Кіріспе
Джордж Герберт Хирст (7 қыркүйек 1871 – 10 мамыр 1954) – Англияның кәсіби крикетшісі. 1891 жылдан 1921 жылға дейін Йоркшир графтығының крикет клубы үшін бірінші сыныпты крикет ойнады, ал 1929 жылы тағы бір рет қатысты. Өз заманының ең жақсы жан-жақты ойыншыларының бірі Хирст сол қолмен орташа жылдамдықпен лақтыратын және оң қолмен соққы беретін болған. 1897 жылдан 1909 жылға дейін Англия құрамасы үшін 24 тест матчында ойнады, екі рет Австралияға сапар шекті. Англия крикет маусымында 1000 рең және 100 қақпаны бірдей алған рекордты 14 рет қайталады, бұл көрсеткіш бойынша оның замандасы және командаласы Уилфред Родс екінші орында тұрады. 1901 жылы «Wisden Cricketers of the Year» деп танылған Хирст бірінші сыныпты крикетте 36 356 рең жинап, 2742 қақпаны құлатқан. Тест матчтарында 790 рең соғып, 59 қақпаны алған. Киркхетон қаласында дүниеге келген Хирст Йоркшир үшін алғашқы жетістіктерін боулинг шебері ретінде көрсетті, бірақ соққы беру дағдысы да бар еді. Алғашқы маусымдарында соққы беру шеберлігі боулингтен басым түсіп, оны негізінен соққы беруші ретінде қарастырды. 1900 жыл шамасында, допты лақтырғаннан кейін ауада қисайту әдісін тапқаннан кейін оның боулингі қайта жанданды. Ол доптың қисаюын басқара білген алғашқы боулинг шеберлерінің бірі болды, бұл соққы берушілерге қарсы тұруды өте қиын етіп, Хирстің боулингін одан әрі табысты етті. 1903 жылдан бастап ол қатарынан 11 рет «қос жетістікке» қол жеткізді. 1905 жылы Лестерширге қарсы матчта 341 рең соғып рекорд орнатты, бұл 2015 жылға дейін Йоркшир үшін ең жоғары көрсеткіш болып табылады. 1906 жылы ол 2000 рең және 200 қақпаны алған, бұл бұрын-соңды болмаған және қайталанбаған рекорд. Көптеген маусымдар бойы жарақаттарға байланысты тиімділігі төмендеді, бірақ оның боулингі Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін сәтті болды. Хирст 1899 жылдан 1909 жылға дейін Англияның барлық ішкі тест серияларында ойнады, бірақ Англия үшін көрсеткен нәтижесі Йоркшир үшін көрсеткен нәтижесінен нашар болды, және ол Австралиядағы жағдайларға бейімдесе алмаған болуы мүмкін. Соғыстан кейін Хирст Йоркшир үшін ойнауға оралды, бірақ 1920 жылы Итон колледжінде крикеттен жаттықтырушы болды, онда ол 1938 жылға дейін қызмет етті. 1920 және 1921 жылдары эпизодтық қатысулардан кейін, ол бірінші сыныпты крикеттен ресми түрде қанағаттанды. Өмірінің соңына дейін Йоркширмен байланысын сақтап, жас ойыншыларды жаттықтырды және барлық әлеуметтік топтардан ойыншыларды дамытудағы өте жақсы жаттықтырушы ретінде танылды. Крикетшілер мен көрермендер арасында танымал ойыншы, жаттықтырушы және тұлға болған Хирст 1954 жылы 82 жасында қайтыс болды.
the cricketer
George Herbert Hirst (7 September 1871 – 10 May 1954) was a professional English cricketer who played first class cricket for Yorkshire County Cricket Club between 1891 and 1921, with a further appearance in 1929. One of the best all rounders of his time, Hirst was a left arm medium fast bowler and right handed batsman. He played in 24 Test matches for England between 1897 and 1909, touring Australia twice. He completed the double of 1,000 runs and 100 wickets in an English cricket season 14 times, the second most of any cricketer after his contemporary and team mate Wilfred Rhodes. One of the Wisden Cricketers of the Year for 1901, Hirst scored 36,356 runs and took 2,742 wickets in first class cricket. In Tests, he made 790 runs and captured 59 wickets. Born in Kirkheaton, Hirst first achieved success for Yorkshire as a bowler who could bat a little. Over his first few seasons, his batting improved at the expense of his bowling until he was regarded mainly as a specialist batsman. Around 1900, his bowling re emerged when he discovered a method to make the ball swing in the air after he released it. He was one of the first bowlers to control the swing of the ball, which batsmen found very difficult to counter, making Hirst's bowling far more successful from then on. From 1903 he achieved 11 consecutive doubles. He set records in 1905, when he scored 341 runs in an innings against Leicestershire—still the highest total for Yorkshire as of 2015—and in 1906, when he completed an unprecedented and unrepeated double of 2,000 runs and 200 wickets. In many seasons, he battled injury which reduced his effectiveness, but his bowling remained successful until shortly before the First World War. Hirst played in all England's home Test series between 1899 and 1909, but his record for England was less impressive than his record for Yorkshire, and he may have suffered from playing in Australia where conditions did not suit him. Hirst returned to play for Yorkshire after the war, but became a cricket coach at Eton College in 1920, where he remained until 1938. After making occasional appearances in 1920 and 1921, he retired from regular first class cricket. He maintained his connections with Yorkshire for the rest of his life, coached young players and established an excellent reputation for developing players of all social backgrounds. A popular player, coach, and personality with cricketers and spectators, Hirst died in 1954, aged 82.
Ерте өмір
Хирст 7 қыркүйек 1871 жылы Хаддерсфилдке жақын Киркхетон ауылындағы Браун Коу мейманханасында дүниеге келді. Ол Джеймс Хирст пен оның әйелі Сара Мария Вулхаустың 10 баласының соңғысы болды. 1880 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Хирст Киркхетонда әпкесі Мэри Элизабет Вулхаус және оның күйеуі Джон Берримен бірге тұрды. 10 жасында мектепті бітірген соң Хирст алдымен жергілікті шағын үй шаруашылығында қол тоқымашының көмекшісі болып, кейін бояу фирмасында жұмыс істеді. Қысқы айларда ол регбиде толық қорғаушы ретінде ойнады. Оның атағы артты; 18 жасында ол 1889 жылғы Ламб кубогын жеңген Киркхетон командасының маңызды ойыншысы болды. Финалда Йоркшир графтығының крикетшілері бақылап отырды. Бірнеше күннен кейін ол тағы бір жергілікті ойыншымен бірге Йоркширдің Чеширге қарсы өткен бірінші сынып емес матчына шақырылды. Ол жалғыз иннингсінде 6 ұпай жинап, матчта 3 қақпа алды. Хирст келесі бірнеше маусымда Йоркшир үшін үзірлі-кезір ойнады, бірақ крикетші ретінде дамуын жалғастырды. 1890 жылы Элланд Крикет клубының кәсіби ойыншысы болып жұмысқа орналасып, 1891 жылы Мирфилдке қосылды. Сол маусымда ол Йоркширдің Сомерсетке қарсы округтік чемпионаттағы бірінші сыныптық дебютін жасады; ол 15 ұпай жинап, ойын барысында 2 қақпа алды. Йоркшир командасында бос орынды толтыру қажет болғандықтан, 1892 жылы Хирст бірінші сыныптық матчтарда 13 рет ойнады. Ол тағы да 30 ұпайдан аспай, 16,15 орташа көрсеткіштің иегері болды. Ол топпен 20,56 орташа есеппен 30 қақпа алды, Сассекске қарсы матчта 6 қақпа алды. Кейінірек Уайзден Хирст маусым соңында шаршап, командадан шығарылғанға дейін "белгілі бір деңгейге дейін керемет нәтижелер көрсеткенін" атап өтті. 1894 жылы Глостерширге қарсы бірінші сыныптық жүзін соғып, тоғызыншы қақпа үшін 176 ұпайлық серіктестікте 115 ұпай жинады. Бұл оның елуден астам ұпай жинаған жалғыз ойыны болғанымен, Уайзден оның соққысы командасына қиын жағдайлардан қалай көмектескенін жазды. Жалпы, ол 564 ұпай жинап, орташа көрсеткіші 16,58 болды. Содан кейін 1895 жылғы маусымда Хирст алғаш рет маусымда 100 қақпадан асып, 17,06 орташа есеппен 150 қақпа алды. Лестерширге қарсы ол хет-трик жасады. Команда 4-1 есебімен жеңіліске ұшырады, боулингшілердің нашар формасы және команданың денсаулығы нашар болды, әсіресе Стоддарттың анасының қайтысынан кейін бірнеше матчты өткізіп алды. Хирст турдың бір бөлігінде аяғы ауырғандықтан, турдың барлық бірінші сыныптық матчтарында 75,77 орташа бағамен тек 9 қақпа алды. Оның алғашқы тесттік қақпасы келесі тестте алынды, бірақ ол серияда тек 2 қақпа алды. Хирсттің нашар формасы 1898 жылғы маусымда Англияға оралғанда жалғасты. Ұзаққа созылған крикеттен шаршау және аяғымен байланысты мәселелер оның қиындықтарын арттырды және ол нашар маусымды өткізді. Оның елуден астам ұпай жинаған жалғыз ойыны Суррейге қарсы 130 ұпайлық иннинг болды, ол 17,71 орташа есеппен 567 ұпай жинады. Тесттен кейін көп ұзамай Йоркширге қарсы ойын кезінде Хирст 13 қақпа алды. 1900 жылы ол 40,83 орташа есеппен 1960 ұпай жинады, бұл оның осы уақытқа дейінгі ең жақсы соққы көрсеткіші. Осы жетістіктерінен кейін Хирст Уайзденнің Жыл крикетшілерінің бірі болып таңдалды. Мақтау қағазында ол қиын соққы жағдайларында немесе командасы қысымға ұшырағанда сенімді соққышы екені айтылды, бірақ оның боулингісі соққы шеберлігі артып келе жатқанда нашарлағаны атап өтілді. Ол осы әсерге қалай қол жеткізгенін ешқашан талқыламады, пікірлерін "кейде жұмыс істейді, кейде жұмыс істемейді" деп шектеді. Ол 16,38 орташа есеппен 183 қақпа алды, 1897 жылдан бері алғаш рет 100 қақпадан асып түсті. Оның соққысы сәтті жалғасты, ол 42,39 орташа есеппен 1950 ұпайдан тұратын екінші қос ретті аяқтады және маусым соңындағы фестиваль матчында тең жарысқа қатысты. Хирст 1902 жылы статистика бойынша сәл нашар болды, бірақ ол Тест командасына қайта оралды. Жаз өте ылғалды болды, нәтижесінде көптеген алаңдар жаңбырдың әсерінен жабысқақ викеттерге айналды, бұл баяу боулингті жақтады және соққыны қиындатты. Хирст осы маусымда 31,11 орташа есеппен екі жүздік соғып, 1413 ұпай жинады. Жалпы, Хирст 20,33 орташа есеппен 83 қақпа алды. Бірінші тестте Англия 9 қақпаға 376 ұпай жинады. Хирст 48 ұпай жинады, ал Уайзден оның Джонни Тайлдслимен 80 минутта 94 ұпайлық серіктестігін иннингстің шешуші нүктесі деп сипаттады. Жауап ретінде Хирст пен Роудс Австралияны 36 ұпайға соқтырды, төрешілер үшін бұл жағдай қолайлы болды. Уайзден екі Йоркширлік ойыншының өте жақсы боулинг ойнағанын атап өтті. Кейбір сыншылар бұл матчты Англияның тарихындағы ең үздік командасы деп атады. Жаңбыр матчты аяқтауға мүмкіндік бермеді және Австралияны дерлік жеңілістен сақтап қалды. Екінші тест ауа райының нашарлығынан зардап шекті және Хирст соққы да, боулинг те жасаған жоқ, ал үшінші тестте Шеффилдте Англия жеңіліске ұшырады, ол 8 ұпай жинады және қақпа алмады. Алайда Англия капитаны Арчи Макларен команда құрамы бойынша команда таңдаушыларымен дауға түсті. Ол төртінші тестке таңдау үшін тек 12 ойыншыға ие болды. Фред Тейт осы он екі ойыншының бірі болды және таңдаушылар Макларен басқа ойыншыдан оны соңғы он бірлікке таңдамайтынына сенгендіктен оны қосты деп есептеді, осылайша олар қалаған команданы таңдауға мәжбүр болады. Макларен таңдаушыларға наразылық ретінде Хирстті Тейтке қарсы алмастырды. Тейт ойында 16 овер тастады, маңызды қақпаны жіберіп алды және Австралия матчты 3 ұпаймен жеңіп алғанда соңғы ойыншы болып шықты, бұл олардың серияда жеңіске жететін мүмкіндігін берді; кейінірек жазбалар Тейттің өнері матчты жеңілуге себеп болғанын көрсетті. Хирст соңғы тестке қайта шақырылды және маңызды рөл атқарды. Уайзден ол 1901 жылғыдай жақсы тастағанын айтты, өйткені ол баттерлердің ерте құлауына себеп болды. Австралия қалпына келгенімен, ол 5/77 көрсеткішін алды. Лен Браундпен бірге Хирст Англияның фоллоудан құтылуына көмектесті, 43 ұпай жинады және Уайзденнің айтуынша, "жоғары еркіндікпен соқты". Алайда екі соққышы осы сөздерді еске алмайды және барлық ұпайлар бірліктермен жиналмады. Екі Йоркширлік ойыншы Англияны бір қақпамен жеңіске жеткізді. Уайзден Хирстті "үлкен ойын" ойнағанын айтты, оның қысым астындағы ойынының салқындығын атап өтті және "Хирстің иннингі Джессоптің иннингідей дерлік керемет болды" деді. Тест матчтарынан басқа, Хирст ойыншыларға қарсы джентльмендермен екі рет ойнады және сол командамен Австралияға қарсы ойнады. Бірінші қос реттің бірін аяқтаған Хирст 14,94 орташа есеппен 128 қақпа алды және 47,28 орташа есеппен 1844 ұпай жинады. Хирст ойыншыларға қарсы джентльмендермен өткен екінші ойында 124 ұпай жинады, бұл ойыншыларға қарсы джентльмендер сериясындағы оның жалғыз жүзі болды. Турға дейін сыншылар Хирст сәтсіз болады деп болжамдады, бұрынғы турынан сәтсіздігін атады. Алайда Уорнер кейінірек: "Хирст, оның соққысын айтпағанда, тур бойы өте жақсы тастады және орташа көрсеткішіне қарағанда боулер ретінде әлдеқайда құнды болды" деп жазды. Уайзден оған сенімсіздік танытты және тур туралы есепте: "Хирст, алты жыл бұрын Стоддарт командасымен болғандай сәтсіз болмаса да, Англиядағы формасынан әлдеқайда төмен болды" деді. Оның соққы көрсеткішіне қатысты Уайзден есепте: "Австралиялық викеттер (яғни алаңдар) жақсы ауа райында Англиядағы оның шеберлікпен орындайтын тартымды және иілімді соққыларына қолайлы емес" деді. Хирст аяқ теориясын қолданды, аяққа қарай тастап, аяқ жағындағы ойыншыларды жақын орналастырды. Турдың екінші матчында Хирст 92 ұпай жинады және басқа ойындарға қарағанда тартымды соққысын тиімді пайдаланды.
Жарақаттан зардап шеккендер
Англияға оралғаннан кейін Хирст 1904 жылы тағы бір «қос жетістікке» қол жеткізді. Аяқ жарақаты маусым бойында оның доп тастау жылдамдығы мен тиімділігін төмендеткенімен, ол соққан сегіз жүздіктің көпшілігі ең күшті графтықтарға қарсы немесе команда үшін қиын жағдайларда болды. Тамыз айында Хирст Ланкаширға қарсы қайырымдылық матчын өткізді, одан ол 3703 фунт стерлинг алды. 1904 жылы Йоркшир графтық чемпионатта Ланкаширден кейін екінші орын алды, бірақ 1905 жылы титулды қайтарып алды. Бұл қарамастан, ол 19,94 орташа есеппен 110 қақпа алды және екінші рет 2000 руннан асып, 53,95 орташа есеппен 2226 рун жинады. Маусымның соңында ол Саррейге қарсы 232 рун соғып, тағы бір «қос жүздікке» қол жеткізді; Йоркширдің иннингтерінде тек екі ойыншы ғана қос таңбаға жетті. Сол ойында Хирст 43 рунға бес қақпа алды. Хирсттің аяқ жарақаты оны Австралияға қарсы алғашқы екі тест матчынан шығарды, бірақ егер жағдайы жақсы болғанда, ол міндетті түрде құрамға ілігер еді. Ол екінші матчқа шақырылды, бірақ денсаулығына байланысты алаңнан тыс қалды. Дегенмен, Хирст сол маусымда өткізген үш тест матчында айқын табысқа жете алмады, ең жоғары нәтижесі 40 рун болды; доп тастаушы ретінде ол бір иннингте үш қақпадан артық алған емес. Серияда ол 35,00 орташа есеппен 105 рун жинады және 35,33 орташа есеппен 6 қақпа алды. Крикет жазушысы А.А. Томсон екі жетістіктің де жеке-жеке ерекше екенін және мұндай жан-жақты нәтижелер 1870-жылдардағы В.Г. Грейстің көрсеткіштерімен ғана салыстыруға болатынын атап өтті. Ешбір крикетші осы «қос жетістікке» жақын келген емес. Хирст маусымның соңында 1000 рун – 100 қақпа «қос жетістігіне» қол жеткізді, бұл бірінші сыныпты крикет тарихындағы кез келген ойыншыдан екі аптаға бұрын болды. Жалпы, ол 45,86 орташа есеппен 2385 бірінші сыныпты рун жинады және 16,50 орташа есеппен 208 қақпа алды. Маусым соңында тізе жарақатымен және шаршаумен күрескен Хирст үшін ойнау қиынға соқты. Ол сондай-ақ, жарақаттары оны маусым аяқталғаннан кейін ғана мазалағанын және бұл «материяға қарсы рухтың жеңісі» болғанын айтты. Осылайша, ол маусымда ең көп қақпа алған екінші ойыншы болды және доп тастау орташа көрсеткіштері бойынша бесінші орынға шықты. Доп тастаушы ретінде ол 18,50 орташа есеппен 10 қақпа алды.
Yorkshire finished second to Lancashire in the County Championship in 1904 but regained the title in 1905. Even so, he took 110 wickets at 19.94 and passed 2,000 runs for the second time, scoring 2,226 runs at an average of 53.95. On a good pitch for batting, Later that season, he scored another double century, hitting 232 not out against Surrey; only two other players reached double figures in the Yorkshire innings. In the same game, Hirst took five wickets for 43 runs. Hirst's leg injury kept him out of the England side for the first two Test matches against Australia, although he would have been a certain selection had he been fit. He was chosen in the squad for the second match but was left out on fitness grounds. However, Hirst was not particularly successful in the three Tests he played that season, hitting a highest score of 40 not out; as a bowler he never took more than three wickets in an innings. In the series he scored 105 runs at an average of 35.00 and took 6 wickets at 35.33. Cricket writer A. A. Thomson noted that both milestones were unusual individually, and that such all round achievements had only been matched in scope by those of W. G. Grace in the 1870s. No other cricketer has come close to matching this particular double. Hirst reached the 1,000 run–100 wicket double by the end of June, two weeks faster than anyone else in the history of first class cricket. In total he scored 2,385 first class runs at an average of 45.86 and took 208 wickets at 16.50. Battling a knee injury and exhaustion towards the end of the season, it became increasingly difficult for Hirst to perform. He also commented that his injuries only troubled him once the season was over and it "was a triumph of spirit over matter". Even so, he was the second highest wicket taker in the season and came fifth in the bowling averages, As a bowler he took 10 wickets at 18.50;
Соңғы сынақтар
1909 жылғы маусымда Хёрст бұрынғыдай сәтті болмады. Бұрынғы маусымдардағы ауыр жүктеме салдарынан, оның ойыны сыншыларды көңілсіздікке түсірді. Ол 1256 ұпай жинап, орташа есебі 27.30 болды, бұл 1898 жылдан бергі ең төменгі көрсеткіші. Допты лақтыруда ол 20.05 орташа есеппен 115 қақпа алды; ең жақсы нәтижелері Ланкашир және Суррей командаларына қарсы өткен маңызды ойындарда байқалды. Англия бірінші иннингте көшбасшылыққа шыққаннан кейін, Австралия екінші иннингте 151 ұпайға құлады, ал Хёрст 58 ұпайға 5 қақпа алды. Англия құрамасының ашылушы ойыншылары жеңіске жету үшін қажетті 105 ұпайды ешқайсысы шықпай жинады. Аталған серияда ол 8.66 орташа есеппен 52 ұпай жинап, ең жоғары көрсеткіші 31 ұпайды құрады.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы соңғы маусымдар
Йоркшир 1910 жылы өте қиын маусымды өткізді, округтік чемпионатта сегізінші орынға түсіп, сыншылардың наразылығын тудырды. Хирст Йоркшир командасының соққы беру және доп тастау көрсеткіштері бойынша көшбасшы болды және елдегі үшінші ең көп қақпа алған ойыншы болды. Ол 32.85 орташа есеппен 1840 ұпай жинап, 14.79 орташа есеппен 164 қақпа алды. Йоркшир 1911 жылы да күресін жалғастырды, бірақ Хирст көптеген жетекші командаларға қарсы, әсіресе доп тастаумен сәтті өнер көрсетті. Барлығында ол 33.12 орташа есеппен 1789 ұпай жинап, 20.40 орташа есеппен 137 қақпа алды. Хирсттің сол маусымдағы формасы бұрынғы жылдардағыдай жақсы болмады, бірақ нашар ауа райы мен тізе жарақаты оның ойынына кедергі келтіргенше жақсы соққы берді. Ол бір жүздік соғып, доппен ойнаған ойыны ерекше көзге түспеді. Барлығында ол 25.75 орташа есеппен 1133 ұпай жинап, 17.37 орташа есеппен 118 қақпа алды. Оның доп тастауы бұрынғыдай тиімді болмады және ол енді Йоркширдің басты шабуылшы доп тастаушысы болмады, себебі Алонзо Дрейк және майор Бут көрсеткіштер бойынша көшбасшылықты иеленді. Хирст 20.13 орташа есеппен 101 қақпа алды. Оның соққы беруі тиімді болды және команда қиын жағдайға түскенде жақсы өнер көрсетті, бірақ оның екі жүздігі Нортгемптоншир және Сомерсет командаларының нашар доп тастау шабуылына қарсы соғылды. Соғыс басталғаннан кейін маусым тамыз айында ерте аяқталды. Хирст Брэдфорд лигасында ойнады және қаржылық қиындыққа тап болған клубтардан минималды төлемдерді қабылдағаны үшін крикетшілер арасында танымал болды. 1919 жылы бірінші сыныптық крикет қайта басталғанда, Хирст Йоркшир үшін ойнауын жалғастырды. Маусымның алғашқы матчында ол МКК-ға қарсы жеңіліссіз 180 ұпай жинап, командасына тең нәтиже әкелді, содан кейін маусымның алғашқы екі аптасында тағы екі жүздік соқты. Оның формасы кейіннен төмендегенімен, ол қиын жағдайларда бірнеше маңызды иннинг ойнады және маусымды 38.94 орташа есеппен 1441 ұпаймен аяқтады. Ол сирек доп тастады, 29.27 орташа есеппен 18 қақпа алды. Хирст тағы үш бірінші сыныптық ойын ойнады; 1921–22 жылдары ол Үндістандағы Еуропалықтар крикет командасы үшін екі ойын ойнады, ал 1929 жылы, 58 жасында, Йоркшир үшін Скарборо фестивалінде МКК-ға қарсы матчта соңғы рет өнер көрсетті. Ол бір ғана ұпай жинады, содан кейін Билл Боуес оны доппен қақты; Хирст: "Бұл керемет доп, жігіт. Мен жақсы күйде болғанда да оны ойнай алмас едім" деді. Сондай-ақ, ол "Малое графство" матчындағы "Йоркшир" мен "Ланкашир" командаларының екінші кездесуіне қатысты.
Жаттықтырушылық мансап
1920 жылдан 1938 жылға дейін Хирст Итон крикет жаттықтырушысы болды. Колледждің ең маңызды матчы Лордс стадионында Харроуға қарсы жыл сайынғы кездесу болатын, ал Хирст қызмет еткен жылдары команда бұл кездесуде жеңіліссіз болды – нақты нәтиже көрсеткен алты матчты жеңіп, қалғандарын тең түйістірді. Хирст зейнетке шыққаннан кейін 1939 жылы Итон Харроудан жеңілді, бұл Бірінші дүниежүзілік соғыстан бергі алғашқы жеңіліс болды. Хирст жаттықтырушы болған кезеңде Итон 1920 жылы Уинчестерден бір рет қана жеңілді. Хирсттің техникалық білімі, ойын тәжірибесі және жастарға деген түсінігі оны өте табысты жаттықтырушы етті. Ол техникалық шеберлікті үйретті, бірақ шәкірттерін өздерінің табиғи ойынын ойнауға ынталандырды. Times газетіндегі некрологында «оның кәсіби қабілеті балалардың құрметіне ие болды, ал оның жақсы мінезі мен көңілділігі баршаның сүйіспеншілігін қамтамасыз етті» делінген. Итон жаттықтырушысы болып жұмыс істеген кезеңде Хирст мектеп саяхаттарында Йоркширдің жас ойыншыларымен де жұмыс істеді және өмірінің соңына дейін округпен жаттықтырушылық байланысын сақтап келді. Йоркширде Хирст жас ойыншылармен Хеджинглидегі крикет торларында жұмыс істеді, қыста жабық сынақтарды өткізді және 1936 жылы Ямайкаға жасалған турда командамен бірге жаттықтырушы ретінде саяхаттады. Көптеген Йоркшир ойыншылары, әртүрлі мінез-құлықтарымен, оның ықпалына ілігіп, ойыншы ретінде жақсарды. Хирсттің жаттықтырушы ретіндегі ең маңызды жетістіктерінің бірі – Джордж Маколейдің боулингін жақсарту, оның нәтижесінде ол Йоркшир командасының маңызды ойыншысына айналды. Итондағы қысқа мерзімді қызметі оған 1923 жылдан бастап Скарборо командасы үшін шілде және тамыз айларында жеті маусым бойы матчтарда ойнауға мүмкіндік берді. Осы кезеңде ол 58,3 орташа есеппен 2682 ұпай жинады. Оның ең жоғары соққы беру орташа көрсеткіші 117,2 (1926 жылы), ал ең жоғары жеке нәтижесі 58 жасында 124 ұпай (1928 жылы) болды. Ол осы уақыт ішінде 13,1 есебімен 182 қақпаны құлатты. Ол сондай-ақ жаз айларында Дэвид Хантермен бірге клубта жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Хирсттің жаттықтырушысы болған және Англия құрамасында ойнаған Билл Боуес оны «әлемдегі ең үздік жаттықтырушы» деп атады. Тағы бір Хирсттің шәкірті Лен Хаттон: «Мен Джордж Хирстті әрқашан идеалды жаттықтырушы деп есептеймін. Ол – табиғи жаттықтырушы, жас жігіттерге жол көрсетуші, философ және дос болды» деп жазды. Хирсттің Итондағы табысының бір бөлігі оның жеке қасиеттерінен және адамдардан ең жақсысын шығару қабілетінен туындады. Боуес оның ынта-жігерінің жас ойыншыларды қалай шабыттандырғанын атап өтті. Ол әртүрлі соққыларды ойнады, бірақ он драйвты және әсіресе тартып, иіп соққы беруді ұнатты. Бетсмендерге ең қауіпті нәрсе – боулингке ұшырау немесе қорғаныс соққысымен допқа тиіп, аяқ жағында орналасқан алаңшыларға ұстатылу болатын. Оның допты бұру қабілеті оны әртүрлі жағдайларда тиімді етті. Э. В. Свантон оның ойын стилін «ерліксіз жеңіске ұмтылу» деп сипаттады. Оның тесттік крикетші ретіндегі көрсеткіштері округтік крикеттегіден нашар болды, себебі Австралияға екі сапардағы жағдайлары оның боулингі мен соққысының тиімділігін төмендетті. Уорнер оның 1903-1904 жылдары Австралияға жасалған турдағы қиын жағдайларда командаға көмектескен әзіл-қалжыңын атап өтті. «Джордж Герберт» деп танылған ол замандастары мен көрермендерінің құрметіне ие болды. Екеуі де жақсы дос болған емес; олардың арасында қызғану болған болуы мүмкін, ал Родс Хирсттің көңілді мінезін бағаламады. Родс Хирстен тактикалық жағынан озық болды, бірақ Хирсттің ынтасы мен тұлғасы командаға көбірек шабыт берді. Родстың Хирсттің допты бұру қабілеті туралы сұрағанда, ол былай деп жауап берді: «Ол өте жақсы болды. Бірақ оны қалай пайдалануды білмеді. Мен оған жақсы нәтиже алу үшін жағдай жасадым». Wisden журналы: «Крикет – Джордж Хирсттің өмірі болды» деді.
Жеке өмір
1896 жылы 1 қаңтарда Хирст Киркхетон қаласында Эмма Килнерге үйленді; олардың тұңғыш баласы Джеймс сол жылдың 6 қазанында дүниеге келді.