Майкл Этертон: Англия крикет капитаны және журналисінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Ағылшын крикетшісі, хабар таратушы және журналист, австралиялық ғалым.

Майкл Эндрю Атертон (23 наурыз 1968 жылы туған) – хабар таратушы, журналист және бұрынғы Англия құрамасының крикетшісі. Ланкашир және Англия командаларының оң жақта ойнайтын шабуылшысы, сондай-ақ кейде лег-брейк доп беретін боулер, ол 25 жасында Англия құрамасының капитаны болып тағайындалды және 54 тест матчында команданы жетектеді. Қатал қарсыластардан қорғаныс шеберлігімен танылған Атертон 2001 жылы "шайқасқан окоп сияқты" көрінетін, нық тұрақты ойыншы ретінде сипатталды. Ол Австралияның Гленн Макграт сияқты ойыншыларға қарсы тұрды. Англияның ойыншыларының тұрақтылығы жетіспеген кезде Атертон көбінесе команданың тірегі болды. Оның отбасында әкесі Алан сияқты бірнеше белгілі спортшылар бар, ол 1960 жылдары «Манчестер Юнайтедтің» резервтік орталық қорғаушысы болған. Жастық шағында ол Манчестер грамматикалық мектебінің крикет командасына қаптал болды, ол үшін шамамен 3500 ұпай жинап, 170 қақпа алды. Оның көрсеткіштері Англияның 19 жасқа дейінгі құрамасына ілігуіне әкелді, ол 16 жасында команданың капитаны болды. Сондай-ақ ол 1982 жылдан 1986 жылға дейін Ланкашир мектептерінен де өнер көрсетті. 1983 жылы ол 15 жасқа дейінгі жастағы ең үздік оқушы крикетші ретінде Джек Хоббс мемориалдық сыйлығын жеңіп алды. 1984 жылы Мэрилебон крикет клубына қарсы өткен матчта (бірінші лигаға жатпайтын) 6/27 нәтиже көрсетті. Кембридж университетінің Даунинг колледжіне тарих мамандығын оқуға түсіп, 18 жасында Кембридж университетінің крикет клубына қабылданып, «көк» дипломмен марапатталды. Бір жылдан кейін Ланкашир құрамасы сапындағы дебюттік матчында 73 ұпай жинады, екі аптадан кейін Дербиширге қарсы өткен ойында алғашқы жүздігін соқты. Осы кезеңде ол университетінде, Біріккен университеттер крикет командасында (1989 жылы Бенсон және Хеджес кубогының ширек финалына дейін жетектеді) және округінде өнер көрсетті. Оның осылай ерте қатардан көтерілуі және кең ауқымды басшылық тәжірибесі оған «FEC» деген лақап ат әкелді, бұл «Болашақ Англия капитаны» дегенді білдіреді деп есептеледі. Өзінің «Ашылу» атты автобиографиясында Атертон «FEC» сөзінің басқа да түрлі мағыналары бар екенін айтады; сол кездегі командаластары ұсынғандай, екінші сөз «білімді» дегенді білдіреді.

Michael Andrew Atherton (born 23 March 1968) is a broadcaster, journalist and a former England international cricketer. A right handed opening batsman for Lancashire and England, and occasional leg break bowler, he achieved the captaincy of England at the age of 25 and led the side in a record 54 Test matches. Known for his stubborn resistance during an era of hostile fast bowling, Atherton was described in 2001 as a determined defensive opener who made "batting look like trench warfare". and Australia's Glenn McGrath. Atherton often played the anchor role at a time when England batting performances lacked consistency. His family includes several known sportspeople, such as his father Alan, a former Manchester United reserve central defender in the 1960s. As a youth, he captained the Manchester Grammar School cricket team, for whom he scored almost 3,500 runs and took 170 wickets. His performances led to selection for the England under 19 team, which he captained aged 16. He also represented Lancashire Schools from 1982 to 1986. In 1983 he won the Jack Hobbs Memorial Award as the Outstanding Schoolboy Cricketer at under 15 level. In a (non first class) match against the Marylebone Cricket Club in 1984 he took 6–27. Entering Downing College, Cambridge, to read History, he was selected at 18 to play for Cambridge University Cricket Club and awarded a blue. A year later he made 73 on his county debut for Lancashire, scoring his maiden first class hundred against Derbyshire a fortnight later. During this time he represented his university, the Combined Universities cricket team (which he captained to the quarter finals of the Benson & Hedges Cup in 1989) and his county. This early rise through the ranks, and extensive leadership experience earned him the nickname "FEC", which is thought to have stood for "future England captain". In his autobiography Opening Up, Atherton is candid about the fact that there are more colourful alternatives for "FEC"; the second word being "educated"; as suggested by his teammates at the time.

Халықаралық мансап

Атертонның өрлеуі жалғасты, ол 1989 жылы Трент-Бриджде Австралияға қарсы бесінші тестіде Англия құрамасына дебют жасады, онда 0 және 47 ұпай жинады. Атертонға мүмкіндік бірнеше Англия ойыншыларының Оңтүстік Африкаға қарсы турнеге бару туралы шешім қабылдағаннан кейін туды, осылайша олар Тест командасынан шеттетілді. Ол 1989–90 жылдары Батыс Үндістанға емес, Зимбабвеге сапар шегуге команданың вице-капитаны болып тағайындалды. Дебютін жасар алдында капитан Дэвид Гоуэр оған Англияның шапқалары мен свитерлері салынған пластик пакетті лақтырып жіберді. 1990 жылы жазда Атертон Англия құрамасына оралды, Грехам Гучпен бірге бірінші қатарда ойнады және халықаралық деңгейдегі қабілетін алғаш рет көрсетті. Қайта шақырылғаннан кейін алғашқы ойынында және Англия үшін бірінші рет баттингті ашқанда, ол Жаңа Зеландияға қарсы 151 ұпай жинады. Гучпен бірге Лордста Үндістанға қарсы 204 ұпай жинады, Гуч 333 және 123 ұпай жинаған матчта, сондай-ақ келесі екі тестіде үлкен серіктестіктер жасады. Жаңа Зеландия мен Үндістанға қарсы жүздік соғуы оған «Жылдың жас крикетшісі» атағын әкелді. 1990–91 жылғы қыста Атертон Австралиядағы «Пепел» турнирінде ауыр сынаққа тап болды. Ол Сиднейдегі үшінші тестіде жүздік соғып, «Пепел» тестісіндегі жалғыз жүзі болғанымен, 279 ұпай үшін орташа есеппен 31 ұпай жинады, ал Англия 3:0 есебімен жеңілді. 1991 жылы Вест-Индияға қарсы күрескен Атертон 1992 жылғы Крикет әлем чемпионаты мен Жаңа Зеландияға сапарды денсаулық проблемаларына байланысты өткізе алмады, бірақ 1992 жылдың жазында Тест командасына қайта шақырылды. 1993 жылы Австралия «Пепел» сериясына келгенде, Атертонның командадағы орны анық болмады. Алайда, тұрақты жаз, ол алты тестіде алты 50 ұпай жинады (оның ішінде Лордста 99 ұпай), оның орнын сәтті уақытта нығайтты. Австралияға қарсы үнемі жеңіліске ұшыраған Грэм Гуч төртінші тестіден кейін капитандықтан кетті, ал 25 жастағы Атертон оның орнына келді. Ол алғашқы матчында жеңіліске ұшырады, бірақ Англия Австралияны көтеріңкі соңғы тестіде жеңіп алды; Англия бұрынғы 18 тестілік матчта Австралияны жеңбеген еді. Атертонның капитан ретінде алғашқы туры, 1993–94 жылғы қыста Батыс Үндістанға, Англия 3:1 есебімен жеңілгендіктен сәтті болмады. Бұл жоғары және төмен деңгейлер сериясы болды: Вест-Индияның Брайан Лара Антигуада оларға қарсы 375 әлемдік рекордтық көрсеткішті жинады; Англия үшінші тестіде (сонымен қатар серияны) жоғалту үшін 46 ұпайға ұшырады, бірақ кейін Бриджтаунға оралып, Алек Стюарттан екі жүздік соғып, төртінші тестіде жеңіске жетті. Өз кезегінде Атертон ағылшын ойыншыларының ең үздік ойыншысы болды, ол 56,67 орташа есеппен 510 ұпай жинады. Атертонның табандылығы мен көшбасшылығы үшін мақтауларға ие болды, ол үйінде Жаңа Зеландияға қарсы үш матчтық серияда екі жүздік соғып, жеңіске жетті. Оның беделі Оңтүстік Африкаға қарсы Лордстағы бірінші тестіде допты бұзу даусына қатысқанда, Рей Иллингворттан 2000 фунт стерлинг айыппұл төлеген кезде зардап шекті. Атертон ойын төрешісі Питер Берджге өтірік айтты деп айыпталды. Атертон өзінің өмірбаянында қалтасында ештеңе жоқ па деген сұраққа «жоқ» деп жауап бергенін айтады. Ол Бердждің шайыр немесе эритрон сияқты зиянды заттарды сұрағанына сенді. Дегенмен теледидардағы кадрлар Атертонның алаңнан алынған топырақты қасақана түрде допқа жағып салғанын көрсетті. Атертон заң бұзған жоқ, ол көптеген боулингерлер алаңда қолдарымен сүріну арқылы допты ұстау қабілетін жақсартатынын атап өтті. Осы оқиғадан кейін Атертон мен Англия екінші тестіге Хединглиге жол тартты. Атертон өзінің ең жақсы иннингтерін көрсетті, Брайан Макмиллан ұстап алғанша және боулингке ұшырағанша 99 ұпай жинады. Атертон бұл иннингті «жұмбақ прессаға» берген ең жақсы жауап деп атады. Ол Англияны Овал стадионында өткен үшінші тестіде жеңіске жеткізді, бұл серияны теңестірді, бірақ ол жүздік соға алмады. Оңтүстік Африкаға қарсы жеңіске жеткеннен кейін Атертон өзінің көшбасшылық қабілетін сынады: Австралияға «Пепел» турнирі. Оның көрсеткіші жақсы болды, 407 ұпай, 40,7 орташа есеп, бірақ ол Тест сериясындағы төрт жарты жүзінің бірін жүзге айналдыра алмады. Англия Аделаидада қызықты жеңіске жеткенімен, бұл Англияның сегіз жылдан бері Австралиядағы алғашқы тестілік жеңісі болды, команда 1:3 есебімен жеңіліске ұшырады. Сиднейдегі тең ойнаған тестіде де дау болды, өйткені Англияның Грейм Хик өзінің жалғыз «Пепел» тестілік жүзіне жақындады. Висденнің айтуынша: «Иннингтің соңғы, бірақ бір рет өткізілген овері деп есептелгенде, Хик 98-де үш рет қатарынан шарларды тоқтатып, Атертон шыдамсыздықпен мәлімдеді; ол өзі әлдеқайда баяу ойнады». Келесі екі жыл да осы үлгіні сақтады. 1995 жылы Вест-Индияға қарсы тестілік серияда тең ойнағаннан кейін, үйінде Үндістанға қарсы және үйінде Жаңа Зеландияға қарсы тестілік серияда жеңіске жеткені Англияның жақсарып бара жатқанын көрсетсе де, команда Австралия мен Пәкістанның қабілетіне қарсы күресін жалғастырды. Атертон 1997 жылғы «Пепел» турнирінде Бірмингемде Англияны жеңіске жеткізгенімен, бұл 1986 мен 2005 жылдар арасындағы «Пепел» тестісінде Англияның жалғыз жеңісі болды, Англия серияны 3:2 есебімен жеңіліске ұшырады. Англия 1996 жылғы Крикет әлем чемпионатында да жеңіліске ұшырады, ақырында чемпион атанған Шри-Ланкаға қарсы жеңіліске ұшырады, сонымен қатар бұл турнирде жеңіліске ұшырағаннан кейін Атертонның жергілікті журналист туралы ызалы пікірі таспаға түсірілді. Үнемі прогреске жетпеуі және арқа ауруының әсері Атертонның 1997 жылы Батыс Үндістанда жеңіліске ұшырағаннан кейін бес жылдық капитандықтан кеткеніне себеп болды. Атертон 2001 жылғы «Пепел» турнирінің соңында зейнеткерлікке шыққанша тағы төрт жыл Тест крикетімен айналысты. Алайда, созылмалы арқа ауруынан қиналғандықтан, ол бұрынғы деңгейде өнер көрсетуге қойған жоқ. Оның кейінгі мансабының жарқын сәттері 2000 жылы Овал мен Карачиде өткен Тест матчтарында «матчтың адамы» атанды, бұл Англияға тиісінше Вест-Индияға (31 жылдан бері алғашқысы) және Пәкістанға (18 жылдан бері алғашқысы) сирек Тест серияларында жеңіске жеткізді. Атертонның ең жақсы көрсеткіштері оның арқасы қабырғаға тигенде болды. Оның ең жарқын мысалдары Оңтүстік Африкаға қарсы тең ойнау үшін 643 минутта 185 ұпай соққан және 1998 жылы тамаша Аллан Дональдтың шабуылына тойтарыс бергені. Осы табандылығы Стив Во оны «Таракан» деп атады, бірақ Австралияға қарсы көрсеткіші шамалы болды. Ол 33 тестіде жүздік соққан тек бір рет, орташа есебі 30-дан төмен болды, ал австралиялық ашылу боулингері Гленн Макграт оны 19 рет шығарды, бұл бір боулингердің бір ойыншыға қарсы рекордтық көрсеткіші. Макгратпен қатар, екі басқа әлемдік деңгейдегі боулингерлер де Атертонды жиі қиындыққа салды, Кортни Уолш оны 17 рет, ал Шейн Уорн 10 рет шығарды. Ең үздік ойыншыларға қарсы күрескені үшін Атертонның Тест крикетінде 6000 немесе одан көп ұпай жинаған ойыншылардың ең төменгі орташа көрсеткіші бар екені айтылады. Ол Тест деңгейінде жиырма рет нольге шығарылды, ол зейнеткерлікке шыққан кезде Англия рекорды болды.

Atherton's heady rise continued when he made his debut for England in the fifth test of 1989 against Australia at Trent Bridge, where he scored 0 and 47. Atherton's chance came when several England players announced their decision to go on a rebel tour to South Africa and so were banned from the Test team. Despite these defections, he was selected as vice captain of the 1989–90 A team tour to Zimbabwe rather than for the West Indies tour. He learned that he would make his debut when captain David Gower threw a plastic bag of England caps and sweaters at him. Atherton returned to the England side in the summer of 1990, partnering Graham Gooch at the top of the order and giving the first demonstration of his abilities at international level. In his first innings after recall, and his first opening the batting for England, he scored 151 against New Zealand. He shared an opening partnership of 204 with Gooch against India at Lord's, in the match famous for Gooch's scores of 333 and 123, as well as further big opening partnerships in the next two Tests, and Test centuries against New Zealand and India earned him the title of Young Cricketer of the Year. During the winter of 1990–91, Atherton faced a sterner test on the Ashes tour of Australia. Although he made a century in the third Test at Sydney, which would prove to be his only century in an Ashes Test, he averaged just 31 for his 279 runs, and England lost 3–0. Atherton struggled against the West Indies in 1991 and missed the 1992 Cricket World Cup and tour of New Zealand with fitness problems, but was recalled to the Test team in the summer of 1992. When Australia arrived for the 1993 Ashes series, Atherton's place in the team was not assured. However, a consistent summer, during which he scored six 50s in six Tests (including 99 at Lord's), cemented his place in the side at a fortunate time. Graham Gooch, frustrated by continual losses against Australia, resigned as captain after the fourth Test and Atherton, aged just 25, replaced him. He lost his first match in charge but England managed to beat Australia in a morale boosting final Test; England had not beaten Australia in the previous 18 Test matches. Atherton's first tour as captain, to the West Indies in the winter of 1993–94, was not a success as England lost 3–1. This was a series of highs and lows: Brian Lara of the West Indies compiled a world record 375 against them at Antigua; England were bowled out for 46 to lose the third Test (and with it the series) but then roared back at Bridgetown to win the fourth Test thanks to two centuries from Alec Stewart. For his part, Atherton was the best of the English batsmen, scoring 510 runs at an average of 56.67. Earning plaudits for his determination and leadership, Atherton followed up with two centuries in the three match series at home against New Zealand. His reputation suffered a blow when he was implicated in a ball tampering controversy during the first Test against South Africa at Lord's, for which he was fined £2,000 by Ray Illingworth. Atherton was accused of lying to Peter Burge, the match referee. Atherton claims in his autobiography that he answered "no" when asked if he had anything in his pockets. He believed that Burge was referring to nefarious substances such as resin or lip salve. Nonetheless the TV pictures were damning, showing Atherton deliberately putting dirt, taken from the pitch, on the ball. Strictly speaking, Atherton was not breaking the laws – he pointed out that plenty of bowlers improve their grip on the ball by rubbing their hands on the pitch. After this incident Atherton and England headed to Headingley for the second Test. Atherton played one of his best innings, grinding out 99 before being caught and bowled by Brian McMillan. Atherton stated that this innings was the best answer he could have given to the "gutter press". He led England to a win in the third Test at the Oval, which tied the series, although he failed to score a century. After winning against South Africa, Atherton faced the supreme test of his leadership: an Ashes tour to Australia. His form stood well, with 407 runs at 40.7, but he was unable to convert any of his four half centuries in the Test series into a hundred. Although England had a thrilling win at Adelaide, England's first Test victory in Australia for eight years, the team stumbled to a 1–3 loss. There was also controversy in the drawn Sydney test when England's Graeme Hick was approaching what would have been his only Ashes Test hundred. According to Wisden: "In what was thought to be the last but one over of the innings, Hick, on 98, blocked three successive balls, and Atherton lost patience and ungenerously declared; he had batted far more slowly himself". The next two years followed a similar pattern. Although a draw in a Test series against the West Indies in 1995 and victory in Test series at home against India and away against New Zealand suggested that England were improving, the team continued to struggle against the talent of Australia and Pakistan. Although Atherton led England to victory in the first test of the 1997 Ashes at Birmingham, England's only victory in an Ashes Test that was not a dead rubber between 1986 and 2005, England lost the series 3 2. England also crashed out of the 1996 Cricket World Cup after defeat to eventual champions Sri Lanka, controversy also ensuing during this tournament after a defeat when Atherton's irritated observation about a local journalist was picked up on tape. The lack of consistent progress and the effect of a back ailment contributed to Atherton's decision to resign after five years as captain after a defeat in the West Indies in 1997 8. Atherton continued to play Test cricket for a further four years before retiring at the end of the 2001 Ashes. However, plagued by his chronic back condition, he did not manage to attain his previous levels of performance. Highlights of his later career however included man of the match winning Test centuries at the Oval and Karachi in 2000, in Tests which ensured England rare Test series victories respectively against the West Indies (their first for 31 years), and Pakistan (their first for 18 years). Atherton's finest performances came when he had his back against the wall. Notable examples include his monumental 185 not out in 643 minutes to salvage a draw against South Africa, and his negation of an outstanding Allan Donald onslaught in 1998. This doggedness prompted Steve Waugh to dub him "The Cockroach", but his record against Australia was modest. He averaged under thirty, with only one century in 33 tests. and he was dismissed 19 times by Glenn McGrath, the Australian opening bowler, a record for any bowler against one batsman. Alongside McGrath, two other world class bowlers frequently tormented Atherton, with Courtney Walsh dismissing him seventeen times and Shane Warne ten times. As well as being seen as struggling against the very best, Atherton has the dubious honour of having the lowest batting average of any player to have scored 6,000 or more runs in Test cricket. He was also dismissed for nought on twenty occasions at Test level, which was an English record at the time of his retirement.

Халықаралық ғасырлар

Өзінің мансабында Атертон халықаралық крикетте он сегіз жүздік соғып, оның он алтысы Тест матчтарында, ал қалған екеуі бір күндік халықаралық матчтарда тіркелді. Тест матчтарында оның жүздіктерінің он үшi бірінші иннингсте, ал үшi екінші иннингсте соғылды.

During his career Atherton made eighteen centuries in international cricket, sixteen of which were scored in Test matches while the other two came in One Day Internationals. In Tests, thirteen of his centuries came in the first innings and three in the second innings. +Test centuriesNo. (Number)ScoreAgainstPos. (Position in the batting order)Inn. (The innings of the match)Test (The number of the Test match played in that series)VenueH/A/N (Home, Away, or Neutral venue)Date (Date the match was held, or the starting date of match for Test matches)Result (The result of the match from England's perspective)Ref (Reference) 1 151 2 2 1/3 Trent Bridge, Nottingham Home format=dmy Draw 2 131 2 1 2/3 Old Trafford Cricket Ground, Manchester Home format=dmy Draw 3 105 2 2 3/5 Sydney Cricket Ground, Sydney Away format=dmy Draw 4 144 2 1 2/5 Bourda, Georgetown Away format=dmy Loss 5 135 1 2 5/5 Antigua Recreation Ground, St. Johns Away format=dmy Draw 6 101 1 2 1/3 Trent Bridge, Nottingham Home format=dmy Win 7 111 1 1 3/3 Old Trafford Cricket Ground, Manchester Home format=dmy Draw 8 113 2 1 5/6 Trent Bridge, Nottingham Home format=dmy Draw 9 185 not out 1 4 2/5 Wanderers Stadium, Johannesburg Away format=dmy Draw 10 160 1 2 3/3 Trent Bridge, Nottingham Home format=dmy Draw 11 118 2 4 3/3 Lancaster Park, Christchurch Away format=dmy Win 12 103 2 1 1/5 Edgbaston Cricket Ground, Birmingham Home format=dmy Draw 13 108 2 2 2/5 St George's Park, Port Elizabeth Away format=dmy Draw 14 136 1 1 2/2 Trent Bridge, Nottingham Home format=dmy Draw 15 108 1 3 5/5 The Oval, London Home format=dmy Win 16 125 1 2 3/3 National Stadium, Karachi, Karachi Away format=dmy Win

+ODI centuriesNo. (Number)ScoreAgainstPos. (Position in the batting order)Inn. (The innings of the match)ODI (The number of the ODI's match played in that series)VenueH/A/N (Home, Away, or Neutral venue)Date (Date the match was held, or the starting date of match for the ODI)Result (The result of the match from England's perspective)Ref (Reference) 1 127 1 1 3/3 Lord's, London Home format=dmy Win 2 113 not out 1 2 2/3 The Oval, London Home format=dmy Win

+Тест жүздіктері
No. (Нөмірі)
Ұпай
Қарсылас
Поз. (Беттеу реті бойынша орны)
Инн. (Матчтың иннингі)
Тест (Осы серияда өткен Тест матчтың нөмірі)
Орын
H/A/N (Үй, Сырт, Бейтарап орын)
Күні (Матч өткен күні немесе Тест матчтары үшін матчтың басталу күні)
Нәтижесі (Англия тарапынан қарағанда матчтың нәтижесі)
Дереккөз (Сілтеме)
1 151 2 2 1/3 Трент Бридж, Ноттингем Үй формат=dmy Тең
2 131 2 1 2/3 Олд Траффорд, Манчестер Үй формат=dmy Тең
3 105 2 2 3/5 Сидней Крикет Граунды, Сидней Сырт формат=dmy Тең
4 144 2 1 2/5 Бурда, Джорджтаун Сырт формат=dmy Жеңіліс
5 135 1 2 5/5 Антигуа Рикреация Граунды, Сент-Джонс Сырт формат=dmy Тең
6 101 1 2 1/3 Трент Бридж, Ноттингем Үй формат=dmy Жеңіс
7 111 1 1 3/3 Олд Траффорд, Манчестер Үй формат=dmy Тең
8 113 2 1 5/6 Трент Бридж, Ноттингем Үй формат=dmy Тең
9 185 соқпай 1 4 2/5 Вандерерс стадионы, Йоханнесбург Сырт формат=dmy Тең
10 160 1 2 3/3 Трент Бридж, Ноттингем Үй формат=dmy Тең
11 118 2 4 3/3 Ланкастер Парк, Крайстчерч Сырт формат=dmy Жеңіс
12 103 2 1 1/5 Эджбастон Крикет Граунды, Бирмингем Үй формат=dmy Тең
13 108 2 2 2/5 Сент-Джордж Парк, Порт-Элизабет Сырт формат=dmy Тең
14 136 1 1 2/2 Трент Бридж, Ноттингем Үй формат=dmy Тең
15 108 1 3 5/5 Овал, Лондон Үй формат=dmy Жеңіс
16 125 1 2 3/3 Ұлттық стадион, Карачи, Карачи Сырт формат=dmy Жеңіс

+Бір күндік халықаралық жүздіктері
No. (Нөмірі)
Ұпай
Қарсылас
Поз. (Беттеу реті бойынша орны)
Инн. (Матчтың иннингі)
ODI (Осы серияда өткен ODI матчтың нөмірі)
Орын
H/A/N (Үй, Сырт, Бейтарап орын)
Күні (Матч өткен күні немесе ODI матчтары үшін матчтың басталу күні)
Нәтижесі (Англия тарапынан қарағанда матчтың нәтижесі)
Дереккөз (Сілтеме)
1 127 1 1 3/3 Лордс, Лондон Үй формат=dmy Жеңіс
2 113 соқпай 1 2 2/3 Овал, Лондон Үй формат=dmy Жеңіс

Ойын-сауық мансабынан кейін

Спорттан зейнетке шыққаннан бері Атертон бұқаралық ақпарат құралдарында сәтті мансап құрды. Ол The Sunday Telegraph газетінде журналист болып жұмыс істеді және 2008 жылдың 1 мамырында The Times газетінің крикет тілшісі қызметіне тағайындалды. 2002 мен 2005 жылдар аралығында ол Channel 4 телеарнасының Англиядағы тестілік крикеттен жасаған баяндамалар командасының мүшесі болды. Осы кезеңде ол сонымен қатар BBC радиосы мен Talksport радиостанцияларында Англиядан тыс жерлерде өткен тестілік матчтарға комментарийлер жасады. Атертон 2005 жылы Sky Sports командасына қосылды, олар Англиядағы тестілік крикеттің тікелей эфирде көрсету құқығын жеңіп алғаннан кейін, ұзақ жылдар бойы Англия құрамасында ойнаған Насер Хуссейн, олардың бұрынғы жаттықтырушысы Дэвид "Бамбл" Ллойд және бұрынғы Англия капитаны Дэвид Гоуэрге қосылды. Ол ойынның барлық түрлеріне, ішкі және халықаралық жарыстарға комментарийлер береді, сондай-ақ кейбір отандық матчтарды да қамтиды. Англиядағы халықаралық матчтардан кейін ол марапаттау рәсімдерін өткізіп, жүлделерді табыс етеді және ойыншылармен сұхбаттасады. 2002 жылы ол "Ашылу" атты өмірбаянын жариялады. Сонымен қатар, ол 2006 жылы жарық көрген "Құмар: жеңіс пен апаттың тарихы" атты кітаптың авторы болды. 2010 жылдың наурыз айында ол Британдық баспасөз сыйлығында "Жылдың спорт журналисі" атағын жеңіп алды. Төрешілер бұл "бір ауыздан қабылданған шешім" екенін жариялап, бұрынғы Англия крикет капитанын "крикеттен асып түсетін мәселелерді көтеріп, талқылағаны" үшін мақтады және "оның жазу өнерінің кереметтігі" ерекше көзге түсетінін айтты. Ол 2011 жылғы Крикет әлем чемпионатының комментаторларының бірі болды. Ол крикетке қатысты әзіл-қалжың мен тікелей пікірлерімен танымал.

Жеке өмір

Атертон Вест-Индияның тестілік крикетшісі Фрэнк Де Кайрдың немересі Изабел Де Кайрмен (Гайанадан шыққан) үйленген. Атертонның үлкен ұлы Джошуа де Кайрс 2020 жылы «Миддлсекс» клубымен кәсіби келісімшартқа отырды және 2021 жылдың шілдесінде «Миддлсекс» сапындағы бірінші сынып ойынында дебют жасады.

Денсаулық

Атертон ануклеоздық спондилиттен зардап шегеді, осының салдарынан ол секіріп келетін доптардың астынан қаша алмайтын, бірақ тік тұрып, олардан жаңғақты түрде қашып отыруға мәжбүр болды. Аллан Дональд осы әдісті пайдаланып, оған қысқа доптар тастады.