Кіріспе

Америка Азамат соғысы 19 ғасырдағы ең көп жарияланған қақтығыс болды. Суреттер болашақ ұрпаққа соғыс пен оның басшыларының толыққанды бейнелі тарихын сыйға тартып, халыққа күшті әсер етеді. Көпшілікке көпшілікке беймәлім нәрсе – соғыстың деректі фотосуреттерінің шамамен 70 пайызы стереокамераның екі линзасымен түсірілген. Америка Азамат соғысы тарихтағы алғашқы соғыс болды, оның шындығы халыққа газеттерде, альбомдық суреттерде және визиткаларда ғана емес, сонымен қатар «стереограф», «стереокарта» немесе «стереосурет» деп аталатын жаңа 3D форматта жеткізілді. Миллиондаған мұндай карточкалар соғыстың мәнін жаңаша сезінуге құштар халық үшін жасалды.

Тарихи контекст

Америка Азамат соғысы (1861–1865) тарихта суретке түсірілген бесінші соғыс болды, алғашқы төрт соғыс – Мексика-Америка соғысы (1846–1848), Қырым соғысы (1853–1856), 1857 жылғы Үндістан көтерілісі және Екінші итальян Тәуелсіздік соғысы (1859) болған.

Матью Брейди

Мэтью Б. Брэди (18 мамыр 1822 ж. – 15 қаңтар 1896 ж.), ирланд иммигранттарының ұлы, Нью-Йорк штатының Уоррен округінде дүниеге келген. Брэди соғыс суреттерін жинауға барлық байлығын жұмсады. 1840-шы жылдардың басында Нью-Йоркте дагеротипі үшін әшекей сандықтар жасаған. 1844 жылы 205 Бродвейде «Нью-Йорк Дагеррей миниатюра галереясы» деген өз галереясын ашты. 20 жасында Брэди өзінің атақ-даңқ залында Американың көрнекті тұлғаларының галереясын құруды жоспарлады. «Бастапқыда, мен өзімнің елімнің тарихи тұлғалары мен аналарының бейнесін сақтауға міндеттімін деп ойладым». Брэди 1852 жылдың мамыр айында Еуропадан ұзақ болмағаннан кейін Нью-Йоркке оралды. Сол жерде ол белгілі бір ауруды (сырқаттан улану?) емдетуге тырысты. 1856 жылы, қайта өндірілетін, үлкейтілген баспалардың зор мүмкіндігін және олардың суреттелген газеттердегі мақсатын көріп, Брэди Вашингтон қаласындағы студиясы үшін фотограф және кәсіпкер Александр Гарднерді жұмысқа алды. Мэтью Брэдидің теңдесі жоқ даңқы өзін-өзі танытудағы шеберлігі мен өз заманындағы ең көрнекті портрет суретшісі болуға деген қажырлы ниетінен туындады. Ол сондай-ақ Америка Азамат соғысының ең танымал фотографы ретінде белгілі болды. Брэди соғыс көріністерін мүмкіндігінше көп жинауға бекінді, жақын арада фотомеханикалық көбейту тәсілі пайда болады деп түсінді. Осы мақсатта Брэди суреттерді түсірді, алмастырды, қарызға алды және көшірді. Егер бірнеше данасы болса, оларды сатып алатын. Брэдидің осы тәжірибесі ескерілгенде, оның кең жинағындағы көптеген соғыс көріністерінің, шын мәнінде оған тиесілі емес, тек оның есімімен байланыстырылуы таңқаларлық емес. Күреске қатысты барлық суреттер «Брэдидің суреті» сияқты көрінетін. Соғыс басталғанда Мэтью Брэди қажетті рұқсаттарды алды, берік камералар мен көшбасқан «қара бөлмелерді» сатып алып, өз қызметкерлерін күресті құжаттауға жіберді, барлығы жеке қаражатынан. Булл-Ран шайқасы қарсыласушы әскерлер арасындағы алғашқы ұрыс-керісті суретке түсіруге мүмкіндік берді, бірақ Брэди шайқас алаңынан ешқандай сурет әкелмеді. Федералды әскерлер жеңілгеннен кейін ол шайқастан кейін бір күні Вашингтонға оралды және студиясында лас киім мен қылышпен суретке түсірілді (суретке қараңыз). Брэдидің өмірі туралы көп мәлімет жоқ, өйткені ол күнделік жазбаған, естелік жазбаған және аз ғана жазба қалдырған. Соғыс аяқталған кезде Брэди 100 000 доллар жұмсағанын, нәтижесінде 10 000-нан астам негатив жиналғанын, бірақ енді жұртшылықтың қызығушылығы жоқ екенін есептеді. 1875 жылы Соғыс министрлігі Брэдиге көмектесіп, оның қалған коллекциясын 25 000 долларға сатып алды. Энтони компаниясы Брэдидің үнемі қарызын өтеу үшін алған Брэдидің визиткалары мен соғыс негативтерінің тағы бір үлкен жинағына ие болды. Соғыс министрлігінен жинақ АҚШ Сигнал корпусына берілді, ал 1940 жылы Ұлттық мұражайға қосылды. 15 қаңтар 1896 жылы Брэди Нью-Йорктегі Пресвитериан ауруханасының қайырымдылық бөлімінде мүсірленбеген күйде қайтыс болды. Алайда, соңғы күндері Брэди жалғыз қалған жоқ. Оған достары мен жанкүйерлері соңғы сәттеріне дейін жиі келіп, демеу танытты. Оның жерлеу рәсімін негізінен оның 7-ші NYSM полкінің достары қаржыландырды. Шындығында, басында, өзінің жеке қаражатымен, кәсіпкер Мэтью Брэди «қозғалысты» құжаттау мақсатында Соғыс министрлігінен қажетті рұқсаттарды алды, бірақ армияны қадағалап, америкалық Азамат соғысының уақтылы, бірізді фотографиялық тарихын жасаудың қиын міндетін орындайтын негізгі жұмысты Александр Гарднердің тікелей бақылауындағы басқа фотографтар атқарды.

Александр Гарднер

Александр Гарднер (1821–1882) Шотландияның Пейсли қаласында дүниеге келген. Ол он төрт жасында күміс зергердің шәкірті болды. Бірақ, көп ұзамай Гарднер өзінің қызығушылығы мен таланты қаржы және журналистика саласында екенін түсінді. Жиырма бір жасында ол зергерлік шеберхананы тастап, «Глазго Сентинель» газетінде репортер болып жұмыс істеді. Бір жыл жұмыс істеген соң, ол газеттің редакторы болып тағайындалды. Химияға деген құштарлығы оны фотосуретке тәжірибе жасауға итермеледі. Жұмысшы табының қанаушылығына терең алаңдаған және Шотландиядағы кооперативтік қозғалыстардың рухымен Гарднер АҚШ-та «Клайдсдейл акционерлік ауыл шаруашылығы және коммерциялық компаниясы» деген утопиялық жобаны ұйымдастырды. Алайда, 1853 жылы Айова колониясының көптеген тұрғындары туберкулезден (сол кезде «салқын тию» деп аталған) ауырып, қайтыс болды, және «Клайдсдейл» компаниясы таратылды. 1856 жылы Алекс, оның інісі Джеймс және тағы жеті адам, соның ішінде Алекстің әйелі Маргарет (1824–?), ұлы Лоуренс (1848–?), қызы Элиза (1850–?) және анасы Джейн Америка Құрама Штаттарына көшіп келді. Әріптесі Джеймс Гибсон да олармен бірге болған болуы мүмкін. Алекс атақты Мэтью Брейдиден жұмыс іздеді, ол оны Вашингтон студиясын басқаруға алды. Гарднердің кәсіби шеберлігі және ылғалды пластинкадағы фотосуретке, әсіресе 17х21 дюймдік «Империялық басылымға» (үлкейту) шеберлігі Брейдиге үлкен табыс әкелді. Брейди кейбір тартыншақтықпен Гарднерге Энтони Компанимен 2х3,5 дюймдік «визитка» (кездейсоқ карточка) басылымын талқылауға рұқсат берді. 1861 жылдың күзінде Гарднер генерал Джордж Б. Макклелланның, Потомак армиясының қолбасшысының штабында ресми фотограф болып тағайындалды және капитан шені алды. Бұл тапсырма 1862 жылдың қарашасында Макклеллан қызметтен шеттетілгенге дейін жалғасты, бірақ Гарднер соғыс аяқталғанға дейін «Потомак армиясының фотографы» деген атауды пайдаланды. 1862 жылы Гарднер және оның операторлары 1-ші Булл-Ран шайқасының алаңы, Макклелланның жарты аралдағы науқаны, сондай-ақ Седар тауы мен Антитам шайқастарының суреттерін түсірді. Фредериксбург пен Чанселлорсвилл шайқас алаңдары одақтың жеңілісімен аяқталғандықтан және жау қолында болғандықтан, солтүстік фотографтары осы жерлерге жеткізе алмады. 1863 жылдың мамырында Гарднер ағасы Джеймспен бірге Вашингтон қаласында өз студиясын ашты, және Мэтью Брейдидің бұрынғы көптеген қызметкерлерін өзімен бірге алып келді. Құжаттамалық деректер Гарднердің Брейдимен араздасуына себеп жарияланған жұмыстарда дұрыс сілтемелердің болмауына байланысты емес екенін көрсетеді. Гарднердің өзі 1867 жылы куәлік беруде, мысалы, фотосуретте «А. Гарднердің суреті» деп көрсетілсе, бұл оның галереясында басылып немесе көшірілгенін білдіреді және ол міндетті түрде фотограф емес екенін мойындады. Брейдидің нашар бизнес тәжірибесі және жалақыны үнемі төлемеуі екіге бөлінуге ықпал еткен болуы мүмкін. 1863 жылдың шілдесінде Гарднер және оның қызметкерлері Джеймс Гибсон мен Тимоти О’Салливан Пенсильвания штатының Геттисбург қаласының жаңадан соғысқан майдан суретін түсірді. Гранттың құрлықтағы науқаны мен Петербург операцияларын Гарднердің қызметкері Тимоти О’Салливан, «менің карта және далалық жұмысымның жетекшісі» көбінесе суретке түсірді. 1864 жылдың маусым айына қарай Грант штабының ресми фотографы қызметі Мэтью Брейдиге берілді. 1865 жылдың сәуір айында Гарднер президент Авраам Линкольнге жасалған қастандыққа қатысқандары үшін тұтқындалған Льюис Пауэлл, Джордж Атзеродт, Дэвид Херрольд, Майкл О’Лафлен, Эдман Спанглер және Сэмюэл Арнольдты суретке түсірді. Гарднер О’Салливанның көмегімен Мэри Сурратт, Льюис Пауэлл, Джордж Атзеродт және Дэвид Херрольдтың 1865 жылдың 7 шілдесінде Вашингтон түрмесінде асылуын да суретке түсірді. Төрт айдан кейін Гарднер Генри Вирцтің, Андерсонвиллдегі әйгілі тұтқын лагерінің командирінің атылуын суретке түсірді. 1865 және 1866 жылдары «Линкольннің сүйікті фотографы» өзінің екі томдық антологиясын, «Гарднердің соғыс суреттерінің фотоальбомын» жариялады. Екі басылымның әрқайсысы екі томнан тұратын, былғарыдан мұқабаланған. Екі томда да 50 данадан тұратын, императорлық өлшемдегі альбумин басылымдары және оларға сәйкес сипаттамалық, әріптік басылым беттері болды. Бірақ, жиынтығы 150 доллар тұрғандықтан, Гарднер күткендей сәттілікке жете алмады. Өзінің жұмысы туралы сұрағанда ол: «Бұл өзі үшін сөйлеуге арналған. Ел басынан өткен қорқынышты күрестің естеліктері ретінде, оның ұзақ қызығушылыққа ие болатынына сенімдімін». 1867 жылдың қыркүйегінде Гарднер өз галереясын жапты және ұлы Лоуренс пен ассистенті Уильям Р. Пайвеллмен бірге U. P. R. R. жобаланған бағытында суретке түсіру үшін аттанды, 35-ші параллель бойында, Ваяндоттан Хейс Канзасқа дейін суреттер түсірді. Жұмысын аяқтағаннан кейін, 19 қазан күні Гарднер Вашингтон қаласына оралды және сол жылы «Union Pacific темір жолымен құрлық арқылы» деген атпен, фолио өлшемді антологиясын жариялады. 1875 жылы, қоғамдыққа мүдделі Гарднер Вашингтон қалалық полиция департаментінде жұмыс істеді, шамамен мың даггерреотипті «фотороботтар» ретінде пайдалану үшін көшірді, бұл «көкжалдар галереясының» алдағы белгісі болды. 1879 жылы Александр Гарднер фотосуретке түсіруден ресми түрде зейнетке шықты және қалған өмірін «Вашингтон өзара көмек қорының» өмір сақтану бизнес моделін жақсартуға және кеңейтуге арнады. Гарднер «Мейсоник өзара көмек қорына» қатысуын жалғастырды, 1882 жылы оның президенті болды, сондай-ақ шотландтық көмек ұйымы – Сент-Эндрюс қоғамына мүше болды.

Джордж Н. Барнард

Джордж Норман Барнард (1819–1902) Коннектикут штатының Ковентри қаласында дүниеге келді. Бала кезінде Нью-Йорк штатының солтүстігіне көшіп барды. Қысқа ғана уақыт бойы қонақүйлерде басқарушы болып жұмыс істегеннен кейін, Нью-Йорк штатының Освего қаласында дагеротип студиясын ашып, портреттерімен бүкіл елге танымал болды. Барнард өнер кәсібін қайдан үйренгені белгісіз. 1853 жылдың 5 шілдесінде Барнард Освегодағы Эймс ұн диірмендерінде болған өртті суретке түсіріп, мүмкін, алғашқы американдық «жаңалық» фотосуретін жасады. 1854 жылы ол өзінің студиясын Сиракуз қаласына (Нью-Йорк) көшіріп, ылғалды коллодийлік пластина процесін қолдана бастады. 1859 жылы Барнард Эдвард Энтонидің фирмасына қосылды. Соғыс басталған кезде Барнард Вашингтон мен Нью-Йорк қалаларында Мэтью Брэди үшін жұмыс істеді. Барнард портреттер жасап, Вашингтон маңындағы әскерлерді суретке түсірумен қатар, Брэдидің алғашқы фотографтар тобының мүшесі болды. Олар Солтүстік Вирджиния және Жартыаралдың, соның ішінде Булл-Ран және Йорктаун шайқастарын, сондай-ақ Харперс-Ферриді суретке түсіру үшін майданға жіберілді. Барнард 1866 жылы түсірген «Шерманның науқанының фотосуреттері» шедеврлік туындысымен ең танымал, онда 61 данадан императорлық өлшемдегі альбумин басылымдары Нэшвиллді басып алу, Чаттануга және Лоукаут тауы маңындағы ірі шайқастар, Атланта науқаны, теңізге жасалған Ұлы науқан және Каролина арқылы жасалған Ұлы шабуыл сияқты көріністер қамтылған. Соғыстан кейін де фотосуретке түсіруді жалғастырып, Чарльстон (Оңтүстік Каролина) және Чикагода студиялар ашты. Оның Чикагодағы студиясы 1871 жылғы тарихи өрт кезінде қирады. 1880 жылы Барнард Чарльстондағы студиясын сатып, Нью-Йорк штатының Рочестер қаласына көшіп барды. 1881 жылдан 1883 жылға дейін ол Джордж Истманның желатинмен қапталған құрғақ пластиналарының көрнекті өкілі болды. Барнард 1882–1883 жылдары Роберт Х. Фурманмен бірлесіп, өзінің қысқа ғұмырлы құрғақ пластина өндіріс кәсіпорнын құрды. 1884 жылы Барнардтар Огайо штатының Пейнесвилл қаласына көшіп, жергілікті суретші Хорас Тиббалспен бірге студия ашты, онда олар өздері жасаған құрғақ пластиналарды пайдаланды. 1888 жылы Джордж өзінің бизнесін жабылып, отбасымен Алабама штатының Гадсден қаласына көшіп барды. 1892 жылы ол соңғы рет Сиракуз қаласына жақын орналасқан Сидарвиллге көшіп барды. Джордж Барнард 1902 жылдың 4 ақпанында Онондагада, қызының үйінде қайтыс болды. Ол 82 жасқа толған еді. Ол Нью-Йорк штатының Марселл қаласындағы Гилберт зиратында жерленген.

Тимоти Х. О'Салливан

Тимоти Х. О'Салливан (1840–1882) Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Жасөспірім кезінде ол Мэтью Брэдидің жұмысына орналасып, 1856 жылдан 1862 жылдың соңына дейін үздіксіз оның үшін жұмыс істеді. Содан кейін Александр Гарднер оны «карта және дала жұмысының бастығы» ретінде жұмысқа алды. 1861–62 жылдардың қысында О'Салливан генерал Томас В. Шерманның Порт-Рояль (Оңтүстік Каролина) операцияларын құжаттау үшін жіберілді. 1862 жылдың шілдесінде О'Салливан генерал Джон Поуптың Вирджиниядағы науқанына қатысты. 1863 жылдың шілдесінде ол мансабының биігіне жетті, Геттисбургте (Пенсильвания штаты) суреттер түсіріп, ең танымал «Өлімнің егіні» фотосуретін жасады. 1864 жылы генерал Гранттың ізбен жүріп, Петербург қамалы мен Форт-Фишер қамалы кезінде суретке түсірді. Бұл оны 1865 жылдың сәуірінде Аппоматтокс сотына, ал мамыр айында Петербургке жеткізді. Гарднердің «Соғыс фотоальбомындағы» 100 суреттің 45-і О'Салливанға жатқызылады. Азамат соғысы аяқталғаннан кейін О'Салливан Кларенс Кинг (1867, 68, 69, 72), Дариен бұлтысы (Панама, 1870) және Джордж Уилер (1871, 73, 74) экспедицияларының ресми үкіметтік фотографы болып тағайындалды. Осы кезеңде ол 1873 жылы әріптес фотографы Уильям Пайуэллдің қарындасы Лораға үйленді. О'Салливанның суреттері оңтүстік-батыстағы тарихи ескерткіштердің қираған қалдықтарын, Навахо тоқымашыларын және Пуэбло ауылдарын бейнелеген алғашқы туындылардың бірі болды және батысқа қоныс аударушыларды тартуға зор үлес қосты. 1875 жылы О'Салливан Вашингтонға оралды, өмірінің соңғы жылдарын Қаржы министрлігінің ресми фотографы ретінде өткізді. Жеті жыл өткен соң, 42 жасында О'Салливан туберкулезден Нью-Йорктегі Стейтен-Айлендтегі ата-анасының үйінде қайтыс болды.

Джеймс Ф. Гибсон

Джеймс Ф. Гибсон (1828/29–?), соғыстың ең маңызды фотографтарының арасында ең аз танылған және ең беймәлім болған. 1860 жылы шотландтық Гибсонның есімі әйелі Элизабетпен бірге Вашингтон, округтік санақта тіркелді, ал қалалық анықтамалықта Мэтью Брейди оны жұмысқа алғаны көрсетілген. Гибсон Александр Гарднермен бірге Америкаға көшіп келген болуы мүмкін, ол да Шотландиядан шыққан. Гибсонның алғашқы құжатталған экспедициясы 1862 жылдың наурыз айында Джордж Н. Барнардпен бірге Булл-Ран шайқасына сапары болды. Ол Гарднермен Геттисбургте және Шарпсбургте бірлесіп жұмыс істеді, бірақ Гибсонның ең маңызды жетістігі – Вирджиния түбегінде түсірген көптеген суреттері, әсіресе Вирджиниядағы Савидж станциясындағы жараланғандардың терең әсер қалдырған, танымал суреті. Соғыстан кейінгі бірнеше жыл өткен соң, сот Гибсонның 1868 жылғы бизнес-серігі Мэтью Брейдиге қарсы азаматтық ісін қарамас бұрын (Гибсон Гарднерді де сотқа берді), ол Брейдидің құлдырап бара жатқан Вашингтон галереясын ауыр ипотекаға берді, оның 50 пайызына иелік етіп, 1864 жылдың қыркүйегінен бастап басқарды, ақшасымен Канзасқа кетіп, одан кейін одан ешқандай хабар болмады.

Эндрю Дж . Расселл

Эндрю Дж. Рассел (1829–1902) Нью-Гэмпшир штатының Уолпол қаласында Харриет (құрметті әкесі Робинсон) және Джозеф Расселдің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Нью-Йорк штатының Нунда қаласында өсті. Ол ерте жасынан сурет салуға қызығушылық танытты, жергілікті белгілі тұлғалардың портреттерін салумен қатар, теміржолдар мен пойызға да қызығды. Азамат соғысының алғашқы екі жылында Рассел Одақ армиясына сарбаздарды тарту үшін пайдаланылған диораманы жасады. 1862 жылдың 22 тамызында Нью-Йорк штатының Эльмира қаласында өз еркімен тіркеліп, келесі айда 141-ші Нью-Йорк ерікті полкінің F ротасында капитан болып қызмет етті. 1863 жылдың ақпан айында сурет салу өнеріне қызығушылық танытқан Рассел, еркін фотограф Эгберт Гай Фоуксқа ылғал пластиналы коллодион әдісін үйрету үшін 300 доллар төледі. Капитан Расселдің алғашқы фотосуреттерін бригадир генерал Герман Хаупт өзінің есептерінде иллюстрация үшін пайдаланды. Оның жұмысына риза болған Хаупт 1863 жылдың 1 наурызында Расселді оның полкінен бөліп, АҚШ Әскери теміржол құрылыс корпусына тағайындады, осылайша Расселді Азамат соғысының федералдық әскери емес фотографының біріне айналдырды (қатардағы Филип Хаас). Осы қызметінде Рассел соғыс министрлігі үшін көлік нысандарын ғана суретке түсірген жоқ, сонымен қатар Антонийлерге майдандық негативтерін сату арқылы қосымша табыс тапты. Шындығында, Рассел екі жарым жылдың ішінде мыңнан астам фотосурет түсірді, олардың кейбіреулері тікелей Президент Линкольнге жіберілді. Ол ең көп танымал "Чанселлерсвилл шайқасы кезінде Барксдейл бригадасының қаза тапқан конфедераттарын бейнелейтін, Фредериксбург, Вирджиниядағы Мэри Хайтс табанындағы тас қабырға" фотосуретімен белгілі. Эндрю Рассел 1902 жылдың 22 қыркүйегінде Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында қайтыс болды. Ол Сайпресс Хиллс зиратында жерленген.

Томас С. Рош

Томас С. Рош (1826–1895) 1858 жылы Рош фотосуретке қызығушылық танытып, Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында 83-ші Оңтүстік көшесінде агент ретінде тіркелді. 1862 жылы ол Энтони компаниясында жұмыс істеуге кірісіп, олар басып шығарған Орталық парк стереосуреттерінің алғашқы толық жиынтығын жасады. Рош жасаған Энтони компаниясының көптеген ерте стереосуреттері нәзік шыныға басылып шықты, сондықтан бүгінде олар өте сирек кездеседі. Рош жылдар бойы Энтони компаниясының бас фотографы және аға кеңесшісі болды, компанияның өнімдері мен процестері үшін көптеген патенттерді әзірлеп, олардың ең құнды активтерінің біріне айналды. Роштің ең маңызды патенті (241,070) 1881 жылы күміс бромидпен сезімталданған желатинге, яғни "құрғақ пластинкаға" алынған. Роштің бұл әдісі "ылғал пластинка" фотосуретінің дәуірін аяқтады. Рош көптеген авторлық гонорарларының есебінен жақсы өмір сүрді және компанияның техникалық кеңесшісі ретінде 1895 жылы қайтыс болғанға дейін Энтони бюллетенінің оқырмандарымен білімімен, тәжірибесімен және әңгімелерімен бөлісті. Рош, ең көп танылған және көптеген жетістіктерінің арасында, 1865 жылдың 3 сәуірінде Вирджиния штатындағы Петерсберг қаласы түскеннен кейін түсірілген шамамен 50 стереосуреттің авторы болып саналады. Олардың ішінде "өлім туралы зерттеулер", яғни кем дегенде 20 қаза тапқан адамның стереосуреттері бар, олар Форт Махонның ішінде түсірілген деп есептеледі. Соғыс министрлігімен жасалған келісімшарттар Энтони компаниясына стерео негативтерді кепілдік берді, ал үкіметке үлкен форматты пластинкаларды жеткізді.

Джейкоб Ф. Куонли

Джейкоб Франк "Джей" Куонли (1832–1915) – Нью-Йорк амбротипи суретшісі. Куонли бастапқыда пейзаж суретшісі болған, ол Джордж Н. Барнардтан осы кәсіпті үйренген. 1862 жылға дейін Эдвард Энтонидің стереоскопиялық баспаханасын басқарды, Пенсильвания, Нью-Йорк және Вашингтон округінде тапсырмалар орындады. Соғыс басталғанда Куонли Вашингтонда қалып, генералдардың, сарбаздардың, мемлекет қайраткерлерінің және басқа да тұлғалардың суреттерін түсірді. 1862 жылы ол Филадельфияға қысқа уақытқа көшіп, Куонли мен Вольфсбергердің портрет галереясы серіктестігін ашты. Алты айдан кейін Куонли Нью-Йоркке оралып, Бродвей мен Бликер көшелерінің қиылысындағы Кларктың «Юнион» галереясын басқарды. 1864 жылы ол АҚШ-тағы теміржол желілерінің бойындағы фотосурет жұмыстарын жүргізу үшін Кватермейстер-генерал Монтгомери Мейгстің келісімшартын алды. Жұмыс Алабама, Джорджия және Теннесси штаттарында жүргізілді. Осы уақыт ішінде Куонли Эдвард Энтони үшін «Нэшвилл» сериясын да жасады. Сонымен қатар, Куонли Конгресс кітапханасында сақталған, 1865 жылдың 14 сәуіріндегі Форт Самтердегі ту көтеру рәсімін бейнелейтін кем дегенде он төрт суретке жауапты болуы мүмкін, бірақ ол тек біреуінің авторы ретінде көрсетілген. Фотосуреттерге қарағанда, Энтони компаниясының фотографы форттың ішінде екі камера орналасқан жерде стереокамераны қолданған. Форт Самтердегі гарнизондық туы көтерілген жалғыз суретті фотограф Уильям Э. Джеймс түсірген. 1865 жылдан 1871 жылға дейін Куонли Чарльстон, Оңтүстік Каролина штатындағы галереяны басқарды, ал 1868 жылы Джордж Н. Барнард серіктес ретінде қосылды. Куонлидің 78 Броутон-стрит, Саванна, Джорджия мекенжайында Chromos, гравюралар мен суреттер сататын, сондай-ақ рамалар жасап, стереосуреттер мен фотосуреттер басып шығаратын бизнесі болғаны белгілі. Кейін Куонли Багам аралдарындағы Нассау қаласына генерал-губернатор сэр Уильям Робинсонның шақыруымен барды. 1881 жылы ол Нью-Йоркке оралып, J. M. Mora компаниясында оператор болып жұмыс істеді. 1886 жылы Куонли Нассауға қайта оралып, 1904 жылға дейін сәтті бизнес құрды, содан кейін ол Нью-Йоркке оралды. 72 жастағы Куонли Багам аралдарында қыстауды жалғастырды. 1915 жылғы желтоқсанда «New York Evening World» газетінде жарияланған оның өлімі туралы мақалада, Куонли біраз уақыттан бері денсаулығы нашар болғандықтан, өзін-өзі өлтіруге тырысқаннан кейін қайтыс болғаны айтылды.

Сэм А. Кули

Сэмюэл Аббот Кули (1821–1900), Коннектикут штатынан, соғысқа дейін Бофорт аймағында фотограф ретінде көзге түсті. Ол оккупацияланған аймақта X корпусының сутлері және фотографы болып қызмет етті, үлкен форматты, төменгі жалюзилі және қос линзалы стереокамераларын пайдаланды. 1863 жылға қарай Кули Арсеналдың жанындағы дүкенінің үстінде фотостудия ашқан. Ол 1864 жылдың мамыр айында Солтүстікке қайту ниетімен фотосурет бизнесін сатты. Кули 1865 жылы Бофортта қайта пайда болды, онда ол коммерциялық дүкен ашып, бірден өзін "Оңтүстік департаментінің фотографы" деп жарнамалады, үкіметпен келісімшарт негізінде жұмыс істеді. Кули жергілікті газетте Чарльстон (Оңтүстік Каролина) мен Сент-Огастин (Флорида) аралығында түсірілген екі мыңнан астам түрлі негативтердің тізімін жариялады, олар визиткалар, стереоскопиялық және үкімет үшін түсірілген 11X14 үлкен көріністерді қамтыды. Кули сонымен қатар Хилтон-Хед (Оңтүстік Каролина) және Джексонвилл (Флорида) қалаларында галереялар ашты. 1866 жылы ол аукционшы және қала маршалы қызметтерін де атқарды, кеңсесі Бофорт қонақ үйінде орналасқан. Оның есеп кітабында нан және азық-түлік тауарларын түрлі кәсіпорындарға, сондай-ақ Бас аурухана мен жұқпалы аурулар ауруханасына сатқаны көрсетілген. 1869 жылы ол Коннектикут штатының Хартфорд қаласына оралды, онда галереясында "әдемі стереоскоптық көріністердің көрмесін" ұсынды. Сэм 1900 жылдың 15 мамырында (78 жасында) қайтыс болды және Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Ескі Солтүстік зиратында жерленген.

Джон Рики

Джон Рики (1829–1885) – Азамат соғысының көпшілікке беймәлім фотографы болды. Шотландиялық Рики Александр Гарднердің жұмыскері еді. Рики Вирджиния штатында, Dutch Gap және City Point-те, сондай-ақ Петербург, Механикавилл және Ричмонд қалаларында және олардың төңірегінде суреттер түсірді. Рики ең көбінесе жерленбеген қаза болғандардың суреттерімен танымал, олар Гейнс Милл және Колд-Харбор шайқас далаларында түсірілген. Оның ең әйгілі суреттерінің бірі – "Колд-Харборда жерлеу тобы", Гарднердің "Соғыстың фотографиялық очеркі" кітабына оның тағы алты негативімен бірге енді. Онда соғыс аяқталғанына шамамен бір жыл өткен соң, Колд-Харбор шайқас даласында афроамерикалық әскерлердің адам денелерін жинап жатқаны бейнеленген. Бұл фотосурет соғыста жұмыс істеп жатқан қара нәсілді әскерлерді бейнелейтін сирек суреттердің бірі болып ерекшеленеді. Джон Рики Вашингтондағы шотландтық көмек көрсету ұйымы – Сент-Эндрюс қоғамының мүшесі болды, сондай-ақ Александр, Джеймс Гарднер және Дэвид Нокс та осы қоғамның мүшелері еді. Рики 1885 жылдың 6 сәуірінде пневмониядан қайтыс болды және Гленвуд зиратында (Вашингтон, округ) жерленді.

Дэвид Вудбери

Дэвид Вудбери (1839-1879) соғыс жылдары Брэдимен бірге жұмыс істеген суретшілердің арасындағы ең шеберлерінің бірі деп есептеледі. 1862 жылдың наурыз айында Мэтью Брэди Вудбери мен Эдвард Уитниді 1-ші Булл-Ран шайқасының даласын, ал мамыр айында Жарым аралдағы әскери науқанын суретке түсіруге жіберді. 1863 жылдың шілдесінде Вудбери мен Энтони Бергер Брэди үшін Геттисбург шайқасының даласын суретке түсірді және 19 қарашада "халық пен шерудің суреттерін" түсіру үшін қайта оралды. 1864 жылдың жазында Вудбери Брэди үшін Гранттың штаб-пәтерінің суретін түсірді, ол бұрын ресми суретші болған Александр Гарднерді алмастырған еді. 24 сәуірде Вудбери Дж. Ф. Куниге Қазынашылық ғимаратының алдындағы сатыларға Армияның әскери шеруін суретке түсіруге көмектесті, "пластиналар жылдам жапқышпен ашылды, бұл ылғал пластинамен бірден суретке түсіруге ең жақын нәрсе болды".

Дэвид Нокс

Дэвид Нокс (1821–1895) Шотландияның Ренфрю қаласында дүниеге келген. 1849 жылы әйелі Джейн, ағасы Джон және Джонның әйелі Элизабетпен бірге машина жасаушы Нокс Америкаға көшіп келіп, Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында машина жасаушы болып жұмыс істеді. Нокс 1855 жылдың 22 наурызында, 28 жастағы Джейн мен оның 7 апталық ұлы Дэвидтің қайғылы қазасынан кейін бес жыл өткен соң, АҚШ азаматы болып қабылданды. 1856 жылы Дэвид Иллинойс штатының Спрингфилд қаласына көшіп барып, Ұлы Батыс темір жолында машинашы болып жұмысқа орналасты. Оның үйі Абрахам Линкольннің үйінен бір блок қашықтықта болды. Көп ұзамай Нокс отбасымен Вашингтонға көшіп келді. Нокстің Мэтью Б. Брэди студиясында жұмыс істегені туралы алғашқы мәлімет – 1862 жылдың 21 қыркүйегінде Антиетам шайқасынан Александр Гарднер жіберген телеграмма, ол «Дэвид Нокс Брэди галереясы», Вашингтон деген мекенжайға жолданған. Гарднер Ноксты үлкен форматты камераны пайдалануға үйреткен болуы мүмкін. Тарихшылар Нокс Брэдиден қызметтен кетіп, Александр Гарднердің жаңа бәсекелес фирмасына қашан қосылғанын нақты білмейді. 1863 жылдың маусым-шілде айларындағы әскерге шақыру тізілімінде Нокс Гарднердің галереясына жақын жерде 42 жастағы фотограф ретінде тіркелген. Оның соғыс кезеңінде түсірген төрт негативі «Гарднердің соғыс суреттері» кітабына енген. Ол ең танымал «Вирджиния штатының Петерсбург қаласының алдындағы 13 дюймдік «Диктатор» минометы» атты суретімен белгілі. Әріптестері Джон Рики және Гарднер ағайындары сияқты Нокс та Вашингтон, округ Колумбия, шотландтық көмек қоры – Сент-Эндрюс қоғамының мүшесі болды. [50] 1868 жылдың 7-10 мамырында Кроу, Солтүстік Шайен және Солтүстік Арапахо тайпалары Дакота аймағындағы Форт-Ларамиде шарттарға қол қойды, оларға «Алекс. Гарднер» және «Дэвид Нокс» куә болды, бұл Нокс Гарднермен бірге суретке түсіргенін көрсетеді. 1870 жылы Дэвид Нокс және оның әйелі Марион Небраска штатының Омаха қаласына көшіп келді, онда ол фотографиямен айналысуын тоқтатқаннан кейін, машина жасаушы ретінде жұмыс істеді. Ол «Юнион Пасифик» темір жолының машина жасау шеберханаларының басшысы болды. Дэвид 1895 жылдың 24 қарашасында қайтыс болды және Небраска штатының Омаха қаласындағы Форст-Лаун еске алу паркіне Марионмен бірге жерленді.

Уильям Р. Пайвелл

Уильям Редиш Пайвелл (1843–1887) Мэтью Брейди және Александр Гарднер екеуі үшін де жұмыс істеді. Пайвеллдің фотосуреттері Америка Азамат соғысының тарихи фотосуреттерінің маңызды және ажырамас бөлігі болып табылады. Гарднердің "Соғыстың фотосуреттер кітабында" Пайвеллге жатқан үш сапалы негатив бар. 1867 жылдың қыркүйек және қазан айлары аралығында Пайвелл Александр Гарднерге "Канзас Тынық мұхиты темір жолының сарқылуы" кезінде, Канзастың 39-паралелі бойынша, Канзас штатының Вайандотт қаласынан Батыс Канзастағы Форт Уоллеске дейін көмектесті. Осының нәтижесінде Гарднердің "Union Pacific Railway, Eastern Division бойынша континент арқылы" атты альбомы жарық көрді. Алты жыл өткен соң, ол 1873 жылғы Йеллоустон экспедициясының ресми фотографы болды, ол Йеллоустон өзені бойында Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының жолын зерттеу үшін полковник Дэвид С. Стэнлидің басшылығымен, лейтенант-полковник Джордж А. Кастердің екінші қолбасшы ретінде қатысуымен ұйымдастырылды.

Уильям Ф. Браун

Уильям Франк Браун (?—1867) Вермонт штатының Нортфилд қаласында дүниеге келген. Соғыс басталғанда Браун Вермонт штатының Берлин қаласында 15-ші Вермонт жәй ауыр қарулы әскерінің C ротасына жазылды. Екі жылдық қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін Браун Джордж А. Кастердің Мичиган бригадасының құрамындағы 5-ші Мичиган атты әскерінің жеке фотографы ретінде жұмыс істеді. Браун олармен бірге Вирджиния штатының Стивенсбург қаласындағы лагерде қыстады, сол кезде Бригадир генерал Кастердің алғашқы суреттерін түсірді. 1864–65 жылдары Браун Александр Гарднермен шартты жұмыс істеді. 1865 жылдың мамыр айында генерал-майор Генри Эббот Браунға Вирджиния штатының Ричмонд маңындағы Джеймс өзеніндегі су қорғаныстарын фотоға түсіруді тапсырды, осылайша олардың керемет толықтығының құнды жазбасын сақтады. Соғыстан кейін Гарднер Браунның 120 негативін "Джеймс өзеніндегі Конфедерация су қорғаныстарының көрінісі" деген атпен жариялады. Браун туған жері Вермонт штатының Нортфилд қаласына оралды, ол 1867 жылы туберкулезден қайтыс болды.

Айзек Г. және Чарльз Дж. Тайсон

Исаак Гриффит (1833–1913) және Чарльз Джон (1838–1906) Тайсон 1863 жылдың шілдесінде Геттисбург, Пенсильвания қаласында тұрған; алайда, Тайсонның «Тайсонның Excelsior Фотографиялық галереясы» сол кездегідей сұраныс болмаған далада суретке түсіруге толықтай жабдықталмаған еді. Тайсондар, қала тұрғындарының көп бөлігі сияқты, 1 шілдедегі көтерілісшілердің оқ жаудыруы мен қаланың басылып алуына дейін қаладан эвакуацияланды. Александр Гарднер мен Мэтью Б. Брэйдидің шілде айындағы шайқас даласына жасаған сапарларынан кейін Тайсон ағайындары енді далада суретке түсіруге толық жабдықталған болатын, желтоқсан айына қарай олар «Геттисбург шайқасының фотосуреттері» ұсынысын жасады. Содан кейін, 19 қарашада ағайындар солдаттардың ұлттық зиратының ашылу салтанатына арналған шерудің бірнеше тарихи көріністерін түсірді, олардың бірінде президент Линкольн атқа отырған күйін бейнеледі. Тайсонның шәкірті Уильям Х. Типтон 1868 жылы Тайсон галереясын басқарды.

Джордж Стейси

Джордж Стейси (1831–1897) Джордж Стейси Азамат соғысы кезіндегі далалық фотограф және кейіннен стереосуреттерді көптеп басып шығарушы болды, бұл суреттердің барлығы да оның өзіне тиесілі емес. Джордж Стейсидің фотограф екені туралы алғашқы дерек Канаданың Нью-Брансуик аймағында кездеседі. Осы аттас фотограф 1857 жылдың 7 шілдесінде Нью-Брансуик штатының Федериктон қаласындағы газетке жарнама берген. Жарнамада: «Стейсидің амбротип студиясында жаңалық!» деп жазылған және стереоскоптар мен басқа да фотосурет салуға қажетті заттар ұсынылған. Джордж Стейси 1861 жылдан 1865 жылға дейін Нью-Йорк қаласындағы Бродвей көшесіндегі 691-үйінде дүкен ашқан. Оның ең алғашқы расталған стереосуреттері – 1860 жылдың 20 қазанында Мэн штатының Портленд қаласына келген Уэльс принцінің сапарынан түсірілген сериясы. 1861 жылдың маусым айында Стейси өзінің танымал Форт Монро сериясын жасады, сол кезде оның болашақ жекжаттысы Колин Ван Гелдер Форбс Дюридің зуавтерімен (5-ші NYVI) бірге қызмет ететін. Өнеркәсіптік санақ көрсеткендей, 1870 жылы Стейси әлі де стереосуреттерді сатқан. Алайда, ол 1880 жылғы санақта фермер ретінде тіркелген, ол сол кезде Нью-Джерси штатының Патерсон қаласында тұрған. Ол, әдетте, қыс айларында фотосуретке түсірген, ал жылы айларда шаруашылықпен айналысқан болуы мүмкін.

Фредерик Гутекунст

Фредерик Гутеконст (1831–1917) – Пенсильваниялық фотограф. Гутеконст 1856 жылы Филадельфияда екі студия ашты. 9 шілдеде, Геттисбург шайқасынан кейін өткен алты күнде, Гутеконст жеті үлкен форматты, тамаша сапалы суреттер түсірді, олардың ішінде жергілікті батыр Джон Л. Бернстің алғашқы суреті де болды. Генерал Улисс С. Гранттың әсем портреті ұлттық назар аударды және "Америкалық фотографтардың деканы" атағын оның замандастарынан ерекшеледі. 1893 жылға қарай ол шамамен қырық жылдан бері бизнеспен айналысып, Германияның жоғары деңгейлі аймағында тұрып жатқан еді. Гутеконст Брайт сырқатынан зардап шекті, бұл оның өлімінен сегіз апта бұрын баспалдақтан құлауына себеп болуы мүмкін.

Еремия Гурни

Еремия Гурни (1812–1895) Нью-Йорк штатының Койманс қаласында дүниеге келген. Гурни 1843 жылға дейін Нью-Йорк қалалық анықтамалықтарында тіркелмеген, ол 189 Бродвейде даггер типі суретке түсіруші ретінде пайда болды. 1850 жылдары «Гурнидің даггер галереясы» екі есе үлкен пластиналардан алынған алып даггер типті суреттерді ұсынды. 1852 жылы ол даггер суретке түсірушілердің кәсібіне тән ауру – сынап буынан уланудан емделу үшін демалысқа шықты. 1857 жылы Гурни Нью-Йорк қалалық анықтамалығында 359 Бродвейде C. D. Фредерикспен серіктестікте тіркелді. 1860 жылы ол 707 Бродвейде «фотограф» ретінде «J. Гурни және Ұлы» атымен тіркелді. Гурни мен ұлы Бенджамин «Кристалотип» әдісін қолдана отырып, қағазға түсірілетін суреттерді жетілдірді. Еремия Гурни 1865 жылғы 24 сәуірде Нью-Йорк қаласындағы Сити-холлда президенттің денесі жатқанда, Авраам Линкольннің ашық табыттағы суретін түсіргенімен ең көп танылды. Бұл оқиға Мэри Линкольнді қатты мазалады, ол күйеуінің мәйітін суретке түсіруге тыйым салған еді. Соғыс министрі Эдвин Стэнтон ашуланып, барлық қолдағы басылған суреттер мен негативтерді (біреуін ғана емес) тәркілеуге қол жеткізді (сол суретті Линкольннің хатшысы Джон Хей жасырып, 1952 жылы Иллинойс штатының тарихи кітапханасында 14 жасар Рональд Ритвельд қайта тапты). 1874 жылы Гурни ұлымен серіктестігі таратылды. Гурни өзінің естеліктерінде 1895 жылы 83 жасында «Мен қазіргі уақытта фотосурет өнерінен жартылай зейнеткерлікке шықтым, қызым Мартамен бірге Коксакиде [Нью-Йорк] тұрып жатырмын» деді. Сол жылы Еремия Гурни қайтыс болды.

Г. О. Браун

Джордж Оскар Браун (?–?) 1860–1889 жылдары активті қызмет еткен. Браун туралы мәліметтер аз. 1866 жылдың сәуір айында доктор Рид Бонтесоның басшылығымен, Вашингтондағы Армиялық медициналық музейде ауруханалық басқарушы болып жұмыс істеген Браунды музейдің фотографы Уильям Белл көмекші оператор ретінде жұмысқа алды. Оның міндеті негізінен Вирджиния штатындағы Дала және Спотсильвания шайқасы жерлеріндегі медициналық үлгілерді (сүйектер, бас сүйектер және т.б.) құжаттау болды. Бұл жолы оларды 9-шы Вирджиния кавалерия полкінің E ротасының лейтенанты Джордж Канслер жетекшілік етті, соғыс алаңы оның отбасының құрметіне аталған. Браун фотография саласында жаңа болғанымен, сол қасіретті шайқастарды түсінуге көмектесетін бірнеше стереофотография түсіріп, өте жақсы жұмыс істеді. 1868 жылғы халық санағында Браун Медициналық музейде фотограф ретінде тіркелген. 1870 жылы Браун фотограф Эджберт Гай Фоукс патент алған «Порцелин принт» процесін насияттап, басқаларға үйреткен. 1872 жылы Браун Мэриленд фотографиялық қауымдастығының хатшысы болып сайланды. 1873 жылдан кейін Браунның жайлысы білінбейді.

Хаас пен Пил

Филип Хаас (1808–1871) және Вашингтон Пил (1825–1868) Хаастың ерте өмірі туралы аз мәлімет белгілі болса, Пил туралы тіпті ештеңе белгісіз. 1839–1840 жылдары Вашингтон қаласындағы литограф Хаас «дагерротип» деп аталатын жаңа өнерді үйренуге тырысты. 1852 жылға қарай, қырық төрт жастағы Хаас Нью-Йорк қаласында «Уайт-стрит бұрышында» студиясы бар тәжірибелі ылғал тақта фотографы болды. Екеуі де Азамат соғысы кезінде Оңтүстік Каролинадағы Одақ армиясының іс-қимылдарының ондаған суретін түсірген, олардың ішінде Фолли аралы, Форт Самтер, Чарльстон порты, Лайтхаус-Инлет және Моррис аралы бар. Хаас 1863 жылдың 25 мамырында денсаулығының нашарлауына байланысты лауазымынан кетті, бірақ Соғыс департаменті үшін фотосурет түсіруді жалғастырды. 1863 жылдан кейін оның өмір жолының іздері сиреп кетеді. Ерекше тарихи маңызы бар – бұл екеуінің «Белгісіз лагері», 2000 жылы Оңтүстік Каролина авторы Джек Томпсон бұл суретті әлемдегі нақты шайқастың алғашқы фотосуреттерінің бірі деп мойындады. Онда Монитор класындағы темір кемелер мен АҚШ-тың «Нью Айронсайдс» кемесі Оңтүстік Каролинадағы Моррис аралынан шайқасқандағы көрініс бейнеленген. Фотосуретке 1863 жылдың 8 қыркүйегі күні түсірілген деген болжам бар, алайда сол шайқас кезінде 17 зеңбіректі фрегат Форт-Молтриге тым жақын арадан шабуыл жасады және 4 миль қашықтықтағы Федералды лагерьлерден көрінбеді. Шындығында, сол күні 8 қыркүйекте Форт Самтердің парапетінен шайқас суреттерін түсірген – оңтүстік фотографы Джордж С. Кук, ал ол өзі Каммингс Пойнт жанындағы «Вихокен» мониторынан оққа түсіріліп жатқанда. Хаас пен Пилдің «Нью Айронсайдс» кемесінің шайқасқан сәтін түсіруіне ықтимал мүмкіндік – 5–6 қыркүйек аралығындағы кезең болды, осы уақытта темір кемелер 36 сағат бойы Вагнер мен Грегг батареяларымен (жоғарғы суретте) күресті, 7 қыркүйекте бүлікшілер эвакуацияланғанға дейін.

Джон Карбут

Джон Карбут (1832–1905) Англияның Шеффилд қаласында дүниеге келген. Жаңа әлемдегі алғашқы тоқталысы Канада болды. 1861 жылғы Чикаго, Иллинойс қалалық тізілімінде оның есімі АҚШ-та алғаш рет кездеседі. 1860-шы жылдарда Чикагода Карбут Чикаго, Жоғарғы Миссисипи және "Ұлы Батыс" аймақтарының көптеген стереосуреттерін жасаған өнімді фотограф болды. Батыс суреттеріне Юнион Пасифик темір жолының салынысы және үндістердің портреттері кірді. Карбут 19-шы және 20-шы ғасырларда фотосурет процестерін дамытуға зор үлес қосып, осы саладағы маңызды жетістіктерге жеткенімен танымал. Ол магний жарығымен тәжірибе жасаған алғашқы фотографтардың бірі (1865 жылдың қаңтары), 1864 жылдан бастап құрғақ пластиналармен тәжірибе жүргізіп, 1879 жылы коммерциялық құрғақ пластиналар өндіруді бастады. Карбут және доктор Артур В. Гудспид 1896 жылдың ақпанында алғашқы рентген суреттерін жасады. Сондықтан, оның өмірбаяуын жазған Уильям Брейдің Азамат соғысы кезінде түсірген суреттерін көп айтпауы таңқаларлық емес. Карбуттың Азамат соғысы туралы түсірген суреттерінің ең көп саны – Кентукки штатының Колумбус қаласында орналасқан 134-ші Иллинойс жұмыскерлік полкінің 40-қа жуық стереосуреті. 134-ші полк 100 күндік бөлім болып, 1864 жылдың маусымынан қазан айына дейін Колумбуста орналасқан. Линкольннің жаназалық кортежі 1865 жылдың 1 мамырында Чикагодан өтіп бара жатқанда Карбут оны фотоға түсірді, содан кейін кортежді Спрингфилдке дейін еріп, Линкольннің үйінің суреттерін алды. 1865 жылдың маусымында Чикагода өткен Ұлы санитарлық жәрмеңкелердің соңғысы болды, және Карбут солтүстік-батыс әскерлерінің екінші жәрмеңкесінің ішкі және сыртқы көрінісін суретке түсіру үшін онда болды. Иллинойс штатының Чикаго және Каир қалаларындағы әскерлер үйлеріне үздіксіз қаржыландыру қажет болды, ал жәрмеңке Солтүстік-Батыс санитарлық комиссиясының басқа да тұрақты шығындарын жабуға көмектесті.

Биерштадт ағайындылары

Биерштадт ағайындары – Эдвард (1824–1906), Чарльз (1828–1903) және Альберт Биерштадт (1830–1902) болды. Олар 1831 жылы Германияның Солинген қаласынан ата-аналарымен бірге Нью-Бедфордқа көшіп келді. Биерштадт ағайындары Нью-Бедфордта фотогалерея ашты және оны 1859 жылдан шамамен 1867 жылға дейін басқарды. Альберт ағайындардың Азамат соғысы кезінде түсірген суреттеріне жетекшілік еткен сияқты. Ол және оның досы Эммануэль Лютце 1861 жылдың қазан айында генерал Винфилд Скотттан Вашингтоннан тыс, Потомак өзені бойында саяхаттауға, фотосурет түсіруге және сурет салуға рұқсат алды. Олар соғыс уақытындағы Вашингтон мен оның жақын маңайындағы қорғаныстардың 19 стереосуретін түсірді. Қорғаныстардың суреттері Вирджиния штатының Левинсвилл қаласының жанындағы Одақ әскерлерінің қарауылдарын және Левинсвиллге жақын Гриффин лагеріндегі көріністерді көрсетті. Суретке түсірілген әскерлердің арасында 43-ші Нью-Йорк еріктілер полкі және 49-шы Пенсильвания еріктілер полкі болды. Бұл суреттер Нью-Бедфордта (Массачусетс штаты) Биерштадт ағайындары тарапынан жарияланды. Эдвард 43-ші Нью-Йорк штабының Гриффин лагеріндегі орналасқан жеріне жақын Лэнглиде уақытша студия ашты. Ол сол жерде Джордж Хоутон сияқты басқа фотографтармен бірге Солтүстік Вирджиниядағы Вермонт бригадасының танымал суреттерін түсірді. Вашингтон округі ағайындардың Азамат соғысының фотосуреттерімен айналысқан жалғыз тәжірибесі емес еді. Олар 1864 жылдың сәуірінде Нью-Йорк қаласында өткен Метрополитен (санитарлық) жәрмеңкесінің 8 көрінісін жариялады. Альберт Биерштадт жәрмеңкеде американдық индейлердің мәдениетін көрсететін көрме ұйымдастырды. 1867 жыл шамасында серіктестік тарағаннан кейін Альберт суретші ретінде мансабын жалғастырды және Гудзон мектебінің суретшілер қатарына қосылды. Ол Батыс АҚШ-тың керемет суреттерімен танымал. Эдвард пен Чарльз фотографтар ретінде тәуелсіз мансаптарын жалғастырды.

Генри П. Мур

Генри П. Мур (1835–1911) Нью-Гэмпшир штатының Гоффстаун қаласында дүниеге келген. Генри жеті жасында отбасымен Нью-Гэмпшир штатының Конкорд қаласына көшіп келді. 1862 жылы Мур Конкордта "жақсы танымал" фотограф болды. Оның Азамат соғысы кезіндегі фотосуретке түсуі 1862 жылдың ақпан айында Нью-Гэмпширдің үшінші полкінің сарбаздарымен бірге Оңтүстік Каролинаның Хилтон-Хед қаласына барғанда басталды және ол 1862 жылдың сәуір немесе мамыр айларына дейін сол жерде қалды. Оның Оңтүстік Каролинадағы Хилтон-Хед аралындағы фотостудиясы құмды мақта даласында орнатылған шатырдан тұрды. Ол 1863 жылдың 22 сәуірінен мамыр айының соңына дейін сол аймаққа тағы бір сапар жасады. Ол қолданған шыны пластиналардың теріс бейнелері 5х8 дюйм өлшемдес болды. Фотосуреттер оның Конкорд, НХ галереясында әрқайсысы бір долларға сатылды. Мур Оңтүстік штаттарының 60-тан астам суретін түсірді. Суреттерге үшінші Нью-Гэмпшир полкі туралы кеңінен мәлімет бар, бірақ олар оған ғана шектелмейді. Ол Хилтон-Хед аймағындағы, 6-шы Коннектикут полкінің, Сигнал корпусының, 1-ші Массачусетс атқыштарының, әскери кемелер мен теңізшілердің суреттерін түсірді. Оның қызығушылығы тек әскери операциялармен ғана шектелмеді. Ол плантациялар мен жақында босатылған құлдардың суреттерін де түсірді. Ол Хилтон-Хедтегі мақта өңдеу және құлдардың тұрғын үйлерін, Эдисто аралындағы Дж.Е. Сейбрук плантациясын, сондай-ақ Эдисто аралындағы Хопкинсон плантациясында тәтті картоп жинаған "контрабанда" суреттерін түсірді. Мур соғыстан кейін Конкордта фотограф ретінде жұмыс істеді. 1900 жылы ол Нью-Йорк штатының Буффало қаласына, қызы Алисаға жақын көшіп барды. Ол 1911 жылы Буффалода қайтыс болды, бірақ туған қаласы Конкордта (НХ) жерленді.

Оңтүстік фотографтары

Соғыстың алғашқы айларында оңтүстіктің "фотографтары" өздерінің суреттері арқылы жағдайды белсенді түрде тіркеді. Шындығында, Форт Самтерде соғыстың алғашқы фотосуреттерін оңтүстік азаматы түсірген. Бірақ соғыс пен күшті инфляция салдарынан көптеген фотографтар жұмысын тоқтатты. Өкінішке орай, көтерілістен кейін Оңтүстікте соғыс фотосуреттеріне ұзақ уақыт бойы теріс қарады, сондықтан көпшілігі жойылды. Ақыр соңында, бұл соғыста өмір сүрген және қаза тапқан Конфедерация әскери қызметшілерінің көптеген құнды отбасылық портреттеріне қатысты болмады. Осы керемет фотосуреттер олардың кім болғаны және қалай болғаны туралы соңғы мәліметтердің бірі болып табылады.

Джордж С. Кук

Оңтүстік аймағының ең танымал фотографы Джордж Смит Кук (1819–1902) болды. Коннектикут штатының Стамфорд қаласында дүниеге келген ол сауда ісінде сәттілікке жете алмады, сондықтан Нью-Орлеанға көшіп, портрет суретшісі болды. Бірақ бұл тағы да табыссыз болды, сондықтан 1842 жылы Кук «жаңа өнер» – дагеротипиямен айналыса бастады және Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына қоныстанып, отбасын өсірді. Куктың Оңтүстіктің ең белгілі фотографтарының бірі саналауына себеп, 1861 жылдың 8 ақпанында Форт-Самтерге жасаған сапары болды. Бұл сапар форттың қолбасшысы, майор Роберт Андерсоннің суреті салынған «карте де визит» карточкаларының кеңінен таралған сатуына әкелді. Соғыстан аман қалған сәтті портреттік бизнес және Чарльстон қаласына, әсіресе Форт-Самтерге жасалған одақтас әскерлерінің шабуылдарын жүйелі түрде тіркеу Куктың даңқына үлкен үлес қосты. Содан кейін, 1863 жылдың 8 қыркүйегінде ол және серіктесі Джеймс Осборн Форт-Самтердің ішін суретке түсірді. Сәтіне орай, олар порттағы теңіз шайқасын да түсіріп алды – федералды темір кемелер Форт-Моултриге оқ жауып жатқанда. Тарихи суреттерде үш темірлі монитор және USS New Ironsides, Кэммингс-Пойнт жанында тікелей орналасқан USS Weehawken мониторын қорғау үшін Форт-Моултриге оқ атып тұрғандағы көрініс бейнеленген. Белгісіз себептерге байланысты, бұл тарихи стереосурет 1880 жылға дейін сатылымға шығарылмады. Оны Куктың ұлы, Джордж ЛаГранж Кук ақыры сатуға ұсынды. Өкінішке орай, Куктың кең жинағы, көбінесе Оңтүстік аймағының көрнекті тұлғаларының портреттерінен тұратын, 1865 жылдың 17 ақпанында оның Колумбия, Оңтүстік Каролинадағы студиясы өрттен қирағанда жоғалып кетті. Кук 1880 жылы отбасымен Ричмондқа көшіп келді, ал оның үлкен ұлы Джордж ЛаГранж Кук Чарльстондағы студияны басқарды. Ричмондта Кук зейнеткерлікке шыққан немесе қаладан кеткен фотографтардың бизнесін сатып алды. Осылайша ол бұрынғы Конфедерацияның астанасының ең толыққанды баспалар мен негативтер жинағын құрды. Кук өмірінің соңына дейін белсенді фотограф болып қалды. 1891 жылы, Джордж қайтыс болғанға бір жыл қалғанда, Джордж кіші әкесі мен кіші інісі Хюэстиске Ричмондта қосылды. 1919 жылы Джордж кішінің қайтыс болғаннан кейін, Хюэстис Ричмонд студиясын басқарды. Ескерту: Кукке қате атрибуцияланған танымал «жарылған снаряд» суреті шын мәнінде C. S. A. лейтенанты Джон Р. Кейдің суреті. Ол Куктың 1863 жылдың 8 қыркүйегінде Форт-Самтерде түсірген үш жартылай стереосуретіне негізделген. Сала мамандары сол кездегі камералардың ешқайсысының кең бұрышпен суретке түсіруге қабілетті еместігін ескермеген.

Осборн және Дурбек

1858 жылы Нью-Йорк тумасы, 47 жастағы Джеймс М. Осборн (1811–1868), Чарльстон, Оңтүстік Каролинада тұратын даггер типтес суретші, 22 жастағы жергілікті тұрғын Фредерик Юджин Дурбекпен (1836–1894) бірікті. Екеуі де жақын арада соғыстың алғашқы фотографтарының біріне айналды. 1860 жылға қарай, олардың заманауи, жоғары өнімді студиясынан "осы елде бұрын-соңды ұсынылмаған ең ірі және алуан түрлі стереоскоптық құралдар мен суреттер" деп жарнамалап, ұлттық аудиторияға жетті. Осы кезде екеуі де Лафайетт артиллериясына қосылды, Дурбек полковник шеніне көтерілді. Сонымен қатар, O&D қала мен оның айналасының деректік фотосуреттерін жасады, оның ішінде плантациялар мен құл өмірінің ерекше тарихи, соғысқа дейінгі көріністері бар еді. 1861 жылдың 14 сәуірінде Форт Самтердің федералдарға берілуінен кейін Осборн кем дегенде екі рет фортқа және оның айналасына барып, шайқастың салдарынан кем дегенде 43 стерео сурет түсірді. Бұл соғыстағы Конфедерацияның ең ірі белгілі суреттерінің жиынтығы және Азамат соғысы шайқасының ең толық фото тіркелмесі саналады. Бүгінде олардың 39-ы белгілі. Олардың достығы Чарльстондағы бизнесінен ұзаққа созылды, бірақ соғыс пен зиян келтірген өрттер 1862 жылдың ақпан айына дейін оны тоқтатып қойды. Содан кейін, 1863 жылдың қыркүйегінде генерал Томас Джорданның «Оңтүстік әскерлері қандай қиындықтарға төзе алатынын» құжаттау ниетіне жауап ретінде Осборн және суретші әріптесі Джордж С. Кук одақтың артиллериясымен қиратылған Форт Самтердің ішін фотоға түсіруге ерікті болды. Осы сапардың нәтижесінде тарихтағы алғашқы жауынгерлік фотосуреттер түсірілетінін бұл кәсіпкерлер білмеді.

Дж.Д. Эдвардс

Джей Дирборн Эдвардс (1831–1900), Нью-Гэмпширде туған, 1831 жылдың 14 шілдесінде Джей Дирборн Муди деген атпен дүниеге келді. 1842 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, жас Джей Сент-Луиске тәтесімен бірге тұруға жіберілді, сол кезде оның тегі Эдвардс болып өзгертілді. 17 жасқа келгенде, ол псевдоғылым – френология бойынша лекция оқыды және, көрінеу, фотосуретшілік мансабын да бастады, 92 1/2 Fourth Street мекенжайында дагерротип студиясын ашты. 1851 жылы ол және оның тәтесі Нью-Орлеанға көшті, ал Джей тез арада 19 Royal Street көшесінде орналасты. Ол "ерекше көрінетін шарабасында" сыртқы ортада жұмыс істеуді артық көрді. Жаңа сулы тақта фотосурет өнері Эдвардсқа өз стереоскопиялық суреттерін Нью-Орлеан қаласының барлық аймандарына таратуға мүмкіндік берді. Оның стереокарталарының арт жағында пошта жәшігінің нөмірі көрсетілгендіктен, тарихшылар оның Нью-Орлеанда жеке галереясы болмағанын қорытындылады. Бірақ, ол Э. Х. Ньютон кішімен серіктестік құрып, 19 Royal Street мекенжайында «Фотографиялық өнер галереясын» ашқанда жағдай өзгерді. Галерея «әлемнің кез келген бөлігінің стереоскопиялық суреттеріне» маманданған және Нью-Йорк баспагері Эдвард Энтони мен Лондон стереоскопиялық компаниясының көмегімен құрылды. Олардың алуан түрлі тауарларына фотосурет жабдықтары, фотосуреттер, амбротиптер, меланотиптер, портреттерді үлкейту, пастель, май және су бояулары кірді. Эдвардс 1861 жылдың сәуір айындағы соғыс кезеңіндегі алғашқы фотоэкспедициялардың бірін жасады. Ол Конфедерация жасақтарын Нью-Орлеаннан Флорида штатының Пенсакола қаласына дейін, Форт Пикенске қарсы жиналғанда ілесіп өтті. Эдвардс 39 суретті «бір данасы 1 доллар» бағамен жарнамалады. Екеуі маусым айында «Харперс Уикли» журналында ағаш кескіндері түрінде жарияланды, бірақ Эдвардс ешқандай мақтау алмады. Содан кейін Эдвардс бизнесін тоқтатты.

Макферсон мен Оливер

Уильям Д. Макферсон (? – 9 қазан 1867) және Дж. Оливер (??) – 1860 жылдары Нью-Орлеан және Луизиана штатының Батон-Руж қаласында жұмыс істеген оңтүстік фотографтары. 1862 жылдың мамырында Батон-Руж қаласын одақтық күштер басып алғанға дейін McPherson & Oliver компаниясы Конфедерацияға ғана қызмет көрсеткен. Басқа оңтүстік фотографтары сияқты, олар да жағдайға бейімделіп, жұмысын жалғастырды. Бұл оларға әскерилермен жасалған арнайы келісімдер арқылы фотосуретке қажетті құрал-жабдықтарды алуға мүмкіндік берді. Макферсон мен Оливер ең алдымен «Жаралы арқа» атты жұмысымен танымал, ол Луизиана плантациясынан қашқан құл «Гордонның» суреті болатын және Батон-Руж қаласындағы одақтық әскерлерге келген. 1863 жылдың жазында олар Порт-Хадсонға (Луизиана штаты) барып, қаланың қатаң қоршауындағы оқиғаларды суретке түсірді. 8 шілдеде Порт-Хадсон түскеннен кейін Макферсон мен Оливер қолға түскен конфедерациялық бекіністерді фотоға түсірді. 1864 жылдың тамызында Алабама штатының Мобил шығанағындағы Форт-Морганды басып алғаннан кейін, Макферсон мен Оливер осы нысандағы оқиғалардың толық фотохроникасын жасады. 1864 жылы олар Нью-Орлеанға көшіп, Канал көшесіндегі 133 номерде галерея ашты. 1865 жылдың 26 сәуірінде «Дж. Оливер, 132 Канал, фотограф» Нью-Орлеан қаласының әскери жұмылдыру тізілімінің екінші округінде 3490 номерімен тіркелді. 1865 жылы олар серіктестіктен шықты. Макферсон 1867 жылы сары қызылшадан қайтыс болғанға дейін 132 Канал көшесіндегі жеке галереясын ашты. Эпидемиядан аман қалған Сэмюэл Блессинг Макферсонның мүлігін басқарды.

Чарльз Ричард Рис

Чарльз Ричард Рис (қаңтар 1860 – 1914) Пенсильвания штатының Аллентаун қаласында неміс иммигранттары Бернард пен Сара Рис отбасында дүниеге келді. Чарльз мансабын 1850 жылдары Цинциннатиде дагеротипист ретінде бастады. 1851 жылы Чарльз бен оның ағасы Эдвин Вирджиния штатының Ричмонд қаласында Капитолийге жақын студия ашты. 1853 жылы Чарльз Нью-Йорк қаласындағы 289 Бродвейдегі Харрисон мен Холмс студиясына көшті, ол кезде бұл жаңа фотосурет өнеркәсібінің орталығы болды. Төменгі Манхэттенде Генри Ульке, Мэтью Брейди, Еремия Гурни, Эдвард Энтони және Абрахам Богардс сияқты танымал фотографтардың студиялары орналасқан еді. Бәсекелестік күшті болғандықтан, «профессор» Рис өзін инновациялық «неміс сурет салу әдісімен» Еуропалық саяси босқын ретінде көрсетті. Бұл әдіс еңбек бөлінісін қажет етті, онда процестің барлық кезеңдерін «сарапшы» деп аталатын адам орындады. Бәсекелесу үшін Чарльз портреттерге бағаны төмендетіп, 1/9 бөлікті 25 центке, ал қорапшасымен бірге 62 центке сатты, бұл 1850 жылғы стандарттармен төмен баға еді. Шартты екі жылдан кейін Чарльз Нью-Йорк қаласынан көшіп кетті. 1859 жылы 30 жастағы Чарльз ағасы Эдвинмен бірге Конфедерацияның болашақ астанасы Ричмондқа (Вирджиния) оралып, жаңадан студия ашты. Олар жаңа студиясын «Рис бу галереясы» деп атады. Азамат соғысының басында саясаткерлердің, әсіресе сарбаздардың көптеп келуі бизнестің күрт өсуіне әкелді, ал бауырластар өз галереясына келген жүздеген жаңа рекруттармен айналысты. Сол кездегі патриоттық рухта Чарльз көп ұзамай 19-шы Вирджиния милициясына қосылды, бұл полк дүкен иелерінен, теміржолшылардан және жергілікті өрт сөндірушілерден құралған. Олар негізінен түрме күзетшілері ретінде, сондай-ақ төтенше жағдайларда қолданылды. Соғыс барысында барлық заттардың тапшылығы қалыпты жағдайға айналды және Ричмондтағы көптеген дүкендер, соның ішінде Риз студиясы, ақырында толығымен жабылды. 1863 жылдың 3 сәуірінде Грант Петербургке шабуыл жасағанда Ричмонд эвакуацияланды. Генерал Иуэлл Ричмондтың қоймаларын өртеп жіберуге бұйрық берді. Өрт тез тарап, бүкіл бизнес ауданын, соның ішінде Риз ағайындыларының студиясын жалмап алды. Алайда, өрт сөнгеннен кейін жаңадан құрылыс жұмыстары басталды және Рис «Рис & Бро» атты жаңа студияда қайтадан жұмыс істеуге кірісті, ол 913 Мэйн-стрит мекенжайында орналасқан еді. Содан кейін 1880 жылы Чарльз студиясын Вирджиния штатының Петербург қаласына көшіріп, Сикамор көшесіндегі Дж. Е. Рокуэлл галереясында орналастырды. Чарльз Рис 1914 жылы 84 жасында қайтыс болды және әйелі Минерва мен ұлдары Эдди мен Чарльз кішінің қабірімен бірге Голливуд зиратына жерленді. Риз студиясы оның жалғыз аман қалған баласы Джеймс Конвей Риз басшылығымен жұмысын жалғастырды. Джеймс 1955 жылға дейін өмір сүрді және Азамат соғысын және оның әкесінің сол қақтығыс кезіндегі жұмысын есте сақтаған аздаған адамдардың бірі болды. Ұлы депрессия басталғанда Петербургтегі Риз студиясы соңғы суретін түсіріп, есігін жапты.

Эндрю Д. Лайтл

Эндрю Дэвид Лайтл (1858–1917) – Цинциннати, Огайо штатындағы, Оңтүстік орталығында жұмыс істеген көшпелі фотограф. 1858 жылы ол Луизиана штатының Батон-Руж қаласындағы Мейн-стритте студия ашты және келесі жарты ғасыр бойы Луизиана астанасының орындарын, оқиғаларын және адамдарын суретке түсірді. Литтлдің 1-Индиана атты әскери бөлімінің суреті – Батон-Ружді одақтық әскерлер басып алған кезде түсірілген көптеген фотосуреттердің бірі. 1862 жылдың мамыр айында федералдық күштер Батон-Ружді басып алғаннан кейін Лайтл АҚШ армиясы және теңіз күштерімен табысты фотосуреттермен байланыс орнатты. Одақтық әскерлердің мүшелеріне студияда портреттер жасаумен қатар, Лайтл Батон-Руж маңындағы әскерлердің лагерьлерін, сондай-ақ адмирал Джеймс Глазго Фаррагут басқаратын Батыс шығанағын блокадалаған теңіз күштерінің эскадрильясын суретке түсірді. Лайтлдің Азамат соғысы кезеңіндегі көптеген жұмыстары Луизиана штатының мемлекеттік университетіндегі «Эндрю Д. Лайтлдың Батон-Руж фотосуреттер жинағында» сақталған. Лайтлдің студиясы Азамат соғысы кезінде өте табысты болды, сондықтан ол Луизиана губернаторының резиденциясына жақын ғимараттармен бірге мүлікті сатып ала алды, ол келесі алпыс жыл бойы Лайтл отбасының үйіне айналды. Луизиана жаңару кезеңінен шыққан кезде Лайтлдің ұлы Говард осы бизнесте оған қосылды және олар «Lytle Studio» деп, кейін «Lytle & Son» деп аталды.

Джулиан Ваннерсон

Джулиан Ваннерсон (1827–?) 1857 жылы Джулиан Ваннерсон Вашингтон қаласында, 308 Пенсильвания даңғылындағы Джеймс Эрл МакКлиз галереясының бас операторы және дагерротип портретшісі болды. 1859 жылы Ваннерсонның авторлық қол қойған суреттері МакКлиздің 35-ші Конгресс сенаторларының, өкілдерінің және делегаттарының фотосуреттер галереясында жарияланды. Оның американдықтардың портреттері Вашингтонға келген келісім шарттары бойынша делегация мүшелерін жүйелі түрде құжаттау жұмысының бір бөлігі болды. Азамат соғысы басталғаннан кейін, Ричмонд қаласынан жұмыс істей отырып, Ваннерсон өзі ұнататын "тұзды басып шығару" әдісін қолдана отырып, танымал Конфедерация генерал-офицерлерінің портреттерін жасауды жалғастырды. Ол Конфедерация генералдары Роберт Ли, Дж.Е.Б. Стюарт және Стоунволл Джексонның портреттік фотосуреттерімен ең көп танылды. Ваннерсон соғыс аяқталғанда бизнесін жабып, жабдықтарын сатты.

Эндрю Дэвид Лайтл

1910 жылы Нью-Йорктегі "The Reviews of Reviews Company" компаниясының өкілі, "Азамат соғысының фотографиялық тарихы" кітабын басып шығарған, Батон-Руж қалалық фотографы Эндрю Лайтлдің Батон-Ружді Федералды әскер басып алған кезде түсірген сақталған көптеген негативтерін сатып алды. Сол өкіл Говард Лайтлмен әкесінің соғыстағы рөлі туралы да сөйлесті. Осы әңгіме және "Фотографиялық тарих" басылымында жарияланған материал негізінде Лайтлдің "Конфедерацияның камерамен тыңшысы" деген әңгіме туды. Осы әңгімеден кейін 50 жыл өткен соң журналистке айтылған мәлімдемеден басқа, Лайтлдің тыңшылық қызметіне қатысқандығын растайтын ешқандай дерек жоқ.

Роберт М. Смит

Конфедерация лейтенанты Роберт М. Смит тұтқындалып, Огайо штатының Джонсон аралына қамалды. Оның ерекшелігі, ол қарағай қорап, қалта пышағы, қалайы банка және көру түтігінің линзасын пайдалана отырып, жасырын түрде ылғал пластиналы камера құрастыра білді. Смит фотосуретке түсіру процесі үшін түрме ауруханасынан химиялық заттар алды. Ол камераны жасырын түрде 4-ші блоктың шатырының қырынан басқа тұтқындарды суретке түсірді. Басқа ешбір түрмеде тұтқындарға үйлеріне жіберу үшін сурет түсіретін фотограф болған жоқ. Оның еңбегі Дэвид Р. Буштың "Мен бұл аралды ешқашан тастамаймын деп қорқамын: Азамат соғысы тұтқындарының өмірі" (2011) кітабында жақсы көрсетілген.

Саяхатшы фотосуретшілер

Көшпелі (саяхаттап жүретін) фотографтар лагерь ішінде орналасуға, басты назарда солдаздарға портреттер жасап, оларды жақындарына естелік ретінде жіберу үшін, әсіресе пайдалы мақсатта, қолбасшы генералдан рұқсат алды.

Салықтар

1862 жылдың қыркүйегінде солтүстік фотостудиялары жылдық лицензия алуға міндетті болды. 1864 жылдың тамызына дейін фотографтар да кіріс маркаларын сатып алуға тиіс болды. Фотографияға "Күн суреті" салығын Ішкі кірістер басқармасы соғысты қаржыландыру мақсатымен енгізді. Салық фотосурет бағасына қарай 1¢, 2¢, 3¢ немесе 5¢ болатын (сәйкесінше 1–10¢, 10–25¢, 25–50¢, 50–$1). Дегенмен, фотография үшін арнайы марка жасалмағандықтан, бастапқыда банк чектары, ойын карталары, сертификаттар, меншік құжаттары, жүк қағаздары сияқты түрлерге арналған АҚШ кіріс маркалары қолданылды. Александр Гарднер, Мэтью Брейди, Еремия Гурни және Чарльз Д. Фредерикстің ықпалды лоббилік жұмысының нәтижесінде, 1866 жылы салық жойылды.

Авторлық құқықтар

1854 жылы Джеймс Амброз Каттинг және оның серіктесі Исаак А. Рен ылғалды пластиналы коллодион процесінде "жетілдірулер" болған үш патент алды. Каттинг екі шыныны Канада бальзамы арқылы біріктіру әдісін жасады. Бұл әдіс амбротиптерді сақтау үшін герметикалық түрде жабу мақсатымен ойластырылған, бірақ лак қабаты өте жақсы қорғаныс қызметін атқарғандықтан, ақырында қажетсіз болып шықты. Шындығында, Каттингтің патентін қолданған амбротиптер осы техниканың нәтижесінде зақымдануға ұшырады. Көптеген маңызды сот процестері (Э. Энтони, Дж. Гурни, К. Д. Фредерикс, Дж. Богардус) және патенттерге байланысты даулар үрей тудырып, Азамат соғысы кезінде "жедел" (қозғалыссыз) фотосуретті кеңінен пайдалануға кедергі келтірген болуы мүмкін. Каттингтің патенттелген формуласында коллодионның сезімталдығын күшейтетін калий бромиді химиялық қоспасы болды. 1868 жылы патентті ұзарту мәселесі қаралып жатқанда, Патент бюросы бастапқы патенттерді берудің қажеті болмаған деп шешті және ұзартудан бас тартты. Бұл шешім Генри Снеллингтің "Фотография тарихы мен тәжірибесі" кітабында табылған дәлелдерге негізделген. Снеллинг 1853 жылы Каттингтің жоғары жылдамдықты эмульсиясындағы негізгі ингредиенттердің қолданылуын сипаттаған. 19 ғасыр фотографтарының тағы бір маңызды мәселесі авторлық құқық қорғанысының болмауы болды, оны Филадельфиялық фотограф "қарақшылық ұрлық" деп атады. 1870 жылы 41-ші Конгресс H. R. 1714 заңын қабылдады. Жаңа заңға енгізілген өзгерістердің басты себебі Александр Гарднердің ықпалы болды.

Мұра

Азамат соғысының фотографтарының барлық тыранының нәтижесін осы қақтығыс туралы жазылған тарихи мәтіндердің көбісінде көруге болады. Фотография саласында Америка Азамат соғысы – 19 ғасырдағы ең толық жарық көрген қақтығыс. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы және Вьетнам соғысының соғыс кезеңіндегі фотожурналистикасының дамуын болжады. Азамат соғысының сақталған фотосуреттерінің көптігі, Орталық Азиядағы орыс соғыстары, Франко-пруссия соғысы және Бур соғысына дейінгі отарлық соғыстар сияқты кейінгі қақтығыстардан алынған суреттердің аздығымен күрт контраст жасады.

Александр Гарднер

Потомак армиясының операцияларынан жасалған жүз дана нөмірленген, альбомдық фотосуреттер, 1866 жылы Philp & Solomons шығарған, сипаттамалық мәтінмен бірге.

Басқа

Тейлор (1839–1901) «Леслидің суреттелген газеті» үшін иллюстратор болған және Азамат соғысының гравюраларын МОЛЛУС үшін ынтамен жинаған, олардың көптегені бұрыннан жоғалып, негативтерімен бірге, қазір тек осы үш альбомда ғана табылады.