Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кәсіпкер және қайырымды (1826-1913)
American businessman and philanthropist (1826 1913)
Уильям Диринг (25 сәуір, 1826 – 9 желтоқсан, 1913) – американдық кәсіпкер және қайырымды. Ол Мэн штатындағы жүнді өңдеу фабрикасын мұраға алған, бірақ өмірінің кейінгі кезеңінде «Деринг Харвестер» компаниясы арқылы байлыққа ие болды.
William Deering (April 25, 1826 – December 9, 1913) was an American businessman and philanthropist. He inherited a woolen mill in Maine, but made his fortune in later life with the Deering Harvester Company.
Ерте өмір
Диринг 1826 жылдың 25 сәуірінде Мэн штатының Оңтүстік Париз қаласында дүниеге келген. 1850 жылы Иллинойс штатының Плано қаласына және Айова штатына көшіп, аймақтың жерлерін сатып алды. 1856 жылы ол Портлендке, Мэн штатына қайтып келді, ал 1860-шы жылдардың басында Одақ армиясы үшін бірыңғай пальтолар мен шалбар тігуге келісімшарт жасады. Бұл іс табысты болды, соғыстан кейін Диринг "Диринг, Милликен және компания" атты құрғақ тауарлар сататын дүкенін ашты.
Deering was born April 25, 1826, in South Paris, Maine. In 1850, he moved to Plano, Illinois and Iowa and invested in the farmland of the area. In 1856 he returned to Portland, Maine, and in the early 1860s he secured a contract producing uniform coats and pants for the Union Army. This was apparently a successful venture, and after the war Deering opened a dry goods business called Deering, Milliken & Company.
Некелер
Уильям Диринг 1852 жылы Чарльзді дүниеге әкелген Эбби Рид Барборға үйленді. Эбби Чарльз төрт жасқа толғанда қайтыс болды, ал Диринг 1857 жылы Клара Барбур Каммингс Хамильтонға үйленді. Олардың Джеймс және Эбби есімді екі баласы болды.
William Deering married Abby Reed Barbour who gave birth to Charles in 1852. Abby died when Charles was only four and Deering went on to marry Clara Barbour Cummings Hamilton in 1857. The couple had two children, James and Abby.
Диринг комбайны компаниясы
1870 жылы Диринг сол бизнестен шығып, Илия Гэммонмен серіктес болып, Уильям мен Чарльз Марш ағайындар жасаған жылғы астық жинау машинасының өндірісіне 40 000 доллар қаржы бөлді. 1872 жылы компания 80 000 доллар пайда тапты, ал 1873 жылы Дирингтің басқару рөлін көрсету үшін атауы Gammon & Deering Co. болып өзгертілді. Марш машинасымен қатар компания, Висконсин штатының Белойт қаласынан Джон Эпплби ойлап тапқан автоматты жіппен байлайтын жиын-терім машинасының да пионері болды. Диринг өндірістік компаниясы 1880 жылғы егін жинауға арналған 3000 дана Appleby жіппен байлайтын машинасы өндіріп, 400 000 доллардан астам пайда тапты. Ол бірнеше тәжірибелер жүргізіп, бір фунтқа 700 футтен оралған маниладан жасалған жіптің ең қолайлы байлау жіпі екенін анықтады.
Around 1870, Deering left that business and partnered with Elijah Gammon, providing $40,000 in funding for the production of a horse drawn grain harvester developed by brothers William and Charles Marsh. By 1872 the company showed $80,000 in profits, and in 1873 the name was changed to Gammon & Deering Co. to reflect Deering's management role. Along with the Marsh harvester, the company pioneered a harvesting reaper incorporating an automatic twine binder invented by John Appleby of Beloit, Wisconsin. Deering Manufacturing Company produced and sold 3,000 of Appleby's twine tie binder for the 1880 harvest, with profits above $400,000. He conducted several experiments and determined that the ideal binder twine would be made of manila, spun to 700 feet per pound.
Қайта ұйымдастыру және бірігу
Диринг компаниясы және Пуллман қаласына көшіп келген қайта ұйымдастырылған Плано комбайндары компаниясы, бір-бірімен де, МакКормик комбайн жасау компаниясымен де қатыгез бәсекелестікке түсті. Бірақ 1902 жылы, оның ұлының басшылығымен, барлық үш компания бірігіп, «Халықаралық комбайн» компаниясын құрды.
The Deering Company and the reorganized Plano Harvester Company, which had moved to Pullman, competed aggressively with each other and the McCormick Harvesting Machine Company, but in 1902, under his son's direction, all three companies merged to form the International Harvester Company.
Қайырымдылық
Уильям Диринг Чикаго қаласындағы бірнеше мекемені, оның ішінде Солтүстік-Батыс университетін, Гаррет евангелистік теологиялық семинариясын және Уэсли ауруханасын қаржылық тұрғыдан қолдады. Ол жылдар бойы Солтүстік-Батыс университетіне 1 миллион доллардан астам қаржы бөлді.
William Deering financially supported several institutions of Chicago, the Northwestern University, the Garrett Evangelical Theological Seminary, and the Wesley Hospital among them. He gave Northwestern over $1 million over the years,
Кейінгі жылдар
1901 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін Диринг жылдың көп бөлігін Флорида штатының Коконат Гроув қаласындағы қыстақ үйінде өткізді. Ол 1913 жылдың 9 желтоқсанында Коконат Гроувте, екі ұлының қасында қайтыс болды. Ол Чарльз Дирингтің (1852–1927) және Джеймс Дирингтің (1859–1925) әкесі болды. Солтүстік-Батыс университетіндегі Деринг кітапханасы осы отбасының құрметіне аталған. Кітапханада Андерс Зорнның 1899 жылғы портреті ілуде. Ол Чикагодағы Грейсленд зиратына жерленген.
After Deering retired in 1901 he spent a large part of each year at his winter home in Coconut Grove, Florida. He died on December 9, 1913, in Coconut Grove with his two sons in attendance. He was the father of Charles Deering (1852–1927) and James Deering (1859–1925). The Deering Library at Northwestern is named for the family. An 1899 portrait of him by Anders Zorn hangs in the library. He was buried at Graceland Cemetery in Chicago.
Мұра
1890 жылдардың аяғында Диринг Оңтүстік-Шығыс Миссуриде ағаш өңдеу үшін жерлерді қарап шығып, Пемискот және Дунклин округтерінде 60,000 акр жер сатып алды. Карутерсвилл қаласынан батысқа қарай он бес шақырым жерде орналасқан ағаш кесетін қала оның құрметіне аталған.
In the late 1890s, Deering scouted territory in Southeast Missouri for timber and purchased 60,000 acres of land in Pemiscot and Dunklin Counties. A lumber town, fifteen miles west of Caruthersville, is named after him.