Кевин Рэтклифф: Уэльс футболшысы және жаттықтырушысы
Kevin Ratcliffe
Кевин Рэтклифф – валлийский футболист и тренер, прославившийся в «Эвертоне». Капитан команды, победитель Кубка Англии, чемпион лиги и обладатель Кубка обладателей кубков УЕФА.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік футболшы және жаттықтырушы Кевин Ратклифф (12 қараша 1960 жылы туған) – карьерасының көп бөлігін «Эвертон» клубында өткізген уэльстің бұрынғы кәсіби футболшысы.
Welsh footballer and manager
Kevin Ratcliffe (born 12 November 1960) is a Welsh former professional footballer who spent most of his career playing for Everton.
Клубтық мансап
Ратклиф Уэльстің Флинтширдегі Куинсферриге жақын Манкотта дүниеге келді. 1977 жылы «Эвертон» клубына шәкірт ретінде қосылып, 1980 жылдың 12 наурызында Манчестердегі «Олд Траффордта» Джон Гидманның жарақатынан кейін дебют жасады. Бірақ 1982 жылға дейін негізгі құрамға тұрақты түсе алмады. Алғашқыда сол жақ қорғаушы ретінде пайдаланылды, нәтижелері әртүрлі болды, бірақ орталық қорғаушыға ауысқаннан кейін өркендеді. Осы шамада «Ипсвич Таун» клубының бас жаттықтырушысы Бобби Робсон Ратклифқа қызығушылық танытты, сондай-ақ «Блэкберн Роверс» және «Сток Сити» клубтары да оған назар аударды. Ратклиф 1984 жылғы Англия кубогының финалында, 1984–85 және 1986–87 жылдары Англия футбол лигасының чемпионатында және 1984–85 жылдары УЕФА кубок иелері кубогында жеңіске жетті. Сонымен қатар, 1985, 1986 және 1989 жылдары Англия кубогының тағы үш финалына қатысты, ал 1984 жылы Лига кубогының финалында өнер көрсетті. Ратклиф «Эвертон» сапында 461 матч өткізіп, екі гол соқты (біреуі «Энфилдте» 30 метрден). Ратклиф өте қатал ойын стилімен және күшті тәсілдермен танымал болды. 1981 жылы «Манчестер Ситиге» қарсы матчта Томми Хатчисонды тепкені үшін карьерасының басында алаңнан қуылды. 1989 жылы «Уимблдонға» қарсы Винни Джонспен болған бір инцидентке де қатысты. Жанжалды матчта Джонс шабуылшы Грэм Шарпқа кешігіп тепті, Шарп есінен айырылды, ал Ратклиф Джонсқа қарсы агрессивті шабуыл жасады. Джонс басын алға иіп, Ратклифті жерге түсірді. Кейін Джонс өзінің автобиографиясында басы Ратклифке тиіп-тимегенін, Ратклиф оны алаңнан қуылту үшін жақтырмаған және оның «қатал жігіт» имиджіне көңілі қалғанын айтты. Бұл Грэм Шарптың «Шарпи, Менің Оқиғам» кітабында расталды, ол Ратклифпен бірге Джонстың соққысын асыра сілтеп, оны алаңнан қуылтуға көмектескенін мойындады. Ратклиф сұхбатында өзінің ең қиын қарсыластары Грэм Сунесс, Джимми Кейс, Мик Харфорд және Билли Уайтхерст болғанын айтты, ал Уайтхерст ең қиын болды. 1996–97 жылдары «Честер Сити» клубын үшінші дивизионға жолдама алуға жетектеді және 1998–99 жылдары клубтың қаржылық қиындықтарға тап болған кезде ортаңғы көрсеткішке жеткізгенін мойындады. Ратклиф су төлемі үшін өз банктік шотынан 5000 фунт стерлинг жұмсады, өйткені клубтың чектері қабылданбады. 1999 жылдың қарашасында Ратклиф «Шрусбери Таун» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және 1999–2000 жылғы маусымның соңғы күні «Честер Сити» есебінен клубты Футбол лигасынан төмендеуден сақтап қалды. Оның басшылығындағы ең маңызды жетістігі 2003 жылғы қаңтарда Англия кубогының үшінші раундында бұрынғы клубы «Эвертонды» жеңіп, сол кезде Премьер-лигада жақсы көрсетіп жатқан «Эвертонды» ұтты. «Эвертонның» бас жаттықтырушысы Дэвид Мойес бұрын «Шрусбери» клубының ойыншысы болған. Бірақ осыдан кейін «Шрусбери Таун» 53 жылдан кейін Футбол лигасынан Футбол конференциясына түсіп қалды. Ратклиф клубты бірнеше күннен кейін тастап кетті, «Шрусбери Таунның» құлдырауына өзі кінәлі екенін, өйткені ол олардың көптеген ойыншыларын әкелгенін айтты.
Ratcliffe was born in Mancot, near Queensferry in Flintshire, Wales. He joined Everton as an apprentice in 1977 and made his debut on 12 March 1980 at Old Trafford, Manchester after replacing John Gidman through injury, but was not a first team regular until 1982. He was initially used as a left back with mixed results, but his form improved dramatically when moved to centre back. Around this time Ipswich Town manager Bobby Robson was interested in Ratcliffe, as were Blackburn Rovers and Stoke City Whilst captain Ratcliffe won the 1984 FA Cup Final, the Football League Championship in 1984–85 and 1986–87 and the UEFA Cup Winners' Cup 1984–85. There were also three other FA Cup finals, 1985, 1986 and 1989, and a League Cup Final appearance in 1984. Ratcliffe made 461 appearances for Everton and scored two goals in that time (one a 30 yarder at Anfield). Ratcliffe was renowned for his robust approach to the game and for being a tough tackler. He was sent off early in his career for a head butt in 1981 on Tommy Hutchison against Manchester City. He was also involved in an infamous incident with Vinnie Jones in 1989 against Wimbledon. In a bad tempered match, Jones had put in a late tackle against striker Graeme Sharp flooring him, and Ratcliffe steamed forward to challenge Jones aggressively. Jones brushed his head forward in what appeared to be a headbutt, with Ratcliffe going down. Jones later claimed in his autobiography that his head barely touched Ratcliffe's and Ratcliffe had feigned contact to get him sent off, and expressed disappointment at the dishonesty of his fellow "hard man". This was later confirmed in Graeme Sharp's book, Sharpy, My Story when he admitted both him and Ratcliffe exaggerated Jones's contact on them both to get him sent off to their pleasure. Ratcliffe has claimed in an interview the hardest (most aggressive) opponents he faced were Graeme Souness, Jimmy Case, Mick Harford and Billy Whitehurst, with Whitehurst supposedly being the hardest of all. Unreliable source: reason=Sourced from unofficial fan site that appears to be a blog The highlight of his years at Chester City was guiding the club to the Division Three play offs in 1996–97 and he later took credit for steering the club to a mid table position in 1998–99 while in serious financial trouble. Reputedly Ratcliffe drew £5,000 from his own bank account to help cover the costs of a water bill because the club's cheques were refused. In November 1999 Ratcliffe joined Shrewsbury Town as manager and helped them avoid relegation from the Football League on the final day of the 1999–2000 season at Chester City's expense. The highlight of his tenure was a January 2003 FA Cup third round victory over his old club Everton, who were doing well in the Premiership at the time. Everton manager David Moyes was a former Shrewsbury player. But a disastrous run after this saw Shrewsbury Town relegated to the Football Conference after 53 years in the Football League. Ratcliffe left the club within days, stating that he had to take the blame for Shrewsbury Town's downfall as he had brought in most of their players.
Жеке өмір
Ол үйленген және екі баласы бар. Бала кезінде «Эвертон» клубын жақтағанын және Аллан Боллды балалық шақтағы қаһарманы деп есептегенін айтты. Оның айтуынша, әкесі мен «Эвертон» клубының жаттықтырушысы Колин Харви оның мансабына ең көп әсер еткен. 1984 жылы клубтың «Уотфордқа» қарсы ФА кубогы финалындағы жеңісін ең есте қаларлық сәті деп атады, ал 1985 жылы «Манчестер Юнайтедке» қарсы ФА кубогы финалындағы жеңілісті ең үлкен көңіл көшіруі ретінде баяндады. Оның хоббиі – снукер ойнау, сондай-ақ спорттық телешоуларды және поп-музыканы ұнататынын айтты.
He is married and has two kids. He said he supported Everton as a child and said Alan Ball was a childhood hero. He said his father and Everton coach, Colin Harvey, had the greatest influence on his career. He said his most memorable moment was his clubs 1984 FA Cup final victory over Watford, and said his 1985 FA Cup Final loss to Manchester United as his biggest disappointment. His hobby was playing snooker and said he liked sports television shows and pop music.