Кіріспе
Джеффри Джозеф Бернард (/b//ər/'/n//ɑr//d/; 27 мамыр 1932 – 4 қыркүйек 1997) – ағылшын журналисі, ең бастысы "Low Life" атты апталық бағанасымен "The Spectator" журналында танымал болды, сондай-ақ бейхабар және хаостық мансабымен және алкогольге тәуелді өмірімен де әйгілі. Ол Лондонның Сохо ауданындағы богемдік және еркін атмосферамен байланысты болды және кейін Кит Уотерхаус жазған "Джеффри Бернард ауру" комедиялық пьесасында бейнеленді. Пьесаның тұңғыш қойылымында оның досы Питер О'Тул оның рөлін ойнады. Атау "The Spectator" журналы Бернард жаза алмаған жағдайларда оның бағанасының орнына қоятын хабарламаға сілтеме жасайды.
Jeffrey Joseph Bernard (/b//ər/'/n//ɑr//d/; 27 May 1932 – 4 September 1997) was an English journalist, best known for his weekly column "Low Life" in The Spectator magazine, and also notorious for a feckless and chaotic career and life of alcohol abuse. He became associated with the louche and bohemian atmosphere that existed in London's Soho district and was later immortalised in the comical play Jeffrey Bernard Is Unwell by Keith Waterhouse. He was played by his friend Peter O'Toole when the play first opened. The title refers to a notice The Spectator would put in the place of Bernard's column on occasions in which he was unable to write.
Өмір
Бернард Лондонның Хэмпстед қаласында дүниеге келді. Ол ағылшын сәулетшісі Оливер Перси Бернард (1881–1939) пен оның опера әншісі әйелі Эдит Дора Ходжес (1896–1950) отбасының үш ұлының ең кішісі болған. Оның бауырлары – ақын Оливер Бернард және фотограф Брюс Бернард. Ол актер Стэнли Холлоуэйдің әкесінің туысы болды. Бернард екі жыл бойы Пангборн колледжінде білім алды, бірақ ата-анасы колледждің "қоғамдық мектеп өміріне психологиялық тұрғыдан сәйкес емес" деген шағымына жауап берді. Кейін ол британдық армияда қысқа мерзім қызмет етті, бірақ дезертир болды.
Сохо
Мектепте оқыған кезінде-ақ, Бернард ағасы Брюспен 14 жасында Сохо мен Фицровияны зерттеуді бастады. Сол аймақтың жарқыраған сұлулығына баурап, 16 жасында ол сол жерге көшіп барды. Ол өзін орта таптан шыққан адам ретінде ұстап, әр түрлі жұмыстар істеді, олардың кейбіреулері оның әлеуметтік жағдайына қайшы келді, соның ішінде бокс алаңындағы күзетші, құрылыс жұмысшысы, ыдыс жуушы, сахна шебері, асхана көмекшісі және көмір шаруасы. Оның шахтадағы әріптестері тамағын "Таймс" газетінің беттеріне орап әкелгені үшін оны қысымға алды. Кейін ол екінші әйелі Джеки Эллистің ынтасымен фотосуретке түсуге кірісті және ең жақын досы Франк Норманмен жиі бірлесіп жұмыс істеді. 1962 жылы Норман мен Бернард Сохоға арналған «Сохо түні мен күні» атты жазулар мен фотосуреттер жинағын бірге жасады. Бернард кейін былай деді: «Біз бір жыл бойы мас болып жүрдік деп ойлаймын». Олар жинақ үшін 100 фунт стерлинг алды, бірақ Бернард рулеткада ойнап, ақшасын жоғалтып қойды. Төрт рет үйленгеніне қарамастан (Анна Грейс 1952 жылы, Джеки Эллис 1959 жылы, Джилл Уилсворт 1966 жылы және Сьюзан Эшли Глюк 1978 жылы), ол алкогольдің өзінің «екінші әйелі» екенін әзілдеп айтқан. Ол әйелдерге құмар болды және көптеген махаббат оқиғаларының иесі болды. Оның ішімдік ішуі, құмар ойындары, зорлық-зомбылығы және адалдықсыздықтары барлық некелерінің аяқталуына себеп болды. Үшінші әйелі Уилсворт 1973 жылы «Тренер мен жылқылар» пабинде әйелді ұрғаннан кейін Бернардтан ажырасты. Ол алкоголизмге емделді және екі жыл бойы ішімдік ішпеді, бірақ кейін қайтадан ішімдікке бет бұрды. Оның өмір салты денсаулығы мен сенімділігіне әсер етті, сондықтан журнал оның бағанының орнына «Джеффри Бернард ауырып қалды» деген хабарламаны жиі жариялауға мәжбүр болды. Бірақ «The Spectator» газеті әдеттегі хабарламаның орнына «Джеффри Бернардтың аяғы кесілді» деп хабарлады. Бернард 1997 жылдың 4 қыркүйегінде 65 жасында Соходағы үйінде бүйрек жетіспеушілігінен қайтыс болды, ол диализ арқылы емделуден бас тартқаннан кейін.