Эдмунд Фаннинг: Канада саяхатшысы және әкімшісінің өмірі
Edmund Fanning (colonial administrator)
Эдмунд Фаннинг – американдық саяхатшы, әскери шенеунік. Солтүстік Каролинадағы Регуляторлар соғысындағы рөлімен, содан кейін британ әскеріндегі қызметімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Эдмунд Фэннинг (24 сәуір 1739 – 28 ақпан 1818) – американдық туған колониялық әкімші және әскери офицер. Нью-Йоркте туған ол 1760 жылдары Солтүстік Каролинада заңгер және саясаткер болды. Ол алғаш рет Регуляторлардың жеккөруіне ұшырағандықтан танымал болды және Регуляторларға қарсы соғыста милицияға жетекшілік етті. Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда, ол Нью-Йорктегі үйінен қуылды және британ армиясына қосылып, басқа лоялистерді әскери қызметке шақырып алды. Ол Жаңа Англия және Оңтүстік штаттардағы науқандарда қызмет етті. 1783 жылы соғыс аяқталғаннан кейін ол Біріккен Империяның лоялисті болып, Жаңа Шотландияға қоныстанды. Фэннинг Жаңа Шотландияға келгеннен кейін көп ұзамай вице-губернатор болып тағайындалды және провинцияда басқа лоялистердің босқындарын қайта орналастыруға көмектесті. 1786 жылы ол Сент-Джон аралының лейтенант-губернаторы болып тағайындалды, ол өкілеттігі кезінде Принс-Эдвард аралы деп аталды. Ол бұл лауазымда 1813 жылға дейін қызмет етті. Ол Лондонға зейнетке шығып, 1818 жылы қайтыс болды.
Edmund Fanning (April 24, 1739 – February 28, 1818) was an American born colonial administrator and military officer. Born in New York, he became a lawyer and politician in North Carolina in the 1760s. He first came to fame as the focus of hatred of the Regulators, and led anti Regulator militia in the War of the Regulation. When the American Revolutionary War broke out, he was driven from his home in New York, and joined the British Army, recruiting other Loyalists. He served during campaigns in New England and the South. At the end of the war in 1783 he became a United Empire Loyalist, settling in Nova Scotia. Fanning was appointed lieutenant governor of Nova Scotia not long after his arrival, and helped oversee the resettlement of other Loyalist refugees in the province. In 1786 he was appointed lieutenant governor of Saint John's Island, which was renamed Prince Edward Island during his tenure. He served in that post until 1813. He retired to London, where he died in 1818.
Өмір
Эдмунд Фэннинг Нью-Йорк колониясындағы Лонг-Айлендтегі Саутхолд қаласында капитан Джеймс Фэннинг пен Ханна Смит отбасында дүниеге келді. Жаңа Шотландия губернаторы Джон Парр Фэннингті, Парр сияқты, протестант ирландтық деп есептеді, ол Ольстерден шыққан және онда кең аумақтарға ие болған. 1757 жылы Йель колледжін бітірді. Содан кейін 1761 жылы Солтүстік Каролина провинциясына көшіп, заңгер Роберт Джонстың кеңсесінде заң оқыды және Хиллсборо қаласына қоныстанды. Ол бірнеше жергілікті саяси лауазымдарды атқарды және отарлық губернатор Уильям Трайонның қолдауына ие болды. Фэннинг Регулятор қозғалысының көшбасшыларымен қарым-қатынаста болды. Ол, адвокат Фрэнсис Нэшпен бірге, жергілікті тұрғындардан ақша алуға тырысқаны үшін айыпталды, бірақ оған минималды айыппұл салынды. Бірнеше көтерілістен кейін, 1771 жылғы 16 мамырда Аламанс шайқасында Трайон басқарған Сэнди-Крик баптист жасағымен қозғалыс басылды. Фэннинг Трайонмен бірге Нью-Йоркке жеке хатшысы ретінде ілесіп кетті. Америка Тәуелсіздік соғысының басында революционерлер Фэннингті үйінен қуды, ол Нью-Йорк портында пана іздеуге мәжбүр болды. Генерал Уильям Хоудың тапсырысымен полковник болған Фэннинг Стейтен-Айлендте (Нью-Йорк штаты) «Корольдің американдық полкі» деп аталған лоялистер полкін құрды. Соғыс кезінде екі рет жарақаттанды және Трайонның жетекшілігімен Нью-Хейвенге жасалған шабуылдар кезінде Йельді британдық күштерден сақтап қалғаны үшін марапатталды. 1803 жылы осы ісі үшін құрметті заң дәрежесі берілді. Кейіннен ол 1783 жылы басқа лоялистермен бірге Новая Шотландияға қашып кеткенге дейін бас геодезист қызметіне тағайындалды. 1783 жылғы 23 қыркүйекте Фэннинг Новая Шотландияның вице-губернаторы болып тағайындалды және губернатор Джон Паррдың орынбасары болды. 1785 жылғы 30 қарашада ол Феба Мария Бернсқа үйленді. 1786 жылы ол Ішкі істер министрі Томас Тауншендтің, 1-ші виконт Сиднидің Сент-Джон аралының (кейіннен Принс-Эдвард аралы деп аталды) вице-губернаторы болып тағайындалды. Бұл лауазымды шамамен 19 жыл бойы атқарды және 1805 жылы отставкаға шықты. Принс-Эдвард аралының Үкімет үйі, вице-губернатордың ресми резиденциясы, аралда «Фаннингбанк» деп аталады, бірақ Фэннинг онда ешқашан тұрмаған. 1808 жылы британ армиясының генералы атағын алды. 1813 жылы Лондонға зейнетке шығып, 1818 жылы онда қайтыс болды. Бірнеше баласы болғанымен, Фэннингтің немерелері болған жоқ. Оның екі қызы болды: леди Вуд, анасымен бірге Лондонға жақын жерде тұрды; екінші қызы Лорд Уильям Бентинктің немере інісі капитан Бентинк Камберлендке үйленді және Принс-Эдвард аралындағы Шарлотта қаласында тұрды. Оның сонымен қатар бірнеше көрнекті туыстары болды, оның ішінде сол аттас саяхатшы Эдмунд Фэннинг, соғыс батыры Натаниел Фэннинг және белгілі адвокат Джон Уикхэм. Оның үлкен немере інісі Джеймс Фаннин болды.
Edmund Fanning was born in the Town of Southold on Long Island in the colony of New York to Captain James Fanning and Hannah Smith. Nova Scotia Governor John Parr believed Fanning was, like Parr, a Protestant Irishman, and was from Ulster and owned great estates there. He graduated from Yale College in 1757. He then moved to the Province of North Carolina in 1761 where he read law with Attorney General Robert Jones and settled in Hillsborough. He held several local political posts and became a protégé of colonial governor William Tryon. Fanning came into conflict with the leaders of the Regulator movement. He, along with lawyer Francis Nash, was charged with extorting money from the local residents, but was fined only a small fine. After several riots, the movement was crushed by the army of the Sandy Creek Baptist Militia led by Tryon at the Battle of Alamance on May 16, 1771. Fanning followed Tryon to New York as his personal secretary. At the start of the American Revolutionary War, revolutionaries drove Fanning from his home, forcing him to seek refuge aboard in the New York harbor. After being commissioned a colonel by General William Howe, Fanning raised a regiment of Loyalists named the King's American Regiment on Staten Island, New York. He was wounded twice during the war and was credited with saving Yale from being razed by British forces during Tryon's raid, a series of raids in New Haven led by Tryon. Fanning was granted an honorary law degree in 1803 as thanks for this action. He was later appointed to the office of surveyor general, which he retained until he fled, with other Loyalists, to Nova Scotia in 1783. Fanning became lieutenant governor of Nova Scotia on 23 September 1783, serving as deputy to Governor John Parr. On November 30, 1785, he married Phebe Maria Burns. In 1786, he was appointed lieutenant governor of St. John's Island (which was later renamed Prince Edward Island) by the Home Secretary, Thomas Townshend, 1st Viscount Sydney, a post which he held for almost 19 years, resigning in 1805. Prince Edward Island's Government House, the official residence of the lieutenant governor, is often referred to as "Fanningbank" on the island, though Fanning never dwelt there. He was promoted to general of the British Army in 1808. He retired to London in 1813 and died there in 1818. Despite having several children, Fanning had no grandchildren. He had two daughters, Lady Wood, who lived near London with her mother; the other daughter married a Captain Bentinck Cumberland, a nephew of Lord William Bentinck, and lived in Charlotte's Town, Prince Edward Island. He also had several prominent nephews, including the like named explorer Edmund Fanning, the war hero Nathaniel Fanning, and the celebrated attorney John Wickham. A great nephew was James Fannin.