Кіріспе
Джон Филипп "Джек" Уокер (29 қараша 1888 – 16 ақпан 1950) – канадалық кәсіби шайбалы хоккейші, "Торонто Блюзширтс", "Сиэтл Метрополитанс", "Виктория Кугарс" және "Детройт Кугарс" командаларында ойнаған. Ол сол кездегі барлық маңызды кәсіби лигаларда өнер көрсетті: Ұлттық хоккей қауымдастығы (NHA), Тынық мұхиты жағалауы хоккей қауымдастығы (PCHA), Батыс Канада хоккей лигасы (WCHL) және Ұлттық хоккей лигасы (NHL). Уокер карьерасында үш рет Стэнли кубогын жеңіп алды: 1914 жылы "Торонто Блюзширтс" командасымен, 1917 жылы "Сиэтл Метрополитанс" командасымен және 1925 жылы "Виктория Кугарс" командасымен. Голкипер Гарри "Хап" Холмс және шабуылшы Фрэнк Фойстон Стэнли кубогын жеңген үш команданың құрамында да оның серіктері болды. Уокер Стэнли кубогы тарихында үш немесе одан көп командамен кубокты жеңген он бір ойыншының бірі. Үш рет Стэнли кубогын жеңгеннен басқа, Уокердің командасы төрт рет Стэнли кубогы үшін күресті, шақыру ойындарында немесе Стэнли кубогы серияларында: 1911 жылы "Порт-Артур Лейк-Сити" командасымен, 1919 және 1920 жылдары "Сиэтл Метрополитанс" командасымен және 1926 жылы "Виктория Кугарс" командасымен. 1911, 1920 және 1926 жылдары ол шақыру ойынында немесе серияда жеңіліске ұшырады, ал 1919 жылы "Сиэтл Метрополитанс" пен "Монреаль Канадиенс" арасындағы Стэнли кубогы сериясы испан қызбасы пандемиясы салдарынан тоқтатылды.
Порт-Артур
Ол Онтарионың Сильвер-Маунтин қаласында туған. Онтарионың Порт-Артур қаласында (қазіргі Күндер-Бей) өскен, ата-анасы 1870 жылдан бері сол жерде тұрған. 1907–1912 жылдары Жаңа Онтарио хоккей лигасында (NOHL) «Порт-Артур Лейк-Сити» командасы сапында ойнады. 1911 жылдың 16 наурызында ол және командаласы Эдди Карпентер «Порт-Артур» хоккей клубынан Ұлттық хоккей қауымдастығының (NHA) «Оттава Сенаторларына» қарсы Стенли кубогы үшін күш сынасты. Карпентер мен Уокердің әрқайсысы бір гол соқты, бірақ «Порт-Артур» командасы Оттавадағы Лориер авеню аренасында 3000 көрерменнің алдында 4:13 есебімен жеңілді. Уокердің Стенли кубогына таласқан ойынынан әсерленген «Оттава Сенаторлары» оны 1911–12 маусымда өздеріне шақыруға тырысты, бірақ Уокер бұл ұсыныстан бас тартты, себебі «Порт-Артурдың» Стенли кубогы үшін тағы да күресуге жеткілікті мықты командасы бар деп ойлады. 1911–12 маусымда болашақ Хоккей даңқы залының мүшелері Гарри Кэмерон мен Фрэнк Нигбор Онтарионың Пемброк қаласынан «Порт-Артур» командасына қосылды. Бірақ команда 1912 жылдың 2 және 4 наурызында өткен екі ойындық серияда «Саскатун дүкеншілерін» 12:6 (11:1, 1:5) есебімен жеңгеннен кейін, Ұлттық хоккей қауымдастығының чемпиондарымен (Квебек Булдогтары) Стенли кубогы үшін таласу мүмкіндігіне ие болса да, «Порт-Артур» бұл мүмкіндікті қабылдамады, өйткені НХА чемпиондарын жеңуге ешқандай мүмкіндіктері жоқ деп санайтын.
Торонтоның көк футболшылары
1912–13 маусымда Уокер мен Эдди Карпентер «Монктон Викториас» командасының теңіздік кәсіби хоккей лигасында (MaPHL) ойнады, ал Уокер сонымен қатар NHA лигасының «Торонто Блюзширтс» командасымен бір ойын өткізді. Уокер алғаш рет 1912–13 NHA маусымына «Торонто» клубымен келісімшартқа қол қойды, бірақ Фред Доэртимен бірге NHA-да бір ойыннан кейін жоғары жалақы үшін Маритиме аймағындағы «Монктонға» ауысты. 1913–14 маусымда Уокер «Торонто Блюзширтс» командасының толық уақытты ойыншысы болды. Торонтода Уокер 1913–14 жылғы «Торонто Блюзширтс» командасына «Монреаль Канадскийлерді» жеңіп, Стэнли кубогын жеңуге көмектесті. Екі команда NHA-да бірінші орын үшін тең түсті, ал Торонто 7 және 11 наурызда өткен екі ойында 6:2 (0:2, 6:0) есебімен шешуші плей-оффты жеңіп алды. Содан кейін «Блюзширтс» 14–19 наурыз аралығында үш ойында 5:2, 6:5 және 2:1 есебімен Тынық мұхитының жағалауы хоккей лигасының (PCHA) чемпиондары «Виктория Аристократтарын» жеңді. Уокер 1914–15 маусымдарында да «Торонто Блюзширтс» командасында ойнады, бірақ 1915–16 маусымы алдында PCHA лигасының басшылары Лестер мен Фрэнк Патриктер, NHA-дағы жағдайдың тұрақсыздығын пайдаланып, «Блюзширтс» командасының иесі майор Фрэнк Робинсон әскери қызметке қатысу үшін командасын сатуға дайын болған кезде, оның командасына шабуыл жасады. Патриктер «Блюзширтс» командасының ойыншыларын тартып алып, Сиэтл «Метрополитенс» командасын құрды, оған Уокер, Эдди Карпентер, Гарри «Хап» Холмс, Фрэнк Фойстон және Кэрол «Калли» Уилсон кірді.
Сиэтл Метрополитанс
1916-17 жылдары «Метрополитанс» командасымен екінші маусымда Уокер американдық командаға «Ванкувер Миллионерис», «Портленд Роузбадс» және «Спокан Канарлар» командаларынан бұрын PCHA-да бірінші орынға шығуға көмектесті. Келесі Стенли кубогы финалында «Метрополитанс» НХА-ның «Монреаль Канадианс» командасын 3:1 есебімен жеңіп, Стенли кубогын жеңіп алды, бұл америкалық команданың осы бағалы кубокты алғаш рет жеңгені болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс ойынға үлкен әсер етті, ал 1917-18 маусымға дейін Уокер мен Эдди Карпентер Порт-Артурда кеме құрғызу догында жұмыс істеді. Олар қаладағы жұмыстарын жалғастыру шартымен соғыстан босатылды, бұл оларды PCHA-да «Метрополитанс» командасына қайта қосылудан алды. Уокер мен Карпентер NOHL-де әртүрлі Порт-Артур командаларымен ойнады. 1918-19 маусымда PCHA-ға оралғанда, Уокер «Метрополитанс» командасына тағы да Стенли кубогы финалына жетуге көмектесті, бұл екі маусым бұрынғы «Монреаль Канадианс» командасына қарсы қайта кездесу болды. 1919 жылғы серия 1917 жылғы сериядан тепе-тең болды, бірақ командалар бес ойыннан ең жақсысы форматта 2:2 есебімен тең түскен кезде, испан қызбасы пандемиясына байланысты тоқтатылды, себебі «Канадианс» командасының бірнеше ойыншысы ауруханаға түсті.
Виктория пумалары
Уокер "Метрополитанс" командасында тағы төрт маусым ойнады, бірақ команда 1923–1924 жылғы маусымнан кейін таратылғанда, Уокер ұзақ жылдар бойы бірге ойнаған Хап Холмс және Фрэнк Фойстонмен бірге 1924–1925 жылғы маусымда Батыс Канада хоккей лигасының "Виктория Кугарс" командасына қосылды. Исландиялық канадалық жұлдыз шабуылшы Фрэнк Фредриксонның жетекшілігімен "Кугарс" 1924–1925 жылғы WCHL турнирінде үшінші орынды иеленді, бірақ келесі лига плей-оффында жеңіске жетті (Саскатун "Крессентс" және Калгари "Тайгерс" командаларын жеңіп), бұл оларға Стенли кубогы үшін НХЛ чемпионы "Монреаль Канадиенс" командасымен ойнау мүмкіндігін берді. "Кугарс" командасында тұрақты маусымда шабуылда көп көзге түспеген Уокер плей-офф кезінде өзінің шеберлігін көрсетіп, WCHL плей-оффында 4 гол, ал Стенли кубогы финалында 4 гол соқты, "Кугарс" командасының "Канадиенс" командасын 3:1 есебімен жеңуіне көмектесті, осы кезде олар "Канадиенс" командасының жас жұлдыз шабуылшысы Хауи Моренцке қарсы тұрды. 1925 жылғы "Виктория Кугарс" Стенли кубогын жеңген соңғы НХЛ-ге жатпайтын команда болды. 1926 жылы команда WHL плей-оффында жеңіске жетіп, Стенли кубогы финалына қайта оралды, бірақ НХЛ-дің "Монреаль Марунс" командасын жеңу өте қиын болды, олар серияны 3:1 есебімен жеңіп алды, ал "Монреаль" қақпашысы Клинт Бенедикт серияда үш мәрте "құрғақ қақпа" ұстады.
Кейінгі өмірі
WHL 1925–26 маусымынан кейін таратылғаннан соң Уокер «Виктория Кугарс» командасымен бірге Детройтке және НХЛ-ге көшті, онда команда «Детройт Кугарс» аталды. 37 жастағы Уокер НХЛ-де «Детройт Кугарс» командасында екі маусым ойнағаннан кейін Сиэтлге қайтып келді, онда ол «Сиэтл Эскимос» командасы сапында үш маусым өнер көрсетті. 1931–32 және 1932–33 маусымдарында Уокер Калифорния хоккей лигасында «Голливуд жұлдыздары» және «Окленд шейхтері» командаларының ойыншы-менеджері болды. Бұл лигада Мус Джонсон, Ллойд Кук және Фред «Смоки» Харрис сияқты тағы бірнеше ескі PCHA жұлдыздары да мансаптарының соңғы жылдарында ойнады. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Уокер Батыс жағалауында қалды және мұз хокейынен жаттықтырушы ретінде жұмыс істеді. Соңында ол Сиэтлде қоныстанды, ол 16 ақпан 1950 жылы 61 жасында қайтыс болды. 1960 жылы ол қаза болғаннан кейін Хоккей даңқы залына енгізілді.
Ойын стилі
Хоккей карьерасында Уокер көбінесе ровер (қорғаныс пен орталық шабуылшы арасындағы жеті ойыншылық жүйедегі архаикалық позиция) немесе NHA қарсыластарына қарсы алты ойыншылық жүйеде қанат шегінде ойнады. Ол таяқты жақсы ұстайтын және жоғары жылдамдыққа ие болған, осы туралы Оттава журналы мен Оттава Citizen 1911 жылғы 16 наурызда Порт-Артурдың Лейк-Сити командасы Оттава Сенаторларымен Стэнли кубогы үшін өткізген ойынан кейін жақсы пікір білдірді. «Уокердің жылдамдығы зор, таяқты шебер ұстайды және әрқашан сенімді түрде доғарады. Ол шаршаған жоқ және түн бойындағы әр шабуылға тұрып, қайта оралды», - деп жазды Оттава Citizen. 1911 жылғы 16 наурызда Оттава Сенаторлары мен Порт-Артур арасындағы Стэнли кубогы үшін өткен ойыннан кейін Оттава Citizen журналында Уокер туралы жазылған. Уокердің 1911–12 жылғы Порт-Артур Лейк-Сити командасындағы әріптесі Фрэнк Найбор сол дәуірде қорғаныс шеберлігімен көзге түскен және доғару және сыпыру әдістерінде жақсы ойнаған. 1960 жылы Оттава журналының Билл Уэствикпен сұхбатында Найбор өзінің әйгілі доғару техникасын Порт-Артурда Уокермен бірге ойнағанда одан үйренгенін айтты. Уокер өзінің ілмек доғаруын үлкен табыспен қолданған бір жағдай 1917 жылғы Стэнли кубогы финалында Монреаль Канадиендеріне қарсы болды. Канадиендер бес ойыннан тұратын серияның бірінші ойынын 8:4 есебімен жеңіп алды, бірақ екінші ойында Уокер Дидье Питрге қарсы ілмек доғаруын тиімді қолданды. Питр Монреаль командасының жұлдызды шабуылшысы болды және бірінші ойында төрт гол соққан еді. Бұл Уокердің командасына 6:1 есебімен жеңіске жетіп, канадиендерді бір голмен шектеуге көмектесті. Содан кейін Сиэтл Метрополитанс үшінші ойынды 4:1, ал төртінші ойынды 9:1 есебімен жеңіп, Стэнли кубогын жеңген тарихқа енген алғашқы американдық команда атанды. Уокер өзінің ілмек доғару техникасын өзі ойлап тапқан ма, әлде замандас ойыншылардан шабыттанған ма, деген мәселе даулы. Джоэл Рошон мен Уильям "Бад" Саурел, Форт-Уильямнан екі ойыншы, олар NOHL-де Уокерге қарсы ойнаған, осы доғаруды өзі жасады деп мәлімдеді. Рошонның бұл мәлімдемесін Форт-Уильямнан шыққан және Хоккей Даңқына енген Джек Адамс та қосты. Ол Фрэнк Найбордың НОХЛ-де Рошон мен Форт-Уильямға қарсы ойнағаннан кейін доғаруын үйренген болуы керек деді, бірақ Найбор мұны жоққа шығарды. Мұз үстіндегі зорлық-зомбылықпен танымал болған дәуірде Уокер әдепті және таза ойыншы ретінде танымал болды, бұл салыстырмалы түрде аз айыппұл минутында және ауыр жарақаттардың азаюында көрінді. Ол 1921–22 маусымында Викториядағы ойында сол қолына соққы алғанда ауыр жарақат алды, ал жарақатына инфекция жұқты. Ол Ванкувердегі жалпы ауруханаға жеткізілді, онда 13 ақпанда оған операция жасалды, содан кейін ол қайтып келіп маусымды аяқтады. ПХА-ның артында тұрған және кейін Нью-Йорк Рейнджерс командасымен екі рет Стэнли кубогын жеңіп алған жаттықтырушы Лестер Патрик Уокерді жоғары бағалады, 1950 жылы Maclean's журналына берген сұхбатында оны «көшпенділердің ең ұлы ойыншыларының бірі» деп атады, бірақ ол сонымен қатар Циклон Тейлор, Фрэнк Найбор, Хоуи Моренц, Эдди Шор, Мус Джонсон, Чинг Джонсон және Фрэнк Фредриксон сияқты замандас ойыншылармен салыстырғанда Уокер, Сиэтл Метрополитан командасының әріптесі Фрэнк Фойстон сияқты, «ерекше емес» және «қаншалықты керемет болса да, ол көрермендерді орнынан тұрғызбады» деді.
quote box| quote="Johnny Walker, the rover, a Port Arthur boy, in his 21st year, was by a wide margin the finest of the visitors. Walker has speed to burn, handles the stick neatly and checks with the sure sign every time. He never fagged and was up and back with almost every rush of the night." |align=left |width=30%|source=Ottawa Citizen on Walker after the March 16, 1911, Stanley Cup challenge game between the Ottawa Senators and Port Arthur. Walker's forward teammate on the 1911–12 Port Arthur Lake City team Frank Nighbor was another defensive specialist during the same era who excelled at both the poke check and the sweep check. In a 1960 interview with Bill Westwick of the Ottawa Journal, Nighbor claimed he had learned his famous poke checking technique by watching Walker while the two players were teammates in Port Arthur. One instance in which Walker used his hook check with great success was during the 1917 Stanley Cup Finals against the Montreal Canadiens. The Canadiens had won the first game of the best of five series 8 goals to 4, but in game two Walker used his hook check effectively on Didier Pitre, one of the star forwards on the Montreal team who had scored four goals in the first game, helping his team hold the Canadiens to only one goal in a 6–1 victory. The Seattle Metropolitans then won game three 4 1 and game four 9 1, becoming the first American team in history to win the Stanley Cup. Whether or not Walker came up with his hook checking technique by himself, or if he drew inspiration from contemporary players, is disputed. Both Joel Rochon and William "Bud" Saurel, two players from Fort William whom Walker played against in the NOHL, claimed to have originated the check. Rochon's claim was echoed by Fort William native Hockey Hall of Fame member Jack Adams who claimed Frank Nighbor must have learned his poke check after having played against Rochon and Fort William in the NOHL, something Nighbor himself denied. In an era that was known for a lot of on ice violence Walker was known as a clean and gentlemanly player, which reflected not only in a comparatively low amount of penalty minutes but also in a comparatively low amount of serious injuries. One serious injury he did suffer happened during the 1921–22 season when he was hit over his already injured left hand in a game in Victoria on February 10 and blood poisoning set in to the wound. He was taken to General Hospital in Vancouver where on February 13 he was operated on, and he later came back and finished the season. Lester Patrick, the hockey mogul behind the PCHA and later a two time Stanley Cup winning coach with the New York Rangers, had high praise for Walker, calling him "one of the greatest players who ever lived" in a 1950 Maclean's magazine interview, but he also stated that in comparison with contemporary players like Cyclone Taylor, Frank Nighbor, Howie Morenz, Eddie Shore, Moose Johnson, Ching Johnson and Frank Fredrickson, Walker, much like his Seattle Metropolitans teammate Frank Foyston, "lacked color" and "no matter how brilliant he was, he didn't bring the crowd to their feet."