USS Pecos: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жанармай құю кемесі

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жанармай құю кемесі

USS Pecos (AO–65) 1942 жылдың 20 сәуірінде Sun Shipbuilding and Dry Dock Co. компаниясымен T3 SE A1 типіндегі танкер ретінде, Пенсильвания штатының Честер қаласында, «Корсикана» (MC корпус 325) деген атпен салынды; 17 тамызда суға түсірілді; 1942 жылдың 29 тамызында Әскери-теңіз күштеріне қабылданды; және 5 қазан 1942 жылы қолданысқа енгізілді.

Бора-Бора

Атлантика жағалауындағы операциялардан кейін, мұнай тасымалдағыш Панама каналы арқылы өтіп, 1943 жылдың 18 ақпанында Бора-Борадағы Фануи шығанағына бағытталды. Ол 11 суасты қайық қууышы, бес аулалық мина тазартушы, көптеген LCI(L) және бір тор жетегін күтіп алды. Төрт моторлы торпедалық қайық алдыңғы және артқы палубалардағы ұяларда орналастырылды. "Пекос" әрбір шағын кемені әр төрт күнде бір рет жанармаймен қамтамасыз етті. Саяхат бойында кемелер тобы жанармай алу үшін танкерге жақындап, содан кейін басқаларына орын берді. "Пекос" кейін Гилберт аралдарындағы Тараваға түсуге көмектесіп, бомбалау және тасымалдау топтарын жанармаймен қамтамасыз етті. 1943 жылдың соңында ол Батыс жағалауға оралып, жөндеуден өткеннен және мұнай мен жабдықтармен жүктелгеннен кейін, Жаңа жыл қарсаңында Сан-Педродан (Калифорния) шықты.

Қамқорлық

Пекос 1944 жылдың 2 ақпанында Маджуро атолынан Вашингтонды тікелей соқпаққа жеткізу үшін шықты, оның алдыңғы бөлігі Индианамен соқтығысқанда қираған болатын. Үш сағаттан астам уақыт бойы Пекостың офицерлері мен теңізшілері алып соғыс кемесін жағаға жақынға алып келудің және одан кейін оны атоллға маневрлеудің күрделі жұмысын атқарды. Ол бүкіл операцияны қараңғыда орындады және түні бойы Вашингтонға тіреу болды. Америкалықтар Кваджалейн атолын басып алғаннан кейін екі аптадан аспайтын уақыт өткен соң, танкер лагунаға кіріп, Маршалл аралдарындағы әскери кемелерді жанармаймен қамтамасыз етті, содан кейін наурыз айының басында мұнай мен жабдықтар үшін Перл-Харборға қайтты. Одан кейін ол наурыздың соңы мен сәуірдің басында Палау аралдарына жасалған шабуылдарды қолдау үшін Тынық мұхиттың оңтүстік-батысына бағыт алды.

Тынық мұхиты

10 шілдеде он сағат бойы теңіз "Long Tom" зеңбіректерінің снарядтары Пекос үстінен ұшып, Сайпан маңындағы бекіністе тұрған кемеге тиді. Мұнай тасымалдаушысы кейін Маршалл аралдарындағы Эниветок пен Адмиралтейство аралдарындағы Манус арасында жанармай құю операцияларын бастады. Қыркүйек айында Палауға шабуыл жасауға қатысып, бомбалау және тасымалдау топтарын жанармаймен қамтамасыз етті. 1945 жылғы 2 қаңтарда жапондық ұшақтар Лейте шығанағынан Миндороға бағыт алған танкерге шабуыл жасады. Келесі күні жеті жалпы дабыл хабарламасы жапондық ұшақтардың жақындауы туралы ескертті. Бір бомба кормаға жақын жарылып, май беру сорғысының сақтандырғыштарын жарып, негізгі қозғалтқышты уақытша тоқтатты. 4 қаңтардың кешінде үш жау ұшағы Мангарин шығанағындағы (Миндоро) тіреуіш портына шабуыл жасады. Бір бомба судан секіріп, Пекостың кормалық сол жақ жүк бағанасына тиіп, оны дерлік екіге бүкті. Бір ұшақ шақырымдай жердегі оқ-дәрі тасымалдайтын кемеге соқтығысып, бірден жарылыс болды. Пекостың зеңбіректерi бiр шабуылшыны атып түсірді. Пекос Нигрос аралынан тыс Сулу теңізіндегі рейд кезінде тағы екі жапондық ұшақты атып түсірді. 1945 жылғы 7 қаңтарда бір моторлы жапондық ұшақ күннің астынан кеменің оң жақ төрт бұрышына батып, оның сол жақ бағытынан 100 фут қашықтықта суға бомба тастады, ал Пекостың алдындағы танкер бұл ұшақты атып түсірді. Келесі апталарда Пекос Лингаенға десант үшін Оңтүстік Қытай теңізіне бет алған үлкен әскери топқа жанармай құйды. Жау ұшақтары Миндоро аймағында әрекет етуді жалғастырғандықтан, жалпы дабыл хабарламасы жанармай құю сияқты күнделікті нәрсеге айналды. Ардагер мұнай тасымалдаушысы 18 ақпанда Мангарин шығанағына авиациялық бензинмен қамтамасыз ету үшін сол жерде орналасқан Әскери-әуе күштерінің бөлімшесіне барды. Бұрын эскадрильяның P–38 истребительдеріне отын тасымалдау ұшақтарымен жеткізілетін, бірақ қазір ұшақтар бензиннің жетіспеуіне байланысты жерге қонды. Айдың соңында Пекос Филиппин аймағынан Улити атолына (Батыс Каролина аралдарында) Окинавадағы соғыстың соңғы ірі десанттық операциясына дайындалу үшін кетті. Пекос сәуір және мамыр айларын Окинавадан тыс жанармай құю аймағында теңізде өткізіп, 3-ші флоттың кемелеріне май және бензин аударды. Пекос Хагуши тіреуіш портының сыртында, соғысқа қираған Наха қаласының жанында екі күндік қарбалас күндерді өткізді, қауіпті пикет желілерінде эсминецтерге жанармай құйды. 20 мамырдың кешінде жапондық әуе шабуылы кезінде камикадзе ұшқыштары пикеттік кемелердің бесеуін соқты, бірақ танкерге ешқандай зақым келмеді. Пекос 28 мамырда АҚШ-қа қайтып кетті, теңізде бес айдан астам уақыт өткен соң. Жөндеуден кейін Пекос 1945 жылғы 14 тамызда Сан-Францискодан шықты, соғыс аяқталғаны туралы хабарды алғаннан кейін. 26 қыркүйекте ол Жапонияның Кюсю аралындағы Сасебо Коға тоқтады, ол жаңа ғана американдық теңіз күштері басып алған. 1946 жылғы 14 наурызда Пекос қызметтен шығарылды. 1947 жылғы 1 сәуірде Теңіз комиссиясына берілді және 23 сәуірде Теңіз тізімінен алынды. 1948 жылғы қаңтардағы директива бойынша Пекос Теңіз күштеріне қайтадан сатып алынды. 1950 жылғы 20 наурызда ол Теңіз тізіміне қайта енгізілді. Содан кейін ол 1950 жылғы 18 шілдеде Әскери теңіз тасымалдау қызметіне тапсырылды, сауда экипажымен жұмыс істеу үшін. USNS Pecos 1975 жылға дейін АҚШ үкіметімен келісімшарт бойынша Mathiasen's Tanker Industry Inc компаниясымен жұмыс істеді. Комодор Ларри Уэйд 1972 жылғы 13 наурызынан 1972 жылғы 19 қазанына дейін командир болды, осы кезеңде ол Кариб теңізінде сауда жасады және 1-ші теңіз ауданына қарасты Арктикаға сапарлар жасады. 1957 жылғы қазанда Таяу Шығысқа сапар барысында ол USS Merrimack (AO 37) кемесінен SOS сигналын алды, мұнай тасымалдаушысының барлық қозғалыс қуатын жоғалтқаннан кейін. Пекос келгенше көмек көрсетілді және апатқа ұшыраған кеме Үндістанның Бомбей қаласына сүйретілді. 1975 жылғы шілдеде ол мақұлданды. Пекос екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін жеті шайқас жұлдызын алды.

For ten hours on 10 July, shells from marine "Long Tom" cannons flew over Pecos as she lay at anchor off Saipan, refueling cruisers, destroyers, and an LST full of high explosives. The oiler next began fueling operations running between Eniwetok in the Marshalls and Manus in the Admiralty Islands. In September, she participated in the Palau invasion, fueling the bombardment and transport groups. On 2 January 1945, Japanese aircraft attacked the tanker as she steamed from Leyte Gulf toward Mindoro. The following day seven general quarters alarms announced Japanese planes. A bomb exploded so close astern that the oil feed pump fuses blew temporarily stopping the main engine. On the evening of 4 January, three enemy planes attacked the anchorage in Mangarin Bay, Mindoro. One bomb, a dud, skipped from the water and smashed into the after port cargo boom of Pecos, bending it almost double. A plane crashed into an ammunition ship lying less than a mile away, causing it to explode in a single, blinding flash. Pecos''' guns splashed one attacker. Pecos shot down two more Japanese planes during a raid in the Sulu Sea off Negros Island. A single engine Japanese plane dove out of the sun on the ship's starboard quarter 7 January 1945, releasing a bomb that struck the water 100 feet off her port bow before a tanker ahead of Pecos shot this plane down. During the next weeks, Pecos fueled the huge task force steaming up the South China Sea for the Lingayen landings. General Quarters became as routine an affair as fueling, as enemy planes continued to operate in the Mindoro area. The veteran oiler next steamed to Mangarin Bay to supply aviation gasoline for an Army Air Force unit based there 18 February. Previously, fuel for the squadron's P–38 fighters had been flown in by transport aircraft, but the planes now were virtually grounded for lack of gasoline. At the month's end, Pecos departed the Philippine area for Ulithi Atoll in the Western Caroline Islands to prepare for the war's final major landing operation at Okinawa, She spent April and May at sea in the fueling area off Okinawa transferring oil and gasoline to 3rd Fleet ships. Pecos spent two hectic days outside of Hagushi Anchorage, adjoining the war torn city of Naha, fueling destroyers on the perilous picket lines. On the evening of 20 May, in a major Japanese air raid, kamikaze pilots hit five of the picket ships. but the tanker was untouched. Pecos sailed for the United States on 28 May, after seventeen consecutive months overseas. With overhaul completed, Pecos departed San Francisco 14 August 1945—as word was received of the end of hostilities. By 26 September she was anchored in Sasebo Ko, Kyushu Island, Japan, which had just been occupied by American naval forces, fueling the vessels in the harbor. DecommissionedPecos decommissioned 14 March 1946. She was transferred to the Maritime Commission 1 April 1947 and struck from the Navy List 23 April 1947. By directive dated January 1948, Pecos was reacquired by the Navy. She was reinstated on the Navy List 20 March 1950. She was then taken over by the Military Sea Transportation Service 18 July 1950 to be operated by a merchant crew. USNS Pecos was operated by Mathiasen's Tanker Industry Inc under contract to the U. S. Government until 1975. Commodore Larry Wade was CO from March 13, 1972, until October 19, 1972, during which time she traded in the Caribbean and made trips to the Arctic assigned to the 1st Naval District. In October 1957, while on a voyage to the Middle East, she received an SOS from the USS Merrimack (AO 37) after the oiler had lost all propulsion power. The rendered assistance until Pecos arrived and towed the stricken ship into Bombay, India. She was scrapped in July 1975. Pecos'' received seven Battle Stars for World War II service.