Стив Коллинз: Ұлыбритания және Ирландия сақинасының батыры

Кіріспе

Ирландиялық боксшы (туған 1964)

Стивен Коллинз (туған 21 шілде 1964) – 1986 жылдан 1997 жылға дейін кәсіби рингте өнер көрсеткен ирландиялық бұрынғы боксшы. «Келттік жауынгер» атымен танымал Коллинз – қазіргі кәсіби бокс тарихындағы ең табысты ирландиялық боксшы. Ол WBO орта және супер орта салмақ дәрежесіндегі титулдарды бір мезгілде алып, чемпион ретінде ешқашан жеңіліс көрмеген. Коллинздің алғашқы он тоғыз кәсіби жекпе-жегі АҚШ-та өтті. 1988 жылы ол Ирландияның орта салмақтағы титулын жеңіп алды, ал келесі жылы аймақтық американдық USBA орта салмақтағы титулын ұтып алып, Атлантик-Сити мен Лас-Вегаста сәтті қорғады. Әлем чемпионатындағы алғашқы екі сынағында, екеуі де WBA орта салмақтағы титулы үшін болғанда, Коллинз 1990 жылы Майк Маккалумнан тартысты жеңіліс алды, ал 1992 жылы Реджи Джонсоннан көпшілік шешімімен жеңілді. Сонымен қатар, ол 1992 жылдың соңында Еуропалық орта салмақтағы титул үшін сәтті болмаған сынақтан өтті, Италияда Сумбу Каламбайға даулы шешіммен ұтылды. Коллинз өзінің әлеуетін толыққанды іске асырғанға дейін 30 жасқа келгенде, 1994 жылы Крис Пайатты бесінші раундта TKO арқылы жеңіп, үшінші рет әлем чемпионы атанды. Содан кейін ол салмақ дәрежесін көтеріп, жеңілмеген Крис Юбанкты жеңіп, 1995 жылы WBO супер орта салмақтағы титулын иеленді. Сәттілік жалғасты, Коллинз сол жылы Юбанкқа қарсы өткен реванш жекпегінде жеңіс алып, титулын сәтті қорғады. Коллинз өзінің титулын тағы алты рет сәтті қорғағаннан кейін, 1997 жылдың қазан айында өсудегі уэльстік жұлдыз Джо Кальзагеге қарсы жоспарланған жекпе-жектен бас тартып, спорттан зейнеткерлікке шықты. Коллинз сол кездегі ең ауыр салмақтағы боксшы Рой Джонс-қа қарсы жекпе-жек өткізе алмағанына көңілі толмады. Мансабында Атлантиканың екі жағындағы ең мықты боксшылармен күш сынасқан Коллинзтің есімі көбінесе Ұлыбритания мен Ирландиядағы Крис Юбанк пен Найджел Бенн арасындағы бәсекелестік дәуірімен байланысты. Ол осы екі боксшының мансабының соңында олармен шайқасып, екеуін де екі рет жеңген.

Stephen Collins (born 21 July 1964) is an Irish former professional boxer who competed from 1986 to 1997. Known as the Celtic Warrior, Collins is the most successful male Irish boxer in recent professional boxing history, having held the WBO middleweight and super middleweight titles simultaneously and never losing a fight as champion. Collins's first nineteen professional fights all took place in the United States. In 1988 he won the Irish middleweight title, and the regional American USBA middleweight title the following year, defending the latter successfully in Atlantic City and Las Vegas. In his first two world championship challenges, both for the WBA middleweight title, Collins lost a close decision to Mike McCallum in 1990 and a majority decision to Reggie Johnson in 1992. He also challenged unsuccessfully for the European middleweight title later in 1992, losing a controversial decision to Sumbu Kalambay in Italy. It was not until Collins reached his early 30s that he fulfilled his potential, becoming WBO middleweight champion in his third world title attempt with a fifth round TKO victory over Chris Pyatt in 1994, before then moving up in weight to defeat the undefeated Chris Eubank and claim the WBO super middleweight title in 1995. More success followed, as Collins successfully defended his title by winning the rematch against Eubank later in the year. Collins successfully defended his title another six times before pulling out of a proposed fight in October 1997 against rising Welsh star, Joe Calzaghe, and retiring from the sport, with Collins frustrated by his inability to get a fight against the pound for pound number one boxer of the time, Roy Jones Jr., who was then fighting in the light heavyweight division. Having competed against some of the best boxers on both sides of the Atlantic during his career, Collins tends to be linked more to an era in the UK and Ireland during which there was a notable rivalry between British boxers Chris Eubank and Nigel Benn, both of whom Collins fought close to the end of their careers and defeated twice.

Бостондағы алғашқы жылдары

Стив Коллинз кәсіпқой болу үшін 1986 жылғы қазан айында АҚШ-тың Массачусетс штатындағы Бостон қаласына барғанға дейін әуесқой ретінде 26 ирланд титулын жеңіп алды. Коллинз Массачусетс штатының Броктон қаласындағы Петронелли бауырларының залында Марвин Хаглермен бірге жаттықты. Оның алғашқы жекпе-жегі ирланд-американдықтар қатысқан кеште Хулио Меркадоға қарсы болды; сол кездегі болашақ жаттықтырушысы Фредди Роуч пен болашақ «Жыл жекпе-жегі» жеңімпазы Микки Уорд та қатысты. Коллинз үшінші раундта нокаутпен Меркадоны жеңді. 1988 жылы Массачусетс штатының Бостон қаласында ол бұрынғы олимпиадалық және британдық супер орта салмақтағы чемпион Сэм Сториді жеңіп, ирланд орта салмақтағы титулға ие болды, содан кейін әлемдік рейтингте 5-орындағы Кевин Уоттсты жеңіп, USBA орта салмақтағы белбеуін ұтып алды. 16-0 көрсеткішіне жеткен соң, Коллинз жаттығуда жарақат алған Майкл Уотсонның орнына 1990 жылы Бостонда WBA орта салмақтағы титул үшін Майк Маккалуммен 12 раундқа шықты. Коллинзді көптеген ирланд-американдық жанкүйерлер қолдады, ол чемпион Маккалуммен шайқасты, ал жекпе-жек басында Маккалум шаршамай тұрып, Коллинз кейінгі раундтарда қарқын алып, 12 қызықты раундтың соңында тартысты жекпе-жекті аяқтады. Маккалум төрешілердің біраузы шешімімен жеңіске жетті. 1992 жылы Коллинз WBA орта салмақтағы бос титул үшін өткен қызықты жекпе-жекте Реджи Джонсонға көпшілік шешімімен жеңіліп қалды (бұл титул Маккалумнан алынып тасталған, өйткені ол IBF чемпионы Джеймс Тонимен жұдырықтасуға келісім берген). Содан кейін Коллинз Италияда Еуропа титулы үшін Сумбу Каламбайға екіге бөлінген шешіммен жеңіліп, 1993 жылы Оңтүстік Африкалық Герхард Ботесті жеңіп, WBA Penta Continental орта салмақтағы белбеуін жеңіп алды.

Орта салмақтағы WBO чемпионы

Содан кейін Коллинз Барни Иствудтың басшылығымен Белфастқа көшіп, кейін Англияға қоныс аударды, онда ол Барри Херннің Matchroom Boxing ұйымына қосылды. Оның жанында Пауль "Силки" Джонс болды – оның спарринг серіктесі және жақын досы, кейіннен WBO жеңіл орта салмақтағы титул иегері атанған. Коллинзді Фредди Кинг Ромфордтағы жаттығу лагерінде дайындады. 1994 жылдың мамырында Коллинз Крис Пайатты бес раундта жеңіп, WBO орта салмақтағы әлем чемпионы атанды. 1995 жылдың басында Коллинз бұл титулдан қорғаусыз бас тартты, себебі 160 фунттық орта салмақ шегіне сай болуда қиындықтар туындады. 1995 жылдың наурызында Крис Юбанк (41 0 2) WBO супер орта салмақтағы титул үшін үшінші жекпе-жегін Рей Клоузға қарсы өткізуге жоспарланған еді. Юбанк пен Клоуз соңғы екі жылда екі рет кездесіпті (алғашқы жекпе-жек тең аяқталған, ал екіншісі Юбанктың тар басымдықпен жеңісімен аяқталған), бірақ Клоуз МРТ тексеруден өтпегендіктен үшінші жекпе-жектен бас тартуға мәжбүр болды. Коллинз Клоуздың орнына шығып, Юбанкті жеңу үшін супер орта салмаққа көтерілді.

WBO супер орта салмақтағы чемпионы

1995 жылы наурыз айында Коллинз Ирландияның Корк округіне қарасты Миллстритте сол кездегі жеңілмеген, ұзақ жылдар бойы чемпиондық атақ сақтап келген Крис Юбанкті бірауыздан шешіммен (115–111, 116–114, 114–113) жеңіп, WBO супер орта салмақтағы титулын иеленді. Коллинз Тони Куинннің көмегіне жүгінді, олар баспасөзді Коллинздің жекпе-жектің алдында гипнозға түсірілетініне сендіріп, Юбанкті қатты алаңдатты. Күтілгендей, Коллинз өзінің бұрышында отырып, қозғалмады, Юбанк рингке кірген кезде құлаққап арқылы музыка тыңдады. Коллинз сегізінші раундта Юбанкті нокдаунға жіберді және 9-шы раунд соңында төрешілердің бағасы бойынша алда болды, бірақ Юбанк жекпе-жекті күшпен аяқтауға тырысып, өзінің жеңілмеген рекордын сақтап қалу үшін оныншы раундта Коллинзді нокдаунға жіберді, тоқтатуға жақын келді. Юбанк бұл мүмкіндікті пайдалана алмады, ал Коллинз жеңіске жетті. "Миллстриттегі бір түн" фильмі осы 1995 жылғы Юбанкпен болған жекпе-жек туралы. 1995 жылдың қыркүйегінде Коркте өткен қайталама жекпе-жекте Коллинз керемет өнер көрсетіп, әдеттегі жекпе-жек стилін өзгертіп, Еубанктің қиындыққа тап болатындай жауынгерлік тактиканы қолданды. Көптеген теледидар сарапшылары мен комментаторлар Коллинздің 117–111 және 118–110 есебімен үлкен ұпаймен жеңіске жететінін болжағанмен, үш төреші жекпе-жекті өте әртүрлі бағалады, Коллинз тек тар есеппен, 115–113, 115–113 және 114–115 шешімімен жеңіске ие болды. Коллинз WBO супер орта салмақтағы титулын жеті рет сәтті қорғады, оның ішінде 1996 жылы Найджел Беннге қарсы екі жекпе-жек болды. 1997 жылдың жазында Коллинз баспасөзде мотивациясының жоқ екенін мәлімдеді, өйткені ол мансабының көп бөлігін Рой Джонс-младшиймен жекпе-жек үшін күткен, бірақ ол жекпе-жек көп рет уәде берілгенімен так бірде де өтпеді. Коллинз Boxing World журналына Рой Джонс-младшийді қууға көп уақыт жұмсағанын, ақша енді маңызды емес екенін, тіпті "екі адам мен иттің алдында телефон будкасында онымен жұдырықтасатынын" айтқан, бірақ бұл жекпе-жек те жүзеге аспады. 1997 жылдың қазанында Жо Калзагеге қарсы WBO супер орта салмақтағы титулдық жекпе-жек келісімге келді, бірақ Коллинз жоспарланған жекпе-жектен 10 күн бұрын жарақат алды, содан кейін Коллинз Калзагемен жекпе-жекке түсуі Рой Джонспен жекпе-жекке деген құштарлығын қанағаттандырмайтынын мәлімдеді. Коллинз одан әрі зейнеткерлікке жоғары деңгейде, жақсы қаржылық сыйлықпен шығуды қалағанын айтты: "Жо жас және дамып келе жатқан жігіт, бірақ ол шіркеуді де толтыра алмайды". Коллинз Джонспен жекпе-жекке қол жеткізе алмағандықтан, зейнеткерлікке шығуға шешім қабылдады. 1999 жылы Коллинз Рой Джонс-младшиймен жекпе-жек үшін зейнеткерліктен қайта оралатынын жариялады. Аталған жекпе-жек көп дауға түсті, өйткені WBC және WBA жеңіл ауыр салмақ чемпионы Джонс IBF жеңіл ауыр салмақ чемпионы және Коллинзтің бұрынғы қарсыласы Реджи Джонсонмен күресуді шешті (Джонс үш төрешінің де бағасы бойынша 120–106 есебімен жеңіске жетті). Жаттығу барысында Коллинз спарринг кезінде құлдырады. Салдарынан жасалған тексерулер мен мидың сканерісінде ешқандай мәселе табылмады, бірақ Коллинз бұл оның бокспен айналысуын тоқтатуға берілген ескерту деп шешті және екінші рет зейнеткерлікке шықты. Коллинз 1997 жылы зейнеткерлікке шықты, оның көрсеткіші 39 жекпе-жек, 36 жеңіс (21 нокаут) және 3 жеңіліс.

Collins defeated the then unbeaten long reigning champion Chris Eubank in Millstreet, County Cork, Ireland, in March 1995, by unanimous decision (115–111, 116–114, 114–113), to win the WBO super middleweight title. Collins had enlisted the help of Tony Quinn, and they led the press to believe that Collins would be hypnotised for the fight, which noticeably unsettled Eubank. True to form, Collins sat in his corner and did not move, listening to headphones during Eubank's ring entrance. Collins knocked Eubank down in the eighth round, and was well ahead on the scorecards at the end of Round 9, but Eubank finished the fight strongly as he tried to save his unbeaten record and knocked Collins down in the tenth round, coming close to a stoppage. Eubank was unable to finish the job, and Collins held on for victory. The film One Night in Millstreet is about the 1995 fight with Eubank. In their September 1995 rematch in Cork, Collins performed brilliantly, changing his usual fighting style by adopting wild, brawling tactics throughout which Eubank really struggled to deal with. Despite most TV pundits and commentators giving Collins a wide points victory with scorecards in the region of 117–111 and 118–110, the three judges saw the fight very differently with Collins only winning by a close split decision, 115–113, 115–113 and 114–115. Collins successfully defended his WBO super middleweight title seven times, including two fights against Nigel Benn in 1996. In the summer of 1997, Collins reportedly stated in the press that he had no motivation left, as he had spent the best part of his career chasing Roy Jones Jr. for a fight that had been promised to him many times. Collins is reported to have stated in Boxing World that he had spent so long chasing Roy Jones Jr. that money was no longer important; that he would "fight him in a phone box in front of two men and a dog", but the bout never materialized. A WBO super middleweight title fight against Joe Calzaghe was agreed for October 1997, but Collins got injured 10 days before the scheduled fight, with Collins then making a statement saying that fighting Calzaghe would do nothing to satisfy the desire he had for fighting Jones. Collins then added he wanted to retire on a high note with a good pay day, "Joe is a good up and coming kid, but he wouldn't fill a parish church". As Collins couldn't get the fight with Jones, Collins decided to retire. In 1999, Collins announced his decision to come out of retirement to fight Roy Jones Jr. Controversy surrounded the proposed fight, as WBC and WBA light heavyweight champion Jones decided to fight the IBF light heavyweight champion and old Collins foe Reggie Johnson (which Jones won by a shutout 120–106 on all three judges' scorecards), In training, Collins collapsed during a sparring session Although tests and a brain scan could not find any problems, Collins decided that it was a warning to make him stop boxing, and he retired for a second time. Collins retired in 1997, with a record of 39 fights, 36 wins (21 knockouts) and 3 losses.

Зейнеткерлік

Коллинз зейнетке шыққаннан кейін де толығымен назардан тыс қалған жоқ. 1998 жылы ол "Lock, Stock and Two Smoking Barrels" фильмінде бокс залының күзетшісі рөлінде ойнады. 1999 жылы U2 тобының "Sweetest Thing" музыкалық видеоклипінде эпизодтық рөлде пайда болды. 2013 жылдың 15 қаңтарында 48 жасында Коллинз Рой Джонс-младшиймен жекпе-жек өткізу ниетін жариялады. Ол аталған Джонспен болжамдалып отырған жекпе-жекке дайындық мақсатында бірнеше көрсету жекпе-жектеріне қатысты. 2014 жылы Коллинз Армия резервіне қосылды, ал 2017 жылы Лондондағы 4-ші полк Корольдік әскери полициясының 253-ші провост компаниясына ауыстырылды, онда ол соңғы 20 жылдан бері тұрып келген. Ол капрал шеніне көтеріліп, әскерде бокс жаттықтырушысының біліктілігін алды. Коллинз "Миллстриттегі бір түн" фильмінде де ойнады.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (Нөмір)НәтижеЖекпе-жектес түріРаунд, уақытКүніОрынЖазбалар39Жеңіс36–3 Крейг КаммингсTKO3 (12), 5 шілде 1997 38Жеңіс35–3 Фредерик СейльеTKO5 (12), 8 ақпан 1997 37Жеңіс34–3 Найжел БеннRTD (Бұрыштан бас тарту)6 (12), 9 қараша 1996 36Жеңіс33–3 Найжел БеннTKO4 (12), 6 шілде 1996 35Жеңіс32–3 Невилл БраунTKO11 (12), 9 наурыз 1996 34Жеңіс31–3 Корнелиус КаррUD1225 қараша 1995 33Жеңіс30–3 Крис ЮбанкSD (Бөлінген шешім)129 қыркүйек 1995 32Жеңіс29–3 Крис ЮбанкUD1218 наурыз 1995 31Жеңіс28–3 Крис ПайаттTKO5 (12), 11 мамыр 1994 30Жеңіс27–3 Пол УэслиPTS89 ақпан 1994 29Жеңіс26–3 Джонни МелфаTKO4 (8)22 қаңтар 1994 28Жеңіс25–3 Уэйн ЭллисKO9 (10)30 қараша 1993 27Жеңіс24–3 Герхард БотсTKO7 (12)26 маусым 1993 26Жеңіс23–3 Иан СтрадвикTKO7 (10)20 ақпан 1993 25Жеңіс22–3 Джонни МелфаTKO3 (8), 6 ақпан 1993 24Жаңылды21–3 Сумбу КаламбайSD (Бөлінген шешім)1222 қазан 1992 23Жаңылды21–2 Регги ДжонсонMD1222 сәуір 1992 22Жеңіс21–1 Дэнни МорганKO311 желтоқсан 1991 21Жеңіс20–1 Жан Ноэль КамараKO325 мамыр 1991 20Жеңіс19–1 Кенни СноуTKO3 (10), 11 мамыр 1991 19Жеңіс18–1 Эдди ХоллUD1024 қараша 1990 18Жеңіс17–1 Фермин ЧириноTKO6 (10)16 тамыз 1990 17Жаңылды16–1 Майк МаккаллумUD123 ақпан 1990 16Жеңіс16–0 Роберто РосилесTKO9 (10), 21 қараша 1989 15Жеңіс15–0 Тони ТорнтонMD (Көпшілік шешім)1216 шілде 1989 14Жеңіс14–0 Кевин УоттсUD129 мамыр 1989 13Жеңіс13–0 Пол МакПикTKO9 (10)7 ақпан 1989 12Жеңіс12–0 Джессе ЛантонUD810 желтоқсан 1988 11Жеңіс11–0 Мухаммед ШабаззTKO (Техникалық нокаут)4 (10)22 қазан 1988 10Жеңіс10–0 Майкл ДейлUD830 шілде 1988 9Жеңіс9–0 Лестер ЯрброUD1026 мамыр 1988 8Жеңіс8–0 Сэм СториUD1018 наурыз 1988 7Жеңіс7–0 Бенни СимсUD89 желтоқсан 1987 6Жеңіс6–0 Майк УильямсUD620 қараша 1987 5Жеңіс5–0 Гарольд СаутерUD829 қазан 1987 4Жеңіс4–0 Ричард ХолмсKO110 қазан 1987 3Жеңіс3–0 Ричард ХоллоуэйKO2 (4)20 желтоқсан 1986 2Жеңіс2–0 Майк БониславскиUD (Бірауыздан шешім)427 қараша 1986 1Жеңіс1–0 Хулио МеркадоKO (Нокаут)3 (4), 24 қазан 1986