Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өмір ғылымдары зерттеу институты
Life sciences research institution
Бабрахам институты – салауатты қартаюға бағытталған өмір ғылымдары зерттеу институты. Бабрахам институты Бабрахам зерттеу кампусының негізінде орналасқан, ішінара бұрынғы поместье үйін, сондай-ақ Кембридждің оңтүстігінде, Англияда кең саябақпен қоршалған кампустағы зертханалар мен ғылыми ғимараттарды қамтиды. Бұл тәуелсіз және қайырымдылық ұйымы, биомедициналық зерттеулерге, оның ішінде салауатты қартаю және молекулалық биологияға қатысады. Директоры – доктор Саймон Кук, ол сонымен қатар Институттың сигналдау зерттеу бағдарламасын басқарады. Бабрахам институты Еуропадағы өмір ғылымдарының жетекші зерттеу орталықтарының альянсы EU LIFE мүшесі болып табылады. Сондай-ақ ол Кембридж университетінің серіктес ұйымы.
The Babraham Institute is a life sciences research institution focussing on healthy ageing. The Babraham Institute is based on the Babraham Research Campus, partly occupying a former manor house, but also laboratory and science facility buildings on the campus, surrounded by an extensive parkland estate, just south of Cambridge, England. It is an independent and charitable organization which is involved in biomedical research, including healthy aging and molecular biology. The director is Dr Simon Cook who also leads the Institute's signalling research programme. The Babraham Institute is a member of EU LIFE, an alliance of leading life sciences research centres in Europe. It is also a partner organisation of the University of Cambridge
Тарих
Институт Кембридж университетінің оңтүстік-шығысында, Гог Магог төбелеріне жақын орналасқан тарихи Бабрахам Холл иелігінде (қазір Бабрахам ғылыми-зерттеу кампусы деп аталады) орналасқан. Бұл орын ежелгі Римнің Виа Девана жолының тарихи Икнильд жолымен қиылысқан жерге жақын. Иелікке 1832-1837 жылдар аралығында салынған, Филип Хардвик жобалаған Якобиан стиліндегі Бабрахам залы кіреді. 1948 жылы профессор Иван Де Бург Дейлидің ұсынысы бойынша Ауыл шаруашылығы ғылыми-зерттеу кеңесі (АЗК) 182 гектар шаруашылық және ормандық жерді сатып алып, оны Бабрахамдағы Жануарлар физиологиясы институтына айналдырды. 1954 жылы Оксфорд университетінен зейнеткерлікке шыққан сэр Рудольф Петерс FRS биохимия бөлімін құрды. Ол Рекс Доусонды келесі жылы өзіне қосылуға шақырды. 1986 жылы Жануарлар физиологиясы институты Рослинде орналасқан екі шотланд институтымен – Жануарларды асылдандыру ғылыми-зерттеу ұйымымен (ABRO) және Құс шаруашылығы ғылыми-зерттеу орталығымен бірігіп, Ауыл шаруашылығы және тамақ ғылыми-зерттеу кеңесі (АЗТК) қаржылаған Жануарлар физиологиясы және генетикалық зерттеулер институтын (ЖФГЗИ) құрды. 1993 жылы Рослин мен Бабрахам екі жеке институтқа бөлінді, осы кезде Бабрахам институты қазіргі атауын алды. 1994 жылы АЗТК таратылып, Биотехнология және биологиялық ғылымдар ғылыми-зерттеу кеңесі (BBSRC) құрылды. 1998 жылы ауыл шаруашылығына тікелей қатысы бар барлық жұмыстар тоқтатылды.
The institute is located on the historic Babraham Hall Estate (now called the Babraham Research Campus), situated six miles south east of Cambridge University, near the Gog Magog Hills. It is close to where the ancient Roman Via Devana crossed the prehistoric Icknield Way. The estate includes Babraham Hall, designed in the Jacobean style by Philip Hardwick, which was built between 1832 and 1837. The hall was purchased by the Agricultural Research Council (ARC) in 1948 at the suggestion of Prof Ivan De Burgh Daly, together with 182 hectares of farm and woodland to become the Institute of Animal Physiology, Babraham. A department of biochemistry was established in 1954 by Sir Rudolph Peters FRS, who had just retired from Oxford University. He invited Rex Dawson to join him the following year. In 1986, The Institute of Animal Physiology was joined with two Scottish institutes based at Roslin, The Animal Breeding Research Organisation (ABRO) and the Poultry Research Centre, to form The Institute of Animal Physiology and Genetics Research (IAPGR) funded by the Agricultural and Food Research Council (AFRC). In 1993, Roslin and Babraham formed two separate institutes, at which time the Babraham Institute assumed its current name. in 1994, The AFRC was disbanded and The Biotechnology and Biological Sciences Research Council (BBSRC) was formed. All work with direct relevance to agriculture ceased in 1998.
Зерттеу
Бабрахам институтында жүргізілетін зерттеулердің мақсаты – жасушаның қалыпты процестері мен функцияларының негізін құрайтын молекулалық механизмдерді зерттеу және осы жүйелерге жастың қалай әсер ететінін түсіну. Институттың жұмысы сондай-ақ осы жүйелердегі кемшіліктер мен аномалиялардың ауруларға қалай себеп болуі мүмкін екенін қамтиды. Институт Кембридж университетінің аспирантура бөлімі мәртебесіне ие және университеттің Биология факультетінде тіркелген докторанттарды даярлайды. Институттың зертханалары үш стратегиялық бағдарлама бойынша ұйымдастырылған:
The aim of the research conducted at The Babraham Institute is to study the molecular mechanisms that underlie normal cellular processes and functions, and to understand how these systems are affected by age. The Institute's work also covers how faults or abnormalities in these systems may contribute to disease. The Institute has the status of a postgraduate department within the University of Cambridge and trains PhD students who are registered with the University's Faculty of Biology. The research laboratories of the Institute are structured around three strategic programmes:
Сигнал беру (жетекшісі Саймон Кук): жасушалар арасындағы және жасуша ішіндегі байланысты басқаруда маңызды рөл атқаратын ақуыздарға бағытталған. Осы ақуыздар жасушалар мен органдардың дамуын және олардың қоршаған ортаға реакциясын ұйымдастыратын сигнал беру жолдарынан тұрады. Иммунология (жетекшісі Мартин Тернер): лимфоциттердің тірі қалуын және белсенділігін реттейтін сигналдарды беру жолдарын зерттейді. Эпигенетика (жетекшісі Гавин Келси): организмнің ерте даму кезінде эпигенетикалық ақпараттың геномға қалай енгізілетінін зерттейді, бұл қоршаған ортаның немесе тамақтану факторларының жасушалық сигнализация жолдары арқылы әрекет етуіне байланысты болуы мүмкін. Бабрахам институтында жасалған маңызды жаңалықтарға Алек Бангемнің липосомаларды ашқандығы, Майкл Берридждің жасуша ішіндегі резервтерден кальцийдің шығуындағы инозитол трифосфатының рөлін анықтауы, және Вулф Рейктің геномдық ізбелкінің ДНК метилирлеу арқылы жүзеге асырылатынын табуы кіреді. Оның көптеген бұрынғы және қазіргі қызметкерлері Корольдік қоғамның мүшелері болып сайланды, соның ішінде (уақыт бойынша) докторлар сэр Рудольф Альберт Петерс (1935), Иван де Бург Дейли (1943), сэр Джон Генри Гаддум (1945), Март Вогт (1952), Ричард Дарвин Кейнс (1959), сэр Барри Кросс (1975), Рекс Малколм Чаплин Доусон (1981), сэр Роберт Брайан Хип (1989), М. Азим Сурани (1990), Робин Фрэнсис Ирвин (1993), Джонатан Чарльз Ховард (1995), Вольф Рейк (2010), Лен Стивенс (2011), Фил Хокинс (2013). Бабрахам институтының толыққанды меншік құралындағы тауарлық еншілес компаниясы Babraham Institute Enterprise Ltd (BIE) институттың ғылыми зерттеулерінің білім беруді және коммерцияландыруды, институттың зияткерлік меншігін белсенді басқаруды және пайдалануды, коммерциялық ғылыми серіктестіктерді ілгерілетуді және келіссөздер жүргізуді, сондай-ақ қажет болған жағдайда жаңа компаниялар құруды қолдайды.
Signalling (headed by Simon Cook): focuses on proteins that play a critical role in controlling communication between and within cells. These proteins make up the signalling pathways that organise how cells and organs develop and react to their environment. Immunology (headed by Martin Turner): investigates signal transduction pathways that regulate the survival and activation of lymphocytes. Epigenetics (headed by Gavin Kelsey): studies how epigenetic information is introduced into the genome during early development of an organism, which can in part depend on environmental or nutritional factors acting through cell signalling pathways. Research breakthroughs made at the Babraham Institute include the discovery of liposomes by Alec Bangham, the role of Inositol trisphosphate in the release of calcium from intracellular stores by Michael Berridge, the discovery that genomic imprinting was carried by DNA methylation by Wolf Reik. Many of its past and current employees were elected fellows of the Royal Society, including (in date order) Drs Sir Rudolph Albert Peters (1935), Ivan de Burgh Daly (1943), Sir John Henry Gaddum (1945), Marthe Vogt (1952), Richard Darwin Keynes (1959), Sir Barry Cross (1975), Rex Malcolm Chaplin Dawson (1981), Sir Robert Brian Heap (1989), M Azim Surani (1990), Robin Francis Irvine (1993), Jonathan Charles Howard (1995), Wolf Reik (2010), Len Stephens (2011), Phil Hawkins (2013). Babraham Institute Enterprise Ltd (BIE), the wholly owned trading subsidiary of the Babraham Institute promotes knowledge transfer and translation of the Institute’s research discoveries, actively managing and exploiting the Institute’s intellectual property, promoting and negotiating commercial research partnerships and establishing spin out companies when appropriate.
Қаржыландыру
Институттың ғылыми-зерттеу бағдарламалары негізінен Ұлыбританияның Ғылыми-зерттеу және инновациялық қызметінің құрамындағы Биотехнология және биологиялық ғылымдар ғылыми-зерттеу кеңесі (BBSRC) тағайындаған Институттың стратегиялық бағдарламалық гранттарымен (ISPG) қаржыландырылады. Қосымша гранттық қаржыландыру басқа ғылыми кеңестерден, мысалы MRC, Wellcome Trust, Еуропалық комиссия, қайырымдылық қорлары мен медициналық қайырымдылық ұйымдарынан түседі. Кейбір өнеркәсіптік қаржы ынтымақтастықтағы ғылыми-зерттеу жобаларын қолдайды.
The Institute's research programmes are primarily supported by Institute Strategic Programme Grants (ISPGs) awarded by the Biotechnology and Biological Sciences Research Council (BBSRC), part of UK Research and Innovation. Additional grant funding comes from other research councils, such as the MRC, the Wellcome Trust, the European Commission, charitable foundations and medical charities. Some industry funding supports collaborative research projects.