Кіріспе

Канадалық хоккейші Мартин Джозеф Уолш (16 қазан 1884 – 27 наурыз 1915) – канадалық аматор, кейін кәсіби хоккейші. Уолш Оттава Сенаторлары сапында ойнап, 1909, 1910 және 1911 жылдары үш рет Стэнли кубогын жеңіп алды және Хоккей даңқ залының мүшесі. Ол 1912 жылы хоккейден зейнеткерлікке шығып, жұмыс істеу үшін батысқа, Эдмонтон қаласына көшіп кетті. 1914 жылы Уолш туберкулезбен ауырды және 1915 жылғы наурызда осы аурудан қайтыс болды.

Ерте өмір

Уолш Онтарио штатының Кингстон қаласында Майкл мен Кэтрин Уолштың ұлы болып дүниеге келді. Мартиннің үлкен әпкесі Лоретта және ағасы Уильям болған. Уолш жергілікті «Кингстон Фронтенакс» командасы үшін жасөспірімдер хоккейінде ойнады. Он жеті жасында Уолш «Куинс» университетіне түсті. Уолш 1902–1906 жылдары «Куинс» аға хоккей командасы үшін хоккей ойнады, онда ол Джордж Ричардсонмен бірге ойнады, ал команда 1904 және 1906 жылдары университеттер аралық біріншілікті жеңіп алды. 1906 жылғы команда 1906 жылы «Оттава Сенаторларына» қарсы Стэнли кубогы үшін күресті. Уолш бұл серияның екі ойынында төрт гол соқты, бірақ «Оттава» жеңіске жетті. Уолш сонымен қатар «Куинс» үшін регби ойнады. Уолшқа бірнеше клубтар қызығушылық танытты, оның ішінде «Монреаль Шэмрокс» және «Монреаль Вандерерс» та бар еді, бірақ ол «Оттавамен» келісімшарт жасасуға шешім қабылдады. Ол 1907 жылы «Оттава Хоккей клубына» қосылды және клуб үшін бес маусым ойнап, 1909, 1910 және 1911 жылдары Стэнли кубогын жеңіп алды. Ол өте нәтижелі шабуылшы болды және 1909 жылы Марти 12 ойында 42 гол соқты, ал мансабындағы плей-офф ойындарында ол ойынға орташа есеппен үш ұпайдан астам жинады, бұл керемет көрсеткіш. 1909 жылы Ұлттық хоккей қауымдастығы құрылғанда, Ренфрю «Оттаваның» жұлдызды ойыншыларын, соның ішінде Уолштың өзін де қол қоюға тырысты, бірақ Уолш «Оттавамен» қайта келісімшарт жасасты. Уолш «Оттавамен» қайта келісімшарт жасағанда, Фред Лейк пен Альберт Керр Ренфрюден түскен ұсыныстарды қабылдамауға шешім қабылдады. 1909 жылғы желтоқсанда ойынның қаржылық жағына тоқталып сөйлеген Уолш, кейбір ойыншылардың жалақысы сырттан қарағанда жоғары көрінуі мүмкін, бірақ бұл ойынның өзі де жарақаттар түрінде құрбандықтарсыз болмайтынын айтты. 1911 жылы Уолш Стэнли кубогы үшін өткен «Порт-Артурға» қарсы матчта он гол соқты, бұл көрсеткіш Фрэнк МакГидің бір ойындағы 14 голынан кейін екінші орынды иеленді. 1911 жылғы маусымнан кейін Брюс Стюарт зейнеткерлікке шықты және Уолш команда капитаны болып тағайындалды. Уолш өзінің соңғы кәсіби ойынын 1912 жылы «Сенаторлар» сапында ойнады, 1911–12 маусымында 12 ойында 11 гол соқты. Уолш өзінің таланты үшін 1962 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді.

Ойын стилі

Кәсіби хоккейдің алғашқы жылдарында көптеген басқа орталық шабуылшылар сияқты, Марти Уолштің ең күшті жағы қарсыластың қақпасына жақын жерде болды, онда ол көбінесе қайта бағыттау немесе бұру үшін өзін орналастыратын. "The Ottawa Citizen" газеті 1911 жылдың 26 қаңтарындағы санында 1910–11 жылғы НХА маусымында 21 қаңтарда "Монреаль Канадиендеріне" қарсы өткен ойындағы гол туралы жазды, онда Уолш Жорж Везинаның алдына тікелей орналасып, қосымша уақытта жеңіс голын соқты. Бұл гол алдымен құрдасы Джек Даррағтың шабығынан секіріп, содан кейін Уолштан секіріп қақпаға кірді. Газет Уолш голдарының көпшілігін осылай соққанын және ол әдетте "көзге түспейтін" ойыншы болғанын атап өтті. Олардың жоспарлары Керрдің жаңа Тынық мұхитының жағалау хоккей лигасына (PCHA) ойнау үшін зейнеттен қайтқаннан кейін өзгерді. PCHA да Уолшпен келісімшарт жасасқаны туралы хабарлар тарады, бірақ ол зейнетте қалды. 1913 жылы Уолш батысқа, Эдмонтон аймағына көшіп, "Grand Trunk Railway" компаниясында есепші болып жұмыс істеді.