Кіріспе

Тау, Шотландия, Ұлыбритания

Бен Вайвис (Beinn Uais) – Шотландияның солтүстік таулы аймағындағы Истер Роста орналасқан тау. Ол Дингволл қаласының солтүстік-батысында, Хайленд кеңесі аумағында және Росс және Кромарти графтығында жатыр. Бен Вайвис – шамамен 5 км-ге созылған, иілген және толқынды жота, оның ең биік нүктесі – Глас Леатхад Мор. Геологиялық тұрғыдан жота Мойн пелитикалық гнейсінен құралған. Тау аймақтың көрінісінде ерекше көзге түседі, Страткононның егістік жерлерінің үстінде кит сияқты дөңгелек пішінде көрінеді. Бен Вайвис – бірнеше өсімдік және құс түрлері үшін маңызды мекенжайы болып табылады және Ұлттық табиғи қорық (NNR), Арнайы қорғалатын аймақ (SPA) мәртебесіне ие. Бен Вайвис Ұлыбританиядағы көбелектердің кем дегенде 2,4% -ын құрайды. Мұз дәуірінде Шотландияның көп бөлігі уақыт-уақыт мұзбен жабылған, шағын аңғарлар мен кең далаларда мұздықтар қалыптасқан. Осы кезеңнің соңғы сатысында Бен Вайвистің көп бөлігі мұзбен жабылған. Мұздық келеспе тастардың болуы мұз қабатының жоғарғы шегін көрсетеді, ал Бен Вайвистің ең жоғарғы бөлігі мұздан мүлдем бос болған.

Тарих

Бен Уайвис Манро кланының тарихи жерлерінің солтүстік шетінде орналасқан. Дәстүр бойынша, Манролар өздерінің жерлерін Корольдікке қаратып тапсырған. Патша, қажет болған жағдайда, жазғы күн тоғысында қар ұсынғандықтары шартымен олардың жерлерін бергенін жариялаған. Олар бұл шартты оңай орындай алды, себебі олардың меншігіндегі тау шатқаларында жыл бойы қар кездесетін. Белах нам Бройг шайқасы Бен Уайвис пен Карн Мòрдың солтүстік-батыстағы төменгі шыңы арасындағы асуға жақын, қарсыласатын кландар арасында болған. Маккензи кланымен одақтас солтүстік-батыс жерлердегі кландар, Росс графына қолдау көрсеткен солтүстік-шығыс кландарына (соның ішінде Манро кланына) қарсы күрескен. Шайқастың нақты күні әлі де даулы, бірақ шамамен 1452 жылға саяды. XVI ғасырдан бастап, мал айдау таулы аймақтағы маңызды экономикалық қызметтердің біріне айналды, және Бен Уайвис Шотландияның солтүстік-батысы мен оңтүстіктегі мал базарлары арасындағы маңызды жолға жақын болды. Малшылар көбінесе таудың оңтүстік беткейімен қысқа жолмен өтіп, Allt á Bhealaich Mhòir бойымен жүріп, Бен Уайвис пен Кіші Уайвис арасындағы асудан өтіп, содан кейін Аухтернидке жақын басты жолға қосылған. Бұл жол XX ғасырдың басына дейін қолданылып келді. Гарбатта малшылар мен олардың малдары үшін уақытша тоқтау орны ретінде пайдаланылған қоныстың қалдықтары сақталған. Allt á Bhealaich Mhòir бойындағы ғимараттардың (оның ішінде темір өңдеу орындарының) орналасқан жерлері де осы кезеңге жатады деп есептеледі.

Қазіргі заманғы меншік

Бен Уайвистің оңтүстік және батыс бөліктері қазір NatureScot-қа тиесілі болып, Бен Уайвис Ұлттық табиғат қорығын (NNR) құрайды, ал солтүстік және шығыс беткейлері жеке меншікке тиесілі Уайвис Эстейт спорттық иелігінің бір бөлігін құрайды. Шотландиядағы барлық жерлер сияқты, Бен Уайвис және оның төңірегіндегі жерлердің көп бөлігіне Шотландияның ашық ауада қол жеткізу кодексіне сәйкес, жаяу серуендеу, велосипед тебу, атпен жүру және жабайы кемпинг сияқты шараларды жүзеге асыруға ниеттенген адамдар үшін жауапты қол жеткізу құқығы бар: бұл жер мемлекеттік немесе жеке меншікте болғандықтан маңызды емес.

Табиғат және табиғатты қорғау

Бен-Уайвисте 170-тен астам өсімдік түрі, оның ішінде ұлттық деңгейде сирек кездесетін кәріз қайың және альпілік түлкіқұйрық сияқты басқа да сирек түрлер өседі. Жоғарғы алапта жүнді мох Racomitrium lanuginosum басым, ал қар жиналатын жерлерде кішкентай шашты мох Rhytidiadelphus loreus таралған. Таудың төменгі беткейлері бұталы өсімдіктер мен батпақтарға толы, онда кәріз қайың, бұлтжеміс, жұлдызша карнел және альпілік аюжеміс сияқты әртүрлі өсімдіктер өседі. Тау – доңғалақтың маңызды көбею орны, олар көбею үшін алаптың мохты жерлерін пайдаланады: Бен-Уайвис Ұлыбританиядағы доңғалақтың көбею популяциясының кем дегенде 2,4% құрайды. Құрлықта да доңғалақтар ұялайды, биік жерлердегі тасты беткейлерде қоныстанады. Бен-Уайвисте алтын құс, қызыл құс және қарғалар, сондай-ақ саяшы соқыр және алтын бүркіт сияқты хищ құстар да кездеседі. Бен-Уайвисте бұғылар көп, әсіресе қызыл бұғылар жиі көрінеді. Сика бұғысын орман шетінде кездестіруге болады, ал елендер орманның тығыз жапырақтарында жасынуды ұнатады. Бен-Уайвистегі басқа сүтқоректілерге ашық беткейлердегі тау қояндары және орманды жерлердегі қарағайлы мысықтар жатады. Бұғылардың саны өсімдіктерге түсетін жайылымдық жүктемені азайту мақсатында жыл сайынғы сою арқылы реттеледі. Бен-Уайвистегі союды жалға алушы жүзеге асырады, ол NatureScot-тан бұғы аңдау құқығын жалға алады.

Бен-Уайвис ұлттық табиғи қорығы

Бен-Уайвис ұлттық табиғи қорығы Бен-Уайвис тауының батыс және оңтүстік беткейлерін, сондай-ақ теңіз деңгейінен 1046 метр биіктікте орналасқан Глас-Лидхед-Мордың жоталық үстіртін қамтиды. NatureScot басқаратын бұл қорықта жабайы табиғат үшін маңызды мекендер мен геологиялық ерекшеліктер кездеседі. Қорықтың мекендемелері төменгі беткейлердегі сирек туған ормандар мен бұталы далалардан, жоғарырақ орналасқан құрғақ далалардан және биік шыңдар мен жартастардағы әртүрлі жоғарғы таулы қоғамдастықтардан тұрады. Қорық 1982 жылы құрылған, ал 1985 жылы таудың оңтүстік және батыс жағындағы қосымша жерлер қосылды. 1996 жылы шекара қайтадан өзгертіліп, NatureScot-қа тиесілі емес жерлер қорықтан шығарылды. Бен-Уайвис ерекше қорғалатын аумақ (SPA), ерекше табиғат қорғалатын аумақ (SAC) және ерекше ғылыми маңызы бар объекті (SSSI) ретінде де белгіленген.

Туризм

Бен-Уайвис көбінесе батыстан шарықталады, басталуы Гарбаттың оңтүстігіндегі A835 тас жолында, онда Орман және Жерді басқару қызметі ұстап тұратын тұрақ бар. Жол орман арқылы Атт а' Белаич Мхоирдің солтүстік жағалауын бойлай өтеді, содан кейін Ұлттық табиғат қорығына (NNR) кіреді. Осы жерден бағыт тік көтеріліп, басты қырат бойында орналасқан ең оңтүстік шың – Ан-Кабарға жетеді. Басты шыңнан солтүстікке қарай орналасқан Том а' Шоинничтің жоғарғы бөлігіне саяхаттайтын тағы бір балама маршрут та тұрақтан қолжетімді: екі маршрутты біріктіріп, айналма жол жасауға болады. 1980 жылдары Бен-Уайвисте тау шаңғысы инфрақұрылымын салу туралы ұсыныстар болған.