Альберт Сандс Саутворт және Йосия Джонсон Хоуз: Бостондық даггерротипи шеберлері
Albert Southworth
Америкалық фотограф Альберт Саутсворт пен Хос студиясы (1843-1863) Бостондағы суреттерді даггертиптеумен айналысты. Портреттер, танымал тұлғалар, фотосурет тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық фотограф Альберт Сэндс Саутворт (1811–1894) 1843 жылдан 1863 жылға дейін Джозиа Джонсон Хауеспен (1808–1901) бірге «Саутворт және Хауес» дагеротип студиясын басқарды.
American photographer
Albert Sands Southworth (1811–1894) operated Southworth & Hawes daguerreotype studio with Josiah Johnson Hawes (1808–1901) from 1843 to 1863.
Өмірбаян
Саутворт Сэмюэл Ф. Б. Морздың шәкірті болды, ол өзінің басқа да белгілі істерінен өзгеше, дагеротипияға әуес болатын. Олардың Бостон ғимаратының жоғарғы қабатында орналасқан студиясында портреттердің салыстырмалы түрде "қысқа" экспозициясы үшін қажетті мөлшерде жарық түсуіне мүмкіндік беретін үлкен люкстер болды. Олар көбінесе таралған медальон өлшемді дагеротиптерден бастап, сол кезде танымал бола бастаған стереоскопиялық суреттерге дейін әртүрлі форматтарда жұмыс істесе де, "толық пластина" суреттеріне маманданды, ол дагеротип үшін өте үлкен және қымбат өлшем болатын. Заң шығарушы Дэниел Вебстер, жазушы Харриет Бичер Стоу және реформатор Доротея Дикс олардың ең танымал клиенттерінің арасында болды, бірақ олар сонымен қатар жергілікті кәсіпкерлерді, қоғамдық әйелдерді және Бостон аймағының басқа да тұрғындарын суретке түсірді. Саутворт пен Хоуз ғана емес, Масури мен Силсби, сондай-ақ Джон Адамс Уиппл да Бостонның белгілі дагеротипистері болды. Уиппл мен Саутворт және Хоуз студиялары Бостондағы ең ірілері болды және 1853 жылдан кейін Америкада Мэтью Брейди мен М. М. Лоуренстің Нью-Йорк студияларынан бәсекелестік таба алмады. Кранкты айналдыру арқылы көрермендерге жаңа дагеротип көріністерін ұсынуға мүмкіндік беретін "үлкен зал стереоскопын" – қазіргі "көру құрылғысының" алғашқы нұсқасын Саутворт пен Хоуз ойлап тапты. Олардың галереясының қабылдау бөлмесінде мұндай құрылғылардың бірі орналасқан. Сулы процесте пластиналарды басып шығару кең таралғаннан кейін, Саутворт 1855 жылы бір отырыста бір адамның сегіз экспозициясын жасауға мүмкіндік беретін құрылғыны ойлап тапты: арнайы төрт линзалы түтіктер жиынтығымен толық пластинаның жартысын экспозициялап, содан кейін пластинаның екінші жартысын орнына жылжытып, екінші жартысын экспозициялады.
Southworth was a student of Samuel F. B. Morse, who, in addition to his other more famous pursuits, was an avid daguerreotypist. The partnership's studio, located on the top floor of a Boston building, had enormous skylights to allow in copious amounts of light necessary for relatively "short" exposures of portraits of their subjects. While they worked in formats ranging from the more common locket sized daguerreotype, up to a stereoscopic image (also gaining in popularity at the time), they specialized in "whole plate" images, an expensive size which measured —rather large for a daguerreotype. Lawmaker Daniel Webster, author Harriet Beecher Stowe, and reformer Dorothea Dix were among the duo's more prominent clients, but they also photographed local businessmen, society ladies, and other Boston area citizens. Southworth & Hawes were not alone: Masury & Silsby, and also John Adams Whipple were prominent Boston daguerreotypists. Whipple's and Southworth & Hawes's operations were the largest in Boston, and were outshone in America (after 1853) only by the New York studios of Mathew Brady and M. M. Lawrence. In what could perhaps be called the ancestor of the View master, Southworth & Hawes invented a "grand parlor stereoscope", which allowed viewers to be presented with new daguerreotype views with the turn of a crank. Southworth & Hawes had one of these devices in the reception room of their gallery for the entertainment of their customers. After wet process plate printing came into vogue, Southworth also invented a device in 1855 that allowed up to eight exposures of the same sitter to be made in just two sequential exposures: by exposing half of a whole plate with a special four lensed set of tubes, then moving the other half of the plate into place, the other half of the plate was then exposed.