Тони Слайдини: Ұлы әлемді таң қалдырған италияндық әдемі қол шебері
Tony Slydini
Тони Слайдини (1900-1991) – әйгілі италияндық фокусник. Жақын қашықтықтағы фокустар шебері, көптеген әртістерге үлгі болған, өнер туралы кітаптар мен фильмдер авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияда туған сиқыршы (1900–1991)
Italian born magician (1900–1991)
Тони Слидини (1 қыркүйек 1900, Фоджа, Италия – 15 қаңтар 1991), жай ғана Слидини деп танылған, әлемдік деңгейдегі әйгілі сиқыршы еді. Оның шеберлігі, біліктілігі, ерекшелігі және жақыннан жасалатын өнердегі жаңашылдығы оған сиқыр әлемінде аңыз атын әкелді. Ол әлемді аралап, көпшілік үшін өнер көрсетіп, сонымен қатар басқа сиқыршыларға сабақ берді. Осының нәтижесінде ол Даг Хеннинг, Дик Каветт, Билл Биксби, Рикки Джей, Дэвид Копперфилд сияқты көптеген танымал сиқыршыларға, мәшһүр тұлғалар мен артистерге үлгі болды. Ол жақыннан жасалатын өнердің шебері ретінде танымал болғанымен, өмір бойы өте керемет өнер орындау қабілетін көрсетіп, сиқыр өнеріндегі шеберлігін паш ететін көптеген кітаптар, фильмдер мен жарияланымдар жасады. Еңбегі үшін ол өзінің кәсібіндегі ең жоғары наградаларды алды, оның ішінде Сиқырлы өнер академиясының Мастерлер стипендиясы мен Орындаушылар стипендиясы да бар. Өмір бойында Тони Слидини Америка сиқыршыларының Даңқ залына "Тірі аңыз" ретінде енгізілді.
Tony Slydini (September 1, 1900, Foggia, Italy – January 15, 1991), simply known as Slydini, was a world renowned magician. His mastery, expertise, originality and innovative approach to close up artistry magic, earned him a legendary reputation in the magic world. He traveled the world performing for the public as well as performing and lecturing fellow magicians. As a result, he served as an inspiration to generations of well known magicians, celebrities and entertainers, including Doug Henning, Dick Cavett, Bill Bixby, Ricky Jay, David Copperfield and countless others. Although he was best known as a master of close up artistry, he continually demonstrated an extraordinary performing ability and during his lifetime was responsible for a long series of books, films and publications highlighting his mastery of the magical crafts. For his work, he received the highest honors that his profession could bestow, including both the coveted Masters Fellowship Award and Performing Fellowship Award from the Academy of Magical Arts. During his lifetime, Tony Slydini was inducted into the Society of American Magicians Hall of Fame as a Living Legend.
Ерте өмір
Тони Слидини Италияның Фогия қаласында Квинтино Маруччи болып дүниеге келді. Ол әуесқой сиқыршының ұлы еді, ол оны жас кезінде қол сиқыршылығын үйренуге ынталандырды. Слидини әлі жас болғанда, оның үлкен ағасымен бірге Италиядан Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласына көшіп кетті. Сонда ол сиқыршылықпен одан да ерні тілді тәжірибелер жасауды бастады. Оның сиқыр туралы кітаптарға, жеке сабақтарға немесе кез келген сиқырлық құрал-жабдыққа қол жеткізілуі болмады. Кімнің де көмегі мен нұсқауы болмағандықтан, ол сол кездегі танымал сиқырдың көп бөлігін қайта ойлап тапты, сонымен қатар көптеген жаңа әсерлер мен иллюзияларды өңдеді. Бастапқыда Слидини өнерінің психологиялық жақтарына қызығушылық танытты, ол уақытты тиянақты пайдалану және назарды аудару арқылы сиқырында үнемі көрінетін еді. Ол сиқыршы мен оның көрермендері арасындағы қарым-қатынастан шабыт алды, бұл оның көрермендермен тығыз байланыста жұмыс істейтін жақын қашықтықтағы суретші болуға деген құштарлығын күшейтті. Ол осы істе соншалықты жақсы болды, ол өзіне келген сиқыршыларды үнемі алдады, тіпті атақты сиқыршылардың деканы Дай Вернон бірде: «Слидини – мені алдап кете алатын жалғыз сиқыршы», – деген еді. Жастығында Слидини Оңтүстік Америкадағы водевильдің нұсқасында біраз уақыт жұмыс істеді. Бірақ көп ұзамай осы континентті Ұлы депрессия шалды, жұмыс орындары азайды. 1930 жылы ол Нью-Йорк қаласына көшіп, 42-ші көшедегі Хьюберт Дим музейінде жұмыс тапты. Дим музейі жұмысшы табының ойын-сауық орталығы ретінде құрылған еді, ал көптеген иммигранттар қоныстанған Нью-Йорк қаласында олар танымал және қолжетімді ойын-сауық ұсынды. Хьюберт жас сиқыршыға тәжірибе жасауға және оның қазірден де кемелденген дағдыларын жетілдіруге мүмкіндік беретін үлкен платформа ұсынды. Содан кейін Слидини ел бойынша карнавалдар мен шоуларда жұмыс істеді. Ол қарапайым жұмысшылар мен олардың отбасыларын көңілдірді, бірақ сонымен қатар құнды тәжірибе, білім және психологиялық сарапшылық алды, саяхаттап, жағалаудан жағалауға адамдармен кездесті.
Tony Slydini was born as Quintino Marucci in Foggia, Italy. He was the son of an amateur magician, who encouraged him to pursue sleight of hand at an early age. While still young, Slydini and his uncle left Italy to live in Buenos Aires, Argentina. It was there that he began to experiment more seriously with magic. He had no access to books on magic, nor personal instruction or magical performing apparatus of any kind. Without help or guidance, he reinvented much of the popular magic of the time, along with developing many new effects and illusions. Early on, Slydini was attracted to the psychological aspects of his art, which would continually show itself in his magic in the form of precise and expert use of timing and misdirection. He was inspired by the relationship between a magician and his audience, which fueled his desire to be a close up artist who would work intimately with the spectators. He became so good at it that he continually fooled the magicians for whom he performed, so much so that the famous dean of magicians, Dai Vernon, once remarked, "Slydini is the only magician who could ever fool me." As a young man, Slydini had worked in South America's version of vaudeville for a time. But soon, the Great Depression struck that continent and work became scarce. In 1930, he moved to New York City, finding a job in at Hubert's Dime museum on 42nd Street. The Dime museum was designed as a center for entertainment for the working class, and in New York City, where many immigrants settled, they provided popular and inexpensive entertainment. Hubert's provided the young magician with a grand platform, on which he could experiment and continue to enhance and develop his already sharpened skills. From there, Slydini found work in carnivals and sideshows throughout the country. He was entertaining everyday workers and their families, but gaining valuable experience, knowledge and psychological expertise, while traveling and meeting people from coast to coast.
Аты өзгертіліп , Нью-Йоркке көшіп бардым .
1935 жылы Слидини Нью-Джерси штатының Патерсон қаласындағы музейде өнер көрсетіп жатқанда, менеджер оны, Маруччидің (Слидини сол кезде осы есіммен таныс болғандықтан) жақсырақ ұсынысы болмағандықтан, "Тони Фулем" деп таныстырды. Биллдегі басқа артистер сиқыршымен дос болып, "Тони Фулем" есімінің дұрыс таңдалмағанын айтты және бірлесіп "Тони Слидини" сахналық есімін ойлап тапты – "sly" сөзі шеберлігін білдірсе, "Dini" сөзі сәтті Гудини есіміне ұқсас болу үшін таңдалды. Тони – оның нағыз аты, Квинтино есімінің қысқартылған түрі, осылайша "Тони Слидини" дүниеге келді. 1930 жылдары Бостонға әпкесіне барған кезде Слидини агенттің назарын аударды және аптасына үш күннен тұратын шоуға күніне 15 доллар жұмыс таба алды. Агент оның ойын карталарымен, монеталармен және екі қарапайым ақ жібекпен орындаған шеберлігі мен қатесіз қол шеберлігін таныды. Слидини уақытты дұрыс таңдау және назарды аударуда шебер болған, бұл оның өнерінен көрініп тұрды. Сол кездегі өнершілерден айырмашылығы, оның өнерін көрермендердің реакциясы басқарды. Ол Нью-Йоркке қайтып оралғанға дейін Бостонда шамамен жеті жыл тұрды. 1947 жылы Слидини 341-ші Батыс 45-ші көшедегі өзінің сиқыр студиясын ашты. Әлемнің түкпір-түкпірінен келген сиқыршылар 50 жылдан астам уақыт бойы осы орынға білім мен кеңес алу үшін келді.
In 1935, while Slydini was playing a museum in Paterson, New Jersey, the manager billed him as "Tony Foolem", in the absence of any better suggestion by Marucci (as Slydini was still known). The other acts on the bill became friendly with the magician and told him that they thought the name Tony Foolem was a poor choice and between them, they worked out the "Tony Slydini" stage namethe "sly" for being slick, and the "Dini" to follow the vogue for having something akin to the well known name of the successful Houdini. Tony was a shortened name for his given name Quintino and so, thus was "Tony Slydini" born. On a visit to his sister in Boston during the 1930s, Slydini attracted the attention of an agent, landing a job for $15 a day for a three day a week show. The agent recognized his skills and flawless sleight of hand which he performed with playing cards, coins and two ordinary white silks. Slydini was an expert in timing and misdirection and it showed. Unlike the performing magicians of the time, it was audience reactions that guided his performances. He remained in Boston for nearly seven years before moving back to New York. It was there, in 1947, that Slydini opened his magic studio located at 341 West 45th Street. Magicians from around the world came to that location for more than fifty years seeking instruction and guidance.
Саяхаттаған жылдары
Слидини көпшілік алдындағы өнер көрсетулері арқылы танымалдылыққа қол жеткізді, соның ішінде көптеген жеке клубтар мен кештерде өнер көрсетті. Нью-Йорк пен Калифорния арасында АҚШ-ты аралап, мұражайларда, карнавалдарда, қосымша шараларда және т.б. сияқты түрлі орындарда өнер көрсетті, бірақ әлемдегі сиқыршылар қауымынан көрінеу танылмады. Ақырында, Говард Терстонның жақын әріптесі, сиқыршы Герман Хансон арқылы Слидини жергілікті сиқыр жанкүйерлеріне таныстырылды, содан кейін Нью-Йорк, Бостон және Хартфорд қалаларында олардың қоғамдық өнер көрсетулерінде өнер көрсетті. Ол тез арада Нью-Йорктегі танымал Барбизон Плаза шоуына шақырылып, өзінің ерекше стилімен бірден көзге түсті. Оның даңқы кеңірек тарады, көп ұзамай әлемнің түкпір-түкпірінен белгілі сиқыршылар оның компаниясын және тәжірибесін іздеді, соның ішінде аңызға айналған Кардини, Дай Вернон, Окито, Ұлы Вирджил, Берт Аллертон, Аль Флоссо және Джек Гвинн. Соңында ол Атлантик-Ситиде ұлттық сиқыршылар кеңесі алдында өнер көрсетті, содан кейін оның «Сиқыршылардың сиқыршысы» деген беделі қалыптасты. Соғыс жылдарында Слидини лагерьлерде, ауруханаларда және демалыс орталықтарында мыңдаған әскерлерге ойын-сауық көрсетті. 1949 және 1950 жылдары ол Ральф У. Ридтің жетекшілігімен АҚШ-ты гастрольдеді, ол оны 30-дан астам сиқыр ұйымының алдында оның әйгілі «Лекция-демонстрацияларын» өткізуге шақырды. Бұл гастроль кезінде жеке сабақтар да берілді, сондай-ақ маршрут бойындағы ірі қалаларда көптеген клубтарда өнер көрсетті. Жол бойындағы сиқыр жиналыстарындағы өнер көрсетулері мен демонстрациялары оның әріптес сиқыршыларының назарын одан да көп аударды. Ақырында Еуропа мен Азия оның келуін сұрады, ол оған келісті. Ол онда көпшілік алдында өнер көрсетті, теледидарда пайда болды және өзінің жаңа магиясын және адастыру өнерін үйренгісі келетін сиқыршыларға көптеген дәрістер мен жеке нұсқаулар берді. 1958 жылы ол Халықаралық сиқыршылар бауырластығының Британдық сақинасының сиқыршылық конвенциясында бас рольде болды. Франк Жоглар Жан Хугардтың «Сақыл айлық» журналына жазған хатында: «Конвенцияның жұлдызы кім екеніне күмән жоқ. Бұл Слидини болды, оның өнері, дәрісі және гала-шоуының барлық бөлшектері мінсіз болды. Британ аралдарынан келген хабарлар Тонидің турдағы баяндамасын жоғары бағалады». Содан кейін Слидини негізгі назарын оқыту мен дәріс беруге бөлді, басқаларға өзінің бірегей өнер көрсету әдістерін және адастырудың ерекше тәсілдерін көрсетті.
Slydini continued to gain popularity through his public performances, including many private club and party dates, and would travel the United States from New York to California, playing scattered engagements in museums, carnivals, side shows, etc., while remaining practically unknown to the world of magicians. It was finally through magician Herman Hanson, a close associate of Howard Thurston, that Slydini was brought before the local magic fans, eventually going on their public shows, etc., in New York, Boston and Hartford. From there, he was quickly grabbed to appear on the well known Barbizon Plaza show in New York City where he made an instant hit with his different style of magic. His fame spread and soon other well known magicians from around the world sought out his company and expertise including the legendary Cardini, Dai Vernon, Okito, The Great Virgil, Bert Allerton, Al Flosso and Jack Gwynne. Eventually, he appeared in Atlantic City before a national conclave of magicians and from there, his reputation as a "Magician’s Magician" was cemented. Throughout the war, Slydini entertained thousands of soldiers in camps, hospitals and recreation centers. Between 1949 and 1950, he toured the United States under the direction of Ralph W. Read, who booked him to give his famous "Lecture Demonstrations" before over 30 magical organizations. Private lessons were also given on this tour, and many club dates as well, in the large cities on the route. Along the way, the performances and demonstrations at magic gatherings captured even more attention from his fellow magicians. Eventually, Europe and Asia requested his presence and he complied. While there he performed publicly, made televised appearances and gave numerous lectures and private instruction to inquiring magicians wanting to learn his new form of close up magic and misdirection. In 1958, he headlined the International Brotherhood of Magicians British Ring's magic convention. Frank Joglar, reporting for Jean Hugard’s Magic Monthly, wrote, "There is no doubt who was the star of the Convention. It was Slydini, whose close up work, lecture and Gala Show act were in every detail flawless. Reports from up, down and around the British Isles praised the lecture Tony gave on the tour." Thereafter, Slydini would focus almost exclusively on teaching and lecturing, illustrating to others his original performing techniques and unique methods of misdirection.
Сиқыр мұғалімі мен БАҚ
Слидини көпшілікке көп таныс болмаған, бірақ сиқыршылар үшін аңызға айналды. Ол туралы сиқыр туралы журналдар мен басылымдарда жиі жазылып тұратын. Халықаралық сиқыршылар қауымының басылымы "The Linking Ring" 1951 жылғы ақпан айындағы санында оны ерекше атап көрсетті. Телешоу жүргізушісі Дик Каветт Слидинимен алғашқы кездесуі туралы «Нью-Йорк Таймс» газетінде былай деп жазды: «Дуг Хеннинг маған: "Тони ертең кешке Везувио мейрамханасында бірнеше сиқыршыларға арнайы көрсету өткізеді. Кел" деді. Міне, сол ертеңгі күн келді. Үстел басында шамамен екі сағат отырған сиқыршылардың арасында кенеттен таңдану мен демді жұту жиі кездесті. Бұл адам қабырғаға шығып келе жатқандай сезім болды. Мұндай нәрсеге ешкім дайын болған жоқ. Дәл сол сәтте, менің көз алдымда тұрған қалың, ауыр күміс доллар бірден көзге көрінбей кетті. Мен білмейтін әдіспен. Әрине, жеңдердің ішінде емес. Екі сағат өте тез өтті». Каветт пен Слидини дос болып, көп ұзамай телешоу жүргізушісі сиқыршыны телеарнадағы арнайы бағдарламада көрсетті, ол жақсы қабылданды, содан кейін екінші рет көрсетілді. Слидини Джонни Карсонмен бірге «Tonight Show» бағдарламасында және сол заманғы басқа да танымал телешоуларда өнер көрсетті, бірақ оның басты шеберлігі осы емес еді. Оның басты қызығушылығы – оқыту, жаттықтыру және алдау өнерін зерттеу мен дамыту болды. Ол үйретуге дайын еді, ал оған келген сиқыршылар да үйренуге құштар еді.
Slydini was largely unknown to the public but became a legend to those in the magic profession. He was constantly featured in the magic magazines and publications. The Linking Ring, a publication of the International Brotherhood of Magicians, highlighted him in their 1951 February issue. Talk show host Dick Cavett wrote about his first meeting with Slydini in a New York Times column, "Doug Henning said to me, 'Tony's doing a special demonstration for some magicians tomorrow night at Vesuvio restaurant. Come.' Tomorrow night finally came. For the magicians, sitting for nearly two hours at that table, sudden gasps and intakes of breath abounded. It was like seeing a man walk up a wall. Nothing prepared you for it. Right at the start, a solid, heavy silver dollar, held before my eyes, vanished into thinnest air. And by no method I knew of. Certainly no sleeves. The two hours flew too quickly." Cavett and Slydini became friends and soon afterwards the talk show host featured the magician in a televised special, which was so well received that a second broadcast followed. Slydini would go on to appear on The Tonight Show with Johnny Carson and other popular broadcast venues of his time, but this was not his forte. It had become teaching, training and an increased research and development of the art of misdirection. He was willing to teach and the magicians he served were willing to learn.
Семинарлар, басылымдар және соңғы жылдар
Слидинидің ықпалы сиқыршылық саласының барлық түрлеріне тарады, сондықтан 1975 жылы оның даңқы сиқыршылықта маңызды оқиғаға әкелді. 1978 жылғы наурыз айында Лас-Вегаста Стивенс Магикалық дүкенінің иесі Джо Стивенс сиқыршылардың жиынына ұйымдастырды. Іс-шараға көбінесе кәсіби сиқыршылар қатысты және ол алғашқысы болды, оны «Слидини семинары» деп атады. Жыл сайынғы іс-шара танымалдылығы мен ауқымы артып, «Desert Magic Seminar» және кейін «World Magic Summit» деп белгілі болды. Тони Слидини үш сағатқа созылған көрсетулер мен лекциялар ұсынды, сондай-ақ 90 сиқыршыға қосымша, жеке сабақтар ұйымдастырды, сиқыршыларға білім беру мүмкіндіктерін ұсынатын дәстүрді қалыптастырды, лекциялардың санын және мазмұнын кеңейтіп, әртүрлілік пен жан-жақтылыққа баса назар аударды. Слидини денсаулығына қарай, оған саяхаттау мүмкін болмайынша, оның құрметіне аталған іс-шараға қатысып, лекция оқыды. Өмірі бойы Слидини туралы көптеген кітаптар жазылды, оның қолмен жасалатын әдістері, өнерінің психологиясы және оның ақылды адастыру тәсілдері жайлы мәліметтер келтірілді. 1976 жылы Слидини Солтүстік Америкадағы барлық сиқыршылар қоғамдары мен бірлестіктеріне өзінің шәкірті Билл Вишті өкілдік етуге және ұзақ күткен екі томдық кітап жинағын – «Слидинидің ең жақсысы және одан да артығы» және Карл Фулвес жазған «Слидинидің сиқырлы әлемі» кітаптарын таныстыруға, көрсетуге және сатуға рұқсат беретін жеке хат жазды. Бұл екі кітап жинағы сиқыр әдебиетіндегі міндетті оқулықтардың классикасы саналады. Виш 1976 және 1978 жылдары АҚШ және Канаданың 74 қаласында мыңдаған сиқыршыларға Слидинидің әдістері мен техникалары, сондай-ақ өзінің тәсілдері туралы лекция оқыды. Оның әдістері мен философиясы туралы фильмдер, бейнежазбалар және көптеген мақалалар жарық көрді. Ғылыми салалар да қызығушылық танытып, оның назарды аударудың психологиялық әдістері, әсіресе қасақана адастыру туралы оннан астам мақала жазылды. Scientific American журналы 2015 жылы «Слидинидің қағаз доптарын цилиндрге лақтыруының нейробиологиясы» деген тақырыпта зерттеу мақаласын жариялады. Өзін-өзі оқытқан сиқыршы сексен жасқа дейін басқаларды оқытуды жалғастырды.
Slydini's influence spread across the magic spectrum such that by 1975, his fame led to a major event in the field of magic. Joe Stevens, of Stevens Magic Emporium, organized a gathering of magicians in Las Vegas in March 1978. The event, attended mostly by professional magicians was a first and it was called The Slydini Seminar. The annual event grew in popularity and size, becoming known as the Desert Magic Seminar and later the World Magic Summit. Tony Slydini presented three solid hours of shows and lectures, plus additional semi private lessons available to the 90 magicians in attendance and began a tradition of educational offerings to magicians, expanding the number and nature of lectures with an emphasis on variety and versatility. Slydini attended and lectured at the event originally named for him until his health no longer permitted travel. Over his lifetime, many books were written about Slydini, his sleight of hand techniques, the psychology behind his performance and his clever methods of misdirection. In 1976, Slydini wrote a personal authorization letter to all magic societies and associations in North America, sponsoring his protégé, Bill Wisch, to represent him and take his place introducing, demonstrating and marketing his long awaited, two volume, book sets, The Best of Slydini and More and The Magical World of Slydini, both written by Karl Fulves. These two book sets are considered to be must read standard classics in magical literature. Wisch lectured on Slydini's methods and techniques, as well as his own, to thousands of magicians in 74 cities across the United States and Canada in 1976 and 1978. There were also films, videos and countless articles on his methods and philosophies. The scientific professions also took an interest and more than ten feature articles were written about his psychological methods for distraction and in particular, willful misdirection. Scientific American published a 2015 research article entitled "The Neuroscience of Slydini's Paper Balls to Hat Magic Trick". The magician who taught himself continued to teach others well into his eighties.
Өлім
Тони Слайдини 1991 жылғы 15 қаңтарда ұзаққа созылған аурудан кейін, Нью-Джерсидегі қарттар үйінде бірнеше жыл өткізген соң жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Халықаралық сиқыршылар бауырластығының "Қосылатын сақина" журналының редакторы Ховард Бауман: "Слидини қайтыс болған 15 қаңтарда сиқырлы жарық сөнді. Ол 40 жылдан астам уақыт бойы өзінің ерекше өнерімен сиқыр әлемін жарықтандырды. Слидини сиқырды терең зерттеген және өзіндік адастыру тактикасын және уақытты дұрыс пайдалануды қалыптастырған шебер еді, оның өнері шынайы көркемдік деңгейде бағаланды. Тони Слайдиниді оның көптеген достары қатты сағынады." Слайдини Нью-Джерси штатының Юнион қаласына жерленді. Оның өлімінен кейін 25 жылдан астам уақыт өткенімен, сиқыр өнерін өзгерте білген ол кісі туралы жаңа естеліктер, кітаптар, бейне және фильмдер жасалып тұрады.
Tony Slydini died of heart failure on January 15, 1991, following a lengthy illness and several years of confinement in a New Jersey nursing home. Howard Bauman, the editor of the International Brotherhood of Magician's publication, The Linking Ring, wrote, "A magical light went out on January 15, when Slydini died. For more than 40 years he had brightened the horizons of magic with his special kind of prestidigitation. Slydini was a dedicated student of magic and developed his own style of misdirection and timing that was certainly regarded as truly artistic. Tony Slydini will be missed especially by his legion of friends." Slydini was buried in Union, New Jersey. New memorials, books, video and film presentations about the man who changed magic continue to be written and produced more than 25 years after his death.
Стиль
Слайдини өнер көрсететін кезінде ешқашан "абракадабра" немесе "хокус-покус" сияқты сиқырлы сөздерді айтпаған. Оның нәзік сиқырлық қимылдары оның тыңдаушыларына белгісіз, тіпті түсініксіз нәрсені білетінін анық көрсетті. Көрермендер оның ерекше, құпиялы сыңайын байқап, оны ешкімнің қайталамауы мүмкін емес деп ойлады. Ол өзінің эльф екеніне және шынымен де сиқырлы күші бар екеніне сендіретін екіұшты бейне жасады. Жақын арадағы өнер шебері ретінде ол өзінің әріптестерімен теңдессіз саналды. Оның абайсыздай орындау манері оның жасаған сиқырлық әсерлерін нағыз сиқырға айналдырды. Оның жақын арадағы өнері бұрын ешкімге көрінбеген жаңалық болды. Ол сиқырды үлкен және әсем иллюзияларға бастайтын қарапайым өнер ретінде емес, жеке өнер түрі ретінде көрсеткен алғашқылардың бірі болды. Слайдинидің сиқыры импровизацияланған, көптеген сиқыршылар сияқты белгілі бір трюктер тізбегін орындаудың орнына, ол өзінің көрермендері мен жағдайға қарай өнер бағдарламасын құратын.
When performing, Slydini never enunciated a magic word, e. g. "abracadabra" or "hocus pocus". His subtle magical gestures made it clear that he knew something not known, and probably unknowable, to his audience. Audiences saw an elfin quality in him that was unlikely to be duplicated. He created an ambiguous persona which allowed one to believe that maybe he was an elf and that maybe he really did have magical powers. As a close up performer, he was considered nonpareil by his peers. His almost casual manner of performing made the magical effects he offered those of true magic. His style of close up was something that had never been seen before. He was one of the first to show close up magic as an art in itself, rather than as a lead in to bigger and grander illusions. Slydini's magic was impromptu and rather than follow a set sequence of tricks as most magicians did, he allowed his audience and the situation to dictate his show.
Марапаттар мен құрметтер
Өмірі бойында Слидини әлемнің түктеп кеткен наградалары мен құрметтемелерін алды, оның ішінде 1974 жылы Сиқырлы өнер академиясының магистрлік стипендиясын. Америкалық сиқыршылар қоғамы оны "Ақылдылар залының" тұрғын аңызы ретінде таныды. Ол сондай-ақ Сиқырлы өнер академиясының орындаушылық стипендиясына ие болды. 1952 жылы ол Нью-Йорктің Сиқырлы сақинасы табыс еткен алғашқы "Сиқыр жұлдызы" сыйлығының иегері атанды және Халықаралық сиқыршылар бауырластығының "Мерлин орденіне" енді.
Over his lifetime, Slydini received countless awards and honors from around the world including the Masters Fellowship from the Academy of Magical Arts in 1974. The Society of American Magicians made him a Hall of FameLiving Legend inductee. He also was awarded the Academy of Magical Arts’ Performing Fellowship. In 1952, he became the recipient of the first Star of Magic award given by New York's Magic Ring and was an inducted member of the International Brotherhood of Magicians’ Order of Merlin.
Мұра
Слидинидің өмірбаянын жазған сиқыршы автор Карл Фулвес: "Слидинидің 20 ғасырдағы жақын қашықтықтағы сиқырдың (Close Up Magic) ең ықпалды тұлғасы екендігіне еш күмән жоқ. Оның теориялары мен концепциялары, психологияны және назарды аударуды шебер пайдалануы, ең жоғары деңгейдегі табиғи сиқыр тудырады. Оның өнер көрсетіп тұрғанын көру – нағыз сиқырға ең жақын нәрсе". "Осы пікірді, – деді бұрынғы телешоу жүргізушісі Дик Каветт, – осы ұлы сиқыршының өнерін көру мүмкіндігіне ие болған кез келген адам жиі білдіреді". Слидини шоумендік шеберлігімен, назарды аударумен және жақын қашықтықтағы өнермен танымал болды, ол көптеген мыңдаған белгілі және осылай танылмаған сиқыршылардың бірнеше буынына шабыт берді. Көптеген сиқыршылар Слидиниді 20 ғасырдың ең ұлы екі орындаушысы, ұстазы, лекторы және шеберлікпен қол сиқырын жасаушысы деп санайды; ал Дэй Вернон – екіншісі.
In writing of Slydini's life, magician author Karl Fulves remarked, "There is no question that Slydini is the most influential figure in Close Up Magic in the 20th Century. His theories and concepts, his ingenious use of psychology and misdirection, combine to produce natural magic of the highest order. To see him work is to see the nearest thing yet, to real magic." "That sentiment," said former television talk show host Dick Cavett, "is the one most commonly expressed by anyone having the opportunity to actually see this great magician perform." Best known as a master of showmanship, misdirection and close up artistry, Slydini served as inspiration to generations of magicians, including many thousands of the famous and not so famous practitioners of the art. Slydini is considered by many magicians to be one of the two finest 20th century performers, teachers, lecturers and creators of artistic sleight of hand magic; Dai Vernon is the other.