Мерчант Тейлорз мектебі: тарихы мен қазіргі күні

Кіріспе

Нортвуд, Гертфордшир, Англиядағы ұлдар мектебі – 1561 жылы Лондонда құрылған 11-18 жас аралығындағы ұлдар күндізгі мектебі. Мектеп өмірінің барысында әртүрлі кампустарда орналасқан. 1933 жылдан бері Гертфордширдің Үш өзен ауданындағы Нортвудқа жақын орналасқан Сэнди Лодж аумағында орналасқан. Мектепте 11 мен 18 жас аралығындағы 1100 оқушы білім алады. 2015 жылы Нортвуд дайындық мектебімен біріккеннен кейін мектеп қазір 3 жастан 18 жасқа дейінгі білім беретін мектепке айналды. Бұл мектеп 1861 жылы құрылған Кларендон комиссиясы зерттеген тоғыз ағылшын мемлекеттік мектебінің бірі болды, бірақ 1868 жылғы Мемлекеттік мектептер заңынан оны алып тастау қажет екенін сәтті дәлелдеді, сондай-ақ Кларендон комиссиясы зерттеген тағы бір күндізгі мектеп – Лондонның Сент-Пол мектебі де осылай істеді.

1561 жылы құрылған

Мектеп 1561 жылы Лондон қаласындағы Сент-Лоуренс-Пунтни приходындағы сарайда, Саудагер Тейлорлар компаниясының Томас Уайт арқылы құрылды және 1875 жылға дейін сонда орналасты. Лондон қаласындағы Саудагер Тейлорлар мектебі үшін жалға төлеу рәсімі туралы қызықты дерек сақталған, онда 1549 жылы Женева Библиясының аудармасын үйлестірген Лондонның Лорд-мэрі, Роуланд Хилл төрағалық еткен. «Мырза мер, әлдермендер және жаңа шерифтер Vintre-дегі үшінші крандардан баржаларын алып, Вестминстерге, содан кейін Чекерге беттеді, онда олар ант берді. Сэр Роуланд Хилл жоғары көтерілді, ал мастер Хоггис сэр Роуланд Хиллге кескіш пышақ берді, ал біреуі ақ таяқ ұстады, ол пышақпен таяқты барша халықтың көз алдында екіге бөлді. Содан кейін мер, барлық әлдермендер және көптеген құрметті адамдар өздерінің орындарына тамақтанды». Саудагер Тейлорлар компаниясының мүшелері құрған алғашқы мектеп – Мерчант Тейлорлар мектебі емес. Сэр Джон Персиваль (1485 жылы Компанияның шебері, 1498 жылы Лондонның Лорд-мэрі) 1502 жылы Макклсфилдте грамматикалық мектеп ашты, ал 1508 жылы оның жесірі Корнуоллдағы Сент-Мэри Уик қаласында (кейін көп ұзамай Лаунсестонға көшірілді) мектеп құрды. Сондай-ақ 1508 жылы Сэр Стивен Дженнс (1490 жылы шебер, 1508 жылы Лорд-мэр) Вулвергемптон грамматикалық мектебін құрды, ол әлі де Компаниямен тығыз байланыста. Бірінші бас мұғалім Ричард Малкастер 1561 жылы лауазымына кірісті; Мерчант Тейлорлар мектебінің үйлерінің бірі қазір оның құрметіне аталған. Оның білім беру философиясы екі кітапта бейнеленген: «Позициялар» (1581) және «Элементар» (1582), соңғысы үлкен жұмыстың бір бөлігі және ағылшын тіліндегі алғашқы сөздіктердің бірі. Оның алғашқы шәкірттерінің бірі – Эдмунд Спенсер. Оның мақсаты – ағылшын тілі латын тілімен қатар өз орнын иеленсін: «Мен Римді жақсы көремін, бірақ Лондонды артық жақсы көремін, Италияға құштармын, бірақ Англияны көбірек жақсы көремін, латын тілін құрметтеймін, бірақ ағылшын тілін қадірлеймін» – білім беру мәселесінде. Ол білім беру әйелдерді олардың лайықты орнына дайындауы керек деп сенді. 1592, 1603, 1626, 1630, 1637 және 1666 жылдары туған оба індеттері мектепке және оның оқушыларына зиян келтірді. Осы кезеңдерде мектеп оқушыларды жоғалтып, кейде жаңаларын қабылдай алмады. 1626 жылы бас мұғалім Николас Грей оқушылардың жоғалуына шағымданып, мектепті ашық ұстау үшін 20 фунт стерлинг алды; 1630 жылы оған 40 фунт стерлинг берілді. Көптеген ата-аналар өз ұлдарын мектептен алып қойды, ал пансиондағылар үйге шақырылды. Мектеп 1636 және 1637 жылдары кем дегенде бір жылға жабылды, жұқпа басылғанға дейін жаңа оқушылар қабылданбады. 1666 жылғы ошақ 2 қыркүйекте Суффолк-Лейнге жақын жерде басталып, мектеп ғимараттарын толығымен қиратқан Лондонның Ұлы өрті ошақтың таралуын тоқтатты. 1675 жылға дейін қайта салынды, сабақтар жылдар бойы уақытша жайларда өтті.

The school was founded in 1561 by Thomas White of the Merchant Taylors' Company in a manor house in the parish of St Lawrence Pountney in the City of London, where it remained until 1875. A curious account survives of a rent payment ritual in London for the Merchant Taylors School in which Sir Rowland Hill, the Lord Mayor of London in 1549 who had coordinated the Geneva Bible translation, presided shortly before he diedThe xxx day of September my lord mayre and the althermen and the new shreyffes took ther barges at the iij cranes in the Vintre and so to Westmynster, and so into the Cheker, and ther took ther hoythe; and ser Rowland Hyll whent up, and master Hoggys toke ser Rowland Hyll a choppyng kneyf, and one dyd hold a whyt rod, and he with the kneyf cute the rod in sunder a for all the pepull; and after to London to ther plases to dener, my lord mayre and all the althermen and mony worshiphulle men. Merchant Taylors' was not the first school to be founded by members of the Merchant Taylors' Company. Sir John Percival (Master of the Company in 1485, Lord Mayor of London in 1498) established a grammar school at Macclesfield in 1502, while in 1508 his widow founded one at St. Mary's Wike in Cornwall (which moved to Launceston shortly thereafter). Also in 1508, Sir Steven Jenyns (Master in 1490, Lord Mayor in 1508) founded Wolverhampton Grammar School, which still maintains strong links with the Company. The first Head Master, Richard Mulcaster, took up his post in 1561; one of the houses at Merchant Taylors' is now named after him. His educational philosophy is embodied in two books, The Positions (1581) and The Elementarie (1582), the latter an instalment of a larger work and one of the first dictionaries in English. One of his first pupils was Edmund Spenser. His goal was that English as a language might claim its place side by side with Latin: blockquote|I love Rome, but London better, I favour Italy, but England more, I honour Latin, but worship English. in matters of education. He believed that education should fit women for their appropriate station. The successive outbreaks of plague in 1592, 1603, 1626, 1630, 1637 and 1666, had a damaging effect on the School and its pupils. The School was obliged to break up during these periods, losing pupils and sometimes unable to take on new ones. In 1626 the headmaster Nicholas Gray complained of the loss of pupils and was given £20 to keep the school going; in 1630 he was given £40. Many parents kept their sons away from school, and boarders were summoned home. The School was closed for at least a year in 1636 and 1637, with no new boys admitted until the contagion abated. The outbreak of 1666 was curtailed by the Great Fire of London, which started on 2 September close to Suffolk Lane and completely destroyed the school buildings. It was rebuilt by 1675, after classes had met in temporary quarters for years.

1634 1685 жыл

Уильям Стейпл (бас мұғалім, 1634–1644) заманауи саясаттың құрбаны болды. 1643 жылдың қазан айында Парламент «Жетіліп кеткен пасторлар жөніндегі комитет қатерлі мектеп ұстаздарын іздеуге құқылы болсын» деп жарлық берді. 1644 жылдың наурыз айында Стейплге осы комитеттің алдына баруға бұйрық берілді, бірақ ол роялист болғандықтан, мұны істеуге ниеті болмады. Ол қызметтен босатылып, Компания жаңа бас мұғалім іздеуге кірісті. Келесі бас мұғалім Уильям Дугард (1644–1661), бұрын Стэмфорд мектебінің бас мұғалімі, де қиындыққа тап болды. 1649 жылы ол баспахана сатып алып, Карл I-ге жақтас континенттік ғалым Клавдий Сальмасийдің «Defensio Regia pro Carolo Primo» атты памфлетін басып шығарды. Дугард тұтқындалып, түрмеге қамалды, бірақ памфлет таратылмағандықтан, оның туысы сэр Джеймс Харрингтон оны босату үшін жеткілікті ықпалға ие болды. 1647 жылы Дугард Кафедралық Компанияның мүшесі болып тағайындалды; ол мүдделерін сот алдында жарияламады, және олар бұл қосымша қызметтен қатты ашуланды. 1652 жылы, діни тәжірибелердің кең таралған кезінде, Дугард Троица ілімін жоққа шығаратын «Catechesis Ecclesiarum Poloniae et Lithuaniae» (Польша және Литва шіркеуінің катехизисі) атты еңбегін жариялады. Еңбек Милтоннан лицензия алғанмен, тәркіленіп, жазбалы түрде өртеліп жіберілді, бірақ Дугард бас мұғалім қызметін сақтап, баспа ісінен бас тартуға мәжбүр болды. Осы кезде мектеп ақысы тоқсан сайын 2с 2d немесе 5s немесе мүлдем ақысыз болды, бірақ Дугард түрлі сомалар алды; оқушылар саны Компания күткен 250-ден азырақ болды. 1661 жылы ол кеткенде, Коулман көшесінде жаңа мектеп ашып, өзімен бірге бірнеше MTS оқушыларын алып кетті. Келесі бас мұғалім Джон Гоад (1661–1681) 1666 жылғы обадан және Лондонның Ұлы өртінен кейін мектепті қайта құруға жетекшілік етті. Оның қызметтен босатылуына Титус Оутстің айыптаулары ықпал еткен болуы мүмкін, ол 1665–66 жылдары бірнеше ай бойы MTS-те оқыған, бірақ Гоад одан кейін көп жылдар бойы тірі қалды. Оутс басқа мектептерде де қысқа уақытқа тоқтады, әрқайсысынан кезекпен шығарылды. 1678 жылы Оутс «Католиктердің қастандық жоспарын» ашты, оның ішінде Карл II-ні өлтіру туралы қауіп-қатер де бар еді, бірақ кейін бұл оның жалғандық екені анықталды. Уильям Смит, MTS мұғалімі және кейіннен Ислингтондағы сыра қайнатушылар мектебінің бас мұғалімі, Оутспен алғашқы кездесуі туралы былай деп жазды:

William Staple (Head Master 1634–1644) fell victim to contemporary politics. In October 1643 Parliament ordered "That the Committee for plundered Ministers shall have power to enquire after malignant School masters." In March 1644 Staple was ordered to appear before this committee, but as a royalist, he had no intention of so doing. He was dismissed and the Company had to seek a new headmaster. The next Head Master William Dugard (1644–1661), previously headmaster of Stamford School, also ran into trouble. In 1649 he acquired a printing press and printed a pamphlet by Claudius Salmasius, a continental sympathiser with Charles I, entitled Defensio Regia pro Carolo Primo. Dugard was arrested and imprisoned, but as the pamphlet had not been distributed, his cousin Sir James Harrington was able to exert sufficient influence to have him released. In 1647 Dugard had been appointed a member of the Stationers' Company; he did not declare his interests to the Court, and they were most annoyed at this extracurricular activity. In 1652, during the commonwealth, a time of religious experimentation, Dugard published Catechesis Ecclesiarum Poloniae et Lithuaniae (Ecclesiastical Catechism of Poland and Lithuania), a work that rejected Trinitarianism. Though the work had been licensed by Milton, it was seized and publicly burned, yet Dugard survived as headmaster and was simply required to give up his printing enterprise. At this time the school fees were set at 2s 2d or 5s per quarter or nothing, but Dugard charged a variety of amounts; the number of pupils was down from the 250 expected by the Company. When he left in 1661, he set up a new school in Coleman Street and took a number of MTS pupils with him. The next headmaster, John Goad (1661–1681), guided the school through rebuilding after the plague in 1666 and the destruction of the Great Fire of London. His eventual dismissal may have been influenced by the accusations of Titus Oates, who had been a pupil at MTS for a few months in 1665–66, although Goad survived for years afterward. Oates had brief stays at other schools, being dismissed from each in turn. In 1678 Oates "discovered" the "Popish Plot", which was supposed to include a threat to kill Charles II, but it was later found to be a hoax by him. William Smith, a master at MTS and later headmaster at the Brewers' School in Islington, wrote of his first encounter with Oates:

1676 жылы Оутс Смитпен кездесіп, оны тағы бір қиялға салынған жоспарға қатысқан деп айыптады, сондықтан ол жазадан құтылу үшін жалған куәлік беруге мәжбүр болды. MTS-тің сынақ кітабында Оутс бастапқыда «Ұлтты құтқарушы, 1678 жылы қарапайым католиктердің қастандық жоспарын бірінші болып ашқан» деп тіркелген; 1685 жылы «Жалған куәлік берген және алаяқ» деген қосымша жазу қосылды. Осы күдікті жағдайда, римдік дінге жақындық сезімі Гоад сияқты адамды айыптау үшін жеткілікті болды. 1681 жылы қызметтен босатылғаннан кейін, Гоад Рим-католик шіркеуінің мүшесі болды.

16861759 жыл

1686 жылы директорлық лауазымы тағы бос қалғанда, король Джеймс II өзінің үміткері Джеймс Лиді Компанияға таңуға тырысты. Сайлау кейінге шегерілді, ал Директор, сэр Уильям Додсон, Лиді өтінімін кері алуға көндірді. Ли, бұрын МТС-те екінші ұстаз, кейіннен Саутварк қаласындағы Сент-Сэвиор еркін мектебінің директоры болды. Ол Амброз Бонвиккеге қарсы тұрды, бірақ жеңіліске ұшырады. Бонвик, ОМТ, Гоадтың бұрынғы оқушысы болды және өткір ойға ие еді, бірақ ол саяси көзқарастары үшін қызметтен алынды. 1688 жылы Джеймс тақтан бас тарды, Уильям III және Мэри II билікке келді, содан кейін адамдар қайтадан адалдықтарын жариялауға міндетті болды. Көпшілік «патшаға» адал болуға ант беріп, даудан қашып жүрді. Бонвик соттың Парламент актісі бойынша оның адалдық сертін тыңдауға мәжбүрленгенге дейін бір жыл күтті. Бонвик Джеймсті қолдағанын айтты және жұмыстан босатылды. Мэтью Шортинг басқарған жылдары (1691–1707) Жоғарғы сыныптың үздік оқушылары «Үстел» және «Орындық» деп аталды. Үстелде капитан мен сегіз бақылаушы бар тоғыз оқушы отырды, ал Орындықта сайлау күні бақылаушыларды бағыттап тұрғандықтан «бағыттаушылар» деп аталған тоғыз оқушы болды. 1710 жылы бұрынғы директордың ұлы Амброз Бонвик мектеп капитаны болды және Сент-Барнаба күні король Уильям үшін дұға оқудан бас тартты. Оның зиялылық қабілетіне қарамастан, оның отбасының Джеймске үздіксіз қолдауы Бонвикке Оксфордтағы Сент-Джон колледжіне түсуіне кедеріс келтірді, сондықтан ол Кембридждегі Сент-Джон колледжіне түсті. Сол кезде мектепте орын жетіспеді, себебі оның білім берудегі беделі және университетте оқуға мүмкіндік беруі елдің түкпір-түкпірінен ата-аналарды тартты. 1750 жылы қабылданған ереже бойынша, егер балалар МТС-те кем дегенде үш жыл оқымаса, олар Оксфордтағы Сент-Джон колледжіне түсуге құқылы емес еді. Бұл ережеге сәйкес сайлауға жарамсыз болатын оқушылардың бірі Роберт Клайв болды. Ол 1738–1739 жылдары МТС-те оқыды және білімін туған жері Шропширдегі Шрусбериде аяқтады. Бас ұстаз Джон Крич, ОМТ, мектептегі барлық лауазымдарды атқарып, оны өзгертуге құштар емес еді. Крич те якобит болған. Оның басқару кезеңінде мектептің жағдайы нашарлаған, себебі ата-аналар ұлдарын династияға қарсы көзқарастар басым болған мектепке жібергісі келмеді. Крич 80 жасында қайтыс болды, сол кезде мектептегі оқушылар саны 244-тен 116-ға дейін азайды.

When the headmastership fell vacant again in 1686, King James II tried to force his nominee James Lee on the Company. The election was postponed and the Master, Sir William Dodson, persuaded Lee to withdraw his nomination. Lee, formerly second usher at MTS and then headmaster at St Saviour's Free School, Southwark, stood against Ambrose Bonwicke but lost. Bonwicke, OMT, was a former pupil of Goad and had an acute mind, but he was dismissed for his political sentiments. James abdicated in 1688, William III and Mary II acceded, and men were obliged once again to proclaim their loyalties. The majority avoided controversy by swearing allegiance to "the king". Bonwicke delayed for a year before the Court was forced by Act of Parliament to hear his oath of allegiance. Bonwicke said he supported James and was duly dismissed. Under Matthew Shortyng, Head Master 1691–1707, the top boys of the Sixth began to be called "The Table" and "The Bench", with nine at the Table, the captain and eight monitors; and nine at the Bench, called prompters because they prompted the monitors on election day. In 1710 Ambrose Bonwicke, son of the former Head Master, was captain of the school and refused to read prayers for King William on St Barnabas Day. Despite his intellectual prowess, his family's continuing support for James cost Bonwicke his election to St. John's College, Oxford and he went to St. John's College, Cambridge instead. At this time, there was a shortage of places at the school, as its reputation for scholarship and consequent chance of a university education attracted parents from all over the country. In 1750 a regulation was passed that boys should not be eligible for election to St. John's Oxford unless they had been at MTS for at least three years. One pupil who would not have qualified for election under this rule was Robert Clive. He was at MTS from 1738–1739 and completed his education at Shrewsbury in his native Shropshire. The Head Master was then John Criche, OMT, a man who had occupied every position in the school and was not predisposed to change it. Criche was also a Jacobite. The school suffered during his tenure because parents were unwilling to send their sons to a school where anti dynastic sentiments might prevail. Criche died in office at the age of 80, by when the school enrollment numbers had fallen from 244 to 116.

17601813 жыл

Келесі бас ұстаз Джеймс Таунли 1760 жылдан 1768 жылға дейін қызмет етті. Таунли "Степен астындағы жоғары өмір" атты табысты пьесасын жазды, оны Дэвид Гаррик Дрюри Лейн театрында қойып, ол өте танымал болды. 1778–1819 жылдар аралығындағы келесі үш басшының барлығы OMT болды. Бішптің шәкірттерінің бірі Чарльз Мэтьюс табысты актер және комедияшы болды. Оның 18 ғасырдың соңына қарай жазылған естеліктерінде мынадай байқаулар бар:

18451865 жылдар

Джеймс Август Гесси, 1845-1870 жылдар аралығында мектептің көптеген аспектілерін жақсартты, шеберлер санын көбейтті, мектепте түскі ас енгізді және математика пәнінен "күшті" мұғалім тағайындады. Оқушылар арасында киімді "тарту" және галерея тіректеріне "соқтығысу" сияқты дөрекі әрекеттерге тыйым салынды, бұл бастапқыда кіші оқушылардың наразылығын тудырды, бірақ Гесси өзінің әдепті мінез-құлық талаптарымен олардың қарсылығын жеңді. Гесси сондай-ақ мектептің орналасқан жерін өзгертуді де ұсынып, осы бағытта жұмыс істеді. Осы кезеңде Оксфорд комиссиясы және Лорд Кларендон басшылығымен Қоғамдық мектептер комиссиясы мектептің тұрақтылығына қауіп келтірді. Оксфорд комиссиясы мектеп пен Сент-Джон колледжі арасындағы стипендиялар жүйесін өзгертіп, оқушылардың университетке түсуіне бұрынғыдай оңай мүмкіндік болмады. Этон және басқа "элиталық" мектептердегі жағдай жақсы емес деген жалпы пікір қалыптасты, сондықтан мәселені зерттеп, түзету үшін комиссия құрылды. Мектептер комиссиясы 1862 жылы М.Т.С. мектебіне сапар жасап, 1864 жылы есебін жариялады. Ата-аналар Лондонға балаларын мектепке жіберуге көбірек тартынды, себебі мектептерде орын жетіспейді, спорттық жабдықтар қарастырылмаған және ауылдық мектептерге қолжетімділік артып келеді. Charterhouse және Вестминстер интернаттарының Лондоннан көшіп кетуі және Merchant Taylors' және St. Paul's күндізгі мектептерінің ғимараттарын кеңейту ұсынылды. Сондай-ақ, оқу бағдарламасында классикалық білім беру сақталуы керек, бірақ сонымен қатар ғылым, неміс тілі, музыка және сурет салу пәндері енгізілуі тиіс деп ұсынылды.

1866-1907 жылдар

1866 жылы Хессейдің негізді аргументтері мен Комиссияның есебінен кейін Компания Госвелл көшесіндегі меншікті Чартерхаус губернаторларынан 90 000 фунт стерлингке сатып алды. 1872 жылы Лондон Чартерхаус мектебі эвакуацияланды және Мерчант Тейлорс мектебі оны иеленді. Жаңа мектеп ғимараттарының құрылысы 1873 жылы басталды және 1875 жылы аяқталды. Жаңа орынға көшу жоспарына бастапқыда 350, кейін 500 оқушыны қабылдау, «қазіргі тілдер, ғылым және коммерция» сұранысын қанағаттандыру үшін жаңартылған оқу бағдарламасын әзірлеу, төменгі сыныптар үшін оқу ақысын 10-дан 12 гинеяға, ал жоғары сыныптар үшін 12-ден 15 гинеяға дейін көтеру кірді. 1870–1900 жылдары мектеп директоры болған Уильям Бейкер (OMT) жаңа алаңды дамытуды және «мектеп оқушылары арасындағы бірлік пен қоғамдық рухты ортақ ойын-сауық арқылы дамытуды және оларға ортақ мүдделерді ұсынуды» қалаған. Бейкер 1872 жылы мектеп аумағындағы ойын алаңдарын дамыту туралы былай деп жазды: Бұл идеялар басқа да жетекші мектептердің саясатына сәйкес келді, олар Томас Арнольдтың Рагби мектебінен бері ойынға және ашық ауадағы шараптарға үлкен мән берді (көбінесе осылай болып келеді). Бейкер классикалық білімді сананы дамытудың ең жақсы жолы деп есептегенімен, математикаға да қызығушылық танытып, оның оқытылуына көп көңіл бөлді. Оның кезінде химия мен физика пәндері енгізіліп, 1891 жылы жаңа ғылым ғимараты салынды. Бейкер биология пәнін енгізуді ұсынды, ол алғаш рет 1900 жылы қосымша сабақ ретінде оқытылды. Француз тілі мектеп оқу бағдарламасында әлі де осал жағдайда болды – 1874 жылғы емтихандағы 3900 ұпайдың (әрқайсысы 50 ұпайдан тұратын 78 жұмыстан) тек 123 ұпай жиналды және 53 оқушы бос парақтар тапсырды. «Қазіргі заман» бөлімінің меңгерушісі оқушылар француз тіліне бейімділігі үшін емес, классикалық білімге қабілетсіздігі үшін оның бөліміне келгенін атап өтті. 1900 жылы Джон Найрн Бейкердің орнына тағайындалғанда, жаңа директор профессор Эрнест Уиклиден қазіргі тілдерді оқытуды тексеруді сұрады. Ол оқушының үлгеріміне латын тілінің үлкен ықпалы, грек тілін тым ерте бастауы және ағылшын тілінде жүйелі оқытудың болмауына назар салды. Сонымен қатар, Бейкер жаңадан құрылған Оксфорд және Кембридж мектептерінің емтихан кеңесін қабылдауды ұсынды, ол мектептер арасында алғашқы рет салыстыру мүмкіндігін берді. Осыған дейін мектептер оқушыларды бағалау және ішкі істерін жүргізу әдістері бойынша айтарлықтай ерекшеленуі мүмкін еді; бүгінде біз ұлттық стандарттар мен өлшемдердің болуын және бір мектепті екіншісімен салыстыру үшін мемлекеттік емтихан нәтижелерін пайдалануды қалыпты жағдай деп есептейміз. 1900 жылдардың басында мектептегі оқушылар саны азайды, себебі Лондонның маңындағы Бедфорд, Беркхемстед, Университет мектебі, Кінгс колледж мектебі, Сент-Данстан, Сент-Олаф және Латимер Аппер Скул сияқты жақсы және тым қымбат емес мектептер пайда болды. Ғылыми және техникалық пәндер мемлекеттік қаржымен қаржыландырылатын оқу орындарында дамытылып, Мерчант Тейлорс сияқты мектептерге балаларын жіберген топтың табысына қысым жасады. Балалар күн сайын мектепке қашықтан, Hertford, Guildford және Leigh-on-Sea сияқты қалалардан саяхаттайтыны анық болды, сондықтан мектепке 8-11 жастағы балаларға арналған дайындық мектебі және Беллингхемнен жақын спорт алаңы қажет болды. Найрн мектепті Лондонның шетінде орналастырудың дұрыс болатынын ойлады. 1914 жылы Оксфорд және Кембридж мектептерінің емтихан кеңесі мектепті тексерді және олардың қорытындыларында мектеп сағаты тым қысқа және үй тапсырмасы тым көп болды, бұл олардың таза ауада болу және демалу уақытын шектеді. Кеңес сонымен қатар оқу бағдарламасы тым тар екенін, классикалық ғалымдардың қажеттіліктері көпшіліктің қажеттіліктеріне басымдық бергенін айтты. Осы кезеңде ағылшын тілін оқыту тек латын және грек тілдерінен аударма арқылы жүзеге асырылды. 1860 жылдары мектеп «тоғыздың бірі» болған, бірақ оның жағдайы қазір жаңа мектептердің бәсекелесімен қауіп төндірілді. 1925 жылы мектептің орналасқан жері мәселесі қайта көтерілді, бірақ оны көшіру туралы кез келген ұсыныс Мектеп комитеті тарапынан ветоланды.

In 1866, following reasoned argument from Hessey and the report of the Commission, the Company bought of estate in Goswell Street for £90,000 from the Governors of the Charterhouse. Charterhouse School vacated the London Charterhouse in 1872, and it was taken over by Merchant Taylors. New school buildings were begun in 1873 and completed in 1875. Plans for the school on the new site included immediate expansion to 350 boys and later to 500, the development of a more modern curriculum to meet demand for "Modern Languages, Science and Commerce", and the raising of fees from 10 to 12 guineas for the lower school and 12 guineas to 15 guineas for the upper. William Baker, OMT, Head Master from 1870–1900, wanted to develop the whole of the new site for games, "to foster a corporate and public spirit among the boys of the School, by drawing them together in common amusements and giving them common interests". On the development of playing fields around the school, Baker wrote in 1872:
These ideas were in line with the policy of other public schools, which had placed great emphasis on games and outdoor activities (as they still, for the most part, do) since the time of Thomas Arnold at Rugby School. Baker was conservative in his views, considering the classics as the best means of training the mind, but he was almost equally keen on mathematics and paid much attention to its teaching in the school. In his time, chemistry and physics were introduced, and a new science building was finished in 1891. Baker proposed the introduction of biology, which was first taught as an extra in 1900. French was still in a precarious position within the school curriculum – from a total of 3900 marks (from 78 scripts worth 50 marks each) in an examination in 1874 only 123 marks were actually scored and 53 boys submitted blank papers. The master in charge of the 'Modern Side' pointed out that boys joined his area not because they showed promise in French but because they had no obvious gift for the classics. On the appointment of John Nairn in 1900 to succeed Baker the new headmaster asked Professor Ernest Weekly to inspect the modern language teaching. He drew attention to the dominant role of Latin in determining a boy's promotion, to the beginning of Greek at too young an age and to the lack of systematic instruction in English. Meanwhile, Baker recommended the adoption of the newly established Oxford and Cambridge Schools Examination Board for examination of higher work which for the first time provided a means for comparison between schools. Until this point schools could differ considerably in the ways they assessed pupils and conducted their affairs; today we take for granted the existence of national standards and criteria and the use of public examination results to compare one school, however invidiously, against another. In the early 1900s the number of boys at the school began to fall, due in part to the rise of good and not too expensive schools in the country around London such as Bedford School, Berkhamsted, University College School, King's College School, St. Dunstan's, St Olave's and Latymer Upper School, amongst others. Science and technical subjects were being developed in institutions funded by public money and there was some pressure on the incomes of the class that sent its sons to schools like Merchant Taylors'. It became increasingly apparent that boys were travelling long distances to school each day, from as far as Hertford, Guildford and Leigh on Sea, the school needed a prep. school for boys aged 8–11 and a sports ground nearer than Bellingham. Nairn began to think that the school might be better placed on the outskirts of London. In 1914 the Oxford and Cambridge School Examination Board inspected the school and, amongst their conclusions, found the hours of the school too short and the homework too long, all of which limited their time for fresh air and recreation. The Board also said that the curriculum was too narrow, that the needs of a few potential classical scholars were dominating the needs of the many. Even at this stage the only education in English teaching was gained from the translation of Latin and Greek. In the 1860s the school had been 'one of the nine' but its position was now threatened by the competition of new schools. In 1925 the matter of the school's location was raised again but any suggestion that it should be moved was vetoed by the School Committee.

1908-1927 жылдар

1908 жылы Лорд Холдейн мектеп кадеттер корпусын қайта ұйымдастырып, оларды бірыңғай органға – офицерлерді даярлау корпусына (Officer Training Corps) біріктірді, ол Бірінші дүниежүзілік соғысқа офицерлердің маңызды көзіне айналды. 1912 жылы Лондон атқыштар бригадасына мектеп аумағында үш рота орналастыруға рұқсат берілді. Соғыс басталғанда, полк толығымен мектепке орналасты. "Ескі саудагерлер" қауымы залда жиналып, 200 адам бірден қатарына жазылды. 1918 жылы офицерлерді даярлау корпусына (О.Т.К.) қатысу міндетті болды, ал 1921 жылы Хиллс, Уайт, Спенсер және Клайв аттарымен төрт үйден тұратын жүйе енгізілді.

1927-1961 жылдар

Келесі бас ұстаз Спенсер Лисон тоғыз жыл қызмет етті, бірақ осы уақыт ішінде ол мектеп тарихындағы ең маңызды оқиға болған Лондон қаласынан Руислип, Нортвуд және Рикмансворттың жасыл аймақтарына көшуді ұсынды және оған жетекшілік етті. Бұл аймақтар Метрополитен теміржолының тармақтарымен шектелген. Лисон тез шешім қабылдап, көшуді ұсынды, ал Компания оның ұстанымын толық қолдады. Ол 1928 жылы Білім министрлігінің инспекциясын ұйымдастырды және олардың есебінен мектепті көшіру қажеттігіне келді: «Чартерхаус алаңында Англияның ең үздік мектептерінің қатарына қайта қосылу мүмкін емес». Ол Сирил Норвудтың төмендегі сөздерін қамтитын хатын қоса берді:

Сэнди Лодж учаскесі 1929 жылдың соңында сатып алынды және архитектор В.Г. Ньютон нео-грузин стилінде жаңа мектептің жобаларын жасады. Бастапқы ұсыныстардың құны көңіл көншілік тудырды, сондықтан шығындарды төмендету үшін оларды «сұлулық пен тиімділіктен үлкен құрбандықтар есебімен» қайта қарауға тура келді, соңында Кеңес оларды қабылдады. Чартерхаус алаңындағы жер 1349 жылы Шпитал Крофт ауруханасының басшысынан сатып алынған бұрынғы иесі – Сент-Бартоломей ауруханасына сатылды. Санди Лоджға көшу 1933 жылдың наурыз айында аяқталды, ал 20 наурызда Санкт-Пол соборында қаламен қоштасу рәсімі өтті. Сэнди Лодждағы бірінші жаңа оқу тоқсаны 4 мамырда басталды, ал мектеп 12 маусымда ресми түрде ашылды. Бирлидің басшылығының кезеңі Екінші дүниежүзілік соғыс оқиғаларымен белгіленді, онда көптеген ұстаздар мен студенттер соғысқа шақырылды. Соғыс басталғанға дейін Бирли бүкіл мектепке (сол кезде шамамен 600 оқушы) сыятын шіркеу салуды ұсынды. Бұл кезеңде мектепте реформалар жүріп жатты, бұрын тек мониторларға ғана қолданылған қалпақ кимеу құқығы Промптерлер мен үй префекттеріне, содан кейін барлық жоғары сынып оқушыларына таратылды. Осы уақытта Элдер көп жылдар бойы болмаған Екінші ұстаз лауазымын қайта енгізді. Қазіргі уақытта Merchant Taylors' Prep оқушылары MTS-ке түсу үшін емтихан тапсырудың қажеті жоқ. Merchant Taylors' Prep-тің Merchant Taylors мектебімен бірнеше серіктес бағдарламалары бар, олар арқылы олар ортақ аумақтарды пайдаланады және кейде қызметкерлер алмасады. Сондай-ақ, Merchant Taylors' Prep оқушылары 9-шы сыныпта (13+ тобымен бірге) негізгі мектепке қосылады, ал 7-ші сыныпта 11+ тобымен қосылмайды. Сол сияқты, 11+ тобымен қосылған оқушылар дайындық мектебіне емес, негізгі мектепке барады.

Спорт

Мектеп крикет, регби және басқа да спорт түрлерінде көптеген спортшыларды тәрбиеледі. Регбиден халықаралық жарыстарға қатысқан ойыншылардың тізімі үшін Old Merchant Taylors' FC сайтына қараңыз.

Криккет алаңы

Мектептің крикет алаңында тіркелген алғашқы матч 1892 жылы Норвуд клубы мен Мэрилебон крикет клубы арасында өтті. Каунти екінші XI крикеті алғаш рет 2002 жылы Миддлсекс екінші XI және Кент екінші XI командаларының ойынында ойналды. Алаң 2012 жылы Миддлсекс пен Дурхам МККУ командаларының ойынымен бірінші сыныпты матчты қабылдады, бұл матч тең түсті. Миддлсекстің Сэм Робсон бұл алаңдағы алғашқы жүздік соқты. Алаң жақында Австралия крикет командасының жаттығу алаңы ретінде таңдалды, ал 2018 жылы Үндістан крикет командасы Лондон қаласындағы ойындарына дайындалу үшін осы алаңды пайдаланды.