1947 жылғы турбореактивті қозғалтқыш: GE J47 тарихы
General Electric J47
Турбожети́р қозғалтқышы J47: 1948 ж. жасалған, АҚШ-та коммерциялық қолданысқа алғашқы axial flow турбина. 30 мыңнан астам салынды, әскериде 1978 дейін қолданылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1947 жылы әзірленген турбореактивті қозғалтқыш
Turbojet Engine developed in 1947
General Electric J47 турбореактивті қозғалтқышы (GE компаниясының белгісі TG 190) General Electric компаниясы бұрынғы J35 үлгісінен әзірленді. Ол алғаш рет 1948 жылдың мамыр айында сынақтан өтті. J47 – АҚШ-та коммерциялық қолдануға бекітілген алғашқы осьтік ағынды турбореактивті қозғалтқыш. Ол көптеген ұшақ түрлерінде пайдаланылды, және 1956 жылы өндіріс тоқтағанға дейін 30 000-нан астам қозғалтқыш жасалды. Ол 1978 жылға дейін АҚШ әскерінде пайдаланылды. Packard лицензия бойынша 3025 қозғалтқыш құрастырды. J47-нің ең үлкен артықшылығы, жарнамада айтылғандай, басқа қозғалтқыштарда болмаған және бұрын-соңды көрілмеген мүмкіндіктерінің көптігі болды. Ол мұздануға қарсы жүйелерінің арқасында жоғары биіктікте және экстремалды температурада да жұмыс істей алатындықтан, «кез келген ауа райында жұмыс істейтін қозғалтқыш» деп жарнамаланды, ал басқа ұшақтардың өнімділігі нашарлаған. Оның әзірлеуі оған тікелей қажеттілік болмаса да басталды, бірақ әскерилер бұл үлгіні көптеген мүмкіндіктері үшін тез сатып алды. 1978 жылы J47 қозғалтқыштары әскери қызметтен ресми түрде алынып тасталды, себебі Ұлттық гвардия KC 97J ұшақтарын пайдаланудан тоқтатты. Осыған қарамастан, бұл қозғалтқыштар азаматтарға тиесілі F 86 Sabre ұшақтарында кеңінен қолданылады, сондықтан оларды әуе шоуларында жиі кездестіруге болады.
The General Electric J47 turbojet (GE company designation TG 190) was developed by General Electric from its earlier J35. It first flew in May 1948. The J47 was the first axial flow turbojet approved for commercial use in the United States. It was used in many types of aircraft, and more than 30,000 were manufactured before production ceased in 1956. It saw continued service in the US military until 1978. Packard built 3,025 of the engines under license. The J47's greatest advantage, as advertised, was its array of features which were unavailable and unprecedented in any other engine. It was advertised as an 'all weather engine' due to its anti icing systems which allowed it to perform at high altitudes and extreme temperatures where other aircraft's performance suffered. Its development began without an explicit need for it, although this design was quickly purchased by the military for its many potential benefits. In 1978, J47s were formally withdrawn from active military duty when the Air National Guard retired the jet boosted KC 97Js. Despite this, these engines are still extensively utilized in F 86 Sabre jets owned by civilians, making them a common sight at air shows.
Жобалау және әзірлеу
J47 конструкциясы 1948 жылы Flight журналы американдықтардың ең көп қолданылатын турбореактивті қозғалтқышы деп сипаттаған TG 180/J35 қозғалтқышының тәжірибесіне негіделді. Бұл турбореактивті қозғалтқыш революциялық мұзға қарсы жүйемен жабдықталған, онда ішкі конструкциялық тіреулер компрессордан жылы ауа ағынының өтуіне мүмкіндік берді, бұл қозғалтқышпен жабдықталған истребительдерге жоғары биіктікте және суық жағдайларда, мысалы, Нью-Гэмпшир штатындағы Ақ таулардың Mount Washington шыңындағы сияқты, жұмыс істеуге мүмкіндік берді – осы қозғалтқыш алғаш рет осы жерде сынақтан өтті. Қозғалтқышта электронды түрде басқарылатын форсаждық камера болған, ол қозғалтқыштың арт жағындағы жану камерасына қосымша отын құйып, шығарылатын газдарды қайта қыздырып, айтарлықтай итерме күшін арттыратын, бірақ тиімділігі төмендеп, отынның көп жұмсалуына себеп болатын жүйе. Локленд зауытында (кейіннен Евендейл зауыты деп аталды) қозғалтқыш өндірісі кезінде компрессор роторының тепе-теңдігі мен тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін тік қозғалтқыш құрастыру технологиясы қолданылды. Қозғалтқыштың технологиялық жетістігі оны авиация тарихында ең көп өндірілген реактивті қозғалтқышқа айналдырды және GE Aviation компаниясын реактивті қозғалтқыштар саласындағы әлемдік көшбасшы ретінде бекітті. J47 қозғалтқышының жөндеу мерзімі 1948 жылы 15 сағаттан 1956 жылы теориялық 1200 сағатқа (практикада 625 сағатқа жеткізуге болады) дейін ауысты. Мысалы, J47 GE 23 моделі жөндеу арасында 225 сағат жұмыс істеуге арналған. F 86F ұшағына орнатылғанда, 1955 және 1956 жылдары 33 000 сағат сайын бір рет ұшу кезінде өшкен.
The J47 design used experience from the TG 180/J35 engine which was described by Flight magazine in 1948 as the most widely used American conceived turbojet. The turbojet featured a revolutionary anti icing system where hollow frame struts allowed heated airflow to pass through from the compressor, allowing fighter jets equipped with the engine to function at high altitudes, and in cold conditions such as the top of Mount Washington in New Hampshire's White Mountains, where the engine was first tested. The engine featured an electronically controlled afterburner, a system that dumped additional fuel into the combustor pipe 'behind' the engine, reheating the exhaust and producing significantly more thrust, although with greatly reduced efficiency and high fuel burn rates. The engine production process in the Lockland facility (renamed to the Evendale facility) utilized vertical engine assembly to ensure compressor rotor balance and stability. The technological jump provided by the engine led to it becoming the most produced jet engine in aviation history, and established GE Aviation as a worldwide leader in jet propulsion. Overhaul life for the J47 ranged from 15 hours (in 1948) to a theoretical 1,200 hours (625 achievable in practice) in 1956. For example, the J47 GE 23 was rated to run 225 hours time between overhauls. As installed on the F 86F, it experienced one in flight shutdown every 33,000 hours in 1955 and 1956.