АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Поншатула» майлы танкері

Кіріспе

USS Ponchatoula (AO 148) – АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған «Неошо» класындағы алты мұнай тасымалдау кемесінің бірі. 1956 жылдан 1992 жылға дейін қызмет етті және Луизиана штатының Тангипахоа округінде басталып, Пончатула қаласының батысындағы Наталбани өзеніне құятын Пончатула ағынының құрметіне аталды. Бұл есімді алған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің екінші кемесі. «Пончатула» 1954 жылдың 1 наурызында Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясында (Камден, Нью-Джерси) салынды, 1955 жылдың 9 шілдесінде суға түсірілді, И. Н. Киландтың демеушілігімен, ал 1956 жылдың 12 қаңтарында қолданысқа берілді.

Қызмет тарихы

Филадельфияда жабдықталғаннан кейін, жылдамдығымен және үлкен жүк көлемімен ерекшеленетін, ұзақ мерзімдік операциялар кезінде кемелерді тез қамтамасыз етуге арналған серияның алтыншы кемесі – «Пончатула» Тынық мұхитына бағыт алды. 10 наурызда Калифорния штатының Лонг-Бич портына жеткеннен кейін, ол Калифорния жағалауында сынақтан өтіп, оқу жаттығуларын жүргізді. Сапар барысында екі тайфунның арасында көмектесуге мұқтаж болған Панамалық «SS Venus» сауда кемесіне көмек көрсетті. 26 күні «Venus» кемесін сүйреп әкелген «Пончатула» 28 күні сүйреуден босатылып, 7-ші флотқа қосылу үшін Сасебоға бет бұрды. Батыс Тынық мұхитына үнемі ауыстырылып, «Пончатула» 1958 жылдың басында Перл-Харборда тұрақты орналасқан және сол жылдың күзінде Квемой-Матсу дағдарысы кезінде 7-ші флоттың құрамында жұмыс істеген кезде қиын жағдайларда қолдау көрсетумен танысты. 1962 жылы эксперименталдық операцияларға қолдау көрсету маңызды болды, ол «Operation Dominic I» (Christmas Island ядролық сынақ сериясы) аясында 8-ші бірлескен жұмыс тобына POL (мұнай, май, майлау материалдары) қызметтерін ұсынды, содан кейін «Sigma 7» суға түскен кезде «Project Mercury» кемелерін құтқаруға қатысты. 1963 жылы «Faith 7» кемесімен де осы қолдауды жалғастырды. 1964 жылдың қазан айында жауынгерлік операцияларға ауысып, Оңтүстік Қытай теңізіне кемелерді Вьетнам жағалауында май құю үшін жіберді. 279 рет май құйғаннан кейін Гавайи суларына қайта оралды. 1965 жылдың маусымында «Gemini 4» кемесін құтқару операциясына қатысып, кейін Вьетнамға қайта жіберілді. Желтоқсан айында «Gemini 6» және «Gemini 7» кемелерін құтқару жұмыстарын тоқтатты. 1966 жылдың сәуір айында 503 кемеге май құйып, 464-ін толықтырғаннан кейін Тынық мұхит флотында жаңа рекорд орнатып, Гавайиге оралды. 1967 жылдың қараша айында Вест-Пакке қайтадан жіберілді, 1968 жылдың маусымында үйіне қайтқанға дейін құбырлары арқылы көп мөлшерде отын қақты. Қазан айында ол тағы да Тынық мұхитындағы кемелерге қосылды, бұл жолы АҚШ-тың үш адамнан тұратын алғашқы ұшуы – «Apollo 7» кемесін құтқаруға қатысты. 8 желтоқсанда «Пончатула» Филиппинге оралды, содан кейін 15-і күні Вьетнамдағы одақтас операцияларды қолдау үшін Тонкин шығанағындағы «Yankee Station» бағытына бағыт алды. «Пончатула» Вьетнам соғысы үшін он екі шайқас жұлдызына ие болды. 1969 жылдың шілдесінде ол үйіне оралды және 1970 жылға дейін Гавайи суларында қалды. 1972 жылы Вьетнам соғысынан оралған «USS Berkeley (DDG 15)» кемесіне май құйды. 1980 жылдың 5 қыркүйегінде (капитан Джек К. Пресли) қызметтен шығарылған «Пончатула» Әскери теңіз көлігі басқармасының (MSC) құрамында «USNS Ponchatoula (T AO 148)» ретінде қызмет етті. «Operation Fiery Vigil», «Operation Desert Shield» және «Operation Desert Storm» кезінде Персия шығанағында 7-ші флотпен бірге жұмыс істеді. 1991 жылдың тамызында «USS Chancellorsville (CG62)» басқарылатын зымырандық крейсерімен соқтығысып, қиын жағдайға түсті. «Chancellorsville» кемесі май құю операциясы кезінде рульдік басқаруды жоғалтып, солтүстікке қарай кенеттен бұрылып, «Пончатула» кемесінің оң жағына, көпірге соқтығысты, содан кейін кеменің оң жағымен сырғып, «Пончатула» кемесінің жоғарғы палубасын бүлдіріп, қозғалтқыш бөліміне зақым келтірді, сондай-ақ «Chancellorsville» кемесінің дауылға қарсы мұрын бөлігіне және сонарлық күмбезіне нұқсан келтірді. «Пончатула» 1992 жылдың 31 тамызында Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды, ал оның құқығы 1999 жылдың 1 мамырында Ұлттық қорғаныс резервтік флотына, Калифорния штатының Бенисия қаласындағы Суисун шығанағына орналасу үшін MARAD-қа берілді. MARAD 2007 жылдың ақпан айында «Пончатула» әлі де Суисун шығанағында екенін хабарлады. 2014 жылдың 5 маусымында Техас штатының Браунсвилл қаласында бөлшектеу үшін Суисун шығанағынан сүйретіліп әкелінді. Оның соңғы сапары http://navy.memorieshop.com/Ponchatoula/Last Voyage.html сайтында жазылған.

After fitting out at Philadelphia, Ponchatoula, the sixth of a class designed to combine speed and large cargo capacity for rapid underway replenishment over extended operational periods, got underway for the Pacific. Arriving at Long Beach, California, on 10 March, she underwent shakedown and training exercises off the California coast and in September deployed to the Far East. En route she assisted SS Venus, a Panamanian merchantman lying helpless on the fringes of two typhoons. Taking Venus in tow on the 26th, Ponchatoula was relieved of her tow on the 28th, and continued on to Sasebo to join the 7th Fleet. Rotated regularly to the western Pacific, Ponchatoula was homeported at Pearl Harbor in early 1958 and received her introduction to support under hostile conditions while operating with 7th Fleet units during the Quemoy Matsu Crisis in the fall of that year. Support for experimental operations highlighted 1962 as she provided POL (petroleum, oil, lubricants) services to Joint Task Force 8 engaged in "Operation Dominic I" (the Christmas Island nuclear test series), then operated with Project Mercury recovery ships during the Sigma 7 splashdown. Repeating that support with Faith 7 in 1963, she shifted to combat operations in October 1964 and deployed to the South China Sea to refuel ships employ the coast of Vietnam. After 279 refuelings, she returned to Hawaiian waters. In June 1965 she participated in recovery operations for Gemini 4, then deployed again to Vietnam. In December she interrupted operations there to support the recovery ships for Gemini 6 and Gemini 7 and in April 1966 returned to Hawaii after having set a new record in the Pacific Fleet by bringing 503 ships alongside, 464 of which she refueled. Deployed to WestPac again in November 1967, she pumped over of fuel through her hoses before returning home in June 1968. In October she again joined ships in the Pacific splashdown area, this time to recover Apollo 7, the first U. S. three man flight. By 8 December, Ponchatoula was back in the Philippines, whence she got underway for "Yankee Station" in the Gulf of Tonkin on the 15th again to replenish ships operating in support of Allied operations in Vietnam. Ponchatoula earned twelve battle stars for Vietnam War service. In July 1969, she returned home and into 1970 remained in Hawaiian waters. In 1972 she refueled USS Berkeley (DDG 15) home bound from the Vietnam War. Decommissioned on 5 September 1980 (Captain Jack C. Presley), Ponchatoula was placed in service with the Military Sealift Command (MSC) as USNS Ponchatoula (T AO 148) where she served with the Seventh Fleet in the Persian Gulf during Operation Fiery Vigil, Operation Desert Shield and Operation Desert Storm. She was badly damaged in a collision with the guided missile cruiser USS Chancellorsville (CG62) in August 1991. The Chancellorsville suffered a steering casualty during underway replenishment operations and heeled sharply to port, ramming the Ponchatoula's starboard side at the Bridge, then sliding down the starboard side of the ship, buckling the upper deck plates of the Ponchatoula to the engine house and damaging the Chancellorsville's hurricane bow and sonar dome. Ponchatoula was struck from the Naval Vessel Register on 31 August 1992; her title was transferred to MARAD on 1 May 1999 for lay up in the National Defense Reserve Fleet, Suisun Bay, Benicia, California. MARAD listed Ponchatoula still at Suisun Bay in February 2007. She was towed from Suisun Bay on June 5, 2014 to be dismantled in Brownsville, Texas. Her final voyage is chronicled at http://navy. memorieshop. com/Ponchatoula/Last Voyage. html.