Маргарет Килгаллен: Суретшінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық суретші (1967–2001)

Маргарет Лейша Килгаллен (28 қазан 1967 – 26 маусым 2001) – Сан-Франциско шығанағы аймағының суретшісі, граффити өнері, кескіндеме және инсталляция өнерін біріктірген.

Өмір және мансап

Килгаллен Вашингтон қаласында дүниеге келіп, Кенсингтон қаласының жанында өсті. Бала кезінде блюграсс музыкасын тыңдағандықтан, Килгаллен шебер банджошы болды. Килгаллен өзі ескі үлгідегі музыкаға қызығушылығы бар екенін айтқан. 1989 жылы Колорадо колледжінде студиялық өнер және гравюра мамандығы бойынша бакалавр дипломын алды. Сан-Францискоға көшкеннен кейін ол серфингпен айналыса бастады және 1990 жылы болашақ күйеуі Барри МакГиге кездесті, ол да серфингші еді. Колорадо колледжін бітіргеннен кейін Килгаллен 1997-1999 жылдары Нью-Йорк пен Калифорнияда бірнеше жеке көрме ұйымдастырды. Сонымен қатар, ол 2001 жылы Стэнфорд университетінен магистр дипломын алды. 1999 жылдың күзінде оған сүт безінің қатерлі ісігі диагнозы қойылып, сүт безі алынды. Ол химиотерапиядан бас тартты. Оның дәрігері бұл шешіммен келіспеді, себебі химиотерапия келесі бес жылда ісіктің қайталану қаупін бар болғаны 2-3 пайызға төмендетуге мүмкіндік берер еді. Тұрақты тексерулерден кейін оған денсаулығының жақсы екені айтылды. Жүктілік кезінде ол қатерлі ісіктің қайтадан пайда болып, бауырына метастаздағанын білді. Оның күйеуі және серігі Барри МакГимен бірге дүниеге келген қызы Аша 2001 жылдың 7 маусымында, Килгаллен 33 жасында қайтыс болғанға дейін үш апта бұрын, мерзімінен алты апта бұрын дүниеге келді. Өмірінің соңғы айларында ол қайтыс болғаннан кейін галереяларда көрсетілетін өнер туындыларын жасауды жалғастырды. Килгалленнің алғашқы ірі топтық көрмелері 1997 жылы өтті, олардың ішінде Bay Area Now көрмесі де болды. Одан кейін 1997 жылы Нью-Йорктегі The Drawing Center-де "Желге үш жапырақ" атты жеке көрмесі ұйымдастырылды. 1998 жылы Килгаллен Сан-Францискодағы Джон Берггрюен галереясында тағы бір жеке көрме өткізді. Ол қайтыс болғаннан кейін бірнеше ірі көрмелер ұйымдастырылды. 2002 жылы оның туындылары сол жылғы Уитни биенналесіне іріктелді. 2005 жылы оның "In the Sweet Bye & Bye" атты туындыларының шолуы REDCAT галереясында көрсетілді. 2011 жылы Килгалленнің "Жазғы таңдау" көрмесі Сан-Францискодағы Ratio 3 галереясында көрсетілді. 2019 жылдың 12 қаңтарынан 16 маусымына дейін Аспен өнер мұражайында Маргарет Килгаллен: "Сұлулық осында" атты оның 1997-2001 жылдар аралығындағы туындыларының шолуы көрсетілді.

Kilgallen was born in Washington, D. C., and grew up nearby in Kensington, Maryland. Because of her exposure to bluegrass music as a child, Kilgallen became an accomplished banjo player. Kilgallen herself described a personal interest in old time music. She received a BFA in studio art and printmaking from Colorado College in 1989. After moving to San Francisco, she took up surfing and in 1990 met her future husband Barry McGee, who was also a surfer. After her time at Colorado College, Kilgallen had a few solo exhibitions in New York and California during 1997 through 1999. She also received a MFA from Stanford University in 2001. In the fall of 1999 she was diagnosed with breast cancer, and had a mastectomy. She opted to forgo chemotherapy. Her doctor didn't disagree with this decision, because with chemotherapy she would decrease her risk of a recurrence within five years by just 2 or 3%. After regular follow up visits she was given a clean bill of health. During her pregnancy she learned that the cancer had returned and had metastasized to her liver. Asha, her daughter with her husband and collaborator Barry McGee, was born healthy but six weeks early on June 7, 2001, almost three weeks before Kilgallen's death at age 33. During the last months of her life she continued to work on art that would later be displayed in galleries after her death. Kilgallen's first major group exhibitions appeared in 1997 and included the first Bay Area Now show at Yerba Buena Center for the Arts. This was followed by a solo exhibition, Three Sheets to the Wind, at The Drawing Center in New York City in 1997. In 1998, Kilgallen had another solo exhibition, Sincere Sin, at the John Berggruen Gallery in San Francisco, CA. A number of major exhibitions took place after her death. In 2002, her work was chosen for that year's Whitney Biennial. In 2005, a survey of her work titled, In the Sweet Bye & Bye, was shown at the Gallery at REDCAT. In 2011, Kilgallen's Summer Selections exhibit was shown in the Ratio 3 gallery in San Francisco, CA. Through Jan 12 Jun 16, 2019, the Aspen Art Museum is showing Margaret Kilgallen: That's Where the Beauty is, a survey of her work from 1997 to 2001.

Жұмыс

Килгалленнің суреттері мен қабырға суреттері қолмен боялған таңбалар, американдық халық өнерінің элементтері, қабырға суреттері және әртүрлі формальды сурет салу тәсілдері сияқты әртүрлі ықпалдарды көрсетеді. Ол кішкентай кезінде Оңтүстік-Батыс және Мексика суретшілерінің туындыларына қатты әсерленді және өз суреттерінде осы суретшілердің жылы түстерін пайдаланды. Гуашь, акрил және кездейсоқ араластырылған, қайта өңделген үй бояуларымен табылған қағазда (көбінесе кітаптың қақпақтары) жасалған оның көптеген жұмыстары типографиялық стильдерге және оның 1990 жылдардың басында Сан-Франциско қалалық кітапханасында Дэн Фланаганмен кітап сақтаушысы ретінде жұмыс істеген кезінен бастау алатын символизмге деген қызығушылықты көрсетеді. Килгаллен әр туындының қолмен жасалған екенін көрсету үшін дайын сызбалар мен маскалау таспасынсыз барлық жұмысын қолмен жасады. Оның суреттерінде велосипед тебу және серфинг сияқты күнделікті іс-әрекеттермен айналысатын әйелдер бейнеленген. Килгаллен тапсырыс бойынша жасалған қабырға суреттерінен басқа "Мета" және "Матоки Слоттер" аттарымен граффити суретшісі болды. Соңғы атау, халық музыканты Матоки Слоттерге құрмет көрсету мақсатында, жүк пойыздарында граффити жасау үшін арнайы қолданылды.