Уэльстік Монмут балалар мектебінің тарихы

Кіріспе

Монмут, Уэльс

Монмут ер балалар мектебі – Уэльстегі Монмут қаласындағы ұлдарға арналған жекеменшік мектеп-интернат және күндізгі мектеп. Мектеп 1614 жылы сәтті кәсіпкер және саудагер Уильям Джонстың өсиетімен құрылған. Мектептің басқарушысы – Уильям Джонс мектептері қоры, ол Хабердашерлердің құрметті компаниясының (ливреялық компаниялардың бірі) аманаты ретінде басқарылады және Хабердашерлердің Монмут қыздар мектебімен тығыз байланыста. 2018 жылы Хабердашерлер қаладағы мектептер тобын «Монмут мектептері» деп атады және ұлдар мен қыздар мектептерінің атауларын сәйкес түрде өзгертті. Мектеп Монмут шекаралық қаласының шығыс жағында, Уай өзенінің жанында орналасқан. 17 ғасырға қатысты мектеп ғимараттарының ешқайсысы сақталмаған, себебі мектеп 19 ғасырдың ортасы мен соңында толығымен қайта салынған. Кейінгі жаңарулардың ішінде 1981–1984 жылдардағы ғылым блогы және 21 ғасырдың басындағы (2014) Уильям Джонс ғимараты бар. 2014 жылы мектептің құрылғанына 400 жыл толуы Сент-Пол соборында тойланды. Алғашқыда гимназия ретінде құрылған, 1870 жылдардың басында Монмут жаңадан құрылған Директорлар кеңесінің мүшесі болды және жекеменшік мектеп мәртебесіне ие болды. 1946–1976 жылдар аралығында тікелей қаржыландыру бағдарламасына қатысты, ал 1976 жылы толық тәуелсіздікке қайта оралды. Директорлар кеңесінің мүшесі болып табылатын мектепте шамамен 650 оқушы оқиды. 2019/2020 оқу жылында күндіз оқитын оқушылар үшін оқу ақысы 16 275 фунт стерлинг, ал интернатта оқитындар үшін 30 852 фунт стерлингті құрайды. Уильям Джонс мектептері қоры, Хабердашерлер компаниясының тапсырмасы бойынша Монмут мектептерін қаржыландырады және 2020 жылғы есебінде 24,0 млн фунт стерлинг шығынға қарсы 20,5 млн фунт стерлинг кіріс тіркелді. 2022 жылдың маусым айында Хабердашерлер 2024 жылға дейін толыққанды аралас білім беретін мекеме құру мақсатында мектепті қаладағы қыздар мектебімен біріктіру жөнінде консультация бастады.

Құрылтай жылы: 16131616

1613 жылы белгілі саудагер және киім-кешекші Уильям Джонс Haberdashers компаниясына 6000 фунт стерлинг сыйлады, ал 1615 жылы қайтыс болғандағы өсиетімен тағы 3000 фунт стерлинг қалдырды, осы ақшаны «Монмут қаласының жиырма кедей және мұқтаж қарттары үшін – соқырлар мен жасылдар сияқты, оларға көрінетіндей – уағызшы, тегін мектеп және қайырымдылық үйлерін құруға» бөлді. Джонс Глостерширдегі Ньюлендте дүниеге келді және Монмут қаласында өсті, кейін Лондон саудагері болып материкпен мата саудасымен айналысып, мол байлыққа ие болды. Оның мұра қалдыру себептері ішінара қайырымдылық, ішінара діни уағыз тарату ниетімен жасалған секілді. 17 ғасырдың басында Монмутшир графтығында католиктердің көп болуы байқалды, ал жергілікті тарихшы Кит Киссак: «Уағызшыға басымдық беру [Джонстың] 1614 жылы мектеп ашылған кезде әлі де күшті қарсылық көрсеткен Марш аймағындағы жағдайды өзгертуге деген алаңдаушылығын көрсетеді» деп атап өтті. Мектепті құру туралы бұйрық 1616 жылы Джеймс I жасады және «Монмут қаласында мәңгілікке бір қайырымдылық үйі мен бір тегін грамматикалық мектеп» құруға жарлық шығарды. Haberdashers компаниясы Джонс қайтыс болғанға дейін мектеп орны үшін төрт жерді сатып алып, 100 фунт стерлинг төледі. Бұл қайырымдылық сатып алуға Мортмен заңына сәйкес патшаның рұқсаты қажет болды, ол 1614 жылы берілді. 1615 жылы Гамбургте Джонс қайтыс болғанда, қайырымдылық үйлері, мектеп сыныбы және директор үйі аяқталды, бірақ бастапқы мектеп ғимараттарынан ештеңе қалмады. Джонстың мол мұрасының көп бөлігі Оңтүстік-Шығыс Лондондағы Нью-Кроста жер сатып алуға жұмсалды, ал осы жерден түскен кірістер мектептің жалақысы мен шығындарына, сондай-ақ қайырымдылық үйлерінің тұрғындарына зейнетақы төлеуге пайдаланылды. Бірінші директор Джон Оуэн, Кембридж қаласындағы Куинс колледжінің магистрі, жылына 60 фунт стерлинг жалақымен тағайындалды. Оуэн де, оның 17 және 18 ғасырлардағы көптеген ізбасарлары да ұзақ қызмет етпеді, ал мектеп күні таңғы сағат 7-ден 11-ге дейін, содан кейін түстен кейін сағат 1.30-дан 17.00-ге дейін жалғасты.

In 1613, William Jones, a prominent merchant and haberdasher, gave the Haberdashers’ Company £6,000, followed by a further £3,000 bequeathed in his will on his death in 1615, to "ordaine a preacher, a Free School and Almes houses for twenty poor and old distressed people, as blind and lame, as it shall seem best to them, of the Towne of Monmouth, where it shall be bestowed". Jones was born at Newland, Gloucestershire and brought up in Monmouth, leaving to make a sizeable fortune as a London merchant engaged in the cloth trade with the continent. The motivations for his bequest appear partly philanthropic and partly evangelical; the county of Monmouthshire in the early 17th century had a significant Catholic presence and the local historian Keith Kissack noted, "the priority given to the preacher illustrates [Jones's] concern to convert an area in the Marches which was still, when the school opened in 1614, strongly recusant". The order for the establishment of the school was made, retrospectively by James I in 1616 and decreed "for ever in the town of Monmouth, one almshouse and one free grammar school". The Haberdashers purchased four fields as the site for the school before Jones's death, paying the sum of £100. Royal permission for this charitable purchase was required under the Statute of Mortmain, which was granted in 1614. By Jones's death in Hamburg in 1615, the almshouses, and the schoolroom and headmaster's house had been completed, although nothing now remains of the original school buildings. The bulk of Jones's considerable bequest was used for the purchase of lands at New Cross, in South East London, and the rent rolls from that estate provided the money for the salaries and running costs associated with the school, as well as the payment of pensions to the residents of the almshouses. The first headmaster was John Owen, M. A. of Queens' College, Cambridge, appointed on a salary of £60 per annum. Neither Owen, nor many of his 17th and 18th century successors, lasted very long unlike the school day which ran from 7–11 a. m., followed by an afternoon session from 1.30 to 5.00 p. m.

Белгісіз жылдар: 16171799

ХХ ғасырдың ортасындағы мектеп тарихшысы Х.А. Уорд оның алғашқы тарихын "қиын жылдар" деп сипаттады. Діни даулардың жалғасуы және Англия азаматтық соғысы Монмут қаласын мектеп үшін бөлінген және бейқұрлы ортаға айналдырды. Ұстаздар арасындағы келіспеушіліктер, қаржылық тұрақсыздық және Хабердашерлер компаниясының қарызға батқандығы, олар Парламент үкіметіне ондаған жылдар бойы төленбеген үлкен сомада ақша беруге мәжбүр болды, содан кейін Лондонның Ұлы өрті кезінде қираған өздерінің ливреялық залын қайта жаңартуға қаржы жұмсады, мектептің ішкі әлсіздігіне себеп болды. Бұл қиындықтар 18 ғасырдың басына дейін жалғасты, және бір кезде, "мұңды және зұлым" Джон Кроу басшылығымен, ол ақылдан безіп, лауазымынан алынғаннан кейін, мектепте оқыған оқушылардың саны үш балаға дейін төмендеді. Мектеп туралы ақпараттың 17 ғасырдың ортасындағы көзі – мектептің үй иесі Море Пайдың күнделігі. Күнделіктің 1859 жылы "Монмутшир Бикон" газетінде жарияланған, бірақ қазір жоғалған үзінділері, Пайдың 1646 жылы тағайындалған күнінен бастап 1652 жылы отставкаға кеткенге дейін болған оқиғаларын егжей-тегжейлі жазған. Мысалы, Пайдың 1647 жылғы 18 ақпандағы жазбасы: "6d құрт жемесі мен балаларға арналған триакл үшін төленді". 1647 жылғы 11 қарашадағы жазбада Пайдың монархисттік көзқарастары көрсетілген: "Корольдің Ұлылықтары Хэмптон Корттан әскер билігінен қашып құтылды. Виват, виват мәңгілікке!".

Дау-жанжал жылдары: 18001850

Уорд мектеп тарихының 19 ғасырдың басындағы кезеңін "жанжалдарға толы" жылдар деп сипаттады. Бұл жанжалдар негізінен үш мәселеге байланысты болды: мектеп пен қала арасындағы қарым-қатынас, мектеп, қала және Хабердашерлер компаниясы мен Канцелярия соты арасындағы қарым-қатынас – олар мектептің қаржыландыруы мен бақылауын жүзеге асырды, сондай-ақ мектептің дәстүрлі латын және грек тілдерін оқытудан асып, оқу бағдарламасын кеңейту әрекеттері. Бірінші мәселе бойынша мектеп графтықтағы ең ірі жер иелері және Троя үйіндегі аймақтық орталықтан қала саясатын басқарған Бофорт герцогтерінің тобының бір бөлігі ретінде қарастырылды. 19 ғасырдың басындағы Монмут қаласында Томас Таквелл сияқты буржуалар бастаған күшті радикалдық дәстүр болды, ал "Монмутшир Бикон" және "Монмутшир Мерлин" сияқты жергілікті газеттердің либералдық көзқарастары оны одан да күшейтті. Қала тұрғындары мектеп басшылығының Бофорттарға тым жақын деп санайтын, ал Таквелл олардың құрылған тәртіпті қорғау әрекеттеріне қарсы шамамен елу жылдық науқан жүргізді. Екінші жанжал мектеп басқаруына қатысты болды, және тағы бір ұзаққа созылған күш сарқылуы нәтижесінде мектептің лекторы мектеп туралы жылдық есеп дайындау міндетінен айырылды, бұл міндет Канцелярия сотынан Қонақтар кеңесіне берілді. Соңғы дау мектеп басшылығы мен тек латын және грек тілдерін оқыту дәстүрін сақтағысы келген тараптар, және жазу және арифметика сияқты салаларды қамтитын кеңейтуді қалаған Сот пен Хабердашерлер арасында туды. 1827 жылғы айыптаушы есепте олар "қазіргі ұстаздардың, оларға жақсы жалақы төленгеніне қарамастан, істеуге аз жұмысы бар, тек латын және грек тілдерін оқытумен ғана айналысады. Тек осы пәндерді оқытатын мектеп Монмут сияқты халық азын жерде пайдалы болмайды" деді. 1852 жылы Джон Оукли Хилл енгізген реформалар Жоғарғы және Төменгі мектептердің құрылуына әкелді, біріншісі классикалық білім беруді жалғастырды, ал екіншісі жазу және арифметикаға бағытталған оқу бағдарламасын ұсынды. 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында досы сэр Ричард Колт Хоармен бірге Уэльске кең ауқымды саяхаттар жасаған Уильям Кокс, 1801 жылы жарық көрген "Монмутширдегі тарихи саяхат" атты екінші томында мектеп туралы өз әсерлерін жазды. Мектепті "(директор) пастор Джон Пауэллтің қамқорлығында жоғары беделге ие" деп сипаттап, Кокс мектептің мифтік құрылу тарихын қайта баяндайды және "мектеп бөлмесінде сақталған Джеймс I дәуірінің киімдерін киген негізін қалаушының портреті, онда «Уолтер Уильям Джонс, Лондон саудагері және саудагері және т.б.» деген жазу бар" деп жазады.

Ward described the early 19th century period of the school's history as years of "controversy". These focused mainly on three issues; relations between the school and the town, relations between the school, the town and the Haberdashers Company and the Court of Chancery, which together were responsible for the school's funding and oversight, and attempts to expand the school's curriculum beyond the traditional study of Latin and Greek. The first issue saw the school perceived as part of the faction of the Dukes of Beaufort, the premier landowners in the county, and directors of the town's politics from their regional base at Troy House. Early 19th century Monmouth had a strong Radical tradition led by burgesses such as Thomas Thackwell, and fuelled by the liberal positions of the local newspapers, the Monmouthshire Beacon and the Monmouthshire Merlin. The school's leadership was perceived in the town to be too close to the Beauforts, and Thackwell ran an almost fifty year campaign against their attempts to defend the established order. The second controversy related to the governance of the school and another long campaign of attrition saw the school's Lecturer lose the responsibility for preparing an annual report on the school, this being transferred by the Court of Chancery to a Board of Visitors. The last area of conflict arose between the school's leadership, which wanted to maintain the tradition of a curriculum that involved the study solely of Latin and Greek, and the Court and the Haberdashers who wanted expansion to cover such areas as writing and arithmetic. In a damming report in 1827 they condemned "the present Masters, though so liberally paid, and having so little to do, consider themselves engaged only to teach Latin and Greek. A school teaching those branches of learning only will never be useful to a place of such confined population as Monmouth". Reforms introduced by John Oakley Hill in 1852, saw the establishment of Upper and Lower Schools, the former continuing to provide a classical education, while the latter had a curriculum focused on writing and arithmetic. William Coxe, who undertook extensive tours of Wales in the very late 18th and early 19th centuries in the company of his friend, Sir Richard Colt Hoare, recorded his impressions of the school in the second volume of his An Historical tour in Monmouthshire, published in 1801. Describing the school as enjoying "a high reputation under the care of (the headmaster) the Rev. John Powell", Coxe retells the mythical story of the school's establishment and records a "portrait of the founder, habited in the costume of the age of James the First, with an inscription 'Walter William Jones, haberdasher and merchant of London etc.' is preserved in the school room".

Кеңейту жылдары: 18511913

1850-ші жылдардың басында Канцелярия соты сыртқы сарапшы тағайындалуын міндеттеді. Оның 1852 жылғы баяндамасы көңіл көтермейтін болды: «көптеген балалар осыншалықты білімсіз, олар ата-аналарына, тіпті мұғалімдеріне де ұят келтіреді». Академиялық жағдай нашар қалса, осы кезеңде мектептің қаржылық жағдайы түбегейлі өзгерді. Нью-Кросс иелігінің бір бөлігін теміржол құрылысшыларына сату және Лондонның дамуы мен кеңеюінен түскен жалдау ақының күрт өсуі Хабердашерлердің қалпын жақсартты. Қаржының болуы мектептің бастапқы орнында 1864 жылы, мектептің 250 жылдығынан бастап ғасыр соңына дейін толық қайта құрылуына мүмкіндік берді. Мектептің кеңеюі 1859 жылдан 1892 жылға дейін 32 жыл бойы мектеп директоры болған, пастор Чарльз Мэнли Робертстің ұзақ қызмет ету кезеңінде жүзеге асты. Робертс кезінде Монмут беделді Директорлар кеңесінің (1869 жылы Уппингхэмнің Эдвард Трингі құрған) алғашқы мүшесі болды, бұл оның қоғамдық мектеп ретіндегі артық беделі мен мәртебесінің жоғарылауын көрсетеді. Мектептің спорттағы жетістіктері де арта түсті, оның регби командалары мен қайық жүзушілері айрықша табысқа жетті. Жалдау ақысы мен инвестициялардан түскен табыстың өсуі нәтижесінде 19 ғасырдың ортасына қарай Монмуттың эндаументі Англия мен Уэльстегі барлық мектептердің арасындағы ең ірілерінің біріне айналды. Пайда болған артық қаражатты пайдалану үшін 1891 жылы бастапқы эндаумент жаңа қыздар мектебін, қаладағы бастауыш мектебін, сондай-ақ Понтипулдағы Батыс Монмут мектебін (грамматикалық мектеп) қолдау үшін қайта ұйымдастырылды. Мектептің дамуы үшін маңызды болғандықтан, Монмутшир және көршілес округтерден ғана қабылдау ережесі алынып тасталды және Уэльс пен Англияның барлық аймақтарынан қабылдау ашылды.

Соғыс жылдары: 1914-1945

Монмут мектебінің біріккен кадет күші 1914 жылдың тамызында соғыс басталғанда, дәстүрлі көк түстен хаки түсіне униформасын ауыстырған елдегі соңғы CCF болды. Осы қақтығыс мектепке жалғыз Виктория кресін сыйлады, ол 1916 жылы Месопотамия науқанында көрсеткен батылдығы үшін Ангус Бьюкененге берілді. Келесі жылы басына тиген оқтан көзі көрмей қалған ол Монмутширге оралып, Коулфордта заңгер болып жұмыс істеді және 1921 жылы мектептің соғыс ескерткішін ашты. Барлығы, соғыста мектептен 76 түлек қаза тапты. 1921 жылы құрылған мектептің Брикнелл кітапханасы, 1916 жылдың қазанында Сомма шайқасында алған жарақатынан қайтыс болған Эрнест Томас Сэмюэл Брикнеллдің құрметіне аталды. 1921 жылы тағы бір қайғы орын алды, мектеп басшысы Г. Х. Сазерленд мектеп пен Херефорд кафедралық мектебі арасындағы қайық жарысы кезінде Уай өзенінде суға батып кетті. Сазерленд мектептің галереясындағы күн сағатымен еске алынады. Екінші дүниежүзілік соғыс мектептің соғыс ескерткішіне жазылған қаза тапқандар тізіміне тағы алпыс бір Монмотианның есімдерін қосты. Соғыс жылдарында мектепте бүкіл оқушылар мен қызметкерлері эвакуацияланған Король Эдуард VI Бес жол мектебінен (Бирмингем) қабылдады, себебі Мидлендс аймағы Германия бомбалауына ұшырады.

Соңғы жылдары: 1946 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Мектеп басшылығындағы ішкі қақтығыс жиырмасыншы ғасырдың ортасында да жалғасты, губернаторлар үш жылдың ішінде екі директорды қызметтен босатты. Бұл мектептің Директорлар конференциясынан шығарылуына және осы органның кез келген мүшесіне бос лауазымға үміттенбеуді ұсынуына әкелді. 1959 жылы Роберт Гловердің тағайындалуымен бұл мәселе шешілді. Осы кезеңде Хабердашерлердің қорларын қайта ұйымдастыру да жүзеге асты. 1891 жылы Хабердашерлер қаражатымен құрылған бастауыш мектеп 1940 жылы округтік кеңестің басқаруына берілді, ал 1955 жылы Понтипулдағы Батыс Монмут мектебі де оған қосылды. Бұл Уильям Джонс мектептері қорына Монмут мектебі мен Хабердашерлер Монмут қыздар мектебіне жауапкершілікті жүктеді. Мектеп орналасқан жер үшін тағы бір маңызды жаңалық – A40 тас жолының салынуы болды, ол «өткенде өзенге тікелей байланысты болған Монмутты одан қатыгездікпен бөліп тастады» және мектептің Уай өзеніне қараған тарихи кіреберісінен айырды. Бұл мектептің салтанатты кіреберісі – 1890 жылдары Генри Сток салған Уай көпірінің қақпасының мұңайтулы жабылуына соқтырды. Мектепке тиетін тікелей әсер одан аз болды, Уорд кіреберіс туралы ертеректегі ойын жазған: «Бұл ешқашан ашылмаған ежелгі қақпа, бірақ көмір арбасы келген сияқты ерекше жағдайларда жылына үш рет ашылады». 1976 жылы тікелей қаржыландыру жүйесі тоқтатылғаннан кейін мектеп толық тәуелсіздікке ие болды. Осы жүйені тоқтатуға қарсы күрескен сол кездегі директор Роберт Гловер, «егер тікелей қаржыландыру тоқтатылса, Монмуттың ұлдарына төрт жүз жыл бойы қызмет еткен мектеп көптеген отбасылар үшін қаржылық тұрғыдан қол жетімсіз болады» деген ескерту жасады. Осыған жауап ретінде лорд Брекон мен сэр Дерек Езра басқаратын «Олд Монмотиан» клубының комитеті он апта ішінде 100 000 фунт стерлинг жинаған стипендиялық қор жинау науқанын ұйымдастырды. Гловер өзінің қызмет ету кезеңінде Директорлар конференциясына қайта қабылдануға қол жеткізді. Мектептің төрт жүз жылдық мерейтойын атап өту үшін 2014 жылдың 19 наурызында Сент-Пол соборында алғыс айту рәсімі өтті, онда мектептің және Хабердашерлер Монмут қыздар мектебінің 2200-ге жуық оқушысы мен қызметкері, сондай-ақ Хабердашерлер және мектептердің достары қатысты. 2018 жылы Хабердашерлер қаладағы мектептер тобын «Хабердашерлер Монмут мектептері» деп қайта атады және жоғары сыныпты мектептерді тиісінше «Монмут ұлдар мектебі» және «Монмут қыздар мектебі» деп атады. 2020 жылы жарияланған соңғы есептерінде Хабердашерлер компаниясы атынан Монмут мектептер тобын қаржыландыратын Уильям Джонс мектептері қоры 20.5 миллион фунт стерлинг кіріске қарсы 24.0 миллион фунт стерлинг шығын тіркеді. 2022 жылдың маусым айында Хабердашерлер ұлдар мен қыздар мектептерін біріктіру жөніндегі ұсыныстар бойынша кеңесуге кірісті, оларды 2024 жылға дейін толыққанды бірлескен білім беруге айналдыруды көздеді.

Internal conflict within the school's management continued in the mid twentieth century, with the governors sacking two headmasters within three years. This led to the school's expulsion from the Headmasters Conference, and to that body's advising any of its members against applying for the vacant headship. The impasse was resolved in 1959, with the appointment of Robert Glover. Reorganisation of the Haberdashers' endowments also occurred at this time. The elementary school, founded with Haberdashers' funds in 1891, was transferred to County Council control in 1940 with West Monmouth School at Pontypool following in 1955. This left the William Jones's Schools Foundation responsible for Monmouth School and Haberdashers' Monmouth School for Girls – also known as HMSG – both of which joined the Direct Grant scheme in 1946. Another significant development for the school's location was the building of the A40, which "severed (Monmouth) ruthlessly from the river on which in the past it had depended" and cut off the school from its historic frontage onto the River Wye. This led to the permanent closure of the school's ceremonial entrance, the Wye Bridge Gate, constructed by Henry Stock in the 1890s. The direct impact on the school was perhaps less significant, Ward had recorded an early comment on the entrance, "that ancient gate which never opened is but thrice a year on notable occasions, such as when the coal cart comes". In 1976, with the ending of the Direct Grant system, the school returned to full independence. Having argued strongly against the ending of the grant system, the headmaster at the time, Robert Glover, gave a warning as to the likely consequences, "if direct grant goes, the school which has served the boys of Monmouth for four hundred years, will suddenly become for many families financially prohibitive". In response, a committee of the Old Monmothian Club, headed by Lord Brecon and Sir Derek Ezra undertook a campaign to raise funding for scholarships which accumulated £100,000 in ten weeks. During his tenure Glover also secured re admittance to the Headmasters' Conference. To mark the school's four hundredth anniversary a service of thanksgiving was held at St. Paul's Cathedral, on 19 March 2014, attended by some 2,200 pupils and staff from the school and from Haberdashers' Monmouth School for Girls, as well as Haberdashers and friends of the Schools. In 2018, the Haberdashers rebranded their group of schools in the town as Haberdashers Monmouth Schools and renamed the senior schools as Monmouth School for Boys and Monmouth School for Girls respectively. In its most recent accounts, published in 2020, the William Jones's Schools Foundation, which funds the Monmouth group of schools on behalf of the Haberdahers’ Company, recorded an expenditure of £24.0M against an income of £20.5M. In June 2022, the Haberdashers began a consultation on proposals to merge the Boys and Girls schools, making them fully coeducational by 2024.

Мектеп тарихы

Монмутшир антиквары Чарльз Хит мектептің негізін қалаудың дәстүрлі және, әрине, дәл емес тарихын 1804 жылы жарық көрген «Монмут қаласының ежелгі және қазіргі жағдайы туралы есептерінде» сипаттады. Хит Уильям Джонстың сәтті және бай саудагер ретінде орныққаннан кейін, қайыршы кейпінде туған жері Ньюлендке оралғанын жазды. Оны доғарыспен қарсы алғандықтан, ол Монмутқа сапар шекті, онда оны жылы қабылдады және нәтижесінде ол мектептің және оған байланысты кедейлер үйінің құрылысын қаржылады. Бұл оқиға бұрынғы ауызша дәстүрден алынған, сонымен қатар архидиакон Кокс «Монмутширдегі тарихи саяхат» еңбегінде де жазылған, ол үш жыл бұрын жарық көрген. 1899 жылы пастор В. М. Уорлоу «Уильям Джонстың Монмут және Ньюлендтегі қайырымдылықтарының тарихы» еңбегін жариялады. Оның дін қызметкері және ұстазы, пастор К. М. Питт 1860 жылдардағы «Монмут мектебі» туралы толығырақ еңбек жазды. Х. А. Уорд мектептің 350 жылдығын атап өту үшін «Монмут мектебі: 1614–1964: Тарихтың жобасы» еңбегін жариялады. 1995 жылы Кит Киссак «Монмут мектебі және Монмут: 1614–1995» тарихын жариялады. 2014 жылы мектептің төрт жүз жылдығын мерекелеу үшін мектептің екі ұстазы – мәтінін жазған Стивен Эдвардс және суреттерін түсірген Кит Мозли «Монмут мектебі: Алғашқы 400 жыл» атты жаңа тарихты жариялады.

Ғимараттар

Уильям Джонстың алғашқы негізі қазіргі шіркеу орнында мектеп бөлмесін, директор мен оқытушыға арналған үйлерді, сондай-ақ жынысына қарай бөлінген қайырымдылық үйлерін қамтамасыз етті. 1921 жылы мектеп атынан сол кездегі директор Лионель Джеймс сатып алған Дж. А. Эванстың кейінгі суреті ғимараттарды көрсетеді және «Ескі мектеп бөлмесі» деп аталады. 1614 жылы салынған. 1865 жылы қазіргі мектеп бөлмесіне орын беру үшін бұзылған. Бұл ғимараттардың ешқайсысы сақталмаған. Жергілікті жазушы және суретші Фред Хандо мектеп үстінде ілінген қоңыраудың 1716 жылы Чепстоудағы Эван Эванс құю зауытында құйылғанын жазды. 1864 жылы Хабердашерлер мектепті қайта жаңарту жұмыстарын жүргізді. Жұмыс көбінесе Уильям Снук пен Генри Сток, Snooke & Stock фирмасының, Хабердашерлер компаниясының геодезистері, Викториялық Лондонның өркендеуінің арқасында Джонстың мұрасының қаржылық күшеюімен қаржыландырылды. Снук 1864–1865 жылдары шіркеу, екі оқу бөлмесі және сынып бөлмесін салдырды, содан кейін 1870 жылдары кітапхана, директордың үйі және қазіргі Монмут үйі мен Херефорд үйін құрайтын ғимараттар салынды. Бұл ғимараттардың барлығы II дәрежелі тізімде. Алмсхаус көшесіндегі Монмут қайырымдылық үйлері 1842 жылы Джеймс Банстон Баннингтің қайта құрылымынан өтті, ал 1895–1896 жылдары Уильям Берн қайта жаңартудан өтті. Олар қазір мектептің бөлігін құрайды және Джонс қорының қайырымдылықтарын сипаттайтын үлкен жазу тақтасын қамтиды. Бұл қайырымдылық үйлері де II дәрежелі тізімде. Шіркеу 1875 жылы одан әрі кеңейтілді. Снуктың жұмысы толығымен мақұлданбады; Мектеп комиссарының баяндамасында: «Архитектор ғимараттарды өте қолайсыз етіп орналастырған, ал желдету жеткіліксіз» делінген. Мектеп үйі, оның салтанатты аркалы кіреберісі және Уай көпіріне қараған гербі, сондай-ақ іргелес технологиялық блогы 1894–1895 жылдары Генри Стоктың жобасы бойынша салынды. Олар 2005 жылдың 8 қазанында II дәрежелі тізімдегі ғимараттар болып саналады. Мектеп үйінің стилі Стоктың сол уақытта жобалаған Хабердашерс Монмут қыздар мектебінің негізгі блогын көрсетеді. Соғыс ескерткіші 1921 жылы салтанатты түрде ашылды, салтанатқа Ангус Бьюкенен (VC) қатысты. Бұл II дәрежелі тізімдегі құрылыс. Стоктың мектеп үйі блогының батысында, бұрын Уайға қараған және қазір A40 айналма жолымен толығымен көлеңкеленген қабырғаға 18 ғасырдан бастап мектепке 1941 жылы орнатылған темір қақпалар орналасқан. Олар «Блитц» кезінде қираған Лондондағы Хабердашерлер залынан алынған. Архитектура тарихшысы Джон Ньюман 18 ғасырлық ғимаратты, Херефорд жолындағы негізгі мектеп алаңынан алыс орналасқан, «бүкіл көшедегі ең жақсы үй» деп сипаттайды. Жаңа құрылыстарға 1961 жылы салынған, XXI ғасырдың басында қайта жаңартылған және қазір Блейк театры, сол күнгі Қызыл арыстан блогы және 1981–1984 жылдардағы Ғылым блогы кіреді. 1985–1986 жылдары шіркеу үшін поляк діни суретшісі Адам Косовский, 1947–1978 жылдар аралығында мектептің өнер меңгерушісі Отто Масиагтың (1918–2000) досы және соғыс кезіндегі әріптесі екі керамикалық қабырғалық суретін жасады. Масиаг пен мектептегі тағы бір өнер шебері Майкл Тови жасаған қабырғалық суреттер 1987 жылдың 3 қазанында Монмут епископы, Рт-рев Клиффорд Райт жүргізген қызметте ашылды. Ол оларды «ХХ ғасырлық діни өнердің шедеврлері» деп сипаттады. 2008 жылдың қарашасында £2.3 миллиондық спорт павильоны аяқталып, бұрынғы британдық Lions ойыншысы және Уэльс капитаны, мектептің ескі түлегі Эдди Батлер ашты. Оны архитекторлар Батресс Фуллер Алсоп Уильямс жобалаған. Мектеп оқу ақысын қабылдайды; 2019–2020 жылдар үшін жылдық ақысы: күндізгі оқушылар үшін £16,275, интернатта оқитындар үшін £30,852. Мектеп стипендиялық бағдарламаны жүзеге асырады. 2018 жылдың қыркүйегінде Монмут мектебі Монмуттағы барлық бес Хабердашерлер компаниясы мектептерінің бірігуінен кейін Монмут ұлдар мектебі болып қайта аталды. Қазіргі кезде қор Хабердашерс Монмут мектептері деген атпен жұмыс істейді және мыналардан тұрады: Монмут ұлдар мектебі (бұрынғы Монмут мектебі), Монмут қыздар мектебі (бұрынғы Хабердашерс Монмут қыздар мектебі немесе HMSG), Монмут мектеп ұлдар дайындығы (бұрынғы Гранж), Монмут мектеп қыздар дайындығы (бұрынғы Инглефилд үйі) және Монмут мектептері дайындығы және балабақшасы (бұрынғы Агинкорт мектебі). Бұрынғы түлек Боб Блейк қаржыландырған бұл ғимарат мектеп пен қыздар мектебінің, сондай-ақ сыртқы орындаушылардың қойылымдары үшін пайдаланылады. Гловер музыка мектебінде аудитория және оқу-жаттығу бөлмелері бар. Музыкалық дәстүрдің мықты болуы 1950–1986 жылдар аралығында мектептің музыка директоры Майкл Эвелейге және оның ізбасарларына байланысты, Екінші дүниежүзілік соғыстан бері бес ғана музыка директоры болған. Басқа қосымша іс-шараларға шетелдік экспедициялар, музыка және драма шаралары, сондай-ақ «Арыстан» газеті, «Арыстанның әңгімесі» шығармашылық жазу парақшасы, «Мон Маут» екі аптада шығатын студенттер басқаратын газет және 1882 жылы жарық көрген «Монмотиан» жылдық журнал кіреді. 1904 жылы құрылған, Армия және Әуе күштері бөлімдері бар Біріктірілген кадеттік күш HMSG-мен бірлесіп жұмыс істейді.

William Jones's original foundation provided for a schoolroom, on the site of the present chapel, houses for the Headmaster and Lecturer, and almshouses segregated by sex. A painting by J. A. Evans, of later date and purchased on behalf of the school by the then Headmaster Lionel James in 1921, shows the buildings and is titled The Old School Room. Built A. D. 1614. Pulled down to make room for the present school room, 1865. Nothing of these buildings remains. The local writer and artist Fred Hando records that the bell, which hung above the schoolroom, was cast at the Evan Evans foundry at Chepstow in 1716. In 1864 the Haberdashers undertook a substantial rebuilding of the school. Funded by the rising fortunes of Jones's bequest on the back of the Victorian expansion of London, the work was mostly undertaken by William Snooke and Henry Stock, of the firm Snooke & Stock, surveyors to the Haberdashers' Company. Snooke built the chapel, two schoolrooms and a classroom in 1864–1865, followed in the 1870s by the library, Headmaster's House and the buildings which now form Monmouth House and Hereford House. These buildings are all Grade II listed. The Monmouth Alms Houses, on Almshouse Street, were rebuilt by James Bunstone Bunning in 1842, and redeveloped by William Burn in 1895–1896. They now form part of the school and incorporate a large inscription panel describing the benefactions of the Jones Foundation. The almshouses are also Grade II listed. The chapel was further extended in 1875. Snooke's work was not universally praised; a report from the School's Commissioner commenting, "the architect has arranged the buildings in a most inconvenient manner, and the ventilation is deficient." School House, with its ceremonial arched entrance and coat of arms facing the Wye Bridge, and the adjacent technology block, were designed by Henry Stock in 1894–1895. They are Grade II listed buildings as of 8 October 2005. The style of the School House block mirrors that of the main block of Haberdashers' Monmouth School for Girls, which Stock designed at the same time. The war memorial was dedicated in 1921, Angus Buchanan (VC) attending the ceremony. It is a Grade II listed structure. To the west of Stock's School House block, and set into the wall previously facing the Wye and now completely overshadowed by the A40 by pass, is a pair of iron gates, of 18th century date and installed at the school in 1941. They come from the Haberdashers' Hall in London which was destroyed during the Blitz. The architectural historian John Newman describes the 18th century building, situated on the Hereford Road away from the main school site, as "the best house in the entire street". More modern developments include the Hall of 1961, redeveloped in the early 21st century and now the Blake Theatre, the Red Lion Block of the same date and the Science Block of 1981–1984. In 1985–1986, two ceramic murals were designed for the chapel by the Polish religious artist Adam Kossowski, a friend and wartime colleague of the school's Head of Art from 1947 to 1978, Otto Maciag (1918 2000). Executed by Maciag, and another art master at the school, Michael Tovey, the murals were dedicated at a service conducted by the Bishop of Monmouth, the Rt Rev Clifford Wright on 3 October 1987. He described them as "masterpieces of twentieth century religious art”. In November 2008, a £2.3 million sports pavilion was completed and opened by the former British Lions player and Welsh captain, Eddie Butler, an old boy of the School. It was designed by the architects Buttress Fuller Alsop Williams. The school charges fees for attendance; for 2019–2020, the annual fees are: day pupils, £16,275, boarding pupils, £30,852. The school operates a substantial bursary programme. In September 2018, Monmouth School was renamed Monmouth School for Boys after a merger of all five Haberdashers' Company schools in Monmouth. The Foundation now operates under the name Haberdashers' Monmouth Schools and consists of: Monmouth School for Boys (formerly Monmouth School), Monmouth School for Girls (formerly Haberdashers' Monmouth School for Girls or HMSG), Monmouth School Boys' Prep (formerly The Grange), Monmouth School Girls' Prep (formerly Inglefield House) and Monmouth Schools Pre Prep and Nursery (formerly Agincourt School). Funded by Bob Blake, a former pupil, it is used as a venue for performances by both the school and the girls' school, and by external performers. The Glover Music School has an auditorium and teaching and practice rooms. The strong musical tradition owes much to Michael Eveleigh, director of music at the school from 1950 to 1986, and his successors, there having been only five directors of music since the Second World War. Other extra curricular activities include foreign expeditions, music and drama events as well as a newspaper, The Lion, a creative writing leaflet, The Lion's Tale, The Mon Mouth, a bi weekly, student run newspaper and an annual magazine, The Monmothian, first published in 1882. The Combined Cadet Force, founded in 1904, which has both Army and RAF sections, is operated in collaboration with HMSG.

Спорт

Мектептің көрнекті спорттық дәстүрі бар, 1988, 2007 және 2009 жылдарғы Британдық есу чемпионатында үш чемпиондық команданы тәрбиеледі. Мұнда қайық үйі, алты жолақты бассейні бар спорт кешені, салмақ көтеру және фитнес залдары, теннис корты және толық өлшемді синтетикалық жабын алаңы сияқты жабық спорт нысандары бар. 2008 жылы салынған Хичкок спорт павильоны мектептің негізгі ғимаратынан Уай өзенінің ар жағындағы ойын алаңдарында орналасқан. Регби, есу және крикеттен басқа, мектеп футбол, кросс-кантри, теннис, баскетбол, гольф, жеңіл атлетика, жүзу, су полосы, каноэ және сквош сияқты көптеген басқа да спорт түрлерін ұсынады.

Басқа

Мектепте 1886 жылы құрылған түлектер клубы, "Олд Монмотиан" клубы бар. 2009 жылдың маусым айында мектеп 150 000 фунт стерлинг төлеп, толық емес жұмыс істейтіндер ретінде зейнетақы схемасынан әділетсіз шығарылғанын айтқан әйелдер тамақтандыру және көмекші қызметкерлердің бастамасымен туған маңызды зейнетақы құқығы жөніндегі сот ісін аяқтады.