Ұлы Ырыс аралы – Мэн шығанағындағы, Акадия ұлттық паркіне жақын орналасқан шағын арал. Қара қаз тұқымдас құстар мен Лейчс дауылды құсының мекені, экологиялық зерттеу орталығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Майн шығанағындағы ұзындығы 2 км, ені 1 км болатын шағын арал – Great Duck Island. Ол Frenchman шығанағының кіреберісінен оңтүстікке қарай 18 км жерде, Акадия ұлттық паркіне жақын орналасқан. Жақын маңдағы Кішкентай Қаз аралы және тағы 11 аралмен бірге ол Френчборо қаласының құрамына кіреді. The Nature Conservancy мәліметінше, арал Мэн штатындағы ең ірі қара гвилемоттардың көбею ортасы болып табылады. Great Duck – Атлантика колледжінің Alice Eno биологиялық станциясында жүргізілетін экологиялық зерттеулердің белсенді алаңы. Бұл зерттеулердің басым бөлігі Лич дауылдық петрелінің ұя салу ерекшеліктеріне арналған.
Great Duck Island is a small island (1.5 mile (2 km) long by 0.5 mile (1 km) wide) in the Gulf of Maine, 11 mile (18 km) south of the entrance to Frenchman Bay, not far from Acadia National Park. Along with nearby Little Duck Island and 11 others, it is part of the town of Frenchboro. According to The Nature Conservancy, the island provides habitat for the largest nesting black guillemot colony in Maine. Great Duck is an active site for ecological research, conducted by the College of the Atlantic at its Alice Eno Biological Station. Much of this research focuses on the nesting habits of Leach's storm petrel.
Тарих
Арал 1837 жылдан кейін Уильям Гилли аралды сатып алғаннан бастап, 1986 жылға дейін – жағалау күзетшілері кетіп, маяк автоматтандырылғанға дейін, жыл бойы қоныстандырылған. Осы кезеңнің көп бөлігінде ол қой шаруашылығына, маяк стансасын қамтамасыз етуге және материктегі жер иелері үшін жазғы демалыс орны ретінде пайдаланылды. Ұлы Дақ аралындағы маяк 1890 жылы орнатылды, ал сол жылдан бері сақталған бастапқы маяк, бас күзетшінің үйі, тұман сигналы ғимараты, қойма және қайық үйі әлі де тұр. Билл мен Эллен Бигенхо 1949 жылдан бастап аралдың көп бөлігін сатып алды. Олардың қызы Элен Испанияның айтуынша, олар 1953 жылы алтын мен күмістен құралған қазынаны табу үшін 16 немесе 17 ғасырға жататын картаны пайдаланған. 1963 жылы Бостондық психотерапевт Джордж Клаутье Бигенходан аралдың көп бөлігін сатып алды. 1970 жылдары Клаутье аралда әуежай салып, психиатриялық клиника мен өзіндік қауымдастық ашты, онда геодезиялық күмбездер мен юрталар орналастырылды, бұл "арал тарихында бірегей гештальт-психиатриясы бойынша тәжірибе" деп сипатталды. Клиника 1979 жылы жабылды. 1985 жылы Табиғатты қорғау қоры мен Мэн штаты аралдың көп бөлігін бірлесіп сатып алды. 1998 жылы Атлантика колледжі Мэн маяктары бағдарламасы аясында маяк стансасын сатып алып, 2000 жылы оны Алиса Ино атындағы Биологиялық станция деп атады.
The island was inhabited year round from sometime after 1837 when William Gilley purchased the island, until 1986 when the Coast Guard left and the lighthouse was automated. For much of this period it was used to pasture sheep, support the light station, and provide a summer retreat for mainland property owners. Great Duck Island Light was established in 1890, and the original lighthouse, head keeper's house, fog signal building, storage building, and boathouse from this year still stand. Bill and Ellen Bigenho purchased most of the island beginning in 1949. According to their daughter Ellen Spain, they used a 16th or 17th century map to dig up a pirate treasure of gold and silver in 1953. In 1963 Boston psychotherapist George Cloutier bought most of the island from the Bigenhos. In the 1970s Cloutier constructed an airstrip, and ran a psychiatric clinic and intentional community on the island including a geodesic dome and yurts, described as an "experiment in gestalt psychiatry that must be unique in island annals." The clinic closed in 1979. In 1985 The Nature Conservancy and the State of Maine purchased most of the island in joint tenancy. In 1998 the College of the Atlantic acquired the light station under the Maine Lights Program, renaming it the Alice Eno Biological Station in 2000.