Кіріспе

Американдық композитор, әнші, музыкант, автор және медитация мұғалімі Дэвид Хайкс (2 наурыз 1953 жылы туған, Таос, Нью-Мексико) – композитор, әнші, музыкант, автор және медитация мұғалімі. Ол овертон ән айтудың қазіргі заманғы батыстық алғашқы иегерлерінің бірі және 1975 жылдан бастап «Гармоникалық ән» (Harmonic Chant) деп аталатын терең ойға дамыған музыкаға қатысты жан-жақты көзқарас қалыптастырды. Монғол, тибет және Таяу Шығыс ән өнерінің алғашқы зерттеулері мен сапарларынан кейін Хайкс Далай-лама, Гюто және Гюме монахтары сияқты даналық пен қасиетті өнердің дәстүрлері мен ұстаздарымен ұзақ ынтымақтастықтар жасады. 1975 жылы Хармоникалық хорды құрған Хайкс Америка, Франция, Германия, Италия, Швейцария, Жапония, Австралия және тағы да көптеген елдерде Гармоникалық ән мен оған байланысты «Гармоникалық қатысу» жұмысын орындап, үйретті. Музыка теоретигі Чарльз Мэдден овертон ән айту және оның осы салаға жасаған зерттеулері туралы: «Дэвид Хайкс мен күткеннің бәрін, тіпті одан да артығын жасады» деп жазды. Оның хоры негізгі овертон ән айтудан бастап, одан әрі дамыған түрлерін де қамтиды. Оның жұмысы «Гармоникалық қатысу» қорының аясында ұйымдастырылған. Оның «Күсіреген дауыс» («Rainbow Voice») әні «Блейд: Троица» (2004), «Блейд» (1998), «Барака» (1992) және «Өлі ақындар қоғамы» (1989) фильмдерінде пайдаланылған.

Білім

Хайкс Огайо штатының Сары Спрингс қаласындағы Антиохия колледжінде білім алған. Ол онда авангардты эксперименттік фильмдер жасаушы Тони Конрад пен Пол Шаритспен, Сесил Тейлор тобымен фри-джаз, ал Джон Ронсхайм мен Дэвид Стокпен заманауи, классикалық және орта ғасырлық музыканы оқыған. 1993 жылы Нью-Йорктегі Колумбия университетінен өнер магистрі (M. F. A.) дәрежесін алды. Көп жылдар бойы Шила Дхардан Солтүстік Үндістанның рага әндерін және Үндістан музыкасының тарихын үйренді. Дэвид Хайкс – Чёккй Нима Ринпочедің Дхарма шәкірті, ол оған «барлық тіршілік иелеріне бақыт сыйлайтын бастапқы даналық» деген мағына беретін Шенпен Еше есімін берді, сондай-ақ Цокньи Ринпочеден де нұсқау алды. Ол Нью-Йорк, Сан-Франциско және Париж қалаларындағы Гурджиев қорында Гурджиевтің ізбасарлары Лорд Джон Пентланд пен доктор Мишель де Салцманның студенті ретінде жиырма жыл бойы рухани зерттеулермен айналысты. Сонымен қатар, ол Дуксей Ринпоче, Далай-лама және Гюто мен Гюме монахтары сияқты Тибет буддистік ұстаздарынан да тәлім алды, 1985-86 жылдары оларды АҚШ-қа алғаш рет әкелуге көмектесті.