Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крикет төрешісі
Cricket umpire
Ричард Кит Иллингворт (23 тамыз 1963 жылы туған) – ағылшынның бұрынғы крикетшісі, қазір төреші. Оның крикет карьерасының көп бөлігі Ворчестершир клубымен өтті, сонымен қатар ол Дербишир және шетелдегі Натал клубтарында да ойнады. Англия құрамасы сапында тоғыз тестілік матч пен жиырма бес бір күндік матчқа қатысты, оның ішінде 1992 және 1996 жылғы Крикет әлем чемпионаттарында өнер көрсетті. 1992 жылғы Крикет әлем чемпионатында күміс жүлдегер атанған Англия құрамасының құрамында болды.
Richard Keith Illingworth (born 23 August 1963) is an English former cricketer, who is currently an umpire. The bulk of his domestic cricketing career was with Worcestershire, although he had a spell with Derbyshire, and overseas with Natal. He played in nine Tests and twenty five ODIs for England, including participating in the 1992 and 1996 Cricket World Cups. He was a part of the English squad which finished as runners up at the 1992 Cricket World Cup.
Ойын мансабы
Негізінен сол қолды спиннен ойнаған Иллингворт 1982 жылы бірінші сыныптық дебютін жасады. Ол Ворчестерширдің бірінші командасына екі екінші команда ойынынан кейін, Сомерсетке қарсы 3–61 есебімен қосылды. Сол жылы оның көрсеткіштері тым жоғары болған жоқ; он сегіз бірінші сыныптық викет оған әрқайсы 45-тен астам ұпайға түсті, және ол бір күндік крикетте бар болғаны сегіз овер тастады; бірақ Ворчестершир оның әлеуетін байқап, оны қолдады. 1983 жылға қарай ол бірінші команданың тұрақты ойыншысы болды, қырық сегіз бірінші сыныптық викет алды, ал келесі жылы бұл көрсеткішін 57-ге жеткізді. Ол Оңтүстік Африкадағы Кьюри Кубогында Натал үшін бір маусым (1988/89) ойнады, бірақ қалған уақытта тек ағылшынның ішкі крикетімен айналысты. Оның жиырма жылдық округтік крикет мансабының көп бөлігін Ворчестерширмен бірге өткізді. Оның мансабындағы ең жарқын сәттер, 1988 және 1989 жылдары округтік чемпионатты жеңген кездері болды. 2000 жылы келісімшартты жаңартпағаннан кейін, оның бірінші сыныптық карьерасының соңғы екі жылы Дербиширде өтті. Ол 31.54 орташа есеппен 831 викет алды, сондай-ақ 22.45 орташа есеппен 7000-нан астам ұпай жинады, оның ішінде төрт бірінші сыныптық жүздік бар.
Playing mainly as a left arm spinner, Illingworth made his first class debut in 1982, promoted to the Worcestershire first team after just two Second XI appearances and taking 3–61 against Somerset. His figures that year were fairly modest; eighteen first class wickets cost him over 45 runs apiece, and he bowled just eight overs in one day cricket; but Worcestershire saw potential and persevered. By 1983, he was a first team regular, taking forty eight first class wickets, a figure he improved on (with 57) the following year. He did play one season (1988/89) in the South African Currie Cup for Natal, but otherwise played only English domestic cricket. For most of his twenty season county cricket career, Illingworth remained with Worcestershire. Perhaps the highlights of his county career came when the county won the County Championship in 1988 and 1989. After he failed to win a contract extension in 2000, the last two years of his time in the first class game were spent with Derbyshire. He finished with 831 wickets at an average of 31.54, and more than 7,000 runs at 22.45, including four first class centuries.
Бір күндік халықаралық карьерасы
1990 жылы Иллингворт ең табысты жылын өткізді, боулингпен 28.29 орташа көрсеткішпен 75 қақпа алды. Ол сол қыста Пакистан мен Шри-Ланкаға А командасымен турнеге қатысты. Келесі маусымда мамыр айындағы Санди Лигасында "Нортантс" клубына қарсы өткен ойында 5–49 нәтиже көрсеткенінің арқасында, бірнеше күннен кейін "Вест-Индияға" қарсы 1991 жылғы "Тексако Трофи" бір күндік халықаралық сериясына шақырылды. Ол матчтың шешуші сәтінде Джефф Дюжонның қақпасы үшін туристерге 10 оверде бар болғаны 20 ұпай ғана берді, содан кейін Майк Атертонмен 23 ұпайлық үздіксіз серіктестік құрып, Англия бір қақпамен сенімді жеңіске жетті. Иллингворт 1992 және 1996 жылдары екі Крикет әлем чемпионатында Англия құрамасынан ойнады. 1992 жылғы әлем чемпионатында Иллингворт финалда ойнап, 10 оверде Жавед Миандадтың қақпасы үшін 50 ұпай берді, сондай-ақ Имран Ханды алыс тұрған жерден ұстады. Осы матчта Англия үшінші рет финалда жеңіліске ұшырады және соңғы ойыншы ретінде алаңнан шықты.
In 1990, Illingworth had his most productive year, taking 75 wickets at a bowling average of 28.29, and he went on that winter's A team tour to Pakistan and Sri Lanka. The following season, a well timed burst of 5–49 against Northants in a May Sunday League game helped him win selection for the 1991 Texaco Trophy One Day International series against West Indies a few days later. He played a crucial part in the match, allowing the tourists just 20 runs from his ten overs for the wicket of Jeff Dujon, and then putting on an unbroken partnership of 23 with Mike Atherton as England recorded a thrilling one wicket victory. Illingworth went onto play for England in two Cricket World Cups, in 1992 and 1996. During the 1992 World Cup, Illingworth played in the final, giving away 50 runs in his 10 overs for the wicket of Javed Miandad, and also catching Imran Khan at long on. In the same match, he had the misfortune of being the last man dismissed as England fell short in the final for the third time.
Тестілеу мансабы
1991 жылғы Texaco Trophy-дің қалған екі матчындағы өнері бұрынғыдай әсерлі болмаса да, ол Лордста өткен маткта жеті жүлдемен Ричи Ричардсон мен жас Брайан Лараның викетін алды, сондай-ақ капитан Вив Ричардсты шығарып алу үшін Фил ДеФрейтастан ұстады. Иллингворт сол жылы алғашқы екі тест матчына іріктемеден өтпеді, бірақ Трент Бридждегі үшінші тестке шақырылды және тест крикетіндегі алғашқы доппен Фил Симмонстың викетін алды. Бұл 1959/60 жылдары Интихаб Аламнан кейін осы жетістікті алғаш рет орындаған және барлық уақыттағы он бірінші боулер болды. Ол Ричардсты 3–110 есебімен ұтып алды, бірақ бірінші иннингте Робин Смитпен (42 ұпай) және екінші иннингте ДеФрейтаспен (38 ұпай) жасаған екі қарсылық соққысы Англияның тоғыз жүлдемен жеңіліске ұшырауына кедергі келтіре алмады. Иллингворт Эджбастондағы төртінші тестте 11-ші нөмірде баттинг жасады; бұл матчта Англияның барлық он бір ойыншысының бірінші кластағы ғасырлық көрсеткіші бар екені ерекшеленді. Дегенмен, Англия оңай жеңіліске ұшырады, Иллингворт бір оверде шамамен бес жүлде беріп, матчта тек бір викет алды. Ол "Овал" стадионындағы матчтан шығарылып, оның орнына Фил Тафнелл шақырылды. Тафнелл сол матчтың бірінші иннингінде 6–25 нәтижесін көрсетіп, Англияның сериядағы есепті теңестіруіне көмектесті. Иллингворт 1995 жылға дейін тағы бір тест матчы ойнамады, бірақ бірнеше жыл бойы бір күндік матчтарда ойнады және 1992 жылғы әлем чемпионатында жақсы өнер көрсетті. 1995 жылға қарай Иллингворт екі жыл бойы Англия құрамасынан тыс болды, бірақ іріктеушілер оның округтік командадағы тұрақты өнеріне риза болды және оны Вест-Индияға қарсы тест сериясына шақырды. Ол төртінші тесттен (оның орнына Джон Эмбери келді) және алтыншы тесттен (жарақат салдарынан қатыса алмады) басқа барлық матчтарда ойнады. Ол осы серияда Майк Уоткинсонмен бірге бесінші тестте соңғы викетке дейін тұрып, тең нәтижеге қол жеткізуге (сонымен қатар серияны теңестіруге) көмектескені үшін мақтау алды, тіпті саусағы жарақаттанған күйінде де. Кристофер Мартин Дженкинс «Иллингворттың дәрігердің нұсқауына батыл қарсы тұрғанын» жоғары бағалады. Оның 6–215 сериялық боулинг көрсеткіштері аса ерекше болмаса да, ол Оңтүстік Африкаға қысқы турнеге іріктелді. Бұл дұрыс шешім болды: Иллингворт Англия үшін ең жақсы сериясын өткізді, 21-ден төмен орташа есеппен тоғыз тест викетін алды. Ол 1996 жылғы әлем чемпионатында төрт рет ойнады, бірақ содан кейін іріктеушілердің басымдығы Тафнеллге бұрылды және Иллингворт енді халықаралық крикетте ойнамады.
Although his performances in the other two Texaco Trophy matches of 1991 were less impressive, he did take the wickets of Richie Richardson and a young Brian Lara in the seven wicket win at Lord's, and also held a catch off Phil DeFreitas to remove captain Viv Richards. Illingworth missed out on selection for the first two Test matches that year, but was selected for the Third Test at Trent Bridge, and took the wicket of Phil Simmons with his first ball in Test cricket, the first bowler since Intikhab Alam in 1959/60 to achieve this feat, and only the eleventh of all time. He also bowled Richards on his way to 3–110, but two stubborn rearguard displays with the bat (adding 42 with Robin Smith in the first innings and 38 with DeFreitas in the second) could not prevent England sliding to a nine wicket loss. Illingworth retained his place for the Fourth Test at Edgbaston, batting at number 11; this match was notable for the fact that all eleven England players had a first class century to their name. Despite this, England were easily beaten, Illingworth going for almost five runs an over and picking up just one wicket in the match. He was dropped for The Oval, and replaced by Phil Tufnell. Tufnell took 6–25 in the first innings of that match to help propel England to a series levelling win. Illingworth did not to play another Test until 1995, although he retained his one day place for a couple of years, and did well in the 1992 World Cup. By 1995, Illingworth had been out of the England side for two years, but the selectors were impressed by his reliable performances for his county, and called him up for the Test series against West Indies. He played in all but the Fourth Test (for which he was replaced by John Emburey), and the Sixth Test (for which he was incapacitated by injury). He won plaudits in this series for joining Mike Watkinson in a last wicket stand in the Fifth Test which helped to ensure a drawn Test (and ultimately a drawn series), in spite of an injured finger. Christopher Martin Jenkins praised "Illingworth`s courageous defiance of doctor`s orders". Although his series bowling figures of 6–215 were not particularly outstanding, he was selected for the winter tour to South Africa. It proved a good choice: Illingworth had his best series for England, taking nine Test wickets at an average of under 21. He also appeared four times in the 1996 World Cup, but thereafter the selectors' preference turned decisively to Tufnell, and Illingworth never played international cricket again.
Қазылық қызметі
Иллингворт 2006 жылғы ағылшын крикет маусымы үшін ЕЦБ-нің бірінші сыныптық төрешілердің толық тізіміне енгізілді. 2008 жылғы ағылшын крикет маусымының соңында Иллингворт 47 бірінші сыныптық матчта төрелік жасағаннан кейін, ол және Ричард Кеттлборо 2009 жылдың 9 қарашасында ICC халықаралық тізіміне көтерілді. Ричард Иллингворт 2013 жылдың 25 маусымында ICC-нің элиталық төрешілер тобына қосылды. Ол 2015 жылғы Крикет әлем чемпионатындағы матчтарда төрелік етуге таңдалған жиырма төрешінің бірі болды. 2019 жылдың сәуір айында ол 2019 жылғы Крикет әлем чемпионатындағы матчтарда төрелік етуге таңдалған он алты төрешінің қатарына енді. 2019 жылдың шілдесінде ол Үндістан мен Жаңа Зеландия арасындағы жартылай финалдық матчтағы екі алаң төрешісінің бірі болып тағайындалды. 2019 жылы ол ICC жылдың үздік төрешісі атанды және Дэвид Шепард жүлдесін жеңіп алды. 2021 жылдың қаңтар айында Иллингворт Бангладеш пен Вест-Индия арасындағы Тест матчтарының төрешісі болып тағайындалды, бұл COVID-19 пандемиясы басталғаннан бері Тест сериясында бейтарап төрешінің тағайындалған алғашқы жағдайы болды. 2021 жылдың маусым айында Иллингворт 2021 жылғы ICC World Test Championship финалында алаң төрешісі болып тағайындалды. Ол сондай-ақ 2023 жылғы WTC финалында Овалда төрелік жасады. Ол 2023 жылғы Крикет әлем чемпионатының төрешілерінің бірі болып тағайындалды. Ол финалдағы алаң төрешілерінің қатарына да енді, Шри-Ланканың Кумар Дхармасенадан кейін Крикет әлем чемпионатының финалында ойыншы ретінде (1992 жылғы Крикет әлем чемпионатының финалында ойнаған) және төреші ретінде қатысқан екінші адам атанды.
Illingworth was appointed to the ECB full list of first class umpires for the 2006 English cricket season. As at the end of the 2008 English cricket season Illingworth had umpired 47 first class matches, it was confirmed that he, and Richard Kettleborough, were promoted onto the ICC International list on 9 November 2009. Richard Illingworth joined ICC's elite umpire panel on 25 June 2013. He was selected as one of the twenty umpires to stand in matches during the 2015 Cricket World Cup. In April 2019, he was named as one of the sixteen umpires to stand in matches during the 2019 Cricket World Cup. In July 2019, he was named as one of the two on field umpires for the first semi final match, between India and New Zealand. He was declared ICC Umpire of the year for 2019 and won the David Shepherd Trophy. In January 2021, Illingworth was named as one of the umpires for the Test matches between Bangladesh and the West Indies, the first time since the start of the COVID 19 pandemic that a neutral umpire was named for a Test series. In June 2021, Illingworth was named as one of the on field umpires for the 2021 ICC World Test Championship Final. He also officiated at the 2023 WTC final at the Oval. He was named as one of the match officials for 2023 Cricket World Cup. He was also named on field umpires for the final, and become the second person after Sri Lanka's Kumar Dharmasena to feature in the final of the World Cup as both a player, having played in the 1992 Cricket World Cup Final, and an umpire.