Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
ХХ ғасырдың басында Джордж Уотсон Макгрегор Ридтің Ұлыбританияда құрған "Жаһандық байланыс шіркеуі" діни тобы социалистік революцияны, империализмге қарсы күресті және күнге табынуды қолдады.
The Church of the Universal Bond, a religious group founded in Britain in the early twentieth century by George Watson MacGregor Reid, promoted socialist revolution, anti imperialism and sun worship.
Тарих
Рид 1912 жылы Универсалды байланыс шіркеуін құрды. Бастапқыда зороастризмге де қызығушылық танытқан Рид, ақырында Druidry-ге көбірек қызығушылық дарытты. Сол кезде кең таралған теория бойынша, Стоунхенджді друидтер күн құдайына арналған ғибадатхана ретінде салған, сондықтан оның шіркеуі сол жерде діни рәсімдер өткізе бастады. 1918 жылы осы орын мемлекеттік меншікке берілгенде, олардың құдайға табынуына рұқсат берілді. Бастапқыда шамамен 50 жақтасы болған шіркеу, археологтардың бұл байланысты жоюға тырысқанына қарамастан, Стоунхендж бен друидтер арасындағы байланысты қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. 1924 жылы Жұмыс кеңсесі шіркеуге Стоунхенжде қайтыс болған бұрынғы мүшелерінің күлін шашуға рұқсат берді, бұл Антикварлар қоғамы, Уилтшир археологиялық қоғамы, Корольдік археологиялық институты және О.Г.С. Кроуфорд сияқты белгілі археологтардың наразылығын тудырды. Бұл наразылық үкіметті рұқсатты кері қайтаруға итермеледі, ал 1932 жылы шіркеу өз діни рәсімдерін ескерткіштен жақын орналасқан Нормантон Горсқа көшірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ридтің ұлы Роберт шіркеу басшылығын өз қолына алды. Олар 1950, 60 және 70 жылдары Стоунхенджге жазғы күн тоғысында қайтадан кіруге қол жеткізді, бұл көптеген жетекші археологтарды алаңдатты. 1985 жылы жазғы күн тоғысында өткен Стоунхендж еркін фестивалінің өсуі ескерткіштің жабылуына себеп болды, соның салдарынан шіркеу ұмытылғанға айналды. Ол 2000 жылдан бері қайта ашылған күн тоғысы тойларында өкілдігін сақтап келеді.
Reid founded the Church of the Universal Bond in 1912. Initially also interested in Zoroastrianism, Reid had become increasingly attracted to Druidry. A popularly accepted theory at that time was that Stonehenge had been built by Druids as a solar temple, so his church began holding rituals there. Their worship was permitted to continue when the site was given to the state in 1918. Although only commanding around 50 adherents in its early days, the Church was instrumental in forming the link in the popular imagination between Stonehenge and Druids despite the efforts of archaeologists to discourage the connection. In 1924, the Office of Works permitted the Church to scatter the ashes of cremated former members at Stonehenge, something which drew significant protests from the Society of Antiquaries, the Wiltshire Archaeological Society, the Royal Archaeological Institute and famous archaeologists such as O. G. S. Crawford. The outcry persuaded the government to withdraw permission and in 1932 the Church officially moved its rites from the monument to Normanton Gorse nearby. After the Second World War, Reid's son Robert took over leadership of the Church. It was able to regain midsummer access to Stonehenge throughout the 1950s, 60s and 70s, to the dismay of many leading archaeologists. When the growing Stonehenge free festival caused the monument to be closed at midsummer in 1985, the Church faded into obscurity. It has maintained a presence at the re opened solstice festivities since 2000.