Қос Никельдер Он Түйіншік (Qos Nikelder On Tüyinshik)

Кіріспе

1984 жылы шыққан Minutemen тобының Double Nickels on the Dime альбомы – американдық панк-трио Minutemen тобының үшінші альбомы, ол 1984 жылы Калифорниядағы тәуелсіз SST Records лейблінде жарық көрді. 45 әннен тұратын қос альбом, Double Nickels on the Dime панк-рок, фанк, кантри, сөздік өнер және джаз элементтерін үйлестіреді, сонымен қатар Вьетнам соғысы мен Америкадағы расизмнен бастап, жұмысшы табының өмірі мен тіл біліміне дейінгі түрлі тақырыптарды қамтиды. Жаңа материалды жазғаннан кейін, топтың әрбір мүшесі қос альбомның әртүрлі жақтарына әндер таңдады, ал төртінші жағы "Chaff" деп аталды. Double Nickels on the Dime альбомының бірнеше әні Black Flag тобының Хенри Роллинс және Saccharine Trust тобының Джек Брюер сияқты бір замандастарынан алынған немесе олардың ықпалымен жазылған. Double Nickels on the Dime Minutemen тобының ең үлкен жетістігі ғана емес, сонымен қатар сыншы Марк Демингтің пікірінше, "1980-ші жылдардың ең жақсы американдық рок альбомдарының бірі". Slant Magazine журналы бұл альбомды "1980-ші жылдардың ең жақсы альбомдары" тізіміне енгізді. Бұл тұрғысынан алғанда, альбомның толық нұсқасы тек винилде қолжетімді.

Өмірбаян

Minutemen 1980 жылы Сан-Педро, Калифорниядан шыққан гитарист Д. Бун және бассист Майк Уотт құрды. 1979 жылы бұрынғы The Reactionaries тобы тарағаннан кейін, екеуі жаңа материал жазуды жалғастырды және бір жылдан соң барабаншы Фрэнк Тончемен бірге топ құрды. Minutemen екінші концертінен кейін Калифорнияның тәуелсіз SST Records лейблімен келісім шарт жасады. Джордж Харли, The Reactionaries тобының бұрынғы барабаншысы, көп ұзамай Тоншенің орнына барабаншы болды. The Minutemen Калифорния панк сахнасында "jamming econo" философиясымен белгілі болды; олардың турлары мен өнер көрсетулерінде көрінетін үнемділік сезімі. 1983 жылдың қаңтар айында Minutemen тобынан Blue Cheer тобының бұрынғы клавишшісі және жергілікті продюсер Итан Джеймс, Джеймс жұмыс істейтін Калифорния студиясының атымен аталған Radio Tokyo Tapes жинағына ән қосуды сұрады. Топ келісіп, жинаққа үш ән енгізді, оларды Джеймс тегін жазды. Осы үш ән және 1983 жылдың мамырында 50 долларға жазылған тағы бес ән олардың 1983 жылғы "Buzz or Howl Under the Influence of Heat" EP-іне енді. Бұған дейін топ SST инженері Spot-пен ғана жазған. Алайда, олар осы жазбалардан қатты әсер алып, Джеймсті келесі толық альбомын жазуға шақырды; Уотт кейіннен: "Итан бізді жақсы білмесе де, бірден түсінді" деді. 1983 жылдың ортасында Black Flag тобымен Еуропалық турнеден кейін Minutemen қараша айында Radio Tokyo Studios студиясына кіріп, келесі студиялық альбомын жазды.

Жазу және өндіріс

Minutemen бастапқыда 1983 жылы қарашада Radio Tokyo студиясында Джеймспен "альбомдық көлемде материал" жазды. Бірақ, бір ай бұрын жазылған Hüsker Dü-дің Zen Arcade (1984) қос альбомын тыңдағаннан кейін, Minutemen көбірек материал жазуға шешім қабылдады. Уатт кейінірек: "Бұл тіпті бәсекелестік емес еді. Мен [альбомның сырт жағында] "Хюскерлерді алыңыз!" деп жазғанда, олар бізге қос альбом жасау идеясын бергенін мойындадым" деді. Hüsker Dü-дің Zen Arcade-інен айырмашылығы, Minutemen-де біріктіретін идея болған жоқ, бірақ жақын арада олардың көліктері жазудың тақырыбы болатынын шешті. Топ Джеймспен 1984 жылдың сәуірінде өткен екінші жазу сессиясы үшін тағы екі оннан астам ән жазды. Альбомдағы бірнеше әндер басқа студияларда жазылды; Creedence Clearwater Revival-дың "Don't Look Now" әнінің студиялық нұсқасы әннің тікелей орындалуымен ауыстырылды, ал Уатттың сөзіне сүйенсек, "Love Dance" Иэн Маккейдің Dischord House-ында жазылды. Әндерді реттеу үшін топ әр мүшеге пластинканың бір жағын бөлуге келісті, бұл шабыт Pink Floyd-тың 1969 жылғы Ummagumma қос альбомынан алған. Пластинканың төртінші жағы "Side Chaff" деп аталды, бұл осы жазбадағы әндердің қалдықтары екенін білдіреді.

Музыка

Уатт альбомды «We Jam Econo: The Story of The Minutemen» деректі фильмінде топтың көркем туындысы ретінде атады. Double Nickels on the Dime альбомындағы Бун мен Уотттың ән жазу стилі өзгеше болды. Бун көбінесе топтың әнұрандарын жазатын, саяси мәселелерді зерттейтін. «Бұл пикник емес» оның осы стильдегі әнінің бір мысалы. Расизмді және жұмысшы табының күресін салмақтылық пен юмормен бейнелеген ол, жұмыстағы жетекшісі радиода джаз және соул музыкасын тыңдауына рұқсат бермегеннен кейін, оны «қаралардың ласы» деп атағаннан кейін осы әнді жазды. Double Nickels on the Dime альбомында топтың тыңдаушылары байқамай қалған бірнеше ішкі әзілдер болды. Уатт кейін: «Біз не туралы сөйлесіп жатқанымызды ешкім түсінбеді. Біз оны адамдарға түсіндіргенде, олар: «Мен түсінбеймін, мұның несі күлкілі?» дейтін. Біз оларға айта алмайтынбыз, өйткені бұл біздің рок-н-роллға деген көзқарасымыз, музыкалық сахнадағы дүниетанымымыз еді» деді. Топ осы тақырыпты Double Nickels on the Dime альбомының мұқабасында көрсетті, онда Уатт Volkswagen Beetle көлігімен сағатына дәл 55 миль жылдамдықпен («жүк көліктерінің сленгінде – қос никел») Лос-Анджелес қаласының оңтүстігіне қарай келеді, онда 10-шы тас жол («жүк көліктерінің сленгінде – Дим») 11/110 тас жолының Сан-Педро қиылысына, сондай-ақ Harbor Freeway деп аталатын жерге, топтың туған қаласы Сан-Педроға, Калифорнияға қарай бағыт алады. «Бұл атау сағатқа 55 миль жылдамдықпен жүруді білдіреді, дәл Johnny Conservative сияқты». Топтың «досы/құдайы» Дирк Ванденберг Уатт Сан-Педроға қарай келе жатқанда артқы орыннан суреттерге түсірді; Minutemen мұқабаға қанағаттанғанша үш рет айналып, екі күн сурет түсірді. Ванденберг кейінірек мұқабадағы сурет туралы: «Майк [Уатт] фотода үш нәрсені қалады: оның көзіндегі табиғи жарқындық, артқы көріспе айнасында көрінетін, жылдамдық көрсеткішінің сағатына дәл 55 мильге дейін көтерілуі және, әрине, бізді үйге бастайтын Сан-Педро белгісі» деді. Бірақ, мұқаба SST-ге ұсынылғанда, «біреу басып шығару үшін дұрыс кеспеген және «Педро» сөзінің соңғы әрпін кесіп тастаған».

Watt refers to the album as being the band's art record in the documentary We Jam Econo: The Story of The Minutemen. The songwriting styles of Boon and Watt on Double Nickels on the Dime contrasted. Boon tended to write the band's anthems, and often explored wider political issues. "This Ain't No Picnic" was an example of his approach. Exploring racism and the strife of the working class with both gravity and humor, he composed the song after his supervisor would not let him listen to jazz and soul music on the radio at his day job, calling it "nigger shit". Double Nickels on the Dime contained several inside jokes that were missed by the band's audience. Watt later remarked: "No one knew what the fuck we were talking about. We'd explain it to people and they'd say, 'I don't get it, what's so funny about that?' And we couldn't tell them because it was our whole angle on the rock & roll, our worldview on the music scene." The band illustrated the theme on the cover of Double Nickels on the Dime, which depicts Watt driving his Volkswagen Beetle at exactly 55 miles per hour ("double nickels" in trucker slang) traveling southbound through downtown Los Angeles, where Interstate 10 ("The Dime" in trucker slang) meets the San Pedro Intersection of Route 11/110, also known as the Harbor Freeway, toward the band's hometown of San Pedro, California. "The title means fifty five miles per hour on the button, like we were Johnny Conservative." Dirk Vandenberg, the band's "buddy/contributor," took photos from the backseat as Watt drove under the sign to San Pedro; it took three circuits of the highway and two days of photography before Minutemen were happy with the cover. Vandenberg later commented on the cover art: "There were three elements that Mike [Watt] wanted in the photo: a natural kind of glint in his eyes reflected in the rearview mirror, the speedometer pinned exactly at 55mph, and, of course, the San Pedro sign guiding us home". However, when the cover was presented to SST, "someone botched the cropping for the print and cut off the end of the word Pedro."

Шығару

SST Records 1984 жылдың шілдесінде Double Nickels on the Dime альбомын қос винил тақтасында шығарды. SST, Hüsker Dü-дің Zen Arcade альбомын Double Nickels on the Dime альбомымен бірдей уақытта шығару үшін кейінге шегерді. Double Nickels on the Dime шыққаннан кейін Minutemen тобы жаңа альбомын насихаттау үшін дерлік үздіріссіз гастрольдік сапарлар жасады. 1984 жылғы бір гастрольде топ 63 күн ішінде 57 концерт берді. Сонымен қатар, топ "This Ain't No Picnic" және "Ain't Talkin' 'bout Love" (Ван Халеннің әнінің кавер нұсқасы, аталған Хагар кейін қосылған) атты екі видеоны "жарнамалық материалдар" ретінде шығарды. Видеода топ қираған үйінділер арасында ойнап жатыр, ал Рональд Рейган "ұшқыштай" басқарған соғыс ұшағы оларға оқ жаудырып жатыр (бұл кадрлар қоғамдық домендегі деректерден алынған). Уатт 1989 жылы Double Nickels on the Dime альбомының CD нұсқасы үшін бастапқы миксті қалпына келтірді.

"This Ain't No Picnic" Рэндалл Джахнсон режиссерлік еткен және $450 долларға қара-ақ түсті түсірілген Minutemen тобының алғашқы музыкалық видеосы болды. "Сюжеті" бойынша, Minutemen сол кездегі президент Рональд Рейган бомбалауға дайын тұрған шөл далада ән шырқайды (бұл кадрлар ол ойнаған, жалпыға қолжетімді соғыс фильмінен алынған).