Кіріспе

Бейсболды радио арқылы хабарлауды алғашқылардың бірінен бастаған Роберт Артур Элсон (22 наурыз 1904 – 10 наурыз 1981) – төрт онжылдық бойы Чикаго Уайт Сокс командасының ресми дауысы болған американдық спорт комментаторы. "Ескі командир" атымен танылған ол шамамен 5000 бейсбол ойынын тікелей эфирге шығарды. Ең жақсы жылдары, ол бұл саланың жетекші комментаторларының бірі болды. 1979 жылы Бейсбол Даңқы залынан өнердегі шеберлігі мен ұзақ жылғы еңбегі үшін Ford C. Frick сыйлығымен марапатталды.

Ерте өмір және мансап

Чикагода туған Элсон радиоиндустрияға кездейсоқ іріккен. 1928 жылы Сент-Луис қаласында демалыста болғанда, ол KWK радиостанциясын аралап көрді. Бір қабылдау бөлмесінің қызметкері оны 40 ер адамның арасында байқау кезектерінде тұрғанда көріп, ол да сынақтан өтуге келген деп ойлады. Ол финалист болды және тыңдаушылардың дауысымен жұмысқа қабылданды. Бірнеше күннен кейін Чикагодағы WGN радиостанциясының қызметкерлері Элсонның жеңісі туралы естіп, Чикаголықтың Сент-Луис станциясында не істеп жатқанын білгісі келді. Олар оны дереу жұмысқа алды. 1929 жылы Элсон Чикаго Кабс және Чикаго Уайт Сокс командаларының барлық үйдегі ойындарын тікелей эфирде шақыра бастады. Бүгінгі күні мұндай екі жұмысқа бірдей орындалуы мүмкін емес, бірақ сол кезде Кабс және Уайт Сокс бір күні үйде ойнамайтын. Олар, көптеген командалар сияқты, ақшаны үнемдеу үшін студияда сыртқы ойындарды телеграф арқылы түсетін хабарламалармен "қайта жасайтын", эфирлік командаларын жолға жібермейтін. Ел көлемінде Элсон 1930 және 1940 жылдары көптеген Әлем сериялары мен Жұлдыздар ойындарын шақырып, көбінесе Mutual радиосында Ред Барбермен бірге жұмыс істеді. Элсон 1934–40 жылдары және 1945–55 жылдары Чикаго Блэк Хокс хоккей командасының радио хабарларын, ал 1933–36 жылдары Чикаго Беарс және Чикаго Кардиналс футбол командаларының радио хабарларын жүргізді. Ол сондай-ақ 1930 және 1940 жылдары Mutual радиосы үшін кәсіби және университеттер футбол жарыстарының ұлттық хабарларын шақырып берді. 1940 жылғы желтоқсан айындағы «Радио және Телевидение айнасы» журналындағы мақала Элсонды желідегі үздік футбол комментаторы деп атады. 1942 жылы Элсон АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, Екінші дүниежүзілік соғыста төрт жыл қызмет етті, бұл оған «Ескі командир» деген лақап атын сыйлады. 1943 жылғы Әлем сериясын жариялау үшін оны тікелей эфирге шақыру үшін президент және бас қолбасшы Франклин Д. Рузвельт бұйрық берді. 1943 жылы Бас лига бейсболы күзгі классикалық жарыстарды жыл сайын түсіре бастағанда, Элсон оларды баяндау үшін таңдалды және 1948 жылғы маусымға дейін осы рөлді атқарды.

Кейінгі мансап

25 маусым бойы (1946–70) Элсон White Sox үшін ғана хабар таратты. 1971 жылы ол Окленд Атлетикасының ойындарын тікелей эфирде баяндады, содан кейін Чикагоға қайтып келді, онда 1972 жылдан 1975 жылға дейін Ллойд Петтитпен бірге "Black Hawks" радио хабарларын жүргізді.

1959 жылғы әлем чемпионаты

Уайт Сокспен ұзақ жылдар бойы байланыста болғанына қарамастан, Элсон 1959 жылғы әлем чемпионатын ұлттық телеарнада көрсетуге NBC таңдамады. Бұл команданың 1919 жылдан бергі алғашқы және Элсон үшін 1943 жылдан бергі алғашқы «күзгі классикасы» болжалып тұрған. NBC Sports президенті Том Галлери, Элсонмен Чикагода бірге өскен болатын, бірақ оның стиліне риза болмады және оның орнына Sox теледидар комментаторы Джек Брикхаусты таңдады. Элсон осы серияны White Sox радиосының бас станциясы WCFL арқылы қайта жасады.

Эфир стилі

Элсонды эфирде көбінесе "сабырлы" деп сипаттаған, ол эмоцияларға немесе асыра сілеуге тез берілмейтін. Бірақ, ол үй командасы үшін жағымды жағдайды көрсететін қызықты ойындарды баяндағанда эмоцияға орын берді. Ол алаңда тікелей сұхбаттар жүргізген алғашқы хабарлаушылардың бірі болды. Кейінірек ол ойыншылар мен менеджерлермен ойыннан кейін көп уақыт өткізген дәуірде өскендіктен, алаңдағы ойынды жиі сынаған хабарлаушылармен ыңғайсыздық сезінді. Элсонның стилі Орта Батыста өскен бірнеше бейсбол хабарлаушыларына әсер етті, олардың ішінде Cubs командасының Джек Брикхаус, Берт Уилсон, Джин Элстон, Джек Куинлан және Мило Гамильтон (1961-1965 жылдары White Sox командасында Элсонның әріптесі болған), St. Louis Cardinals командасының Гарри Карей (1971 жылы White Sox командасында Элсонның орнын бастан басқан), Филадельфия Филлис командасының Гарри Калас, Милуоки Брюэрс командасының Боб Уэкер және Сиэтл Маринерс командасының Дейв Нихаус бар.

Спорттық емес мансап

Элсонның телехабар таратудағы жетістіктері тек спортпен ғана шектелмеді. Оның Чикагодағы The Pump Room мейрамханасынан жасаған хабарлары оған "барлық саланың жұлдыздарынан құпия аша білген сұхбаттасушы" деген атақ әкелді. Осыған ұқсас, ол KNX арнасындағы Flagships бағдарламасында American Airlines рейсімен саяхаттайтын адамдармен сұхбаттасты. Элсон 1941 жылдың 13 қазанында WGN арнасында басталган "Элсон мен Ансонмен бір сағат" атты күнделікті әртүрлі жанрдағы бағдарламаның жүргізушісі болды.

Кейінгі жылдар

Елсонның әйелі Жанна 1975 жылы қайтыс болды. Алты жыл өткен соң, ол 76 жасында жүрек сырқатынан қайтыс болды. Оның бір ұлы және екі қызы бар еді.