Кіріспе
Эдмонтон провинциялық сайлау округі, 1905 жылдан 1909 жылға дейін Эдмонтон қаласы деп те аталатын, 1905 жылдан 1917 жылға дейін және 1921 жылдан 1959 жылға дейін Альбертаның Заңнамалық Ассамблеясына мүшелерді сайлауға мандатталған, Альберта провинциясының бұрынғы сайлау округі. Эдмонтон, Альберта сайлау округі Альберта провинция құрылған кезде, сол аттас аумақтық сайлау округінің орнына құрылды. Ол 1905 жылдан 1913 жылға дейін және 1921 жылдан 1959 жылға дейін екі рет болды, ал қалған уақытта қала (сол кездегідей шағын) жекеленген бір мандатты округтерге бөлінді. Округ Альберта провинциясы құрылған кезде, Солтүстік Саскачеван өзенінің солтүстік жағындағы Эдмонтон қаласының тұрғындарын қамту үшін құрылды. 1921 жылы Эдмонтон округі өзеннің оңтүстік жағына дейін кеңейтілді. Осы кезде оңтүстік жақтағы Страткона қаласы Эдмонтон қаласымен бірікті. 1909 жылдан 1917 жылға дейін және 1921 жылдан 1956 жылға дейін Эдмонтон провинциялық сайлау округі бірнеше мүшелерді сайлады. 1905 жылдан 1926 жылға дейін және 1959 жылдан бері әр Эдмонтон сайлаушысы округтегі орын санына тең дауыс бере алатын. 1909 және 1913 жылдары Эдмонтон сайлаушылары екі дауысқа дейін бере алатын. 1921 жылы олар бес дауысқа дейін бере алатын, бұл орын санымен бірдей болды. Эдмонтон 1926 және 1959 жылдар аралығында өткен жалпы сайлауларда бір дауыс беру жүйесін қолданды, онда әр сайлаушы бір дауыс беретін. Провинция тарихында көпмандатты үш округ болды, ал қалғандары Калгари және Медисин-Хэт.
The Edmonton provincial electoral district also known as Edmonton City from 1905 to 1909, was a provincial electoral district in Alberta, Canada mandated to return members to the Legislative Assembly of Alberta from 1905 to 1917 and again from 1921 to 1959. The Edmonton, Alberta electoral district was created when Alberta became a province, replacing the territorial electoral district of the same name. It existed in two incarnations from 1905 1913 and again from 1921 1959, with the city (small as it was in former times) broken up into separate single member constituencies in the other time periods. The district was created when Alberta became a province, to encompass residents of the city of Edmonton on the northside of the North Saskatchewan River. The Edmonton district was extended to the southside of the river in 1921, By that time, the southside City of Strathcona had merged into the City of Edmonton. From 1909 to 1917 and from 1921 to 1956, the Edmonton provincial constituency elected multiple members. From 1905 to 1926 and 1959 to present, each Edmonton voter could cast as many votes as the number of seats in the district. In 1909 and 1913, Edmonton voters could cast up to two votes each. In 1921 they could cast up to five votes, the same number as seats. Edmonton used Single transferable voting in general elections held between 1926 and 1959, where each voter cast one transferable vote. In the province's history, there were three multi member districts, the other ones being Calgary and Medicine Hat.
Тарих
Эдмонтон округінде жылдар бойы өкілдерді сайлаудың үш әдісі қолданылды. 1905 жылы (және 1924 жылға дейін барлық қосымша сайлауларда) бір мандатты депутат сайлау жүйесі қолданылды. 1917 жылғы провинциялық сайлауда Эдмонтон сайлау округі екі бір мандатты округке бөлінді: Эдмонтон Шығысы және Эдмонтон Батысы. Ілеспе жатқан Эдмонтон Оңтүстік округінің атауы бұрынғы Страткона округінің атауымен ауыстырылды. 1921 жылы үш Эдмонтон округі біріктіріліп, Эдмонтон сайлау округі құрылды, сондай-ақ сол жылы бес депутат сайлау үшін блоктық дауыс беру жүйесі енгізілді. Блоктық дауыс беру (сайлаушылар орындар санына тең дауыс бере алатын жүйе) 1909 және 1913 жылдары қолданылды, әр сайлаушы екі дауысқа дейін, ал 1921 жылы бес дауысқа дейін берді. Пропорционалдық өкілдіктің белгілі бір түрі ретінде UFA үкіметі 1924 жылдан бастап барлық округтерде басымдықпен дауыс беруді енгізді. Эдмонтон, Калгари және Медисин Хэт көп мандатты округтер ретінде сақталды, ал орындар енді бірден ауыстырылатын дауыс беру арқылы толтырылды, сол кезде ол Hare жүйесі немесе жай ғана пропорционалдық өкілдік деп аталды. Көп мандатты округтерден тыс жерлерде және осы кезеңде провинциялық қосымша сайлауларда да бірден екінші кезеңге дауыс беру жүйесі қолданылды. Эдмонтон 1926 және 1930 жылдары бес орынға ие болды, 1930 жылдан 1940 жылға дейін алты орынға, содан кейін 1952 жылға дейін бес орынға ие болды. Эдмонтон 1952 және 1955 жылдары жалпы санынан жеті орын сайлады. 1959 жылы Әлеуметтік несие үкіметі Калгари және Эдмонтон округтерін таратып, ауыстырылатын дауыс беруді провинция бойынша бірінші келгенге жеңіс жүйесімен бір мандатты округтерге алмастырды. Эдмонтонда тоғыз округ құрылды: Эдмонтон орталығы, Эдмонтон солтүстігі, Эдмонтон Норвуд, Эдмонтон солтүстік-шығысы, Эдмонтон солтүстік-батысы, Джаспер батысы, Страткона орталығы, Страткона шығысы және Страткона батысы. Эдмонтоннан провинциялық парламентке алғашқы әйел депутат ретінде 1979 жылы Мэри Лемессюрье сайланды. Эдмонтонда бұрын да әйелдер үміткерлер болған, оның ішінде STV қолданылған кезде де, бірақ ешқайсысы сайланбады. 1905 жылдан 1982 жылға дейін қалада Лейбористер, CCF немесе NDP депутаттары сайланбады, пропорционалдық өкілдік қолданылған сайлаулардан басқа.
Эдмонтондағы орындықтар мен аудандарды кеңейту
Бірінші кесте Эдмонтон сайлау округі үшін жалпы сайлау жылдары бойынша қол жетімді орын санын бірден көрсетеді. Екінші кесте Эдмонтон сайлау округі бөлінген кезде Эдмонтон қаласындағы округтер санын көрсетеді.
1909 жыл
Бұл сайлау блоктық дауыс беру жүйесі бойынша өтті, онда әрбір Эдмонтон қаласының сайлаушысы екі дауысқа дейін бере алды.
1913 жыл
1913 жылы Альбертада өткен жалпы сайлауда премьер-министр Артур Сифтон, оның көмекшісі Чарльз Уилсон Крос және либералдық кандидат Александр Грант Маккей әрқайсысы екі сайлау округінен үміткерліктеріне ие болды. «Калгари Геральд» (консервативті газет) Сифтон мен Кростың сайлаушылардан қатты қорқып, бір округте ғана бақ сынаса жеңіске жете алмайды деп ойлағанын болжады. Ол премьер-министр Сифтонды өкіметін қайтадан билікке әкелуге сенімсіздік танытты. Чарльз Крос Эдмонтон және Эдсон округтерінен Альберта заң шығарушы жиналысының депутаты болды. Бұл сайлауда блоктық дауыс беру жүйесі қолданылды, онда әр Эдмонтон тұрғыны екі дауыс бере алатын болды. (Ескерту: Блейни - тәртіп сақтаушы кандидат.)
1921 жыл
Бұл сайлау блоктық дауыс беру жүйесі бойынша өтті, онда әр Эдмонтон сайлаушысы ең көп бес дауыс бере алатын болды. Барлығы шамамен 18 мың сайлаушы қатысып, 75 758 дауыс берілді. Төмендегі кестеде көрсетілген пайыздық көрсеткіштер – дауыс берген сайлаушылардың кандидаттарды қолдау үлесін көрсетеді. Сайлаушылардың шамамен үштен бірі бес либералды кандидатқа барлық бес дауысын бергенде, олардың дауысының жалпы саны 150 "пайызды" құрайды, бірақ кандидаттар сайлаушылардың үштен бірінің қолдауын ғана алады. Дауыстардың қалған бөлігі басқа партиялар арасында бөлінгендіктен, либералдар сайлаушылардың үштен бірін ғана қолдаумен барлық Эдмонтон орындарын жеңіп алды.
1924 жылғы қосымша сайлау
Бұл Альбертадағы алғашқы рет тікелей дауыс беру жүйесіндегі реттік дауыс беруді пайдаланған сайлау болды – бұл жүйе Альбертаның ірі қалаларындағы жалғыз округтен сайлауларда жаңадан енгізілді. В.Т. Генри бірінші санауда ең көп дауыс алды, бірақ ешбір кандидат көпшілік дауысқа ие болған жоқ, сондықтан төменгі орындағы кандидаттардың екінші таңдауларын пайдаланып келесі санаулар өтті. Ол үшінші санауда сайланды. Коммунистік партияның кандидаты Х.М. Бартоломей күшті үшінші орынды көрсетті, тіпті екінші санауда Консервативті партияның кандидатын шамалы басып өтті.
1926 жыл
Алдыңғы сайлаудан өзгеше, 1926 жылдан бастап жалпы сайлау біржолғы ауыстырылатын дауыс беру жүйесі бойынша өтетін болды. Сайлау округтері бұрынғыдай сақталды, барлық Эдмонтон қаласы бір округ ретінде бірнеше депутатты сайласа, енді әр сайлаушы бір ғана дауыс беретін болды. Бұл сайлауда Эдмонтон қаласында 18 154 жарамды бюллетень тіркелді. Шамамен 751 бюллетень дұрыс толтырылмағандықтан жарамсыз деп танылды, бұл көрсеткіш шамамен 4 пайызды құрады. Қолданылған STV процедурасы (1850 жылдары Томас Харэ жасаған Hare жүйесі) бойынша, орынды жеңіп алуға кепілдік беретін квота Дроп квотасы ретінде белгіленді. Бұл квота 3026-ға тең болды (18 154-ті 6-ға бөлгенде, сайланып жатқан орын санынан бір артық, яғни 7-ге, қосымша 1). Кандидаттардың бірінен кейін бірі іріктеліп алынғанда, олардың дауыстары сайлаушылар белгілеген қосымша басымдықтарға сәйкес қалған кандидаттарға берілді. (Қосымша басымдықтарды белгілеу міндетті емес еді, сондықтан кейбір сайлаушылар тек бірінші басымдығын ғана көрсетті. Келесі басымдығы жоқ, ауыстыруға жарамсыз дауыстар «қалдыққа» жіберілді, бірақ соңында дауыстардың тек 10 пайызы ғана осылай шеттетілді.) Сайлаушылар кандидаттарды кез келген критерий бойынша бағалауға толық еркіндік алғандықтан, кейбір дауыстар партиялық шекаралардан өтті. Осылайша, STV бойынша соңғы нәтиже бірінші басымдықтар бойынша партиялардың дауыс үлестерінен өзгеше болды. Бірақ бұл жағдайда нәтижелер әр партияның бірінші басымдықты дауыстарына шамамен пропорционалды болды, екі консерватор, либерал, лейборист және UFA өкілдері сайланды. Лейбористтер мен UFA осы сайлауда Эдмонтон қаласынан алғаш рет орын алды, бұл Эдмонтонның алғашқы пропорционалды сайлауы болды. Бұл әділеттілік партиялық үлестерге емес, жүйенің тиімді дауыстардың жоғары үлесін – яғни, сайлауға нақты қолданылған дауыстарды – шығару қабілетіне байланысты болды. Бұл жағдайда, ауданның 18 000 жарамды дауысының 78 пайызын құраған 14 000-нан астам дауыс біреуді сайлау үшін пайдаланылды. UFA бір кандидатты ұсынды – Дж. Ф. Лимберн. Ол алғашқы санауда квотаға жетіп, сайланған деп жарияланды. (Оның артық дауыстарының көп бөлігі лейборист кандидаттарына берілді.) Ол тек бірінші басымдық дауыстарымен сайланды. Қалған жеңімпаздар бірінші басымдық дауыстарымен және жеңіліске ұшыраған кандидаттардан ауыстырылған дауыстардың араласуымен сайланды. Олардың әрқайсысы ертерек жеңіске жеткен кандидаттардан квотадан артық алған дауыстарды да алды. Превей (либерал) және Дугган (консерватор) соңғы санауда квотасыз орын алды, басқа кандидаттар іріктеліп алынғаннан немесе сайланғаннан кейін. Алғашқы санауда ең көп дауыс алған бес кандидаттың барлығы да соңында сайланбады. Тәуелсіз либерал Джо Кларк алғашқы санауда көптеген дауыс алды, бірақ бірінші санауда квотаға жетпеді және басқа кандидаттардың кейінгі басымдықтарынан жеткілікті дауыс жинамады, бәлкім саяси партияда болмағандықтан. Либерал кандидат Дж. К. Боуэн алғашқы санауда алдыңғы беске кірді, бірақ квотаға ие болмады және партияда болғанына қарамастан, дауыс беруді алуы мүмкін болды, бірақ көптеген либералдық партия кандидаттарының дауыстары оған емес, басқа либерал кандидатқа, В. В. Превейге берілді, ол жалпы алғанда танымалрақ болды. Ақырында Превейдің дауыс жиынтығы Боуэннің дауыс жиынтығынан асып түсті, және Боуэн, емес Превей, кезегі келгенде іріктеліп алынды. Лейбористтер алғашқы бес орында болмаса да, бір орынды жеңіп алды. Бұл оның бес кандидатының дауыс берудің 20 пайызын алғандығымен пропорционалды. STV-ның ауыстырылатын дауыстары, әдетте, дауыс бөлудің жаман әсерін болдырмайды, өйткені партияның таралған дауыстары бір немесе екі жетекші партия кандидаттарына шоғырлануға мүмкіндік береді, осы жағдайда болғандай. Бірақ алғашқы санақтағы жетекші лейборист кандидаты Фармило сайланбады. Гиббс жеке тұлға ретінде Фармилодан жалпы алғанда танымал болды. Ол басқа кандидаттардың екінші басымдықтарын бөліп, кейіннен квотаға ие болды. Бұл оның әріптестері лейбористердің қолдаушыларының да, Джо Кларк пен лейборист емес басқа да кандидаттардың кейбір қолдаушыларының да дауыстарын қамтиды. Консервативтік партия бес кандидатты ұсынды. Дауыс алғашқы санауда беске бөлінді. Бірінші есепте ешкім квотаға ие болған жоқ. Кейін Уивер үш консервативті кандидаттың жеңіліске ұшырауынан кейін бұған қол жеткізді. Тағы бір консервативті (Дуган) және либералды (Превей) кандидаттар саны қалған ашық орынға қарағанда бірден аз болғандықтан, соңғылардың арасында салыстырмалы түрде танымал болғандықтан, орын алды. Бұл кезде қалған екі жоғары кандидат – консерватор Дуган және либерал Превей квотасы болмаса да, сайланған деп жарияланды.
1935 жыл
Алтысы сайланды. Квота 5324-ке тең болды.
1937 жылғы қосымша сайлау
Джордж Ван Алленнің қайтысынан туындаған қосымша сайлау. Бірінші кезекті дауыс беру жүргізілді, бірақ дауыстар ешқайда ауыстырылмады. Либералдық Э. Л. Грей бірінші санауда көпшілік дауыспен сайланды.
1940 жыл
Бұл сайлауда бес орын бос болды. Квота, яғни бір орынды жеңіп алу үшін қажетті дауыс саны 7291-ге тең болды. Бұл сайлауда либералдар, консерваторлар және бірқатар UFA мүшелерінен құралған SC-ге қарсы қозғалыс көптеген орындарды жеңіп алды. Пейдж, Дугган және Макдональд осы сайлауда Эдмонтоннан Халық лигасының, сондай-ақ Бірлік қозғалысының кандидаттары ретінде сайланды, нәтижелерде тәуелсіз деп тіркелді. Осы топтың төрт кандидатты бірінші санауда алдыңғы бес орынға енді, бірақ бұл пропорционалды емес еді және процесс олардың санын азайтты. SC кандидат Норман Джеймс бірінші санауда төмен орында болды, бірақ басқа кандидаттардың тоқтатылған дауыстарынан және Маннингтің артық дауыстарынан орын алуға жеткілікті дауыс жинап, Бірлік лигасының кандидаты О'Коннорды ығыстырды. Ол квотаға жетпесе де, кандидаттар саны азайғанда соңғылардың бірі болып, осылайша орынға қол жеткізді. Жеке танымалдылығының арқасында ол бірнеше SC кандидаттарынан озуға мүкіндік алып, орынды жеңіп алды, бұл STV PR жүйесінің сайлаушылардың жеке кандидаттарға берген преференциялары туралы екенін, партиялық тізімдер емес екенін көрсетті. Д. М. Дуган сияқты көптеген тәуелсіз кандидаттар Консерваторлар, Либералдар және басқалардың SC-ге қарсы одағы – Unity League партиясынан бақ сынады.
1942 жылғы қосымша сайлау
Д. М. Дуганның 1942 жылғы мамыр айында қаза болғаннан кейін, Эдмонтон мандатын қосымша сайлау арқылы толтырды. Бұл сайлау 1924-1955 жылдар аралығында Альбертадағы барлық қосымша сайлауларда қолданылған, тікелей дауыс беру жүйесі бойынша өткізілді. Бұл уақытта қала бір сайлау округі болғандықтан, Эдмонтонның барлық сайлаушылары дауыс берді. Бір мандатқа ғана талас болды. IRV (балама дауыс беру) жүйесі бойынша жеңімпаз жарамды дауыстардың көпшілігін алуы тиіс еді. Лимбурн, бұрынғы UFA министрі, SC-ге қарсы Біріккен лиганың үміткері ретінде қатысты. Ол бірінші санауда жақсы көрсеткіштерді көрсетті, SC үміткерінің дауыс жинау көрсеткішін басып өтті, бірақ екеуі де CCF өкілі Роперден озып кетті. Дегенмен, Ропер дауыс берудің көпшілігін ала алмады. Ропер мен Лимбурн арасында қатаң бәсекелестік болды. Жеңімпаз бес үміткердің үшеуі іріктелгеннен кейін және олардың екінші басымдықтары таратылғаннан кейін төртінші раундта ғана анықталды. SC, әскер өкілі және Либерал үміткерлеріне дауыс берген сайлаушылардың шамамен жартысы екінші басымдықтарды бермегендіктен, көптеген бюллетеньдер күшін жойды. Бірақ, бірінші раундта төменнен үшінші орында болған SC үміткері төртінші раундта іріктелгеннен кейін, тек екі үміткер қалды және олардың бірі көпшілік дауыс жинау мүмкіндігіне ие болды. Соңғы раундта, SC үміткері іріктелген кезде, оның көптеген сайлаушыларының екінші басымдықтары Роперге берілді, өйткені ол SC-нің «кішкентай адамға көмектесу» философиясына, бизнеске бағытталған Консервативті/Либералдық мүшелер басымдығы бар Біріккен лигадан гөрі жақын деп есептелді. 1942 жылғы 22 қыркүйектегі қосымша сайлау. Қатысу көрсеткіші 32,71%. ҮйлесімділікҮміткер1-ші раундтағы дауыстардың пайызы2-ші раундтағы дауыстардың пайызы4-ші раундтағы дауыстардың пайызыКооперативтік достастықЭлмер Ропер4,83424.76%8,43253.98%4-шіӘлеуметтік кредитГ. Б. Джайлс4,43222.70%4-ші раундтан бұрын іріктелдіТәуелсізДжон Лимбурн4,03220.65%7,18846.02%4-шіӘскер өкіліУ. Гриффин3,38917.36%3-ші раундтан бұрын іріктелдіЛибералН. В. Бьюкенен2,83814.53%2-ші раундтан бұрын іріктелдіЖарамды бюллетеньдер19,525100%15,620100%Күшін жойған бюллетеньдер3,9054 раунд
1944 жыл
Бұл сайлау Hare Single Transferable Voting STV PR жүйесі бойынша өтті. 1944 жылғы квота 6306 (жалпы жарамды бюллетеньдердің алтыдан бір бөлігінен сәл көп) болды. Премьер-министр Мэннинг 8000 дауыс артық алып, бірінші санауда жеңіске жетті. Оның артық дауыстары (басқа бір үміткерді сайлауға жеткілікті) қалған төрт SC үміткері арасында (сайлаушылардың келесі белгіленген қалауы бойынша) таратылды, сондықтан қалған SC үміткерлерінің ешқайсысы екінші санауда бірден орын алуға жеткілікті дауыс жинамады. SC-ге қарсы Бірлік лигасының өкілі Пейдж, мұнда тәуелсіз деп танылған, бірінші санауда алғашқы беске кірді. Лига әлсіреп, бір ғана үміткерді тікелей ұсынды, ал Лиганың дауыстары таратылмады. Ол бірінші санауда жеткілікті дауыс жинап, кейінгі санауларда орын сақтап қалды. Екінші дүниежүзілік соғыстың асыл қаруы Джонни Кейн тәуелсіз кандидат ретінде өте танымал болды, бірақ бірінші санауда квотаға жетпеді және оның артында партия болмағандықтан, басқа кандидаттардың екінші таңдаулары оған көп түспеді. Бірінші кезекте шығарылғандардың көпшілігі коммунистер мен CCF кандидаттары болды, олардың сайлаушылары екінші дауыстарын өздеріне берген сияқты, мысалы, орын алған Ропер, содан кейін SC партиясының Норман Джеймсіне. Джеймс пен Уильям Дж. Уильямс үміткерлер саны азайып, квотаға жетпесе де орындар алды.
1948 жыл
Бұл сайлау Дроп квотасы қолданылған, бір рет ауыстырылатын дауыс беру STV PR жүйесі бойынша өтті. Бес адам сайланды. Квота 7692 болды, бұл 46 150 жарамды дауыстың алтыдан бір бөлігі. Мэннинг бірінші санауда 14 000 дауыс артықтап жеңіске жетті. Оның артық дауыстары екі басқа SC үміткері, Хард пен Адамсты сайлауға көмектесті. Проузе де квотаға жетті, бірақ басқа либералдар оның есесінен орын алмады. CCF-тің Элмер Ропер да квотадан асып түсті, санау соңына жақын. Оның артық дауыстары таратылмады, мүмкін сол кезде санақ аяқталып, қалған екі орынға тек екі үміткер ғана қалғандықтан. Екі SC үміткері, Хард пен Клейтон, квотаға жетпесе де осы орындарды иеленді. Нәтиже үш партияның бірінші басымдық дауыс үлесіне пропорционалды болды. (Консерваторлар Пейджді қолдады, ол SC үкіметінің қарсыласы және Тәуелсіз Азаматтар Ассоциациясынан үміткер.) Премьер-министр Мэннинг бірінші санауда дауыстардың жартысына жуығын алды, ал оның партиясы орындықтардың жартысынан астамын алды. CCF бірінші басымдық дауыстардың алтыдан бірін және орындықтардың бестен бірін алды. Либералдар дауыстардың бестен бірін және орындықтардың бестен бірін алды. Дауыстардың шамамен оннан бірі зейінге айналды, оның ішінде Пейдж да болды. Үміткерлер арасында бірінші санаудағы бес жетекшінің екеуі сайланбады. Пейдж екінші басымдықпен жеткілікті қолдау таппады, ал либерал Лазаровичтің де ықпалы болмады. (SC үміткерлері Хирд пен Клейтон оларды бірінші беске енгізіп, орын алды.)
1952 жыл
Бұл сайлау, бұрынғы алты сайлау сияқты, Hare Single Transferable Voting STV PR жүйесі бойынша өтті. Жеті орын салынды. Жалпы 52 039 жарамды дауыстың сегізден бір бөлігі – 6505 дауыс квота болып белгіленді. Бірінші санақта жеңіске жеткен жеті кандидаттың бесеуі сайланды. Маннинг пен Проуз бірінші санақта жеңіске жетіп, жеткілікті дауысқа ие болды. Олардың артық дауыстары тиісінше, аз дауыс жинаған SC және Либералды кандидаттарға берілді, олар да сайланды. Үшеуі толық емес квотамен сайланды. Нәтижесінде, орындықтар партиялардың алған дауыс үлесіне пропорционалды түрде бөлінді: SC партиясы үш орын алды, либералдар екі орынға ие болды, сондай-ақ консерватор және CCF өкілдері де сайланды.
1924-1937 жылдар аралығындағы қосымша сайлаулар
Бұл қосымша сайлаулар тікелей жоғарылау дауыс беру (балама дауыс беру) жүйесі бойынша өтті. Партия1937193619311924Либералдық Эдвард Лесли Грей 17,788 В. Морриш 9,863 Жохан К. Боуэн 2,934 Уильям Томас Генри 4,640 Консерватив Фредерик Джеймисон 8,026 Альберт Юинг 4,238 Лейборист Элмер Ропер 5,583 H. М. Бартоломей 4,118 Халықтың үміткері Жозеф Кларк 10,000 Әскер өкілі W. Гриффен 3,389 Ян Лейкман 1,779 Ян Лейкман 813 Бірлік Маргарет Кранг 6,129 Ұжымдық Қауымдастық Гарри Дин Айнлей 2,056 Прогрессивті еңбек Маргарет Кранг 1,275 Тәуелсіз Райс Шепард 257 G. В. Пелтон 1,131
1948 жылы электрмен жабдықтау туралы плебисцит
Электр энергиясын реттеу жөніндегі алғашқы провинциялық референдумның аудандық нәтижелері.
Опция А
Опция Б
Сіз электр энергиясын өндіру және таратуды Электр компанияларының жалғастыруын қолдайсыз ба?
Сіз электр энергиясын өндіру және таратуды Альберта үкіметінің Электр энергиясы комиссиясы басқаратын мемлекеттік коммуналдық мекемеге беруді қолдайсыз ба?
22,351 50.99%
21,478 49.01%
Провинция бойынша нәтиже: А опциясы қабылданды. Эдмонтон қаласындағы нәтиже шамалы айырмамен болды. Бұл, ішінара, электр энергиясын өндіруді қалалық корпорация немесе провинциялық үкімет жүзеге асыру арасындағы таңдаудың нәтижесі болды.
1957 жылы арақ-шарап туралы плебисцит
1957 жылы Альбертада арақ сату бойынша плебисцит нәтижесі: Эдмонтон
Сұрақ А: Сіз жергілікті дауыс беру арқылы сыра, шарап және спиртті сусын сату үшін қосымша дүкендердің ашылуын мақұлдайсыз ба?
Дауыс беру таңдауыДауыс саны%
Иә46 21971,98%
Жоқ17 99428,02%
Жалпы дауыс саны64 213100%
Қолданылмай қалған, бүлінген және қабылданбаған751
27 279 сайлауға құқылы сайлаушы, қатысу – 50,94%
Сұрақ Б2: Эдмонтон және айналасындағы сыра сататы орындарда аралас ішімдікке рұқсат берілуі керек пе?
Дауыс беру таңдауыДауыс саны%
Иә48 64575,85%
Жоқ15 48524,15%
Жалпы дауыс саны64 134100%
Қолданылмай қалған, бүлінген және қабылданбаған622
27 279 сайлауға құқылы сайлаушы, қатысу – 50,88%
1957 жылдың 30 қазанында Альбертадағы барлық 50 провинциялық сайлау округінде жалпыға ортақ плебисцит өтті. Үкімет заң шығарушы органдағы пікірталасқаннан кейін, арақ сату және аралас ішімдік ішу мәселесін шешу үшін Альберта сайлаушыларымен кеңесуге бекітті. Плебисцит ескірген алкогольді бақылау заңдарын реформалау қажеттілігіне жауап беру мақсатында өткізілді. Плебисцит екі бөлімнен тұрды. Барлық округтерде қойылған А сұрағы сайлаушылардан Альбертада арақ сатуды кеңейту қажеттігі туралы пікір білдіруді сұрады, ал Калгари мен Эдмонтон қалаларының шегіндегі бірнеше округтерде қойылған В сұрағы ерлер мен әйелдердің бір орында бірге ішуіне рұқсат беру туралы сұрақ қойды. Бірақ дауыс беру нәтижесі үкіметті барлық қолданыстағы алкоголь заңдарын күштен шығарып, жаңа Алкоголь заңын қабылдауға итермеледі. Плебисцитке қарсы дауыс берген сайлау округтеріндегі муниципалдық округтер Альберта Алкогольді Бақылау Кеңесі тарапынан «Жергілікті таңдау аймақтары» деп белгіленді және құрғақ аймақтар деп есептелді. Лицензия алуға ниеттенген бизнес иелері лицензия алу үшін міндетті түрде муниципалдық плебисцит өткізуге өтініш беруі керек болды.
On October 30, 1957, a stand alone plebiscite was held province wide in all 50 of the then current provincial electoral districts in Alberta. The government decided to consult Alberta voters to decide on liquor sales and mixed drinking after a divisive debate in the Legislature. The plebiscite was intended to deal with the growing demand for reforming antiquated liquor control laws. The plebiscite was conducted in two parts. Question A asked in all districts, asked the voters if the sale of liquor should be expanded in Alberta, while Question B asked in a handful of districts within the corporate limits of Calgary and Edmonton asked if men and woman were allowed to drink together in establishments. However the results of the vote led the government to repeal all existing liquor legislation and introduce an entirely new Liquor Act. Municipal districts lying inside electoral districts that voted against the Plebiscite were designated Local Option Zones by the Alberta Liquor Control Board and considered effective dry zones, business owners that wanted a license had to petition for a binding municipal plebiscite in order to be granted a license.