Кіріспе
Chill out (қысқаша chill; chillout немесе chill out) – баяу темп пен тыныш көңіл-күймен сипатталатын танымал музыканың еркін анықталатын түрі. "Chill out музыкасының" анықтамасы онжылдықтар бойы өзгеріп келді және көбінесе оңай тыңдаудың қазіргі заманғы түрі ретінде қарастырылады. "Chill out музыкасы" термині бастапқыда "ambient house"пен шатастырылды. Ол 1989 жылы Лондондағы Heaven түнгі клубындағы "The White Room" деп аталатын жерде пайда болды. Онда диджейлер Брайан Ино және Pink Floyd сияқты артистердің амбиент үнділерін ойнап, бишілерге басты би алаңындағы қарқынды музыкадан демалуға мүмкіндік берді. Ambient house келесі онжылдықта кең танымал болды, бірақ нарыққа толып кетуіне байланысты манызы төмендеді. 2000 жылдардың басында Ибицадағы Café Del Mar диджейлері джаз, классикалық музыка, испан және New Age үнділерін пайдаланып, ambient house микстерін жасауды бастады. Содан кейін chill out-тың танымалдығы арнайы спутниктік радиоарналарға, ашық ауадағы фестивальдерге және мыңдаған жинақ альбомдарға дейін кеңейді. "Chill out" өзінің ambient түбірлерінен бөлініп, жеке жанрға айналды.
Chill out (shortened as chill; also typeset as chillout or chill out) is a loosely defined form of popular music characterized by slow tempos and relaxed moods. The definition of "chill out music" has evolved throughout the decades, and generally refers to anything that might be identified as a modern type of easy listening. The term "chill out music" – originally conflated with "ambient house" – came from an area called "The White Room" at the Heaven nightclub in London in 1989. There, DJs played ambient mixes from sources such as Brian Eno and Pink Floyd to allow dancers a place to "chill out" from the faster paced music of the main dance floor. Ambient house became widely popular over the next decade before it declined due to market saturation. In the early 2000s, DJs in Ibiza's Café Del Mar began creating ambient house mixes that drew on jazz, classical, Hispanic, and New Age sources. The popularity of chill out subsequently expanded to dedicated satellite radio channels, outdoor festivals, and thousands of compilation albums. "Chill out" was also removed from its ambient origins and became its own distinct genre.
Шығуы және анықтамасы
Нақты "тынық музыка" анықтамасы жоқ. Chill out әдетте баяу ырғақтар, үлгілер (sampling), "трансқа ұқсас күй", "ырғақтың жоғалуы" (drop out beats), және акустикалық аспаптармен электрондық аспаптардың үйлесімін қамтиды. Рик Сноманның 2013 жылғы "Танцы музыкасының нұсқаулығы" кітабының "Ambient/Chill Out" тарауында ол былай деп жазады: "Егер темп 120 BPM-нен төмен болса және сергіне білген ырғақ қолданылса, онда оны тынық музыка деп санауға болады". Бұл термин 1989 жылы Лондондағы Heaven түнгі клубындағы "Ақ бөлме" деп аталған аймақтан шыққан. Ондағы диджейлер – Джимми Коути мен Алекс Патерсон, кейіннен The Orb тобының мүшелері болды. Олар Брайан Ино, Pink Floyd, Eagles, Майк Олдфилд, 10cc және War сияқты әртістердің туындыларынан амбиент микстер жасады. Бұл бөлменің мақсаты – бишілерге бас би алаңында ойналатын қарқынды және жылдам музыкадан демалуға мүмкіндік беру болды. Бұл сонымен қатар қысқа ғасырлық "New Age house" деп аталатын ambient house трендімен бірге келді. Кейін Коутидің KLF тобы "Chill Out" альбомын шығарды (1990 жылдың ақпаны), онда Патерсонның авторлығы көрсетілмеген үлесі бар еді. 1990 жылдардың ортасынан кейін ambient house нарықтың қанығуына байланысты төмендеді. 2000 жылдардың басында Ибицадағы Café Del Mar диджейлері джаз, классикалық, испан және New Age музыкасын пайдаланып, ambient house микстерін жасауды бастады. Олар өз өнімдерін "тынық музыка" деп атады, бұл жұртшылық пен жазба компанияларының ambient house-қа деген қызығушылығын қайта жаққыза түсті. Кейіннен chill out музыкасының танымалдылығы арнайы спутниктік радиоарналарға, ашық аспандағы фестивальдерге және қоршаған ортаның дыбыстарын және "жаңылған" ырғақтарды ұсынатын мыңдаған жинақ альбомдардың шығуына дейін кеңейді. Сол онжылдықта Spotify индустрияда "көктеп тыңдау" деп аталатын трендті құрады, ол тыңдаушының "іздеген әртісі немесе альбомы туралы көп ойланбай, керісінше эмоциялармен, көңіл-күймен және қызметтерімен байланысуын" білдіреді. 2017 жылдың соңына қарай сервистің "шолу" экранының бас бетіне "Chilled Folk", "Chill Hits", "Evening Chill", "Chilled R&B", "Indie Chillout" және "Chill Tracks" сияқты атаулары бар көптеген алгоритмдік түрде таңдалған плейлисттер енгізілді. The Baffler журналындағы "Музыканың мәселесі" атты редакциялық мақаласында жазушы Лиз Пелли "тынық" плейлисттерді "[Spotify] барлық музыканы эмоционалды тұсқайнатпаға айналдыру амбициясының таза көрінісі" деп сынға алды.
Салқын толқын
2009 жылы Hipster Runoff сатирикалық блогы арман поп сияқты бұрыннан қолданылып жүрген атаулармен сипатталатын музыка үшін «chillwave» деп аталатын жанрды ойлап тапты. «Карлес» есімімен таныс автор кейінірек, ол жай ғана «блогқа бірнеше әдемі ақымақ атауларды жазып, қайсысы жабысатынын көрдім» деп түсіндірді. Chillwave онлайн-танымдық атау алған алғашқы жанрлардың бірі болды, бірақ бұл термин 2010 жылдың басына дейін кең танылмады, ол кезде The Wall Street Journal және The New York Times газеттері осы жанр туралы маңызды талдамалық мақалалар жариялады. 2011 жылы Карлес «баспасөздің оны қабылдауы абсурд» және ол сөйлескен топтар «осы атаудан кейіп көрсе де», «олар бұл жақсы нәрсе екенін түсінеді. Егер iTunes оны ресми жанр деп жарияласа ше? Қазір бұл теориялық тұрғыдан сатуға болатын инди саунд». chillwave жанрының туындысы. Музыкалық ағымдық платформа Spotify «Spotified жанрларын» жасау арқылы танымал «lo fi beats» толқынына қосылды, оның ішінде «Chill Hits», «Bedroom Pop» плейлисттері және көптеген «chill pop» әртістерін насихаттады. Spotify-дың «Chill Hits» плейлистінің 5,4 миллион тыңдаушысы болды.