Combermere, he played for the school cricket team initially as a wicketkeeper/batsman. At the time the leading schools in Barbados played against grown men in the elite Division 1 of the Barbados Cricket Association and Hall was exposed to a high standard of cricket at an early age. One of his teammates at Combermere was the school groundskeeper, the West Indian Test cricketer Frank King. His talent was soon recognised and in 1956 he was included in the Barbados team to play E. W. Swanton's XI in 1956. Hall, still very young and inexperienced, did not take a wicket in the match, his first class cricket debut. Hall was unlucky, however, not to pick up a wicket having Colin Cowdrey dropped by Kenneth Branker at first slip. Despite the lack of success Hall did catch the eye of Swanton who marked him down as a bowler of "great promise". Based partly on this promise, Hall was selected in the West Indian squad to tour England in 1957. Despite great enthusiasm, Hall struggled in the unfamiliar surroundings, unable to pitch the ball anywhere near the wicket. Hall remarked later "When I hit the softer wickets I was like a fish out of water." Hall did not play in any of the Test matches and in first class matches on the tour as a whole took 27 wickets at an average of 33.55. Hall's lack of success in England saw him overlooked for the entire home Test series against Pakistan in 1957–58. Hall met with some success an early match against Baroda, taking 5 wickets for 41 runs (5/41) in Baroda's second innings. This performance saw Hall overtake Taylor to become the first choice partner of Roy Gilchrist in the Test team. Hall made his debut in the first Test against India at Brabourne Stadium at Bombay and met with almost instant success. He dismissed the Indian opener Nari Contractor for a duck and quickly followed than with the wickets of Pankaj Roy and Vijay Manjrekar. In what ended as a dour draw, Hall finished with 3/35 in the first innings and 1/72 in the second. When Gilchrist was dropped from the second Test at Modi Stadium in Kanpur, Hall—in only his second Test match—was given the responsibility of leading the West Indies bowling attack. Over the entire five Test series—won by the West Indies three Tests to nil—Hall and Gilchrist terrorised the Indian batsman, who had neither the "experience or the physical capacity" to stand up to the West Indian fast bowling duo. Hall came close to winning the third Test at Sabina Park in Jamaica for the West Indies on the first day when England were reduced to 165/5 at stumps, Hall having captured five of the wickets to fall. Only Colin Cowdrey was able to stand in his way with Hall finishing the innings with 7/69, his best bowling figures in Test cricket. Hall played alongside his great partner Charlie Griffith in Test cricket for the first time in the fifth Test at Port of Spain. By this stage, Hall had "burned himself out" and he bowled only four overs in the England second innings as the West Indies pushed for a series equalling win. Unfortunately for the West Indies and Hall, England held on for a draw and won the series one Test to nil. In April 1960, Hall began the first of his three seasons as a professional with Accrington Cricket Club in the Lancashire League. Hall was first offered a contract by Accrington for the 1959 season, which he turned down through loyalty to his employer in Barbados who had provided him with leave to tour England. Hall was a success in League cricket, capturing 100 wickets in the 1960 season, 106 wickets in the 1961 season (when Accrington won the Lancashire League championship) and 123 wickets in the 1962 season, falling just short of the then League record. Hall also managed to capture 10 wickets in an innings on two occasions with Accrington, 10/57 against Burnley and 10/28 against Bacup. Hall left Accrington in 1964 to take up a less restrictive contract with Great Chell Cricket Club in the Staffordshire League. During the 1964 season, Hall married his childhood sweetheart Shurla in Liverpool.

Австралиядағы табыстылық

1960–61 жылдары Австралияға қарсы өткен тестілік серия, тестілік крикет тарихындағы ең әйгілі сериялардың бірі болып саналады және Холл оның нәтижесіне зор үлес қосты. Серияның Брисбендегі Габба стадионында өткен алғашқы матчы қызықты күреске толы болды. Вест-Индия Австралияға жеңіске жету үшін 233 ұпай белгіледі. Холл ойынның басында-ақ көзге түсіп, Боб Симпсон мен Нил Харвидің қақпаларын түсірді, содан кейін, қарсыластардың қырағылығына қарамастан, Норм О'Ниллді де ала қойды. Вест-Индия құрамасының капитаны Франк Уоррелл Колин Макдоналдты алаңнан шығарды, ал Холл тағы да төртінші қақпаны түсірді – Лес Фавеллді Джо Соломон ұстады. Австралия 57/5 есебімен қалды және Вест-Индия жеңіске жақын еді. Австралияның алтыншы қақпасы құлағаннан кейін, олар 92 ұпай ғана жинағанда, Австралия құрамасының капитаны Ричи Бенауд Алан Дэвидсонға қосылды. Екеуі бірлесіп Австралияны 226/7 есебіне жеткізді, енді олар жеңіске 7 ұпай ғана жетіп қалды. Серияның қалған үш матчындағы жасыл алаңдар баяу доп тастауға қолайлы болды, сондықтан Холлдың рөлі азайды. Австралиядағы оның танымалдылығы арқасында Холл 1961–62 жылғы Шеффилд Шилд маусымында Квинсленд командасымен ойнауға шақырылды. Холл Квинсленд командасымен өте табысты маусым өткізді және команданың Шеффилд Шилд жарысында екінші орынға ие болуына үлкен үлес қосты – бұл нәтиже көп жылдар бойы күшті болған Жаңа Оңтүстік Уэльс командасынан кейін орын алды. Холл маусымда 20.25 орташа есеппен 43 қақпаны түсірді, бұл көрсеткіш бойынша ол Жаңа Оңтүстік Уэльстен Ричи Бенаудтан ғана артта қалды. Холлдың 43 қақпасы Квинсленд командасының бірінші сыныпты крикет маусымындағы жаңа рекордын орнатты. Холл 1962–63 жылдары Квинсленд командасымен екінші маусымға оралды, ол маусымда 33 қақпаны түсірді, ал Квинсленд тағы да Шеффилд Шилд жарысында екінші орынды иеленді, бұл жолы Виктория командасынан кейін.

Ең жақсы уақыт

Квинслендтегі алғашқы маусымынан кейін Холл Кариб теңізіне оралып, 1962 жылы Үндістанға қарсы тестілік серияда Батыс Индия құрамасына қосылды. Холл екі жыл бұрын үндістерге қарсы көрсеткен ойынын жалғастырды. Үндістер 1960 жылы Холлдан жеңілген командадан жақсырақ болды, бірақ оның қарқынына төтеп беруге әлі де дайын емес еді. Батыс Индия командасы серияны 5:0 есебімен жеңіп алды, ал Холл 15.74 орташа есеппен 27 қақпа алды. Сабина Парктегі екінші тестілік матчтың тартысы азайғанда, Холл "тамаша боулингпен" ойынды өзгертіп, 6/49 нәтижесін көрсетті, нәтижесінде Батыс Индия матчты иннингпен жеңіп алды. Бұл жетістіктерінің арқасында ол 1962 жылғы ICC Тест Боулерлер рейтингінде бірінші орынға ие болды. Холл мен оның жылдам боулинг серіктесі Гриффиттің табысы Батыс Индияның жылдамдық дуэтінің 1963 жылғы Тест сериясына Англияға келуіне себеп болды, олар "бұрын [аустралиялықтар] Тед Макдональд пен Джек Грегори немесе Рэй Линдволл мен Кит Миллерге көрсетілген көпшіліктің қызығушылығы мен баспасөздің ықпалына ие болды". Батыс Индия командасы "керемет соққы, боулинг және алаңдағы ойынмен" серияны үш тестіге бірге жеңіп, ағылшын жұртшылығының қиялын оялды. Холл мен Гриффит серіктестік ретінде "назардың орталығында болды және жеңіске жетудің кілті" болды. Овалдағы соңғы тестіде Холлға қорқытушы боулинг туралы ресми емес ескерту жасалды. Холл Англияның ашылу ойыншысы Брайан Болусқа қатарынан екі қысқа доп лақтырды, бұл төреші Сид Буллерді Батыс Индия капитаны Уорреллмен сөйлесуге мәжбүр етті, ол: "Біз мұндай боулингтің бақылаудан шығуына жол бермейміз, әйтпесе мен боулингпен сөйлесуге мәжбүр боламын" деді. Кейін сол иннингте Гриффитке де сол төреші ресми ескерту жасады. Дегенмен, Холл тағы да тестілік серияны күшті бастады. Сабина Парктегі бірінші тестіде – Холлдің сүйікті алаңында – ол бірінші иннингте 5/60, ал екінші иннингте 4/45 нәтижесін көрсетіп, Батыс Индияның жеңісіне үлкен үлес қосты. Wisden Холлдың "бәлкім, ешқашан осылай жылдам және тура боулинг ойнамағанын" айтты. Бұл "бес тестідегі боулингтің ең маңызды үлесі" болды, бірақ Холл серияның қалған бөлігінде соншалықты тиімді болмады, келесі төрт тестіде тек жеті қақпа алды. Батыс Индия командасы серияны екі тестіге бір есебімен жеңіп алды – Батыс Индияның тестілік серияда Австралияны жеңген алғашқы реті.

After his first season with Queensland, Hall returned to the Caribbean to join the West Indies team in their Test series against India in 1962. Hall took up where he left off against the Indians two years before. The Indians were a better batting side than the one Hall destroyed in the sub continent in 1960 but they were still unable to come to terms with his pace. The West Indies won the series 5 Tests to nil and Hall took 27 wickets at an average of 15.74. When the second Test at Sabina Park was heading towards what looked to be a tame draw on a placid pitch, Hall broke the game wide open with some "grand bowling", taking 6/49 and West Indies won the match by an innings. These efforts led him to achieve the No. 1 ranking in ICC Test Bowlers ranking for 1962. The success of Hall and his fast bowling partner Griffith saw the arrival of the West Indies pace duo in England for the 1963 Test series "greeted with the public awe and press build up formerly accorded to [the Australians] Ted McDonald and Jack Gregory or Ray Lindwall and Keith Miller." The West Indies, with their "sparkling batting, bowling and fielding", won the series three Tests to one and captured the imagination of the English public. As a partnership, Hall and Griffith were "the centre of attraction and the key to victory". There was a sour note in the final Test at The Oval when Hall was informally warned about intimidatory bowling. Hall bowled two successive bouncers to the England opening batsman Brian Bolus, prompting umpire Syd Buller to speak with West Indies captain Worrell saying, "We don't want this sort of bowling to get out of hand otherwise I will have to speak to the bowler." Later than innings, Griffith was formally warned by the same umpire. Regardless, Hall again started a Test series strongly. In the first Test at Sabina Park—Hall's favourite hunting ground—Hall took 5/60 in the first innings and then 4/45 in the second to play a leading role in the West Indies victory. Wisden was of the opinion that Hall "probably never bowled faster or straighter." It was "the most important single contribution of bowling in the five Tests" but Hall was not as effective in the remainder of the series, taking only seven wickets in the following four Tests. West Indies held on to win the series two Tests to one—the first time the West Indies defeated Australia in a Test series.

Өткен жанартау

1963 жылы көрсеткен үлкен қолдауының нәтижесінде Вест-Индия құрамасы үш жылдан кейін Англияға қайта шақырылды. Англия баспасөзі мен жанкүйерлері Холл мен оның әріптесі Гриффиттің ықпалынан қорқыныш білдірді, бірақ 1963 жылғы деңгейлерінен олардың күші біршама әлсірегені тез байқалды. Холлдың "ойнау стилі бұрынғыдай көркемдікке толы болды, сондай-ақ оның жауапкершілігі де жоғары болды, бірақ бірдеңе жетіспеді". Бес тест матчында ол 30.83 орташа есеппен 18 қақпа алды. Дегенмен, Холл әлі де "[Вест-Индия] шабуылының кілтті тұлғасы" саналды және кейде бұрынғыдай қауіпті болатын. Оның сериядағы ең жарқын сәті төртінші тест матчындағы Хединглиде болды, онда "Холлдың ең жылдам және ең жақсы көрсеткені Англияны жойды", бұл оның командасына матчты иннингспен және 55 ұпаймен жеңіп, серияны және Уизден кубогын жеңуге көмектесті. 1966 жылы Тринидадта орналасқан West Indian Tobacco (WITCO) компаниясы Холлмен үш жылдық келісімшарт жасасты, ол Тринидад пен Тобагодағы жастар крикетін дамытуға, соның ішінде Тринидад пен Тобаго ұлттық құрамасы үшін Shell Shield турнирінде ойнауға бағытталған. WITCO-дағы Холлдың алғашқы міндеттерінің бірі – жаңа ұлттық жасөспірімдер крикет лигасы – Wes Hall Youth Cricket League-ті насихаттау болды. Холл 1966-67 жылдары Үндістан мен Цейлонға саяхат жасаған Вест-Индия құрамасының құрамында болды, бірақ ол бұрынғы серияларда Үндістанды қарсы алған шабуылшының көлеңкесіне айналды. Турдың басында оның сол тізесіне жарақат алды, ал субконтиненттік жағдай оның жылдамдығын басып тастады. Холл серияның бірінші тест матчын Бомбей қаласында жарқын стильде бастады, "тамаша" ойнау арқылы екі қақпа алды, "үлкен жылдамдықпен ойнауға лайық", бірақ матчта тағы бір қақпа ала алмады. Wisden Холлдың сериядағы күш-жігері туралы былай деді: "Ол бұрынғыдай тұрақты жауыздықпен ойнай алмады, ал оның формасы тұрақсыз болды". Дегенмен, олардың беделі мен ағылшыздарға қарағандағы психологиялық артықшылығы соншалықты болды, Вест-Индия құрамасының іріктеушілері оларды бүкіл серияға сақтап қалды. Ол ойнаған төрт тест матчында Холл тек 9 қақпа алды, олардың орташа көрсеткіші 39.22 болды. Турдың қорытындысында Wisden былай деді: "Холл бұрынғыдай ұлы шабуылшының көлеңкесіне айналды. Оның жылдамдығы енді қорқыныш тудырмады". Соберс Холлды Кариб теңізіндегі ең жақсы шабуылшылардың бірі деп есептеді және оның құрамаға іріктелуін қатыстырып, оны командаға алмаса, турдан бас тартатынын мәлімдеді. Іріктеушілер ақыры келісімге келді және Холл тур құрамына енгізілді, бірақ Соберстің сөзіне сәйкес, іріктеушілердің біріне Холлға оның тек капитанның қысымымен таңдалғанын айтуға бұйрық берілді. Бір кездегі қорқынышты Холл мен Гриффит жұбы енді "тозығы жеткен жанартауларға" ұқсады. Холл екінші тест матчы басталған кезде әлі де ойнауға жарамсыз болды және ешқашан қайтадан тест крикетіне қатыспады.

As a result of their huge support in 1963, the West Indies were invited to tour England again only three years later. Despite the England press and public fearing the impact of Hall and his partner Griffith, it was soon clear that their powers had waned somewhat since 1963. Hall's "action was as poetic as ever and his commitment was just as great, but something was missing." He captured 18 wickets in the five Tests at an average of 30.83. However, Hall was still considered "the key man of the [West Indies] attack" and on occasion was still as damaging as ever. His finest moment of the series was in the fourth Test at Headingley where a "spell of eighty minutes by Hall at his fastest and best destroyed England" aiding his team to win the match by an innings and 55 runs and wrap up the series and the Wisden Trophy. In 1966, the Trinidad based company West Indian Tobacco (WITCO) engaged Hall on a three year contract to promote youth cricket in Trinidad and Tobago, including playing for the Trinidad and Tobago national team in the Shell Shield, the West Indies first class cricket championship. One of Hall's first roles for WITCO was to promote the Wes Hall Youth Cricket League, a new nation wide junior cricket league. Hall was a member of the West Indies team that toured India and Ceylon in 1966–67 but was a shadow of the bowler that cut a swathe through India in earlier series. He injured his left knee during a net session early in the tour and the sub continental pitches neutered his speed. Hall started the first Test of the series at Bombay in style, capturing two early wickets in a "superb" spell, "worthy of a great fast bowler" but did not take another wicket in the match. Wisden said of Hall's efforts in the series; "He could not bowl with the sustained hostility of old, and his form was erratic." Still, such was their prestige and their perceived psychological advantage over the English that the West Indies selectors stuck with the pair for the entire series. In the four Tests he played, Hall took only 9 wickets and those at an average of 39.22. In a summary of the tour Wisden said "In the event Hall proved to be little more than a shadow of the great fast bowler he had been. His pace was no longer to be feared " Sobers still considered Hall one of the best bowlers in the Caribbean and insisted on his selection, threatening to withdraw from the tour himself if he did not get his man in the squad. The selectors eventually conceded and Hall was included in the touring party but—according to Sobers — one of the selectors was told to tell Hall he was only picked because of pressure from the captain. The once fearsome pair of Hall and Griffith now "resembled exhausted volcanoes." Hall was still unfit to play by the time the second Test started and never again played Test cricket.

Тесттік крикеттен кейін

Жаңа Зеландияға жасаған турдан кейін Холл Барбадос командасына қосылып, Англияға қысқа турнеге қатысты. Турда ол екі бірінші сыныптық матчта ойнап, 53.00 орташа есеппен екі қақпаны алды. Содан кейін Холл Тринидадқа оралып, Shell Shield-тегі соңғы маусымын және WITCO-мен жасасқан келісімшартын аяқтады. Холлдың соңғы бірінші сыныптық матчы 1971 жылы Барбадос құрамасының саяхаттап келген үнді командасына қарсы өткен ойыны болды. 1970 жылы Тринидадтан кетпес бұрын, Холлға Киелі Рух Әкелері орденінің католик діни қызметкері Джерард Пантин Лавентиль қауымының кедей және маргиналданған тұрғындарына көмектесу үшін гуманитарлық бағдарлама құруға көмектесе ала ма деп сұрады. Холл келісімін берді, және екеуі бірге қауіпті ауданды аралап, тұрғындарға қалай көмектесе алатындарын сұрады. Бұл бастама SERVOL (Барлық үшін ерікті қызмет) атты ерікті ұйымына айналды, ол қазір Тринидад пен Тобагода және Кариб теңізінің басқа аймақтарында жұмыс істейді. Холл бағдарлама басталғаннан кейін үш айдан соң Барбадосқа оралса да, ол SERVOL-дің негізін қалаушылардың бірі ретінде танылды. Холл ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Барбадос және Батыс Үндістан крикетіне түрлі қызметтер көрсетті, соның ішінде бірнеше жыл бойы Батыс Үндістан құрамасының іріктеу комиссиясының төрағасы болды. Холл көптеген Батыс Үндістан командаларымен менеджер ретінде бірге саяхаттады, соның ішінде 1995 жылы Англияға жасаған ойыншылардың наразылығына толы аталмыш турнесі де бар. 2001 жылы Холл Батыс Үндістан Крикет кеңесінің президенті болып сайланды. Президенттік лауазымда Холл 2007 жылғы Крикет әлем чемпионатын Батыс Үндістанға тартуға үлкен үлес қосты. Холл сонымен қатар Батыс Үндістан Ойыншылар Ассоциациясымен ұжымдық келісім жүргізу жүйесін әзірледі. 2003 жылы Холл денсаулығына байланысты қайта сайлауға түспеді. Крикетшілік карьерасының соңында Холл: «Мен он жыл ойнағанымды, үйленгенімде үш балам бар екенін және ақшам жоқ екенін түсіндім» деді. Тринидадта SERVOL-мен жұмыс істегеннен кейін Холл «осы сәттен бастап өмірін қызметке арнамақ» екенін білді. Ол Лондондағы Индустриалдық қоғамда Өнеркәсіптік қатынастар және Адам ресурстарын басқаруды оқыды, содан кейін Барбадостағы Cable and Wireless компаниясына қайта оралып, аймақтық қызметкерлердің әл-ауқатын жақсарту жөніндегі менеджер болып жұмыс істеді. Алғаш Барбадос Сенатына тағайындалған Холл кейіннен Ассамблея палатасына сайланды. 1987 жылы Холл Барбадос үкіметінде Туризм және Спорт министрі болып тағайындалды. Туризм министрі ретінде Холл Барбадоста спорттық туризм нарығын дамытуға үлкен үлес қосты. 1990 жылы Флоридаға сапар барысында Холл христиан діни қызметіне қатысты. Уағыздаушыдан әсер алған Холл қызмет кезінде «жүрегі мен өмірін Құдайға беру туралы маңызды шешім қабылдады». Ол Библиялық мектепте оқып, кейіннен Христиан Пейнтекост шіркеуінде пастор болып тағайындалды. Холл Батыс Үндістан Крикет Даңқы залының және ICC Крикет Даңқы залының мүшесі. Туризм саласындағы еңбегі үшін Холл Кариб теңізінің туристік ұйымының өмір бойы жетістіктері үшін марапатын алды. Холл және барбадостық жылдам боулингі Чарли Гриффит есімдерімен аталған Кенсингтон Овалдағы трибуна бар – Холл және Гриффит трибунасы. Холл 2012 жылғы туған күнге орай спорт пен қоғамға қосқан үлесі үшін рыцарь атағын алды.

After the New Zealand tour, Hall joined the Barbados team for a short tour of England. Hall played two first class matches on the tour, capturing two wickets at an average of 53.00. Hall then returned to Trinidad to complete his last season in the Shell Shield and his contract with WITCO. Hall's last first class match was for Barbados against the touring Indians in 1971. Before Hall left Trinidad in 1970, Gerard Pantin — a Catholic priest in the Holy Ghost Fathers order — asked Hall if he would assist him in forming a humanitarian program to assist the poor and marginalised residents of the Laventille community. Hall agreed and together the two men walked through the dangerous neighbourhood, simply asking the residents how they could help them. This mission grew to become the SERVOL (Service Volunteered For All) voluntary organisation that now operates throughout Trinidad and Tobago and elsewhere in the Caribbean. While Hall returned to Barbados three months after the program started, he is recognised as one of SERVOL's co founders. Hall has served Barbados and West Indian cricket in a variety of roles since the end of his playing days including chairing the West Indies selection panel for some years. Hall also accompanied many touring West Indies teams as manager, including the ill fated 1995 tour of England, marred by player unrest. In 2001 Hall was elected president of the West Indies Cricket Board. During his time as president Hall was instrumental in attracting the 2007 Cricket World Cup to the West Indies. Hall also developed a system of collective bargaining with the West Indies Players Association. Hall chose not to stand for re election in 2003, citing health problems. At the end of his career as a cricketer, Hall reflected, "I realised that I’d been playing for ten years, and I was married with three children and I didn’t have any money." After working with SERVOL in Trinidad, Hall "knew from that moment on, [he] would commit [his] life to service." He studied Industrial Relations and Human Resource Management at the Industrial Society in London and then returned to Cable and Wireless in Barbados to take a role as Regional Staff Welfare Manager. First appointed to the Barbados Senate, Hall was later elected to the House of Assembly. In 1987, Hall was appointed Minister of Tourism and Sports in the Government of Barbados. As Tourism Minister, Hall has been given credit for developing the sports tourism market in Barbados. On a visit to Florida in 1990, Hall attended a Christian religious service. Impressed by the preacher, during the service, Hall "made a very serious decision to give [his] heart and life to God." Hall attended Bible school and was later ordained a minister in the Christian Pentecostal Church. Hall is a member of the West Indies Cricket Hall of Fame. and the ICC Cricket Hall of Fame. For his work in tourism, Hall has been awarded the Caribbean Tourism Organisation's Lifetime Achievement Award. Hall and fellow Barbadian fast bowler Charlie Griffith have a grandstand at Kensington Oval named after them—the Hall & Griffith Stand. Hall was knighted in the 2012 Birthday Honours for services to sport and the community.

Стил және тұлға

Холл 2 метр бойы бар, "бодибилдерлік дене бітімі мен күш-қуаты" бар крикетші болатын. Холл өте ұзақ уақыт бойы қарқынды да шабуылдайтын ойынды сақтай алды. 1963 жылы Лордста Англияға қарсы өткен сынақ матчының соңғы күні ол үш сағаттан астам уақыт бойы өзгеріссіз боулингпен ойнады. Холл өзінің бір допты лақтыруынан австралиялық крикетші Уоли Гроуттың жақ сүйегі сынғанын айтқанда: "Уолдың кетіп бара жатқанын көргенде маған қатты қиын болды, ал көпшілік арасындағы кейбір әзілшілердің мен [Гроутты] қасақана жарақаттағандай айқайлағанын естігенде одан да қиын болды". Холлды ешқашан жан-жақты ойыншы деп айтуға болмаса да, кейде ол тиімді соққы беруші болатын. Бірінші сыныптағы жалғыз жүзіндігін ол Феннердегі Кембридж университетінің крикет клубына қарсы 65 минутта соқты, бұл 1963 жылғы ағылшын маусымындағы ең жылдам жүздік болды. Wisden осы ойын туралы былай деді: "[Холлдың] соққысы үлкен үміттер берді, ол өзінің ұпайларын классикалық стильде, жылдам боулерлер әдетте қолданатын ерекше тәсілмен емес, соқты". Өзіне тән юморымен Холл осы ойын туралы: "Иә, бірақ ол кез келген жүздік емес, ол зиялыларға қарсы болды", - деді. Холл жақсы мінезді адам ретінде танымал; C. L. R. Джеймс: "Холл жай ғана әрбір тесігінен жақсылықты шартады" деп байқады. Тони Козиер: "[Холл] ұзақ сөйлеуімен, сондай-ақ кешігуімен белгілі", - деді.