Ирландия мен Үндістандағы Crescent College тарихы

Кіріспе

Ирландияның Лимерик қаласындағы толық мектеп, Ченнаиде орналасқан колледж, Үндістан. Crescent College Comprehensive SJ, бұрын Sacred Heart колледжі деп аталған, Ирландияның Лимерик қаласындағы Дорадойл саябағында орналасқан католик орта мектебі. Колледж Ирландиядағы иезуит мектептерінің бірі. 2016 жылғы Sunday Times тізімінде Ирландиядағы ең үздік 400 мектептің ішінде университеттер мен жоғары оқу орындарына түлектер жіберу бойынша Crescent College 24-орынды иеленді және Мюнстердегі ең жақсы 5 мектепке кірді. Irish Independent басылымының мәліметінше, Crescent колледжі Ирландияның үш ірі компаниясының басшыларын тәрбиеледі: Google-дың Джон Херлихи және Microsoft-тың Пол Реллис.

Әкімшілік

Мектеп Иса қоғамы мен Білім министрінің қамқорлығында жұмыс істейді. Мектептің негізгі қағиялары иезуиттік және католиктік, бірақ оқытушылардың көп бөлігі дін қызметкерлері емес. Бірнеше иезуит діни қызметкерлері кампуста, иезуит босқындарына көмек көрсететін Делла Страда резиденциясында тұрады. 2001 жылы мектеп алғашқы директорын тағайындады. Мектепте жабайы жануарларды тарту үшін табиғи бақ құрылған. Лимерик қаласының орталығындағы Крессенттегі ескі грузин ғимараттарының сыртқы қабырғаларына 16 және 17 ғасырлардан қалған Касл-Лейннен әкелінген естелік тастар орнатылған. 1642 жылы крест және IHS ұранымен жазылған Касл-Лейннен табылған тас 1973 жылы Дорадойлге әкелініп, қазіргі ғимараттың 1973 жылғы іргетасының үстіне қойылды. Ол "халықтың терең білімсіздігін жою үшін" грамматикалық мектептер ашуға шақырылды. 1565 жылы Лимерикте мектеп ашуға дайындық жұмыстары басталды. Оның ықпалымен Лимерик епархиясының діни қызметкері Ричард Криг Армаг архиепархиясын қабылдауға көндірілді және 1564 жылы Римде шіркеу қызметкері болып тағайындалды. Оған ағылшын иезуиті Уильям Гуд қосылды. Гуд 1562 жылы Меркурианның жетекшілігімен рухани жаттығуларын аяқтады және оның ұсынысымен Жан Монтень Турнедегі иезуит колледжінде Иса қоғамына қабылданды. Вулф Лимерикте алғашқы ирландиялық Контрреформация мектебін құруды жоспарлады, сондықтан Ирландияға келген Гуд сонда барып, Лимерик тумасы, иезуит шәкірті Эдмунд Дэниелмен бірге жүруі керек еді. Бірақ Гуд пен Дэниел арасында жақсы қарым-қатынас болған жоқ. Бұл Лимериктегі алғашқы мектеп қиын жағдайда жұмыс істеді. 1566 жылдың сәуір айында Гуд португал иезуиттері арқылы Римге өз қызметі туралы егжей-тегжейлі есеп жіберді. Ол иезуит генералға өзі мен Дэниелдің екі жыл бұрын Лимерик қаласына келгенін және олардың жағдайы қауіпті болғанын хабарлады. Олар Вулфпен байланыс орнатқан, бірақ ағылшын билігі легатты тұтқындауға тырысқандықтан, онымен тек түнде ғана кездесе алды. Вулф оларға Лимерик балаларына білім беруді тапсырды, діни білім беруге баса назар аударды, ал Гуд осы мақсат үшін катехизисті латын тілінен ағылшын тіліне аударды. Олар қалада сегіз ай тұрды, содан кейін 1565 жылдың желтоқсанында Дезмонд графының қорғауымен Килмаллокқа көшіп, қаладағы қарапайым жағдайларға қарағанда жайлырақ өмір сүрді. Бірақ олар Килмаллокта өздерін асырай алмады және үш айдан кейін 1566 жылғы Пасхада қалаға оралды. Керісінше, олар Ирландияның Лорд-депутатының меншігіндегі үйге орналасты, оны оларға белгілі бір ықпалды достары жеткізді. Папа Пий V-тің Елизавета I-ді құлшылықтан шығаруына байланысты саяси және діни ахуал нашарлап, Англия мен Ирландияда католицизмге қарсы жаңа толқын туды. 1568 жылдың соңында Медтің англикандық епископы Хью Брейди Лимерикке иезуиттерді іздеп табу және қуу үшін патшалық комиссиямен жіберілді. Дэниелге бірден қаладан кетуді бұйырды, ол Лиссабонға барып, португал иезуиттерімен білім алуын жалғастырды. 1571 жылы Вулф тұтқындалып, Дублин замкісіне қамалғаннан кейін Дэниел португал провинциясын Вулфтың құны үшін кепілдік беруге көндірді, ол босатылғаннан кейін тез қуылды. Дэниел келесі жылы Ирландияға оралды, бірақ дереу тұтқындалды және оның тұлғасында айыптау құжаттары табылды, олар оның Дезмонд графының бүлікші туысы Джеймс Фицморис және испандық жоспармен байланысы бар екенін көрсетті. Қасқыр билігі мен ағылшын үкіметінің күш-жігеріне қарамастан, Лимерик мектебі протестанттық реформацияны, Кромвельдің басқыншылығын, Вильгельмдік соғыстарды және одан кейінгі жазалау заңдарын бастан кешірді. Ол ақыры діни немесе конфессиялық себептермен емес, Иса қоғамының басқа жерлердегі саяси қиындықтарына байланысты жабылуға мәжбүр болды.

The school operates under the trusteeship of the Society of Jesus and the Minister for Education, The ethos is Jesuit and Catholic, although most of the teaching staff are lay persons. A number of Jesuit priests live on campus at the Della Strada residence, which hosts the Jesuit Refugee Service. In 2001 the school appointed its first lay headmaster. The school also maintains a nature garden to attract wildlife to the campus. Some commemorative inscription stones from Castle Lane, dating from the 16th and 17th centuries, were built into the external walls of the old Georgian school buildings at the Crescent in Limerick city centre. Another stone from the Castle Lane site, inscribed with a cross and the motto IHS, dated 1642, was brought to Dooradoyle in 1973 and was placed above the 1973 Foundation stone of the present site. He was charged with setting up grammar schools "as a remedy against the profound ignorance of the people". In 1565 preparations began for establishing a school at Limerick. At his instigation, Richard Creagh, a priest of the Diocese of Limerick, was persuaded to accept the vacant Archdiocese of Armagh, and was consecrated at Rome in 1564. An English Jesuit, William Good, joined him. Good had completed the Spiritual Exercises in 1562 under the direction of Mercurian, and at his recommendation had been formally admitted to the Society of Jesus shortly before by Jean Montaigne at the Jesuit college in Tournai. Wolfe intended to establish the first Irish Counter Reformation school at Limerick, with the Primate's approval, and so it was intended that on arrival in Ireland Good should travel there, and be accompanied by a Limerick born Jesuit scholastic, Edmund Daniel, who was a kinsman of Wolfe's. Ultimately, Good and Daniel would not enjoy a good relationship. This early Limerick school operated in difficult circumstances. In April 1566 Good sent a detailed report to Rome of his activities via the Portuguese Jesuits. He informed the Jesuit General that he and Daniel had arrived at Limerick city two years beforehand and their situation there had been perilous. They established contact with Wolfe, but were only able to meet with him at night, as the English authorities were attempting to arrest the Legate. Wolfe charged them initially with teaching to the boys of Limerick, with an emphasis on religious instruction, and Good translated the cathechism from Latin into English for this purpose. They remained in the city for eight months, before moving to Kilmallock in December 1565 under the protection of the Earl of Desmond, where they lived in more comfort than the primitive conditions they experienced in the city. However they were unable to support themselves at Kilmallock and three months later they returned to the city in Easter 1566, and strangely set up their house in accommodation owned by the Lord Deputy of Ireland, which was conveyed to them by certain influential friends. The political and religious climate had become more uncertain in the lead up to Pope Pius V's formal excommunication of Queen Elizabeth I, which resulted in a new wave of repression of Catholicism in England and Ireland. At the end of 1568 the Anglican Bishop of Meath, Hugh Brady, was sent to Limerick charged with a Royal Commission to seek out and expel the Jesuits. Daniel was immediately ordered to quit the city and went to Lisbon, where he resumed his studies with the Portuguese Jesuits. In 1571, after Wolfe had been captured and imprisoned at Dublin Castle, Daniel persuaded the Portuguese Province to agree a surety for the ransom of Wolfe, who was quickly banished on release. Daniel returned to Ireland the following year, but was immediately captured and incriminating documents were found on his person, which were taken as proof of his involvement with the rebellious cousin of the Earl of Desmond, James Fitzmaurice and a Spanish plot. Despite the efforts of the Castle authorities and English government the Limerick school managed to survive the Protestant Reformation, the Cromwellian invasion and Williamite Wars, and subsequent Penal Laws. It was finally forced to close, not for religious or confessional reasons, but due to the political difficulties of the Jesuit Order elsewhere.

XIX ғасыр және XX ғасырдың басында

1814 жылы Иса қоғамының қайта жаңғыруынан кейін иезуиттер ел бойынша бірте-бірте мектептерін қайта ашты, бастапқыда Килдэр мен Дублинде. 1859 жылы Лимерик епископы доктор Джон Райанның шақыруымен олар Лимерикке оралды. Орден мен Лимерик епархиясы арасындағы келіссөздер Ирландияда емес, Римде өтті және жаңа мектеп күндізгі ғана болады деп келісілді. Ирландия вице-провинциалы Джозеф Лентайн, ирланд иезуит үйлерінің қажеттіліктерін ескере отырып, өте қиындықпен келісім берді және 1859 оқу жылының басында епископ мектебі иезуиттердің басқаруына берілді. 1859 жылғы иезуит қауымының алғашқы мүшелері: Эдвард Келли (1824–1905) (ректор), Томас Келли (1829–1898), Питер Фоули (1826–1893), Эдмунд Хоган (1831–1917), Мэтью Саурин (1825–1901) және Мэтью Рассел (1834–1912). Бұл епархиялық колледж бастапқыда Хартстон көшесіндегі ғимараттарда орналасқан, оны Исаның адал серіктері әйелдер қауымы иеленген, олар Лорел Хилл үйін сатып алып, онда қыздар мектебін құрғанға дейін. Лимерик қаласының тұрғыны Пол Коннолли алғашқы оқушы болды, сондай-ақ сол күні Лимерик епископы болып келесі жақсы білетін Эдвард О'Двайер де қатысты. Оқу бағдарламасына ежелгі классика, математика және қазіргі тілдер (ағылшын және француз) кірді. Кейіннен неміс тілі қосылды және мектеп проспексінде балалардың «Жоғары университеттер мен діни колледждерге, ғылыми мамандықтарға, мемлекеттік қызметке – азаматтық және әскери, сондай-ақ сауда және коммерциялық өмір саласына» дайындалатыны жазылған. 1862 жылы иезуиттер Георгиан Жарты айының оңтүстік жағындағы Жарты ай үйін және үш көрші ғимаратты сатып алды. Крессент-хаус – жергілікті банкир Рассел отбасы бос қалдырған үлкен қалалық резиденция. Сәйкесінше, епископ Батлер Епархиялық колледжді олардың қамқорлығынан алып, оны Хартстон көшесіне қайта көшірді. Алайда иезуиттер жаңадан сатып алынған Крессенттегі ғимараттарда өз мектебін ашты, ол епархиядан тәуелсіз болды және Қасиетті Жүрек колледжі деп аталды. Жарты айдағы мектеп және оған іргелес шіркеу алдымен Алойзий Гонзагаға арналды, бірақ 1868 жылы мектеп шіркеуі кеңейтіліп, жұртшылыққа ашылғаннан кейін Қасиетті Жүрекке қайта арналды. Бұл Францияда Клод де ла Коломбиердің бірнеше ғасыр бұрын танымал болған Қасиетті Жүрек культіне арналған Ирландиядағы алғашқы шіркеу және мектеп болды. Қасиетті Жүрек колледжі, Дублиндегі Белведер колледжі сияқты, ғимаратының атымен танылды және «Жарты ай» деп белгілі болды. Жарты ай қаланың өсіп келе жатқан католик орта тапқа арналған жеке мектеп болды және мемлекеттік қолдау алмады. Алғашқы жылдары Қасиетті Жүрек (Жарты ай) колледжі епископ мектебімен бәсекелесіп, өмір сүру үшін күресті және дайындық мектебіндегі көптеген студенттер үлкен болғанда пансиондық мектептерге кетіп қалды. Сәйкесінше, провинция колледжді қайта жандандыру үшін Томас А. Финлей және Питер Финлейді 1879 жылы жаңа әкімшілердің буынын жіберді, бұл жаңа күш-жігер әкелді. 1879 жылы еліміз бойынша алғашқы аралық емтихан нәтижелері жарияланғанда, Жарты айдан шыққан Чарльз Дойл (кейіннен Корольдік сот судьясы) Ирландияда бірінші орынды иеленді. Бұл мемлекеттік грант немесе субсидия алмаған католик мектептерінің жеңісі ретінде қарастырылды және Дублин архиепископы доктор Уолштан қоса алғанда, көптеген тараптардан құттықтау хаттары келіп түсті. 1874 жылы ректор Уильям Ронан француз иезуит әріптесі Жан Батист Ренеге Крессент үйінде аз қамтылған ерлер үшін семинария ретінде Апостолдық колледж құруға шақырды. Бұл сәтті болды, бірақ күндізгі оқушылардың көптігі кеңейтуді қажет етті. Ирландия епископтарына үндеу жасалды және олардың көмегімен иезуиттер 1880 жылы колледждің жанындағы үйді сатып ала алды. 1882 жылдың қыркүйегінде Апостолдық колледж Мунгреттегі жаңа ғимаратқа көшті, қаражаты жергілікті католик дворяны, Эмли графы берді. Бұл мектептер 1974 жылы Мунгрет колледжі Жарты аймен біріккенде қайтадан біріктірілді. 1916–1922 жылдардағы тәуелсіздік үшін ұлттық күресте иезуит әкесі Уильям Хакетт «Жарты ай» еріктілерін құрды. Хакетт өз күш-жігерінің нәтижесіне көңілі толмады және Жарты ай колледжінде көптеген «сеонистердің» бар екеніне өкініп, 1917 жылы ректор еріктілерді таратып жіберді, бірақ оқу лагерлері 1920 жылға дейін өткізіліп тұрды. 1920 жылдың қараша айында мектепке екі рет маскалы Корольдік күштері шабуыл жасады.

Following the restoration of the Society of Jesus in 1814, the Jesuits gradually re established a number of their schools throughout the country, starting with foundations at Kildare and Dublin. They returned to Limerick at the invitation of the Bishop of Limerick, Dr. John Ryan, in 1859. Negotiations between the Order and the Diocese of Limerick were conducted at Rome rather than Ireland, and it was agreed that the new school would be a day school only. The Irish Vice Provincial, Fr Joseph Lentaigne, reluctantly agreed given the demands of existing Irish Jesuit Houses and at the beginning of the 1859 school year the Bishop's school was entrusted to Jesuit management. The pioneer Jesuit community in 1859 consisted in Frs. Edward Kelly (1824–1905) (Rector), Thomas Kelly (1829–1898), Peter Foley (1826–1893), Edmund Hogan (1831–1917), Matthew Saurin (1825–1901), and Matthew Russell (1834–1912). This diocesan college operated initially at premises in Hartstone Street, which had been occupied by the Sisters of the Faithful Companions of Jesus, before they purchased Laurel Hill House and established a school for girls there. Paul Connolly, from a Limerick City family, was the first pupil enrolled, and also attending that day was the future Bishop of Limerick, Edward O'Dwyer. The curriculum included ancient classics, mathematics, and modern languages (English and French). German was added later and the school prospectus advertised that boys were to be prepared "for the University and the Ecclesiastical Colleges; for the Learned Professions; for the Public Service – Civil and Military; and for the department of Mercantile and Commercial Life". In 1862 the Jesuits acquired Crescent House and three neighbouring buildings towards the southern end of the Georgian Crescent. Crescent House was a large city residence which had been vacated by a local banking family, the Russells. Accordingly, Bishop Butler removed the Diocesan College from their care, moving it back to Hartstone Street. The Jesuits, however, continued with their own school at the newly acquired buildings at the Crescent, which became independent of the Diocese and was renamed Sacred Heart College. The school at the Crescent, and the attached chapel, were dedicated first to St Aloysius Gonzaga, but rededicated to the Sacred Heart in 1868 after the school chapel was enlarged and opened for public worship. This was the first church and school in Ireland dedicated to the cult of the Sacred Heart, popularised centuries before in France by Claude de la Colombiere, S. J. Sacred Heart College, like Belvedere College in Dublin, became recognised by the name of its premises, and was popularly known as Crescent College, or "the Crescent". Crescent was a fee paying school catering in the main to the city's growing Catholic middle class, and received no government support. In its early years Sacred Heart (Crescent) College struggled to survive in competition with the Bishop's school and many students enrolled in the preparatory school left for boarding schools as they became older. The Province accordingly sent a new generation of able Jesuit administrators to get the college back on its feet, including Thomas A. Finlay and Peter Finlay in 1879, which brought a new vigour. When the results of the first nationwide Intermediate Examinations were published in 1879 a Crescent boy, Charles Doyle (later a Judge of the King's Bench), obtained first place in Ireland. This was seen as a victory for Catholic schools in receipt of no public endowment or subsidy and messages of congratulation were sent from many quarters, including the Archbishop of Dublin, Dr Walsh. Further innovations came in 1874 when the rector, Fr William Ronan, S. J., invited a French Jesuit colleague Fr Jean Baptiste René to establish an Apostolic College at Crescent House as a seminary for men of little means. This proved a success, but overcrowding with the day pupils necessitated expansion. An appeal was launched to the Bishops of Ireland and by their aid the Jesuits were able to acquire an adjoining house beside the College in 1880. In September 1882 the Apostolic College relocated to new premises at Mungret, with funds provided by a local Catholic nobleman, the Earl of Emly. These schools were again to be joined together when Mungret College merged with Crescent in 1974. During the national struggle for independence, 1916–1922, a Jesuit called Fr. William Hackett established the Crescent Volunteers. Hackett was disappointed with the results of his efforts and lamented the presence of many 'seonins' in Crescent College and the Volunteers were shut down by the rector in 1917, though training camps were still being held as late as 1920. Masked Crown forces raided the school on two occasions in November 1920.

ХХ ғасырдың аяғы - ХХІ ғасырдың басында

1939 жылы мектептегі оқушылар саны 130-дан аспады, бірақ 1940 жылдары 300 ұлға дейін өсті, ал 1960 жылдары 500-ден асып кетті. Әйгілі Уильям Хакеттің өмірбаянында, оның пікірінше, балаларын иезуит мектептеріне жіберген ата-аналар «иезуиттердің кедейлік сертінің арқасында жоғарғы орта тапқа қадам басып жатыр». Хакет бұл пікірде жалғыз емес еді, ал Педро Аррупе иезуиттерді алғашқы Игнатийлік көзқарас пен ерте замандағы иезуит мектептерінің рухына оралуға шақырды. Лимериктегі «Кресент» және Дублиндегі «Гонзага» колледждері білім беру министрімен жаңа қарым-қатынаста кешенді оқу бағдарламасын қабылдап, ақы төлеуші мектептер статусынан бас тарту ұсынылды. Келіссөздер 1960 жылдардың соңында сол кездегі министр және бұрынғы оқушы Дона О’Мэллидің шақыруымен басталды, ол иезуит провинциалы Сесил МакГарридің сыныптасы болған. Кешенді жоба тек Лимерикте іске асырылды, бұл әйгілі Томас Моррисси басшылығымен реформалар мен кеңейту кезеңін бастады: «Sacred Heart College» атауы алынып тасталды және мектептің көпке таныс атын еске алу үшін «Crescent College Comprehensive SJ» атауы қабылданды. Мектептің кешенді мектеп ретінде қайта аталғандығына қарамастан, даулар туды, ал Лимерик сауда кеңесі иезуиттердің жоғарғы сыныптық білім берумен байланысты болғандықтан, мұндай мектепті басқаруға лайық емес екендігі туралы ақпарат құралдарында шағымданып, наразылық білдірді. Басқару кеңесі кеңеспен кездесіп, Қоғамның Лимериктегі мектептерінің тыйым салынғанға дейін тегін болғанын дәлелдеді. Олардың пікірінше, үкіметтің жаңа жоспары Қоғамға өзінің бұрынғы дәстүріне оралуға мүмкіндік берді, яғни иезуит білімінің артықшылықтарын барлық топтарға жеткізуге жол ашты. ХХІ ғасырда Антони Уайт редакциялаған және колледждің 150 жылдығына арналған «Кресент тарихы» еңбегін қарастырған DCU-дан доктор Дейр Кёғ, әйгілі Морриссидің мақаласын сынады. Кёғ Лимериктегі иезуиттердің бастамасы Педро Аррупе ұсынған «кедейлерді қолдау» қағидасын толыққанды бейнелемегенін айтты. Оның пікірінше, Лимериктегі жағдай «Білім беру министрінің жаңа мектеп моделіне иезуиттердің қолдауын алуға деген ниетін көрсетеді, бұл қолдау [SIC орта таптың көзқарасын] жиі «контрацепциялық мектептер» деп аталатын мектептерге қатысты». 1971 жылы Крессент-хаустағы георгиандық ғимараттардың құрылымы нашар, тығыз және кеңейтуге бейімделмейтіні анықталды. Мұнда Мунгрет колледжіне көшу туралы ойлар болды, бірақ Мунгрет орны қаладан тым алыс екендігі анықталды. Оның орнына 1973 жылы Дорадойлда жер сатып алынды, нәтижесінде Макмахонның тарихи резиденциясы (француздық Маджента герцогтарымен тығыз байланысы бар отбасы) бұзылды. Содан кейін мектептің жанында «Crescent» сауда орталығы ашылды, оның аты мектептің атынан алынған. 1978 жылы «Кресент» Ирландиядағы бірінші иезуит мектебі болды, ол ішінара әйелдерге де білім беруге көшті, ұлдар мен қыздардың арақатынасы 3:1 болды. Crescent House-та қалған дайындық мектебі Dooradoyle-ге жоғары сыныптардың көшірілуінен кейін 5 жыл ішінде біртіндеп жабылды және 1978 жылы Білім министрлігі ұлдарға орта мектепке автоматты түрде қабылдану құқығын бермей, тоқтатылды. Dooradoyle-де оқу бағдарламасына бірқатар өзгерістер енгізілді, ал «Кресент», Дублиндегі «Гонзагамен» бірге Ирландияда бірінші болып ауысу жылын ұсынды. Басқа өзгерістер, мысалы, 1970 жылдардағы классикалық зерттеулер бағдарламасы және бірінші курс студенттері үшін арнайы «Ирландиялық зерттеулер» бағдарламасы кейіннен тоқтатылды және басқа мектептерде қабылданбады. 1980 жылдары Лимериктегі Ұлттық жоғары білім беру институтымен (кейіннен UL) бірлесіп, «Кресент» студенттері компьютерлік және технологиялық курстарды Leaving Certificate деңгейінде оқи алды, бұл оларға жоғары білім беруге түсуге мүмкіндік берді. 2006 жылдың маусым айында «Sacred Heart Church» жабылып, мектеп атын алған «Crescent House»-пен 150 жылдық байланысын аяқтады. Дорадойлдағы иезуиттер резиденциясында дұға мен руханият үйі орналасқан. Қасиетті Жүрек шіркеуінің ғимаратын ұзақ уақыттан бері бос тұрғаннан кейін дәстүршілдік орден, Мәсіх Патшаның Жоғарғы Діни қызметкері институты сатып алды.

In 1939, the school population remained under 130, but by the 1940s it grew to 300 boys, rising to over 500 by the 1960s. A biography of Fr William Hackett reveals his belief that parents who sent their children to Jesuit schools were "making their way into the upper middle class on the back of the Jesuit vow of poverty". Hackett was not unique in this view, and the Generalship of Pedro Arrupe urged the Jesuits to return to the original Ignatian vision and the spirit of the early Jesuit schools. It was proposed that the Crescent in Limerick and Gonzaga College in Dublin should adopt a comprehensive curriculum in a new relationship with the Minister for Education, and cease to be fee paying schools. Negotiations opened in the late 1960s at the invitation of the then Minister and former pupil Donagh O'Malley, who had been a classmate of the Jesuit Provincial, Cecil McGarry, S. J. The comprehensive scheme proceeded in Limerick only, and this ushered in a period of reform and expansion under Fr Thomas Morrissey: the name Sacred Heart College was dropped and "Crescent College Comprehensive SJ" adopted in recognition of the more common name of the school. The redesignation of the school as a comprehensive was not without controversy and the Limerick Trades Council complained in the media of the unsuitability of Jesuits to run such a school, given their association with upper class education. The board of management met with the Council and argued that the Society's schools in Limerick before the suppression had been free. The government's new scheme, they argued, gave the Society an opportunity to return to its earlier tradition, bringing the benefits of Jesuit education to all classes. In 21st century review of a work on the history of the Crescent, edited by Anthony White and published for the sesquicentenary of the College, Dr Daire Keogh of DCU critiques an article written by Fr Morrissey. Keogh argued that the Jesuit initiative at Limerick didn't reflect the 'option for the poor' as promoted by Pedro Arrupe. Rather, he argued, the accommodation at Limerick reflected "the desire of the Minister for Education to secure a Jesuit endorsement for a new model of schooling, approval which would lift the [SIC middle classes view] of what were often dubbed 'contraceptive schools'". In 1971, the Georgian school buildings at Crescent House were found to be structurally unsound, overcrowded, and not adaptable to expansion. Some thought was given to a relocation to Mungret College, but after consideration the Mungret site was deemed to be too far outside the city catchment area. Instead land was purchased at Dooradoyle in 1973, resulting in the demolition of the MacMahon historical seat (a family closely related to the French Dukes of Magenta). Shortly afterwards the Crescent Shopping Centre opened beside the school from which it was named. In 1978 Crescent became the first Irish Jesuit school to become partially co educational, with a ratio of 3 boys to 1 girl. The preparatory school, which had remained at Crescent House, was phased out over 5 years after the transfer of the senior school to Dooradoyle and closed in 1978 as the Department of Education declined to allow boys an automatic right of entry to the secondary school. At Dooradoyle a number of curriculum changes were undertaken and Crescent, along with Gonzaga in Dublin, became the first schools in Ireland to offer a transition year. Other changes, such as a Classical Studies programme in the 1970s and a special "Irish Studies" programme for first years, were later phased out and not adopted in other schools. In the 1980s, in collaboration with then National Institute for Higher Education in Limerick (subsequently UL), students from Crescent were able to study computer and technology courses at Leaving Certificate level, allowing entry to third level courses. In June 2006, Sacred Heart Church closed, ending the connection of 150 years with Crescent House – from which the school took its name. A House of Prayer and Spirituality has located at the Jesuit Residence in Dooradoyle. The Sacred Heart Church building, after a long vacancy, was purchased by a Traditionalist Order, the Institute of Christ the King Sovereign Priest.

Марапаттар

2015 жылдың маусым айында «Кресент» мектебі Ирландия ғылым мұғалімдері қауымдастығының жасөсперімдер арасындағы ғылыми квизінде 25 басқа мектепті жеңіп шықты. 2011 жылы олар Еуропалық ғарыш агенттігінің конкурсында жеңіске жетіп, Норвегияда Ирландия атынан 14 елдің командаларымен бәсекелесіп, үшінші орынды иеленді, олардың спутнигі банкада болды.

Спорт

Қыздардың хокеюі мен ұлдардың регбиі басты спорт түрлері, бірақ көптеген басқа да контактілік және контактісіз іс-шаралар ұсынылады. Крессентте регби 1940 жылдардың соңында Фр. Герри Гинане жаттықтырушылығымен дамыды, және сол кезде Крессент Мунстер мектептерінің аға кубогында бірқатар жетістіктерге қол жеткізді, Мунстердегі бес үздік регби мектебінің бірі саналды және провинциялық деңгейдегі 8 үздік мектептің қатарында болды. 1909 жылы кубок құрылғаннан бері ол көптеген аға титулдарды жеңіп алды, регбиден мектептердің аға кубогын 1947, 1949, 1951, 1963, 1983, 1986, 1989, 1990, 1994, 2013, 2014 және 2022 жылдары 12 рет жеңіп алды. Мектеп ұлттық деңгейде клуб деңгейінде «Олд Крессент RFC» арқылы өкілдік етіледі, ол қазір ашық клуб болып табылады. 2010 жылы Крессент Мунстер регби және хоккей мектебінің жыл мектебі атанды, ал 2011 жылы Лимерик округі кеңесінің төрағасы Ричард Батлер сол жылы мектептің спорттық жетістіктерін атап өту үшін округтік залда қабылдау ұйымдастырды. Қыздардың хоккей командасы 2015 жылы Кейт Расселл атындағы Бүкіл Ирландия хоккей чемпионатында жеңіске жетті. Ұлдар мен қыздар регби және хоккейден Мунстер және Ирландия командаларын түрлі деңгейлерде өкілдік етті. 2017 жылы ұлдар Бүкіл Ирландия баскетбол титулын жеңіп алды. Колледж 2008 жылы аға деңгейде және 2011 жылы кіші деңгейде Мунстер ирланд мектептерінің гольф чемпионатында жеңімпаз атанды.

Студенттік өмір

Лимериктегі кейбір БАҚ-тың мәлімдемесінше, "мектеп драма және сахна өнері саласында ұзақ жылдар бойы сәтті беделге ие". Мектепте жүлделі хор мен оркестр бар, олар жыл сайын Дублиндегі RDS-де өтетін "Feis Ceoil" классикалық музыка фестиваліне қатысады. 1996 жылы бірінші орынды, ал 1984, 2005 және 2006 жылдары екінші орынды жеңіп алды. Жыл сайын өткізілетін мектептік музыкалық қойылым қайырымдылыққа қаражат жинайды. Студенттер сондай-ақ бесінші сынып оқушылары үшін міндетті әлеуметтік тәжірибе бағдарламасына қатысады. Өзгелерге қызмет ету мақсатында 2011 жылы мектеп Why Care? веб-сайтының ашылуына төрағалық етті, оны Дублиндегі иезуиттер Діни және Әділет орталығы басқарады. Ол Ирландияны мазалаған әлеуметтік мәселелер туралы мұғалімдер мен студенттерді хабардар етуге тырысады.