Торонто қаласындағы Куинз Куэй көшесі

Кіріспе

Торонтоның Харборфронт ауданындағы көше, Канада. Квинс-Кей – Канаданың Онтарио провинциясының Торонто қаласындағы Харборфронт ауданындағы маңызды көше. Бұл көше бастапқыда жағалау бойындағы көптеген жұмыс істейтін пирстерге байланысты коммерциялық сипатта болған, бірақ 1970 жылдардан бері кеңінен қайта жаңартылып, саябақтар, кондоминиумдар, сауда орындары, сондай-ақ мәдени және институционалдық нысандар салынды.

Тарих

Жол ішкі порттағы құрылған жаңа жерлерде салынған кезде, қаланың ең оңтүстік шығыс-батыс бағытындағы дәлізін Фронт-стрит пен Лейк-Шор бульварымен алмастырды. 1919 жылдан кейін, 1920 жылдардың басында ішкі порт толтырылып, жаңа тоқтау орындары құрылды. Квинс-Кей маңызды өзгерістерге ұшырады. Алғашқыда ол ішкі порттағы түрлі порттар мен тоқтау орындарына қол жеткізу жолы қызметін атқарды. Йонге көшесі мен Парламент көшесі арасындағы көшеде Сент-Лоуренс теңіз жолы арқылы саудаға арналған қойма ғимараттары, Редпат қант фабрикасы және Виктория фрезелері сияқты ірі өнеркәсіп орындары, сондай-ақ шағын коммерциялық кәсіпорындар орналасқан. Алайда, Квинс-Кей бойындағы негізінен өнеркәсіптік мақсаттағы пайдаланымдар коммерциялық және тұрғын үйге, әсіресе биік кондоминиумдарға айналды. 1975 және 1979 жылдар аралығында Куинс-Кейден оңтүстікке қарай Бей-стрит түбінде үлкен бетон мұнаралар салыныс; олардың ішінде Вестин-Харбор қамалы мен Харбор сквері бар. 1990 жылы 40 қабаттан тұратын Йорк-Кей мұнаралары салынды және Квинс-Кейдегі ең биік ғимараттар болып табылады. Осы ғимараттардың көлемі мен тығыздығы және Квинс-Кей бойындағы келесі биік құрылыстар көлді көру мүмкіндігін шектегені үшін, келушілерге қолайлы ортаны ұсырмағаны үшін сынға ұшырады. 1997 жылы Сити мектебі (Торонто) 635 Куинз Кей Вест мекенжайына көшірілді. 1999 жылы Торонто қалалық көлік комиссиясы Бей-стриттен Батерст-стритке дейінгі арнайы трамвай жолын ашты. 2001 жылы қала жоспарлаушылары Квинс-Кейді жаяу жүргіншілер мен велосипедшілер үшін қоғамдық кеңістікті кеңейту арқылы жақсартуға кірісті. Бұл Waterfront Toronto Central Waterfront Public Realm International Design Competition халықаралық дизайн байқауының 2006 жылы аяқталуына әкелді. 2006 жылдың тамызында қала шығысқа қарай екі жолақты жауып, оларды Мартин Гудман жолының бөлігі ретінде велосипед жолақтарымен және жаяу жүргіншілерге арналған қосымша кеңістікпен алмастырды. Бұл тәжірибе ортаны жақсартты және жағалау аймағына келушілердің санын арттырды. 2009 жылы Waterfront Toronto Квинс-Кейді көл жағасындағы сәнді бульварға айналдыру жоспарларын жариялады, трамвай жолақтарын ортаға, көлік қозғалысын солтүстік жаққа және жаяу жүргіншілерге арналған кеңістікті оңтүстік жаққа орналастыруды көздеді. Жоспар Квинс-Кейді трамвай жолдарының солтүстік жағындағы екі жолаққа шектеуді көздеді, бұл 2006 жылғы тәжірибедегі жобаға ұқсас. Сонымен қатар, жоспарда Йонге және Черри-стрит арасындағы Queen's Quay East бойындағы Harbourfront трамвай желісін әдемілеу және кеңейту қарастырылған. Транзиттік жолдың жаны шөппен жабылады. 2013 жылы Онтарио алаңы мен Канада алаңы ашылды. Біріншісі ашық қоғамдық кеңістік, екіншісі жасыл аймақ. Екеуі де бұрынғы жер астындағы тұрақ орнында салынды.

The road supplanted both Front Street and Lake Shore Boulevard as the most southerly east–west corridor in the city when it was created on reclaimed land in the inner harbour. Sometime after 1919 to the early 1920s the inner harbour was filled in and new slips were created. Queens Quay continues to go through a significant transformation. Originally, it served as an access road for the various ports and slips in the inner harbour. The street between Yonge Street and Parliament Street was home to storage buildings devoted to trade on the Saint Lawrence Seaway, major industries such as the Redpath Sugar Refinery and Victory Mills, as well as small commercial enterprises. However, the mainly industrial uses along Queens Quay were slowly replaced by commercial and residential uses, mainly high rise condominiums. Between 1975 and 1979, a cluster of large, concrete towers were erected at the foot of Bay Street, south of Queens Quay; these included the Westin Harbour Castle and Harbour Square. In 1990, the 40 storey York Quay towers were built and remain the tallest buildings on Queens Quay. The scale and density of these and subsequent high rise development along Queens Quay were criticized for blocking the lake and failing to provide a welcoming realm for visitors. In 1997 City School (Toronto) relocated to 635 Queens Quay West. In 1999, the Toronto Transit Commission opened a dedicated streetcar right of way in the median from Bay Street to Bathurst Street. In 2001, the city planners set out to improve Queens Quay by reclaiming public space for pedestrians and cyclists. This resulted in the Waterfront Toronto Central Waterfront Public Realm International Design Competition, which was completed in 2006. In August 2006, the city closed the two eastbound lanes, replacing them with bike lanes as part of the Martin Goodman Trail and additional pedestrian space. The experiment resulted in an improved public realm and more visitors to the overall waterfront area. In 2009, Waterfront Toronto announced its plans to turn Queens Quay into a grand lakefront boulevard by placing streetcar lanes in the centre, traffic only on the north side and a pedestrian focused space on the south side. The plan would restrict Queen's Quay to two traffic lanes, on the north side of the streetcar tracks, similar to the design of the 2006 experiment. Additionally, the plan calls for the beautification and extension of the Harbourfront streetcar line along Queen's Quay East between Yonge and Cherry Street. The transit right of way will be grass covered. In 2013 Ontario Square and Canada Square opened. The former is an open public space and the latter a green area. Both replace the former parking lot, which is now underground.