Жаңа Зеландия Әуе Күштерінің 25-ші эскадрильясының тарихы
No. 25 Squadron RNZAF
Жаңа Зеландия Әуе Күштерінің 25-ші эскадрильясы, 1943-45 ж. Тынық мұхитында жапон күштеріне қарсы күресті, F4U Corsair және SBD Dauntless ұшақтарымен.✈️🇰🇿
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоқ, 25-ші Жаңа Зеландия Корольдік әуе күштері эскадрильясы 1943 жылдың шілде айында Оклендтегі Сигровта Дуглас SBD Dauntless пикируші бомбалаушыларымен құрылды және Бугенвилдегі Пива әуеайлағында базасы бар Оңтүстік Тынық мұхитында қызмет етті, Бугенвилдегі және Рабаулдағы жапон күштеріне қарсы миссиялар орындады. 1944 жылдың мамырында таратылып, F4U Corsair истребительдерін/жер шабуылдаушы ұшақтарын пайдаланатын эскадрилья ретінде қайта құрылды. Санто, Гуадалканал, Лос-Негрос және Эмирауда қызмет еткен соң, Жаңа Зеландияға оралды және 1945 жылдың қыркүйегінде таратылды. 25-ші эскадрильяға тиесілі SBD 4 Dauntless ұшағы бір кезде Виграмдағы Жаңа Зеландия Корольдік әуе күштері мұражайында сақталды, ол Эспириту-Сантода оқу миссиясы кезінде экипажымен бірге жоғалғаннан кейін табылған күйінде көрсетілді. 25-ші эскадрилья пайдаланған SBD 5 ұшақтарының бірі Америкада "Planes of Fame" мұражайы үшін ұшуға жарамды күйге келтірілді, американдық ұшақтың түс схемасында боялды.
No. 25 Squadron of the Royal New Zealand Air Force was formed at Seagrove, Auckland in July 1943 with Douglas SBD Dauntless dive bombers and served in the Southern Pacific based at the Piva Airstrip on Bougainville, flying missions against Japanese forces on Bougainville and at Rabaul. It was disbanded in May 1944 and reformed as a fighter/ground attack squadron flying F4U Corsairs. It served in Santo, Guadalcanal, Los Negros and Emirau, before returning to New Zealand and being disbanded in September 1945. A SBD 4 Dauntless operated by 25 Squadron was for a time preserved in the Royal New Zealand Air Force Museum at Wigram, displayed in the condition which it was recovered after being lost with its crew while on a training mission at Espiritu Santo. One of the SBD 5 aircraft operated by 25 Squadron has been restored to flying condition in America for the "Planes of Fame" museum, in the colour scheme of an American aircraft.
Құрылу
25-ші эскадрилья 1943 жылғы 31 шілдеде Окленд маңындағы Сигроув қаласында он екі экипаж және техникалық қызмет көрсету бөлімімен құрылды. Кейіннен бұл сан он сегіз экипажға дейін арттырылды. Эскадрилья командирі – эскадрилья басшысы Теодор Джаспер Маклейн де Ланге (Симила, 16 маусым 1914 жылы туылған, Роторуа, 4 шілде 2005 жылы қайтыс болған), кейіннен персонал жөніндегі әуе меңгері болған, денелі және мұртты тұлға. 1965 жылы CBE орденімен марапатталды және 1966 жылғы ақпанда зейнетке шықты. Эскадрильяның көптеген мүшелері армияның әрекеттесу және әуе шабуылына қарсы күрес бөлімдерінен болды, олардың орташа жасы 23 жасқа жуық болды, бірақ кем дегенде бір ұшқыш (Лесли Маклелан Симондс, 1911 жылы туылған) де Лангеден үлкен болды. Ұшақтардың алғашқы партиясы MAG 14-тен тоғыз SBD 3 ұшағынан тұрды. Бұл машиналар бұрынғы Тынық мұхиты шайқастарында қатысқан, жағдайы нашар машиналар деп есептелді. Келесі бірнеше айда экипаждар оқу-жаттығуларын жүргізді, ал техникалық қызметкерлер ұшақтарды ұшуға қабілетті ету үшін күресті, американдықтардан бірнеше SBD 3 (кейін SBD 4) ұшақтарын сұрап, алды. 1943 жылғы қараша айына дейін ұшақтар бастапқы USMC таңбаларымен және эскадрилья нөмірлерімен жұмыс істеді. Бастапқы дайындықтан кейін эскадрилья 1944 жылғы 6 қаңтарда түскі асқа дейін Окленд үстінен он сегіз ұшақпен ұшып өтті, бұл азаматтардың үлкен қызығушылығын тудырды.
25 Squadron was formed at Seagrove, near Auckland, on 31 July 1943 with twelve crews and a maintenance unit. This was later increased to eighteen crews. The commanding officer was Squadron Leader Theodore Jasper Maclean de Lange (born Simla 16 June 1914, died Rotorua 4 July 2005), a burly and moustachioed figure who later became the Air Member for Personnel. He became a CBE in 1965 and retired in February 1966. Other members of the squadron were mostly from the army co operation and anti aircraft units, with an average age of 23 years, although at least one pilot (Leslie McLellan Symonds b. 1911) was older than de Lange. The initial supply of aircraft was nine SBD 3 aircraft from MAG 14. These machines were reputed to be veterans of the earlier Pacific battles and were in poor condition. For the next few months the crews trained while the maintenance personnel struggled to keep the aircraft flying, requesting and receiving several more SBD 3 (and later SBD 4) machines from the Americans to maintain operational numbers. The aeroplanes were operated in their original USMC markings with squadron numbers painted on, until being "brought on charge" in November 1943. On completion of initial training, the squadron celebrated by flying eighteen aeroplanes over Auckland just before luncheon on 6 January 1944, to the great interest of the civilian population.
Киелі рух
1944 жылдың 30 қаңтарында эскадрильяның қызметкерлері Lodestar және C 47 ұшақтарымен, 40 эскадрильяның көмегімен Эспириту Сантоға американдық бөлімдермен бірге оқу үшін ұшырылды. Оларды күтіп тұрған 18 SBD 4 ұшағы Жаңа Зеландияда қалдырғандарындай дерлік ескі болды. Дегенмен, эскадрилья зениттік оқпен ату, пикелік бомбалау және формацияда ұшу бойынша оқуын аяқтады. Осы оқу кезінде NZ5037 ұшағы екі экипаж мүшесімен бірге жаттығу бағытымен ұшу кезінде жоғалып кетті. Жүргізілген кең ауқымды іздеулерге қарамастан, ұшақ немесе экипаж табылмады. NZ5037 1987 жылға дейін джунгліде жоғалған күйде қалды, содан кейін 3 эскадрилья оны тауып, Жаңа Зеландияға қайтарып әкелді. 1944 жылдың ақпан айында эскадрилья 18 жаңа SBD 5 ұшағын алды. Мақсаты – эскадрильяны Бугенвиль аралындағы Пива әуежайына дереу орналастыру еді, бірақ аралдағы одақтастардың жағажай бекінісінің нашар жағдайына байланысты, Пива әуежайына артиллериялық оқтан қорғаныш күшейгенге дейін орналасу кейінге шегерілді.
On 30 January 1944 squadron personnel were flown by Lodestar and C 47 aircraft of 40 Squadron to Espiritu Santo for further training with American units. A further supply of eighteen SBD 4 aircraft were awaiting them, but these were almost as decrepit as the machines they had left behind in New Zealand. Nevertheless, the squadron was able to complete training in gunnery, dive bombing and formation flying. It was during this training period that NZ5037 went missing with both crew members while on a practice Beam Approach. Despite extensive searches no trace of the 'plane or its crew was found. NZ5037 remained lost in the jungle until 1987 when it was located and returned to New Zealand by 3 Squadron. The squadron received eighteen new SBD 5 aircraft in February 1944. The intention was to deploy the squadron immediately at Piva Airfield on the island of Bougainville, but due to the tenuous state of the Allied beachhead on the island, deployment was delayed until the risk of shelling on the Piva Airfield had reduced.
Бугенвиль
25-ші эскадрилья 22 наурызда Гуадалканалға SBD-5 ұшақтарымен ұшып келді, оны 40-шы эскадрильяның төрт Вентура және бір C-47 ұшағы сүйемелдеді. 6-шы эскадрильяның "Каталина" ұшағы Флорида аралдарындағы Халаво су ұшақтары базасында қауіпсіздік ұшағы ретінде күшінде болды. Гуадалканалда NZ5055 ұшағы, пилот Ф/О Брюс Грэм басқарған, Хендерсон аэродромына қонғанда бағытын жоғалтып, май барабанына соқтығысты, ұшақ жарамсыз деп жарияланды. 23 қаңтарда Хендерсон аэродромынан эскадрилья Пива әуежайына ұшты. Ұшу кезінде NZ5063 ұшағының мергеншісі қателікпен сақталып қойылған пулеметін оқтап, фюзеляжға елеулі зақым келтірді. Пулеметтер ұшақтың кез келген бөлігіне бағытталғанда оқ атуға арналмаған. Пиваға қонғаннан кейін жаңа зеландиялықтар өзін тар жағажайда тапты, жапондық күштері периметрді оққа тұтып, шабуылдады. Пивадан жасалған алғашқы миссия 24 наурызда сағат 06:15-те Маклеан де Ланге және оның мергеншісі жүзеге асырған артиллериялық барлау болды. Күндіз эскадрилья жапондықтарға қарсы тағы үш рет ұшты. Жау тым жақын болғандықтан, шабуылдардың бірі кезінде әуежайдағы техникалық қызметкерлер ұшқыштардың бомба тастағанын көруге мүмкіндік алды.
25 Squadron flew in its SBD 5s to Guadalcanal on 22 March, escorted by four Venturas and one C 47 from 40 Squadron. A Catalina from 6 Squadron stood by at Halavo Seaplane Base in the Florida Islands as a safety aircraft. At Guadalcanal NZ5055, piloted by F/O Bruce Graham, swerved on landing at Henderson Field and collided with an oil drum, the plane was written off. From Henderson Field the squadron flew to Piva Airfield on 23 January. While in transit, the gunner in NZ5063 inadvertently fired his stowed machine guns and caused considerable damage to the fuselage. The guns were not supposed to be able to be fired while pointed at any part of the aircraft. Upon landing at Piva, the New Zealanders found themselves on a narrow beachhead, with Japanese forces shelling and attacking the perimeter. The first mission flown from Piva was an artillery spotting exercise undertaken by MacLean de Lange and his gunner at 06:15 on 24 March. Over the course of the day, the squadron flew three more sorties against the Japanese. So close were the enemy, that during one of these raids, ground crew on the airstrip were able to watch the pilots drop their bombs.
NZ211
1943 жылдың 13 қыркүйегінде Жаңа Зеландиядағы Вайуку маңында төмен ұшып келе жатып жылдамдығын жоғалтып, құлап, өртенді. Осы апатта пилот-лейтенант Уильям МакДжаннет және сержант Дуглас Кернс қаза тапты.
Stalled while low flying near Waiuku, New Zealand on 13 September 1943 and crashed and burned with the loss of PLTOFF William McJannet and SGT Douglas Cairns.
NZ5037
NZ5037 экипажымен бірге FGOFF Александр Мур және FSGT Джон Мунро 11 ақпанда Эспириту Сантода радио диапазонымен танысу ұшуы кезінде жоғалып кетті. Ұшақ бұл аймақтың бұлтпен жабылған төбелерінде жоғалып, кең ауқымды іздеу жұмыстарына қарамастан, 1987 жылға дейін қираған қалдықтары табылған жоқ.
NZ5037 with its crew of FGOFF Alexander Moore and FSGT John Munro went missing on 11 February at Espiritu Santo on a radio range familiarisation flight. The aircraft went missing in the cloud covered hills around the area and despite extensive searches the wreckage was not found until 1987.
"176" деген сан
4 сәуірде Хендерсон алаңынан Пиваға ұшып бара жатқан үш SBD ұшағы жоғалып кетті, ал FGOFF Лесли Маклелан Симмондс басқарған "176" кодты ұшақ, басқа ұшақтардан бөлініп, із-түзсіз жоғалып кетті. Сол күні кешке радиоарна арқылы оның Танга аралдарына жақын жерге суға қонуды жоспарлап отырғаны хабарланды. Оның ұшуы қалай және қайда аяқталғаны әлі анықталған жоқ, бірақ ең мүмкін жағдай – ол Танга аралдарының жанында суға қонған немесе парашютпен секіріп шыққан. Кейін Маклелан Симмондс жапондықтарға тұтқынға түсіп, сол жамбасына оқ тиді және Рабаулға жеткізілді, онда ол Туннель Хилл Роудтағы тұтқын лагерінде ұсталды. Маклелан Симмондстың соңғы күндерін оның бірге тұтқын болған Хосе Холгин 1948 жылы жазған куәлігінде сипаттады. "1944 жылдың сәуір айында Туннель-Хилл тұтқын лагеріне тек Симмонс деген есіммен таныс болған бір тұтқын келді. Оның сол жамбасында жаралы оқ жарасы болды. Мен және басқа тұтқындар Симмонсқа бірінші көмек көрсетіп, көйлектерімнен жарып, бинт жасадық. Бірақ лагерь басшылары Симмонсқа тиісті медициналық көмек көрсетпегендіктен, оның жағдайын жақсартуға ешқандай әрекет етпеді, ол санасыз болып, қайда екенін және не жағдай екенін білмейтін болды. Бұл 1944 жылдың 15 наурызында немесе оған жуық уақытта Туннель-Хилл тұтқын лагерінің үңгірінен, содан кейін Туннель-Хилл тұтқын лагерінің үңгірінен және оның маңынан тұтқын шатырларына көшірілгеннен кейін болды. Симмонс құлыпталған есікке қарай сүйініп, "Жылдамдайық, кешігіп қаламыз, машина күтіп тұр, бәрі дайын" дейтін. Біз оны қайтадан жерге жатқызып, қадағалап отыратынбыз. Мен және басқа тұтқындар бірнеше рет өтініш білдіргеннен кейін бас дәрігер Оямада түрмеге келіп, Симмонсқа қарағаннан кейін, оған қан құю және жамбасындағы оқты алу үшін операция жасау қажет екенін айтты, бірақ доктор Фуситита немесе полковник Кикучидің рұқсаты болмаса, Симмонсқа мұндай көмек көрсету мүмкін емес еді. Симмонс 1944 жылдың 28 мамырында қайтыс болды, менің білуімше, оның өлімінің себебі – тиісті медициналық көмек немесе емдеудің болмауынан туындаған қанның улануы, нәтижесінде ол қайтыс болды. Менің ойымша, Симмонс Жаңа Зеландия Әуе Күштерінің құрамында болған және 1944 жылдың 20 сәуірінде немесе оған жуық уақытта Бугенвилл маңында, Соломон аралдарында жапондықтар тарапынан атып түсірілген".
On 4 April a flight of three SBDs flying to Piva from Henderson Field became lost and one aircraft, a replacement coded "176" piloted by FGOFF Leslie McLellan Symonds separated from the flight and disappeared. Radio transmissions received later that evening suggested that he was planning to ditch near the Tanga Islands. It has never been established how or where his flight ended, although the most likely scenario is that he ditched or bailed out near the Tanga Islands. McLellan Symonds was later captured and shot in the left thigh by the Japanese and transported to Rabaul, where he was interned at Tunnel Hill Road. McLellan Symonds' last days were described by one of his fellow prisoners, Jose Holguin, in his testimonial written in 1948, reproduced in part below. "A prisoner of war known to me only as Simmons arrived at Tunnel Hill Prisoner of War Camp in April 1944. He was suffering from a leg wound on his left thigh. I and other prisoners of war provided Simmons with first aid treatment by tearing our shirts into bandages. However, because of the lack of medical attention shown Simmons by the camp authorities, who did nothing to improve his condition, he became delirious and did not know his whereabouts or condition. This was after our removal from the Tunnel Hill prisoner of war camp cave on or about 15 March 1944, to a prison shack which we occupied after our removal from and near to the Tunnel Hill prisoner of war camp cave. Simmons would crawl towards the locked door and say, "Hurry, we will be late, the car is waiting and everything is all set". We would carry him back to his spot on the floor whenever he would escape our attention. After repeated requests were made by myself and the other prisoners of war, Chief Medical Orderly Oyamada came to the prison shack and after looking at Simmons, said that Simmons needed a blood transfusion and an operation to remove a bullet which was embedded in his thigh, but that it would be impossible to give such aid to Simmons without orders from Doctor Fusitita or Colonel Kikuchi. Simmons died on 28 May 1944 and to the best of my knowledge, the cause of his death was attributed to a lack of proper medical attention or treatment which he should have received and which developed into blood poisoning, thereby resulting in his death. I believe that Simmons was a member of the New Zealand Air Force, and had been shot down by the Japanese on or about 20 April 1944. in the vicinity of Bougainville, Solomon Islands."
NZ5050
17 сәуірде эскадрилья он екі SBD ұшағын Рабаул қаласының жанындағы Лакунайдағы жапон әуежайына 86 ұшақтың шабуылына қатысу үшін жіберді. NZ5050 нысана үстінде соңғы рет көрінді және зениттік артиллерияға (AAA) түсіп, PLTOFF Джеффри Крей мен FSGT Фрэнк Белл қаза болуымен бірге шатқалына құлаған деп есептеледі. 25-ші эскадрильяға қарасты барлық SBD-5 ұшақтары АҚШ Әскери-теңіз күштерінің (USN) "үш түсті схемасымен" – жоғарғы бөлігі теңіз көк түсімен, бүйектері орташа көк түсімен және астыңғы бөлігі ақ түсімен боялған.
On 17 April the squadron supplied twelve SBDs to take part in a strike of 86 aircraft against the Japanese airfield at Lakunai, near Rabaul. NZ5050 was last seen over the target and is presumed to have been hit by AAA and crashed into a ravine with the loss of PLTOFF Geoffrey Cray and FSGT Frank Bell. All SBD 5s operated by 25 Squadron were painted in the USN "three colour scheme" of sea blue upper surfaces, intermediate blue sides and white undersurfaces.
NZ5051
10 мамырда 34 ұшақтан тұратын күш, оның ішінде 25-ші эскадрильяның он екі SBD ұшағы Лакунайға және жақын жердегі қарулы бекеттерге шабуыл жасады. FLTLT Джек Эдвардс және W/O Лу Хопп басқаратын NZ5051 ұшағы бомбаларын тастады, бірақ ұшу-қону жолағынан көтерілген кезде зениттік артиллериядан зардап шекті. SBD Грит (Матупи) портына құлап, екі экипаж мүшесі қаза тапты.
On 10 May a force of 34 aircraft including twelve 25 Squadron SBDs attacked Lakunai and nearby gun positions. NZ5051, crewed by FLTLT Jack Edwards and W/O Lou Hoppe, released its bombs but was hit by AAA as it pulled up over the runway. The SBD crashed into Greet (Matupi) Harbour with the loss of both crew.
Саяхаттың аяқталуы
25-ші эскадрильяның сапары 20 мамырда аяқталды. Сағат 07:00-де он жеті SBD Пивадан ұшып шығып, Расселл аралдарындағы Ренард алаңына қонды, онда ұшақтар американдықтарға қайтарылды, айтуынша, "жаңадай" жағдайда болған. Эскадрильяның қызметкерлері келесі күні RNZAF Whenuapai әуе базасына жеткізілді. 25-ші эскадрилья таратылып, жаңа командирімен F4U Corsair (F4U 1s және F4U 1Ds) ұшақтарымен жабдықталған истребитель-бомбалаушы эскадрильясы ретінде қайта құрылды. Бірнеше ұшқыш жаңа эскадрильяға өтті, соның ішінде Грэхам Хоуи 1945 жылғы 13 маусымда ұшып көтерілгенде қозғалтқышы істен шығып, орманға құлап қаза тапты.
25 Squadron's tour ended on 20 May. At 0700 the seventeen SBDs took off from Piva and landed at Renard Field in the Russell Islands where the aircraft were returned to American ownership, reportedly in "as new" condition. The squadron personnel were flown to RNZAF Base Whenuapai the following day. 25 Squadron was disbanded and reformed, with a new commanding officer, as a fighter bomber squadron equipped with F4U Corsairs (F4U 1s and F4U 1Ds). Several pilots transferred to the new squadron, including Graham Howie who was killed on take off when his engine failed and he crashed into the jungle on 13 June 1945.
Әуе кемесінің тағдыры
Эспириту Сантода жұмыс істеген SBD 4 ұшақтары 1944 жылдың ақпан айында USMC-ге қайтарылды. Пивадан жұмыс істеген SBD 5 ұшақтары 1944 жылдың мамыр айында USMC-ге қайтарылды. Олардың бірі қазір "Даңқ ұшақтары" мұражайында ұшып жүр; NZ5037 және NZ5021 ұшақтарының қираған қалдықтарынан басқа, жалғыз сақталған RNZAF *SBD, олардың қазіргі орны белгісіз. Жаңа Зеландияда пайдаланылған SBD 3 және SBD 4 ұшақтары бастапқыда Хобсонвиллде сақталды, содан кейін 1940 жылдардың соңында металл тескісі ретінде сатылды.
SBD 4s operated at Espiritu Santo returned to USMC in February 1944. SBD 5s operated from Piva were handed back to USMC in May 1944. One of these is now flown by "Planes of Fame" museum; the only surviving RNZAF *SBD apart from the wrecks of NZ5037, and NZ5021, whose whereabouts is unknown. SBD 3 and SBD 4s operated in New Zealand were initially stored at Hobsonville, then sold in the late 1940s as scrap.