Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық астаналық аумақтағы бұрынғы саяси партия, Австралия.
Former political party in the Australian Capital Territory, Australia
"Тұрғындар жиыны" – 1989 жылғы Австралиялық астаналық аумақтың жалпы сайлауында алғашқы Австралиялық астаналық аумақ заң шығарушы ассамблеясына төрт үміткер сайланған Австралиялық саяси партия. "Тұрғындар жиынына" Канберралық адам құқықтары жөніндегі адвокат және заңгер Бернард Коллери жетекшілік етті. Коллери партияны "қауымдастыққа негізделген қалалық экологиялық партия" деп сипаттады. 1989 жылдың соңында "Ралли" Тревор Кейн басқаратын Либералдық партиямен коалиция құрды. Бірақ, бұл келіспеушілікке толы одақ екі жылдан кейін тарап кетті. "Ралли" 1992 жылғы ACT жалпы сайлауында ешқандай орын сақтап қала алмады.
Residents Rally was an Australian political party, with four candidates elected to the first Australian Capital Territory Legislative Assembly at the 1989 Australian Capital Territory general election. Residents Rally were led by Canberra human rights barrister and lawyer, Bernard Collaery. Collaery defined the party as "a community based urban green party". The Rally formed a coalition with the Liberal Party, led by Trevor Kaine, in late 1989. However, this fractious Alliance was to last for only two years before collapsing. The Rally was unsuccessful in retaining any seats at the 1992 ACT general election.
1989 жылғы ACT жалпы сайлауы
1989 жылы Австралия астанасы аумағына өзін-өзі басқару құқығы берілді және жаңа Заң шығарушы Ассамблеяға сайлаулар жарияланды. Көптеген жергілікті партиялар сайлауға қатысатындарын мәлімдесе де, "Тұрғындар митингісі" тез арада басты үміткерлердің бірі болып көзге түсті. "Тұрғындар митингісі" 1987 жылы тұрғындар қауымдастықтары, казиноға қарсы топтар және АКТ Табиғатты қорғау кеңесінің күшімен құрылған. Коллаэри сегіз танымал жергілікті тұлғаны шақырып алды, және ең көп дауыс жинамаса да, сайлауда 9,62% дауыс алды. Бұл төрт мүше – Коллаэри, Норм Дженсен, Майкл Мур және доктор Гектор Кинлохты Ассамблеяға сайлауға жеткілікті болды. Дегенмен, күрделі дауыс санау жүйесіне байланысты Кинлохтың Ассамблеяның соңғы мүшесі ретінде бекітілуіне тағы екі ай уақыт кетті. Осылайша, олардың саны Ассамблеяда Либералдық партиямен теңесті, ал Еңбек партиясынан бір орын кем болды. Ешқандай партияны артық көмекке жаратпаған "Тұрғындар митингісі" екі ірі федералды партиямен келіссөздер жүргізгеннен кейін Еңбек үкіметін қолдауға келісті, нәтижесінде Еңбек партиясының лидері Розмари Фоллетт АКТ-нің тұңғыш бас министрі болды. "Тұрғындар митингісінің" төрт мүшесі бірінші Ассамблеяда белсенділік танытып, көптеген мәселелер бойынша олармен кеңесуді талап етті. Олар сол кездегі АКТ-дегі басқа шағын партиялардан өзгеше, көптеген салаларда толыққанды саясат жүргізіп, өзін саяси күшке айналдыруға тырысты. Ассамблеядағы олардың ықпалы Мур Коллаэримен келіспеушілікке түсіп, 1989 жылдың қазан айында партиядан шығып, тәуелсіз депутат болып отырғанда әлсірегенімен, "Тұрғындар митингісі" АКТ саясатындағы маңызды күш ретінде саналды және осыны көрсетуге шешім қабылдады.
In 1989, the Australian Capital Territory was granted self government, and elections were called for the new Legislative Assembly. While a number of local parties announced their intention to contest the elections, Residents Rally quickly emerged as one of the leading contenders. Residents Rally were formed in 1987 by Residents' Associations, anti casino groups and the Conservation Council of the ACT. Collaery recruited eight other local identities, and while not the largest ticket, they ultimately received 9.62% of the vote. This was enough to elect four members to the Assembly Collaery, Norm Jensen, Michael Moore and Dr Hector Kinloch, although the complex counting system meant that it took an added two months before Kinloch was confirmed as the Assembly's final member. This left them with the same numbers in the Assembly as the Liberal Party, and only one seat behind Labor. While they had not preferenced any other party, Residents Rally agreed to support a Labor government after negotiations with both major federal parties, and Labor leader Rosemary Follett became the ACT's first Chief Minister. The four Residents Rally members were vocal in the first Assembly, and insisted that they be consulted on most issues. They set out full policies in many areas, as opposed to several of the other small parties in the ACT at the time, and attempted to build themselves into a political force. While their power in the Assembly suffered a blow when Moore clashed with Collaery and quit the party to sit as an independent in October 1989, Residents Rally still saw themselves as a player in ACT politics, and decided to make this clear.
Либералдылар Тұрғындар жиналысы
"Тұрғындар митингісі" мен Фоллетт лейбористік үкіметі арасындағы шиеленіс біраз уақыттан бері күшейіп келді. Екі тарап жоспарлау мәселелері, федералды үкіметпен байланыстар, сот жүйесіне болуы мүмкін араласулар және үкіметтің Казино Канберраны қолдауы бойынша келіспеушіліктерге ұшырады. "Тұрғындар митингісі" бұл казиноға қарсы сайлау платформасының маңызды бөлігі ретінде белсенді түрде қарсылық көрсеткен болатын. Соңында, 1989 жылдың желтоқсанында порнографиялық видеоларға қатысты заңнама бойынша туған дау осы мәселені шешімді нүктеге жеткізді, және "Тұрғындар митингісі" Фоллетт үкіметіне сенімсіздік білдірді. Олар кейіннен Либералдық партия және Тәуелсіздер тобымен коалициялық үкімет құрды – бұл үш мүше бұрынғы "Өзін-өзі басқаруға қарсы партиядан" шыққандар еді. Келісімге сәйкес, "Тұрғындар митингісінің" жетекшісі Коллери вице-премьер болды, ал Дженсен мен Кинлох жаңа үкіметте кіші министрлер тағайындалды. Үкіметтегі жаңа рөлі партияға маңызды билік берді, олар оны, ең алдымен, Канберраның маңындағы бірнеше аймақтарда орынсыз деп санайтын құрылыстың алдын алу үшін пайдаланды. Алайда, бұл Либералдық үкіметтің бағдарламасына да ылайықтасуды білдірді, нәтижесінде партия 1989 жылғы сайлау алдындағы уәделеріне қайшы келіп, бірнеше мектеп пен Корольдік Канберра ауруханасының жабылуына қарсылық танытпауға шешім қабылдады. Осы шешімдердің бірі лейбористік депутат Пол Уэланды оларды Либералдық партияның федералды коалиция серіктесі – Австралияның Ұлттық партиясымен салыстыруға итермеледі. Бұған қарамастан, екі партия арасында маңызды айырмашылықтар пайда бола бастады, және 1991 жылдың сәуірінде Кинлох коалициядан шығып кетті, бірақ партия мүшелігін сақтап, Коллеридің басшылығын қолдауын жалғастырды. Осы шамада Кинлох 1992 жылғы сайлауда зейнеткерлікке шығатынын, бұрын хабарлағандай, қайта сайлануға түспейтінін жариялады. Бірнеше аптадан кейін, 29 мамырда, "Тұрғындар митингісі" мен коалицияның қалған бөлігі арасындағы шиеленіс күрт өршиді, және Либералдық партияның бас министрі Тревор Кейн "Тұрғындар митингісін" үкіметтен шығарып салды. Олар кейіннен қолдауын қайтадан Лейбористік партияға бұрып, Фоллетт тағы да бас министр болып тағайындалды.
Tensions between Residents Rally and the Follett Labor government had been building for some time. The two parties had clashed over planning issues, dealings with the federal government and concerns over potential interference with the judiciary, as well as the government's support for Casino Canberra—which Residents Rally had vociferously campaigned against as part of their election platform. Finally, in December 1989, a dispute over legislation dealing with pornographic videos brought the issues to climax, and Residents Rally moved a motion of no confidence in the Follett government. They subsequently formed a coalition government with the Liberal Party and the Independents Group—three ex members of the No Self Government Party. The deal saw Residents Rally leader Collaery become Deputy Chief Minister, and both Jensen and Kinloch become junior ministers in the new government. Their new role in government gave the party significant power, and they used this, most notably to prevent what they saw as inappropriate development in a number of areas around Canberra. However, this also meant making allowances to the Liberal government's agenda, and as a result, the party decided not to oppose the government's closure of several schools and the Royal Canberra Hospital, breaking some of the promises they had made before the 1989 election. These decisions once led Labor MP Paul Whalan to compare them to the Liberals' federal coalition partner, the National Party of Australia. Despite this, major differences began to emerge between the two parties, and in April 1991, Kinloch walked out of the coalition, though he remained a member of the party and continued to support Collaery's leadership. It was around this time that Kinloch announced that he would retire at the 1992 election, instead of running for re election as previously announced. Only weeks later, on 29 May, the tensions between Residents Rally and the remainder of the coalition came to a head, and Liberal Chief Minister Trevor Kaine expelled Residents Rally from the government. They subsequently switched their support back to Labor, and Follett was once again installed as Chief Minister.
1992 жылғы ACT жалпы сайлауы
1992 жылы ақпанда Астана аймағы екінші сайлауға қадам басқанда, екі ірі федералды партия тұрақтылықты басты сайлау науқаны ретінде пайдаланды. Олар екінші дүниежүзілік соғыстан бері Австралияда сирек кездесетін үкіметтік құрамның екі рет орталық мерзімде ауысқанын атап өтті. Бұл тактика, тұрғындар жиналысының «шешім қабылдаушы» рөлінен халқының шаршағанын көрсететіндей, жақсы қабылданып, партияның дауыс жинауы 4,56%-ға дейін төмендеді. Осының салдарынан, Коллери мен Дженсен қалған екі мүшесі де мандаттарынан айырылды. Ал Мур, енді тәуелсіз депутат ретінде, Ассамблеяға жақтасын сайлап, билік тепе-теңдігін сақтап қалды. 1992 жылы күйреген жеңілістен кейін, тұрғындар жиналысы тарап кетті және 1995 жылғы сайлауға дейін жойылып кетті. Мур 2001 жылы зейнетке шыққанға дейін өз орнын сәтті сақтап тұрды, бірақ тұрғындар жиналысы да, оның өзге де кандидаттары да Астана аймағы саясатында ешқандай рөл атқармады.
When the ACT faced its second election in February 1992, both major federal parties used stability as a major campaign theme, pointing to the two mid term switches of government, which were almost unheard of in Australia since World War II. The tactic was apparently well received amongst a public that seemed to be tired of Residents Rally playing a "kingmaker" role, and the party's vote fell to 4.56%. As a result, both remaining members, Collaery and Jensen, lost their seats. In contrast, Moore, now sitting as an independent, got an ally elected to the Assembly, and continued to hold the balance of power. After their crushing defeat in 1992, Residents Rally fell apart, and had ceased to exist by the 1995 election. While Moore easily held his seat until his retirement in 2001, neither Residents Rally nor any of its other candidates have played any further role in ACT politics.