Кіріспе

Канадалық хоккейші Франсуа Ксавье Буше (7 қазан 1901 жыл - 12 желтоқсан 1977 жыл) - канадалық кәсіби хоккейші және басшы. Буше 1921-1938 жылдары және 1943-1944 жылдары аралығында Ұлттық хоккей лигасының (НХЛ) «Оттава сенаторлары» мен «Нью-Йорк рейнджерс» командаларында, сондай-ақ Тынық мұхитының жағалауы хоккей лигасының (PCHA) «Ванкувер мароны» командасында шабуылшы ретінде ойнады. Кейін Буше 1939-1955 жылдары аралығында «Нью-Йорк рейнджерс» клубының жаттықтырушысы және бас директоры болды. Ол Стэнли кубогын үш рет жеңіп алды: 1928 және 1933 жылдары ойыншы ретінде, ал 1940 жылы жаттықтырушы ретінде. Буше 1958 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді. Оның үш бауыры да НХЛ-де ойнады, оның ішінде Жорж та Хоккей даңқы залына енді.

Жеке мәліметтер

1901 жылы Онтарионың Оттава қаласында дүниеге келген Буше, Том Буше мен Энни Кэрроллдың алты ұлы мен екі қызының ең кіші ұлы болды. Оның әкесінің әкесі Антуан Буше француз, ал қалған ата-аналары ирланд тегінен шыққан. Фрэнк Буше НХЛ-де ойнаған төрт бауырдың бірі еді. Оның ағасы Жорж "Бак" Буше 1920-ші жылдары "Оттава Сенаторлары" командасының құрамында төрт рет Стэнли кубогын жеңіп алды. Боби мен Билли атты екі бауыры да НХЛ-де ойнады. Тағы екі бауыры, Кэрролл мен Джозеф, және екі қарындасы, Айрин мен Лили болды. Отбасы Оттаваның Жаңа Эдинбург ауданында тұрды. Фрэнктың жүрегіндегі туысы, сержант Фрэнк Буше, Жоржтың ұлы, 1948 жылы Канаданың Олимпиада алтын медалін жеңіп алған хоккей командасы – "Оттава RCAF Flyers" командасының бас жаттықтырушысы болды.

Ерте өмір

Франк Бучер өзінің спорттық қабілетінің бір бөлігін Оттава колледжі және Оттава Роуф Райдерс командалары үшін регби ойнаған әкесі Томнан мұра етті. Ол 1894, 1896, 1897 және 1901 жылдары Канада чемпионатында жеңіске жетті, Том "Кинг" Клэнсимен бірге ойнады, оның ұлы әйгілі хоккейші Кинг Клэнси болды. Бучер алты жасында Рождествоға алғашқы конькиін алғанын еске алады, ол бірден құлап, оны ешқашан қайта пайдаланбады. Фрэнк және оның бауырлары Ридо өзеніндегі және жергілікті Нью-Эдинбург командалары үшін ашық мұз айдындарында ойындар ойнайтын. Команда жабдықтарын сатып алу үшін команда мүшелері ауданды аралап, соның ішінде Ридо Холлға баратын, онда Бушер алғаш рет Леди Бингпен танысты. Бушер Крайтон мемлекеттік мектебінде оқыды, бірақ он үш жасында мектепті тастап кетті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол федералды үкіметтің қару-жарақ департаментінде кеңсе жұмысына орналасты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Бушер Корольдік Канада атты полициясына қосылып, батысқа көшті.

Хоккей мансабы

Летбриджтегі Моунтиздермен жұмыс істеген кезде Бучер Летбридж Ветс сапында ойнады, сондай-ақ ол ұйымдастырған Моунтиз командаларында да өнер көрсетті. Альберта штатының Банф қаласында бір жыл жұмыс істегеннен кейін, Фрэнк 1921–22 маусымда Оттава Сенаторларына оралып, ағасы Джорджбен бірге ойнады. Батыста аға хоккейде ойнағандықтан, оның ойнау құқығы PCHA-ға тиесілі болды, бірақ ол Оттава үшін маусымды ойнауға рұқсат алды, содан кейін келесі маусымда Ванкувер Марунс командасында ойнауы керек еді. Тағдырдың бұрылысымен ол Стэнли кубогының чемпиондарына қосылды, бірақ Сенаторлар сол жылы НХЛ титулын Торонто Сент-Патске жоғалтты, олар Стэнли кубогының финалында Ванкуверді жеңді. Бучер 1926 жылға дейін Марунс клубында ойнады. Марунс 1923 жылы Стэнли кубогының финалында Сенаторларға қарсы ойнады, бірақ 3:2 есебімен жеңілді. Оның ағасы Джордж әлі де Сенаторлар сапында ойнады. Бұл серияда ағайындылар Сай және Корбет Денни бір-біріне қарсы ойнады, бұл НХЛ немесе Үлкен Төрт чемпионат сериясында екі түрлі ағайынды топтың алғаш рет кездесуі болды. 1926 жылы батыс лигасы тараған кезде оның құқықтары Бостон Брюинске сатылды. Ол Брюинс үшін ешқашан ойнаған жоқ, өйткені Конн Смайт Билл Куктың кеңесі бойынша, ол батыста қарсы ойнаған, бірақ Рейнджерспен бірге ойнайтын Бушер үшін Брюинске 1500 доллар төледі. Бучер Нью-Йорк Рейнджерс командасының құрамына енді. Бучер 1937–38 жылдары зейнеткерлікке шыққанға дейін Рейнджерс клубында ойнады. Бучер Билл мен Бун Кук ағайындыларымен бірге әйгілі «Нандық желінің» орталық ойыншысы болды, олар 1928 және 1933 жылдары Рейнджерске Стэнли кубогын жеңуге көмектесті, сондай-ақ 1932 жылы финалға жетті. Фрэнк тек керемет шабуылшы ғана емес, сонымен қатар ойынның ең сәнді ойыншыларының бірі болды. Канаданың генерал-губернаторы виконт Бингтің әйелі леди Бинг НХЛ-дің «ең адал ойыншысына» берілетін кубок сыйлады. Нью-Йорк Рейнджерс сапында ойнаған кезде Бучер сегіз жылдың ішінде жеті рет Леди Бинг мемориалдық трофисін жеңіп алды. Содан кейін оған кубок толығымен берілді, ал леди Бинг НХЛ-ге тағы бір кубок сыйлады. Рейнджерс оны Мадисон Сквер Гарденде ойнаған кіші лига командасы Нью-Йорк Роверске жаттықтырушы ретінде тартты, бұл оның Рейнджерске жаттықтырушы болуға дайындығы болды. Бас менеджер Лестер Патрик 1939–40 маусымы алдында жаттықтырушылықтан зейнеткерлікке шығу туралы шешім қабылдағанда, ол Бухерді жалдады, ол Рейнджерлер клубын соңғы Стэнли кубогына жеткізді. Фрэнчайзинг Бучердің тікелей қатысы болмаған кезде 68 маусым бойы Кубок жеңіп алу үшін өмір сүрді. 1942 жылы НХЛ-дің тұрақты маусымында бірінші орын алғаннан кейін Рейнджерс плей-оффта Торонто Мейпл Лифске ұтылып қалды. Көп ұзамай олар Екінші дүниежүзілік соғыстың әскери жұмысына шақырылып, күрт құлдырап кетті. 1943–44 жылғы НХЛ маусымында Нью-Йорк Рейнджерс соншалықты нашар болды, Бучер зейнеткерлікке шыққаннан кейін 15 ойын ойнады, онда ол 14 ұпай жинады; 42 жасында ол НХЛ-де ойнаған ең қарт позициялық ойыншы болды, ол 1968 жылы Дуг Харвиден асып түсе алмайынша рекордты ұстады. Рейнджерс 50 ойынды маусымды тек 6 жеңіске жетіп аяқтады. 1940 және 1972 жылдар аралығында олар тек бір рет Стэнли кубогының финалына жетті. Бушер мен Оттава хоккей қауымдастығының атқарушы директоры Сесил Дункан шайбалы хоккейдің ережелерін өзгерту үшін тәжірибелер жүргізді. 1937 жылдың қаңтарында олар ойынның офсайдтық бұзушылықтарын азайту үшін ортаңғы мұздың ортасында бір көк сызықты сынады. 1943–44 жылғы НХЛ маусымында Бучер мен Дункан ойынды ашу және қорғаныстағы команданың шайбаны өз аймағынан шығарып, қарсы шабуылға тез түсуіне мүмкіндік беру үшін хоккей алаңына орталық қызыл сызықты енгізді. Патрик зейнеткерлікке шыққанда, оны Фрэнк бас менеджер ретінде алмастырды. Ол 1947–48 жылдары Бэдди О'Коннор мен Фрэнк Эддоллзді алмастырып, Рейнджерлерді плей-оффқа жеткізді. Ол жаттықтырушылықтан бас тартып, менеджерлік жұмысына көңіл бөлді және Лестердің ұлы және бұрынғы командадасы Линн Патрикті Рейнджерске жаттықтырушы етіп алды. Линн 1950 жылы Стэнли кубогын жеңуге өте жақын болды. Бірақ Рейнджерс қартайған команда болды және құлдырап кетті. Линн Патрик Бостонға бару үшін отставкаға кетті, ал Нил Колвилл де, Билл Кук та, Бучердің бұрынғы командаластары да Рейнджерлерді плей-оффқа жеткізе алмады. Генерал Джон Килпатрик, Рейнджерлердің иесі, Бушерді ауыстыру туралы ойлады, бірақ ол кейінге қалдырды. 1945–46 жылдар маусымында Бушер екі қақпашыны үнемі қолданатын алғашқы жаттықтырушы болды. Чарли Рейнер мен Джим Генридің алмасуы әр ойын сайын, кейін әр 4-6 минут сайын жүзеге асырылды, ол екі қақпашының пайдалы екенін дәлелдеді. Фрэнк 1953–54 жылдары қайтадан жаттықтырушы болып қайтты, бірақ Рейнджерлерді плей-оффқа жеткізе алмады. Содан кейін ол Лестердің тағы бір ұлы және бұрынғы командадасы Мазз Патрикті жаттықтырушы етіп алды, бірақ Рейнджерс тек 17 ойын жеңіп, тағы да плей-оффқа қатыса алмады. Сондықтан генерал Килпатрик Фрэнкпен сөйлесіп, Рейнджерлерді жеңіске жеткізе алмайтынын өкінішпен айтты және Фрэнк бас менеджерліктен кеткені жөн екенін ұсынды. Фрэнк мұны ойлап, жұмыстан босатылғаннан гөрі жақсы екенін түсінді. Содан кейін ол отставка туралы өтінішін теріп, генералға тапсырды, осылайша Рейнджерспен 29 жылдық қарым-қатынасын аяқтады. Ол 1958 жылы Хоккей Даңқына енгізілді. 1998 жылы «The Hockey News» журналы оны «100 ең ұлы хоккейшінің» тізімінде 61-орынға қойды. Оның 7 нөмірі Мадисон Сквер Гарденде ілінген, бірақ ол кейінірек Рейнджер, Род Жилберт үшін зейнеткерлікке жіберілді. Бучер 1959 жылдан 1966 жылға дейін Саскачеван Жастар Хоккей лигасының комиссары болды. Ол НХЛ демеушілігімен Канаданың ең жақсы он екі командасынан жастар хоккей лигасы құруды ұсынды және Мемориалдық кубоктан жоғары деңгейдегі кубок үшін күресуді ұсынды. Канадалық Әуесқой Хоккей қауымдастығының президенті Арт Поттер және комиссия комитеті Канададағы әуесқой хоккейге НХЛ-дің ықпалын арттыруға қарсы болды және ұсынысты жарты жылдық жиналыста ұсынудан бас тартты. Бушер және Саскачеван мен Манитобадағы команда иелері Поттер мен CAHA-ны олардың алаңдаушылықтарын ескермегені үшін және Эдмонтон Ойл Кінгстің пайдасына ие болғаны үшін айыптады. Бушер «Эдмонтон Ойл Кінгстің батыс жастар хокейндегі әділ емес үстемдігіне» байланысты SJHL-ді Мемориалдық кубок плей-офтарынан шығарып алуға қаулы етті, өйткені олар Альбертаның барлық ойыншыларын таңдап алып, ережелердегі кемшіліктерді пайдаланып, күшті ойыншыларды импорттады. SJHL 1965–66 маусымынан кейін таратылды, онда оның сегіз командасының бесеуі жаңа құрылған Канадалық Бас Жастар Хоккей лигасына (CMJHL) қосылды. Бушер CMJHL-дің бірінші комиссары болды, қазір Батыс Хоккей лигасы деп аталады. 1974 жылы Бушер «When the Rangers Were Young» атты кітап жазды, ол ескі уақыттағы Бродвейлік көгалдармен байланысты тәжірибелері туралы айтады, осылайша өмірінде соңғы рет танымал болды. Ол 12 желтоқсан 1977 жылы Оттава қаласына жақын, Онтарио штатының Кемптвилл қаласында рактан қайтыс болды, 76 жасқа толды. 2009 жылы жарық көрген «100 Ranger Greats» кітабында авторлар Бучерді команданың алғашқы 82 маусымында ойнаған 901 Нью-Йорк Рейнджер ойыншысының арасында 9-орынға қойды.