Алабама штатындағы Форт Митчелл ұлттық зираттары

Кіріспе

Алабама штатындағы Рассел округіндегі ардагерлер зираты

Форт Митчелл ұлттық зираты – АҚШ-тың 130 ұлттық зиратының бірі. Ол Алабама штатының Форт Митчелл қаласында, штатқа тиесілі және басқарылатын Форт Митчелл паркіне іргелес орналасқан. 1987 жылы ресми түрде ашылғаннан бері шамамен 5000 адам осы зиратқа жерленген. Ол Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина, Джорджия, Флорида, Алабама, Теннесси және Миссисипи штаттарында тұратын ардагерлерге қызмет ету үшін IV федералды аймақтағы ұлттық зират ретінде жұмыс істейді.

Тарих

Грузия милициясы бастапқыда 1813-1814 жылдардағы Крик соғысы кезінде аймақта әскери қатысуды сақтау үшін Митчелл фортын салған. Форт аяқталғаннан кейін көп ұзамай Грузия милициясы Тукабачи және Хотлевалиде британдықтарға шабуыл жасады. Милиция Криктің және британдықтардың біріккен күштерімен тосқауылға түсіп, Форт-Митчеллге қайтарылды. Содан кейін 1825 жылға дейін фортта шағын әскер гарнизон болып тұрды. 1817-1825 жылдар аралығында Форт-Митчелл жергілікті американдықтармен сауда жасау орталығы болып дамыды. 1817 жылы сауда үйі немесе фабрика ашылды, онда жергілікті тайпалар өндірілген тауарларды қолжетімді бағамен сатып ала алатын. 1818 жылы Форт-Митчелден өтетін, Огастадан (Джорджия) басталып, Алабама аумағына батысқа қарай созылатын жаңадан кеңейтілген Федералдық жолға пошта бөлімі қосылды. 1821 жылы Форт-Митчеллде үнді агенттігі құрылды және полковник Джон Кроуэлл Криктің агенті болып тағайындалды. Кроуэлл агенттікті басқарғанда, оның інісі Томас тавернаны басқарды, ол кейін офицерлердің жатақханасы ретінде пайдаланылды. Форт-Митчелл 1814 жылғы Форт-Джексон шарты бойынша белгіленген Крик аумағын қоныс аударушылардың үнемі бұзуына байланысты жергілікті американдықтарды қорғауда маңызды орынға ие болды. Жергілікті американдықтардың наразылығына жауап ретінде 1825 жылдың жазында жаңа форт салынды және 4-ші АҚШ жаяу әскері оны басып алды. Екінші форт біріншісін қамтыды және одан әлдеқайда үлкен болғанымен, дизайны ұқсас болды. Ақ нәсілді адамдарға қарсы күш қолдану тиімді болды. 1831 жылы ақ нәсілді қоныс аударушылар Ола Уфалал (қазіргі Еуфала) үнді қауымына басып кірді, Криктің халқын шығарып, үйлерін өртеді және өздерінің поселесін салды. АҚШ маршалы қоныс аударушылардың әрекеттеріне қарсылық білдірді, ал қарсылық көрсетілген кезде Форт-Митчеллдің коменданты қаладан бас тартуын және эвакуациялауын талап ету үшін рота жіберді. Тұрғындар бұған мойынсұнып, Чаттахучи өзенінен арғы бетке шегінді. Президент Эндрю Джексон жергілікті американдықтарды жою саясатын қолдады және Джорджия мен Алабама заңдарымен қолдау көрсетілген қоныс аударушыларға қарсы күш қолдануға құштар емес еді. Форт-Митчелден эвакуацияланған әрбір басқыншы үшін 10 басқыншы өзеннен өтіп, Крик аумағына кірді. Әскерилердің бейшаралығы атақты Хардеман Оуэннің өлтіруінен көрінді. Оуэн АҚШ маршалын өлтіруді жоспарлаған, бірақ сәтсіз аяқтаған. Форт-Митчеллдегі әскер Оуэнды тұтқындау үшін шақырылды, ал содан кейін болған қақтығыста ол қаза тапты. Джорджия билігі өлімге себеп болған оқты атқан сарбазды кісі өлтіруде айыптады және әскерден оны тапсыруды талап етті. Комендант бас тартты. Жағдай шиеленісіп, ашық соғысқа ұласуға жақын болды. Осы дауды шешу үшін әкімшілік Фрэнсис Скотт Киді істі тергеуге жіберді. Ол Митчелл фортына орналасып, Криктің жағдайы және соңғы толқулардың себебі туралы есеп дайындады. Ол жергілікті американдықтарға жасалған зұлымдықтардың себебі АҚШ үкіметінің қоныс аударушылардың агрессивті әрекеттеріне қарсы тұрудағы әлсіздігінде екенін айыптады. Ки келісімге келу үшін келіссөздер жүргізді, бірақ ол Вашингтонға оралғаннан кейін келісім сирек орындалды. 1836 жылдың көктемінде Криктің бейшаралығы шегіне жетті. Басшы Енеа Матла басқаруымен шамамен 1500 жауынгер поселелерге шабуыл жасады. Генерал Винфилд Скотт шабуылды басуға бұйрық берілді және ол сәттілікке жетті. 1836 жылдың шілдесіне қарай шамамен 1600 крик халқы Батысқа мәжбүрлі түрде қуылмас бұрын Форт-Митчеллде жиналды. Шамамен 2000-3000 адам Форт-Митчелден Монтгомериге қарай "жасқа толы көздермен және ең қайғылы еңгеулермен" аттанды. Бұл маршрут "Көз жасының жолы" деп белгіленді. 1980 жылдардың соңында Форт-Митчеллдегі ескі пошта зираты ресми түрде IV Федералдық аймақтағы ұлттық зират орны ретінде танылды және 1987 жылдың мамыр айында ашылды.

The Georgia Militia originally constructed Fort Mitchell in order to sustain a military presence in the area during the Creek War of 1813 to 1814. Shortly after the fort's completion, the Georgia Militia launched an attack against the British at Tuckabatchie and Hothlewali. The militia was ambushed and driven back to Fort Mitchell by a combined force of Creeks and British. Thereafter, until 1825, a small force continued to garrison at the fort. From 1817 to 1825, Fort Mitchell gradually emerged as a center of commerce for trade with Native Americans. In 1817, a trading house, or factory, was established where produced goods were available to local tribes at prices below what they could otherwise afford. In 1818, a post office was added to the newly extended Federal Road that crossed through Fort Mitchell from Augusta, Georgia, and westward into the Alabama Territory. In 1821, an Indian agency was created at Fort Mitchell, and Colonel John Crowell was appointed agent to the Creeks. While Crowell managed the agency, his brother, Thomas, ran the tavern, which later served as an officer's quarters. Fort Mitchell became central to the protection of Native Americans as settlers consistently violated the Creek territory as defined under terms of the 1814 Treaty of Fort Jackson. In response to Native American protests, a new fort was constructed and occupied by the 4th U. S. Infantry in summer 1825, and it remained garrisoned almost continually through 1840. The second fort encompassed the first, and while much larger, was similar in design. The use of force against white trespassers was effective. In 1831, a group of white settlers invaded the Indian community of Ola Ufalal (now Eufaula), evicted the Creeks, burned their houses, and built their own settlement. The U. S. marshal protested the settlers' actions, and when defied, the commandant at Fort Mitchell dispatched a company to demand the surrender and evacuation of the town. The residents complied and retreated across the Chattahoochee River. President Andrew Jackson was committed to a policy of removing Native Americans, however, and was not eager to use force against settlers who were supported by the laws of Georgia and Alabama. For every ejection of a trespasser evacuated by troops at Fort Mitchell, 10 intruders would cross the river and enter Creek territory. The hopelessness of the military's position was reflected in the celebrated Hardeman Owen killing. Owen had planned but failed to murder the U. S. marshal. Troops at Fort Mitchell were called out to capture Owen, and in the ensuing melee he was killed. Georgia authorities charged the trooper who fired the fatal shot with murder and demanded the Army hand him over. The commandant refused. Tensions ran high and almost erupted into open warfare. In an attempt to settle the dispute, Francis Scott Key was dispatched by the administration to investigate the affair. He took up residence at Fort Mitchell and composed a report on the condition of the Creeks and the cause of the recent turmoil. He charged that the evils perpetrated on the Native Americans were caused by the weakness of the U. S. government in facing the aggressive actions of the settlers. Key went on to negotiate a settlement, which, after he returned to Washington, was rarely honored. Creek desperation reached a crisis point in spring 1836. Under the leadership of Chief Eneah Mathla, an estimated 1,500 warriors attacked the settlements. General Winfield Scott was ordered to intervene and succeeded in overcoming the attack. By July 1836, an estimated 1,600 Creek people were concentrated at Fort Mitchell in preparation for a forced expulsion West. Approximately 2,000 to 3,000 were eventually marched from Fort Mitchell to Montgomery, "shedding tears and making the most bitter wailings." This route is known as the Trail of Tears. In late 1980s, the old post cemetery at Fort Mitchell was officially identified as the location for a national cemetery in Federal Region IV and was opened in May 1987.