Кіріспе

Американдық көп құралды музыкант және композитор

Патрик Джон О'Херн (6 қыркүйек 1954 жылы туған) – американдық көп құралды музыкант, композитор және студиялық музыкант. О негізінен бас-гитарист және клавишник ретінде танымал, ал О'Херн Франк Заппамен бірге көзге түсті және 1980-жылдардың басында бірнеше Заппаның тобының бұрынғы мүшелерімен бірге Missing Persons жаңа толқын тобын құрды. О'Херннің музыкалық репертуары жаңа дәуір сияқты әртүрлі жанрларды қамтиды. Жеке альбомдарынан өзге, ол фильмдер мен теледидарға саундтректер жазды.

қалыптасу жылдары

Лос-Анджелесте, Калифорнияда туып, Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағында өскен О’Херн 15 жасында Музыканттар одағына қосылып, Портленд, Орегон штатындағы түнгі клубтарда өнер көрсету арқылы кәсіби музыкалық мансабын бастады. 1972 жылы Сансет орта мектебін бітірген соң ол Сиэтлге, Вашингтон штатына көшіп келді. Ол Корнуолли өнер колледжінде қысқа ғана оқыды, сондай-ақ бассист Гэри Пикоктан жеке сабақтар алды. 1973 жылы ол Сан-Францискоға көшіп, сол кездегі Бей-Ареа джаз өнеріне белсенді қатысып, Чарльз Ллойд, Джо Хендерсон, Декстер Гордон, Джо Пасс, Вуди Шоу, Эдди Хендерсон және Бобби Хатчерсон сияқты танымал әртістерге бас гитарада сүйемелдеді. Ол Терри Боццио, Марк Ишам және Питер Мауну сияқты өзімен бір жастағы музыканттармен де жұмыс істеді. 1976 жылы Лос-Анджелесте гастрольде жүргенде О’Херн музыкант Франк Заппамен танысты, ол оған өзінің тобында бас гитарашы болып жұмыс істеуге ұсыныс жасады, және ол осы қызметте екі жылдан астам уақыт бойы болды. Осы кезеңде О’Херн акустикалық бастан электр бас гитарасына ауысты, сонымен қатар электронды музыкаға қызығушылығы арта түсті. Заппа О’Хернді синтезаторлар жинағын зерттеуге ынталандырды, сондай-ақ музыка өндірісінің техникалық аспектілерімен, дыбыс инженериясымен және үй студиясында аудио жазуға арналған жабдықтармен таныстырды. 1979 жылы О’Херн трубашы Марк Ишам және гитарист Питер Маунумен бірлесіп Group 87 тобын құрды. Олар 1980 жылы "Group 87" және 1984 жылы "A Career in Dada Processing" атты екі LP шығарды. Ишам мен Мауну О’Херннің кейінгі жеке шығарылымдарында да серіктес ретінде қатысты.

1980 жылдар және жеке карьерасы

1981 жылы барабаншы және бұрынғы Zappa тобының мүшесі Терри Боццио О’Хернді өзінің жаңа толқын тобы Missing Persons-қа, гитарист және Zappa-дан бітірген Уоррен Куккурулломен және Дейл Боцциомен бірге қосылуға шақырды, ол Zappa-ның бірнеше өндірісінде вокал орындаған және жақында Терриге үйленген болатын. О’Херн электр бас-гитарадан синтезаторларға ауысты. Missing Persons Capitol Records үшін үш альбом жазды: Spring Session M (1982), Rhyme & Reason (1984) және Color In Your Life (1986). Топ 1986 жылдың басында тарады; содан кейін О’Херн бұрынғы Duran Duran гитарисі Энди Тейлормен және Sex Pistols гитарисі Стив Джонспен бір альбом, Thunder (1987) және қысқа гастрольдік турнеге қатысты. О’Херннің жеке мансабын көбінесе бұрынғы Tangerine Dream мүшесі Питер Бауман итермеледі, ол Group 87 бұрын зерттеген прогрессивті аспаптық музыканы таныстыратын жаңа музыкалық лейбл құруды жоспарлаған. Бауман 1984 жылдың соңында Private Music лейблін құрды және О’Херннің тұңғыш жеке альбомын, Ancient Dreams (1985) шығарды. О’Херн Ancient Dreams альбомын екі альбоммен жалғастырды: Between Two Worlds (1987), ол оған алғашқы Grammy номинациясын әкелді, және Rivers Gonna Rise (1988). О’Херн джаз және New Age радиостанцияларында көбірек эфирде ойнай бастады. О’Херн гитарист Колин Чиннің Intruding on a Silence альбомы үшін бірнеше тректерді де продюсерлікке көмектесті, онда Марк Ишем трубада орындады. 1989 жылы О’Херн өзінің төртінші жеке альбомын, Eldorado шығарды, ол әлемдік музыка элементтерін жылы пернетақта текстураларымен үйлестірді.

1990 жылдар

О'Хирннің келесі альбомы 1991 жылы «Indigo» болды. Шартты аяқтағаннан кейін, Private Music 1992 жылы «The Private Music of Patrick O'Hearn» атты жинақ альбомын шығарды. Бұл альбомға «Down Hill Racer», «Irene» және «Step» атты бұрын жарық көрмеген үш трек енді. 1992 жылы О'Хирн Уилем Дафо мен Сэмюэл Л. Джексон жұлдыздықта ойнаған «Ақ құмдар» полициялық триллеріне музыкалық қосымша жазды және орындады. Фильмнің режиссері Роджер Дональдсон болды. Сол жылы ол Сэм Шепард жазып, режиссерлік еткен «Silent Tongue» фильміне музыка жазды, онда Алан Бейтс, Ричард Харрис, Ривер Феникс және Дермот Малрони ойнады. О'Хирн 1995 жылы жаңа құрылған Deep Cave лейблі арқылы «Trust» альбомын шығарды. Дэвид Торн және бұрынғы топтастары Терри Боццио мен Уоррен Кукуруллоның қатысуымен «Trust» О'Хирнге екінші Грэмми номинациясын әкелді. Келесі альбомы «Metaphor» (1996) шыққаннан кейін көп ұзамай Deep Cave лейблі жабылды. Сондай-ақ 1996 жылы «Crying Freeman» фильмінің саундтрегі шықты. О'Хирн жаңа материал қосылған бірнеше әртүрлі орындаушылардың альбомдарына қатысты. 1998 жылы оның 12 минуттық «35th Parallel» композициясы бес орындаушыдан тұратын альбомда пайда болды. 2000 жылы оның Иоганн Себастьян Бахтың «Виолончель сюитасы №1-нен прелюдия» туындысы «A Different Prelude: A Contemporary Collection» жинағында жарық көрді. 2003 жылы оның Хоакин Родригоның «Fantasy for a Gentleman-нан адажио» композициясының нұсқасы «Adagio: A Windham Hill Collection» жинағында пайда болды. Бұл соңғы трек «Sundown: Windham Hill Piano Collection» әртүрлі орындаушылар жинағында да кездеседі, ол 2006 жылы шығарылды.

2000 жылдар

О'Херннің келесі жеке жобасы, So Flows the Current (2001), 1997 жылдан 2000 жылға дейінгі үш жылдық кезеңде жазылған. 2002 жылы оператор Дэвид Фортни О'Херннің музыкасына сәйкес пейзаждардан тұратын фильм жасады. Нәтижесінде, 2002 жылы DVD форматында "Timeless – A National Parks Odyssey" фильмі жарық көрді. Бұл альбомға сонымен қатар О'Херннің тұңғыш альбомынан алынған "Beauty In Darkness" трекінің жаңа үлгісі де енді. "Beautiful World" 2003 жылы О'Херннің келесі шығармасы болды және ол ұлттық радио бағдарламасы "Echoes" тағы дауыс беру нәтижесінде бірінші орынды иеленді. 2005 жылы "Slow Time" альбомы жарық көрді. 2006 жылы О'Херн тек iTunes онлайн-платформасы арқылы үш жазба ұсынды. Олардың бірінші екеуі – Шон Гарландтың "The Wheelhouse" қысқаметражды фильміне саундтрек, ал екіншісі – Сэм Шепардтың "Simpatico" сахналық пьесасына саундтрек (бұл пьеса алғаш рет 1994 жылы жазылған). Одан кейін "The So Flows Sessions" альбомы шықты, ол "So Flows The Current" альбомын жасау кезіндегі 1997-2000 жылдардағы жазылмаған материалдардың толық жинағы болды. Келесі жылы, 2007 жылы О'Херн Жердің Арктикалық аймақтарының суреттерінен шабыттанған "Glaciation" CD-ін шығарды. 2007 жылдың жазында О'Херн әнші-күйші Джон Хиаттпен танысып, оның "Same Old Man" альбомында бас гитарада ойнады. Содан кейін Хиатт оны өзінің тобына шақырып, альбомның 2008 жылғы жарық көруіне қолдау көрсету үшін гастрольдік сапарға қатыстыруды сұрады. О'Херн 2010 жылға дейін Хиаттпен бірге гастрольдік сапарлар жасады және келесі альбомдарды жазуға қатысты: "The Open Road" (2010), "Dirty Jeans and Mudslide Hymns" (2011) және "Mystic Pinball" (2012).

2010 жылдар

О'Хирннің 13-ші альбомы Transitions 2011 жылдың 23 тамызында цифрлық форматта, ал 4 қазанда CD-де жарық көрді. Ол Echoes тыңдаушыларының дауыс беруімен 2011 жылдың №1 альбомы деп танылды. 2013 жылдың желтоқсанында Nashville Indie Spotlight атты әртүрлі авторлардың альбомы шықты, оған Патрик О'Херн мен Питер Маунудың "Қол жетпес" деген жаңа туындысы енді. Оның қызы Рейчел электронды музыкамен айналысады және Chromatiq және Black Sound Effects аттарымен өнер көрсетеді.

2020 жылдар

2020 жылдың қазан айында Патрик О’Херн «Rivulet» атты жаңа трек онлайн жариялады, сондай-ақ «Rivulet (Tranquility Mix)» деген екінші нұсқасы да болды.