Канада-АҚШ шекарасындағы Блейн-Дуглас өткізу пункты
Peace Arch Border Crossing
Канада-АҚШ шекарасы: Блейн-Дуглас өтпелі орны Ванкувер мен Сиэтл қалалары арасындағы ең тікелей бағыт, күніне 4800 көлікке дейін өткізеді. Жүк көліктеріне тыйым салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада мен АҚШ арасындағы шекаралық өткел
Border crossing between Canada and the United States
Бейбітшілік мұнарасы шекаралық өткелі – бұл Канада-АҚШ шекарасындағы Вашингтон штатының Блейн және Британдық Колумбия провинциясының Суррей қалаларын байланыстыратын Блейн-Дуглас өткелінің жалпы атауы. Американдық жағындағы I-5 тас жолы, Канадалық жағындағы BC Highway 99 тас жолымен қосылады. Сиэтл, Вашингтон және Ванкувер, Британдық Колумбия қалалары арасындағы ең тікелей бағыт болғандықтан, бұл өткел шекарадағы үшінші ең көп трафикке ие, күніне 4800 автомобильге дейін өткізіледі. Жүк көліктері мен басқа да коммерциялық көліктерге осы өткелден өтуге тыйым салынған, олар шығысқа қарай орналасқан Тынық мұхиты тас жолы шекаралық өткелінен өтеді.
The Peace Arch Border Crossing is the common name for the Blaine–Douglas crossing which connects the cities of Blaine, Washington and Surrey, British Columbia on the Canada–United States border. I 5 on the American side joins BC Highway 99 on the Canadian side. Being the most direct route between the major cities of Seattle, Washington and Vancouver, British Columbia, the crossing is the third busiest on the border with up to 4,800 cars a day. Trucks and other commercial vehicles are prohibited from this location and use the Pacific Highway Border Crossing, which is eastward.
Канадалық жағы
1882 жылы алғашқы шекаралық бекет қазіргі өткелдің солтүстік-батысында Никомекл өзенінің жанындағы Эльгин қаласында құрылды. Өзен – аталған аймаққа кемелермен қызмет көрсетудің жалғыз жолы болды. Семияму жолы көліктер үшін ашылғаннан кейін Нью-Вестминстер – Блейн эстафеталық қызметі іске қосылды. 1891 жылы Нью-Вестминстер және Оңтүстік темір жолы ашылғанда шекаралық бекет қазіргі Тынық мұхиты тас жолы шекаралық өткелінен батысқа қарай Дугласқа көшірілді. Кедендік кеңсе теміржол станциясында орналасқан. 1909 жылы Ұлы Солтүстік темір жолы Белі тасқа қарай бағытын өзгерте, шекаралық бекет батысқа қарай, жағалауға жақын қазіргі орнына жылды. Уайт-Рок порты кедендік бақылауды қамтамасыз етті. 1927 жылы бақылау Нью-Вестминстерге, ал 1932 жылы Тынық мұхиты тас жолы портына берілді. Канада 1929 жылы үлкен ағаштан жасалған шекаралық бекет салды, ол 1952 жылы бетонды құрылысқа алмастырылды. 1963 жылы кеңейту жұмыстары жүргізілді. 2009 жылы пайдалануға берілген қазіргі кешенде бағдарламалар саны жетіден онға дейін артты.
In 1882, the initial border station was established at Elgin on the Nicomekl River about northwest of the present crossing. The river was the only route for vessels serving the area. When the Semiahmoo Trail opened for vehicular traffic, a New Westminster–Blaine stage service was established. The opening of the New Westminster and Southern Railway in 1891 relocated the border station to a site at Douglas about west of the present Pacific Highway Border Crossing. The customs office was in the train station. When the Great Northern Railway relocated its track via White Rock in 1909, the border station moved westward to the present location near the foreshore. The Port of White Rock provided administrative customs oversight. Oversight passed to New Westminster in 1927 and then to the Port of Pacific Highway in 1932. Canada built a large wooden border station in 1929, being replaced by a concrete structure in 1952. Enlargements were made in 1963. The present facility, which opened in 2009, included an increase in the number of lanes from seven to ten.
Бейбітшілік мұнарасы
Екі шекаралық станцияның арасында Бейбітшілік аркасы саябағы орналасқан, онда келушілер саябақ шегінде шекарадан еркін өте алады. Бейбітшілік аркасы 1921 жылы тұрғызылған, сол кезде қонақ үй мен үйлер кейінірек саябақ болған аумақтың көп бөлігін құраған.
Between the two border stations sits the Peace Arch Park, where visitors are free to cross the border within the confines of the park. The Peace Arch was erected in 1921 when a hotel and residences occupied much of the later park area.
АҚШ тарапы
1920-ші жылдардағы кірпіштен салынған ғимарат 1979 жылы толықтай қайта жаңартылды. Жалпы қызмет көрсетулер басқармасы (General Services Administration) 2010 жылы есігін ашқан, бірақ келесі жылы ресми түрде пайдалануға берілген заманауи жаңа ғимаратты салды. Күту мерзімі төрт сағатқа дейін жетеді; оңтүстік бағытындағы қадамда жол қозғалысын реттеуге арналған шамдар орнатылған, олар шамның жасыл түске ауысатын уақытын көрсетіп, жүргізушілерге қозғалтқышты өшіруге мүмкіндік береді.
The original 1920s era brick building underwent a major rebuild in 1979. The General Services Administration constructed the new state of the art facility which opened in 2010 but was officially dedicated the next year. Wait times can be up to four hours; traffic lights exist on the southbound lane, with timers showing when the light will turn green so drivers can turn off engines.
Пойыздар
Бейбітшілік аркасы шекаралық өткелінің АҚШ шекара агенттері Amtrak Cascades пойзының оңтүстік бағытындағы келуші пойыздармен кездесіп, декларацияларды рәсімдеу және жолаушылардың АҚШ-қа кіруін аяқтайды, алайда осы жұмыстың басым бөлігі Тынық мұхиты орталық станциясындағы АҚШ шекаралық алдын ала тексеру орталығында жүзеге асырылады.
US Border Agents from the Peace Arch Border Crossing meet Amtrak Cascades southbound trains to process declarations and finalize passengers' admission to the United States, although much of the work is done at Pacific Central Station's US border preclearance facility.