Кіріспе
Майкл Грант (27 қараша 1873 – 20 тамыз 1955) – канадалық мұзды хоккейдегі қорғаушы. Ол 1894 жылдан 1902 жылға дейін Монреаль Викториясы және Монреаль Шэмроксы командалары үшін тоғыз маусым бойы жоғары деңгейдегі әуесқойлық хоккейде ойнады. Грант 1895 және 1899 жылдар аралығында Стэнли кубогын бес рет жеңіп алған немесе сақтап қалған «Виктория» командасының құрамында болды. Грант қорғаушы позициясында ойнады және оның жылдамдығы мен коньки тебу шеберлігімен белгілі болды. Ол шайбамен алға жылдамдығымен көзге түскен алғашқы қорғаушылардың бірі саналады. 1950 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді.
Michael Grant (November 27, 1873 – August 20, 1955) was a Canadian ice hockey player. He played nine seasons of senior amateur hockey between 1894 and 1902 for the Montreal Victorias and Montreal Shamrocks. Grant was a member of the Victorias squad that won or retained possession of the Stanley Cup five times between 1895 and 1899 during the trophy's challenge era. Grant played cover point and was known for his speed and skating ability. He is regarded as one of the first defenceman to rush forward and with the puck. He was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1950.
Ойын мансабы
Грант 11 жасында үш түрлі жас тобында жылдам сырғанаудан өткен чемпионаттарда жеңіске жетті. Оның дағдылары хоккей алаңына көшті, онда Грант қорғаушы ретінде ойнады. Ол хоккей тарихындағы алғашқы шабуылға шығатын қорғаушылардың бірі саналады; Грант коньки тебу қабілетін пайдаланып, қорғаныс позициясынан шабуылдау мүмкіндіктерін жасады. 1895 жылы ол сегіз ойында бір гол соқты, ал «Виктория» алты жеңіс және екі жеңіліс көрсетіп, AHAC титулын жеңіп алды, сонымен қатар Канаданың ересектер арасындағы әуесқойлар чемпионатының символы – Стэнли кубогына ие болды. Грант команда капитаны болды. Монреаль сол жылдың желтоқсан айында Виннипегті 6:5 есебімен жеңіп, Стэнли кубогын қайтарып алды. AHAC ойындарында Грант 1896 және 1897 маусымдарында сегіз ойында үш гол соқты. 1900 жылы CAHL маусымында «Виктория» сапында ойнағаннан кейін, 1901 жылы Франк Тансидің орнына шұғыл түрде «Монреаль Шэмрокс» клубына берілді. Грант екі лига ойынында және команда үшін екі Стэнли кубогына талас ойынында қатысты, содан кейін 1901 жылы соңғы маусымда «Викторияға» оралды. 1950 жылы ол Хоккей даңқы залына енгізілді. Грант отбасының теміршілік байланыстары арқылы ат жарыстарына қатысты және 40 жылдан астам уақыт бойы падокта төреші болып жұмыс істеді. Гранттың бес баласы болды: қыздары Дороти мен Рета, ұлдары Грэм, Дон және Кенни.