Жоффри Лоусон: Австралиялық крикетшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық крикетші Джеффри Фрэнсис Лоусон (7 желтоқсан 1957 жылы туған) – австралиялық крикет жаттықтырушысы және бұрынғы крикетші, сондай-ақ Пәкістан крикет командасының бұрынғы жаттықтырушысы. Австралиялық ақынның құрметіне "Генри" деген лақап атымен танылған Лоусон, Жаңа Оңтүстік Уэльс (NSW) және Австралия құрамаларында жылдам боулинг шебері болды. Ол алғаш рет 1977–78 жылдары NSW үшін ойнады, ал халықаралық аренада 1980–81 жылдары дебют жасады. Лоусон Англияға үш рет сапар шекті, соның ішінде 1989 жылғы Аш-Тир турнирінде жеңіске жетті. 1980-жылдардың басында бірнеше маусым бойы Австралияның үздік жылдам боулингшісі болды, бірақ жарақаттар оның мансабына кедергі келтірді. Лоусон 1990 жылы крикетке қосқан үлесі үшін Австралия орденімен марапатталды, ал 2002 жылы Австралия спорт медалін алды. Ол білікті оптометрист, Жаңа Оңтүстік Уэльс университетін оптометрия бакалавры (BOptom) дәрежесімен бітірген. Ойыншылық жолынан кейін Лоусон жаттықтырушы, комментатор және крикет туралы жазушы болып жұмыс істеді. Ол ABC Radio, Channel Nine және Foxsports телеарналарында комментарийлер берді, сондай-ақ The Sydney Morning Herald және әртүрлі елдердегі басқа газеттер мен журналдарға материалдар жариялады. Ол "Кочи Таскерс Керала" командасын жаттықтырды.

Халықаралық мансап

Лоусон халықаралық крикетте алғаш рет 1978–79 маусымындағы Нү-Уэльс және Англия арасындағы тур матчында Джефф Бойкоттқа қарсы қысқа ғана уақыт ішінде бірнеше қатты доптар лақтырғанда көзге түсті. Алайда, жарақаттар оның дамуына кедері келтірді. Ол арқа жарақатынан кейін серияның соңғы үш тестісін өткізіп алды және келесі австралиялық маусымда Мельбурнда Вест-Индияға қарсы тек бір тестілік матч ойнады. Дүниежүзілік кубоктағы тоғыз алдын ала матчта таңдалған ол тоғыз қақпа алғанымен, Вест-Индияға қарсы финалға ілікпей қалды. 1982 жылы Австралияның Пәкістанға жасаған туры кезінде өзін жетекші боулер ретінде танытқан Лоусон үш тестіде баяу викеттерде 33.55 орташасымен тоғыз қақпа алды, бұл жылдам доптарға қолайлы жағдай емес еді. Содан кейін ол 1982–83 жылғы «Пепел» сериясындағы еңбегі үшін «Серияның үздік ойыншысы» атағын жеңіп алды. Жарақат алған Деннис Лиллидің болмауына байланысты ол Австралия шабуылының басты күшіне айналып, 20.20 орташасымен 34 қақпа алды. Бұл Перттегі бірінші тестідегі екінші иннингте 5/108 (алғашқы иннингте 50 ұпай жинады), Брисбенде 11/134, Аделаидада 4/46 және 5/66 көрсеткіштерін қамтыды. Австралия серияны 2–1 есебімен жеңіп, «Пепелді» қайта жеңіп алды. Лоусон Дүниежүзілік кубок турнирінде сәтті өнер көрсетіп, финалда Австралия Жаңа Зеландияны жеңген он бір күндік матчта 16 қақпа алды. Шри-Ланкаға қысқа турды өткізіп алмауды шешкен Лоусон 1983 жылғы Дүниежүзілік кубокқа командаға оралды. Австралия жартылай финалға шыға алмады, ал Лоусон төрт ойында бес қақпа алды. 1983–84 жылдары Пәкістанға қарсы 2–0 есебімен жеңіске жеткен Австралияның ең табысты тестілік боулері болды, ол 24 қақпаны 24.16 орташасымен алды, соның ішінде Сиднейдегі бесінші тестіде 5/59 және 4/48 көрсетті. 1984 жылы Лоусон Вест-Индияға сапарында орташа нәтиже көрсетті, ол бес тестіде тек 12 қақпа алды, бірақ сол жылының соңындағы Үндістанға жасаған қысқа бір күндік турда жақсы өнер көрсетті. 1984–85 жылғы Австралия маусымында Вест-Индияға қарсы ойнаған Лоусон 25.60 орташасымен 23 қақпа алды, формасын қайта тапты. Осы маусымда ол 15 бір күндік матчта ойнап, 17 қақпа алды, бірақ таңқаларлықтай, Австралияда бір күндік матчқа ешқашан таңдалмады. Ойыншылардың Оңтүстік Африкаға қарсы «бунтшылар» турына кеткенінен боулингтік шабуыл әлсірегенде, Лоусон 1985 жылы Англияға қарсы алты тестіде 24 қақпа алды, бірақ тур бойы бронхиттен зардап шекті. Оның ең үздік көрсеткіші – Ноттингемдегі бірінші иннингте 5/103, ал Эджбастондағы бесінші тестіде 53 ұпай. Алайда, оның қақпалары 37.72 орташа есеппен алынды, өйткені Англия жоғары ұпайлар сериясын құрастырып, серияны 3–1 есебімен жеңіп алды. 1985–86 жылдары әлсіреген Австралия құрамасы Жаңа Зеландия мен Үндістанға қарсы ойнады. Жарақат Лоусонды тек екі тестіге, яғни «Киви» командасына қарсы бес қақпаға шектеді. Австралия құрамын қайта құруға кіріскенде, Лоусон жарақаттанып, іріктеушілер мен капитан Аллан Бордердің ықыласынан айырылып, келесі үш жылдың басым бөлігінде жоқ болды. Ол Вест-Индияға қарсы 1986–87 ж. және 1988–89 ж. серияларда бір ғана тестілік матч ойнаған. Соңғы матчта ол үш қақпа алды, бірақ оның жауысын Curtly Ambrose-дің доппен сындырды. Лоусон 1989 жылы Англияның турына қатысқанда, оның тәжірибесі мен айла-амалы Австралияның өнер көрсетуіне ықпал етті. Терри Алдерман мен Мерв Хьюзбен бірге күшті боулинг шабуыл жасады, Лоусон 27.27 орташасымен 29 қақпа алды, Австралия 4–0 есебімен жеңіп, «Пепелді» қайта жеңіп алды. Оның ең үздік көрсеткіші Манчестердегі төртінші тестіде болды, онда ол 6/72 және 3/81 ұпайларын жинап, матчтың үздік ойыншысы атанды. Лордста өткен екінші тестіде Лоусон алғашқы иннингте карьерасының ең үздік 74 ұпай жинап, Стив Уоменмен 130 ұпайлық серіктестік құрды. Бұл оның карьерасының ең жарқын жылы болды. Ол соңғы бір күндік матчын Англия турынан кейін өткен Неру Кубогы турнирі кезінде өткізді. 1989–90 жылғы Австралия маусымында ол Жаңа Зеландияға қарсы бір тестілік матчта ойнады (екі қақпа үшін), содан кейін Брисбенде Шри-Ланкаға қарсы бірінші тестілік матчта жалғыз қақпа алды. Келесі тестіден шығарылған ол 1991–92 маусымның соңына дейін NSW үшін ойнағанмен, орнын қайта ала алмады.

Lawson first came to notice in international cricket by bowling a series of bouncers during a brief spell against Geoff Boycott in a tour match between NSW and England in the 1978–79 season. However, injuries interrupted his progress. He missed the last three Tests of the series with a back injury and played only one Test in the following Australian season, against the West Indies at Melbourne. Chosen for nine preliminary ODIs in the World Series Cup, his total of nine wickets was not enough to earn him selection for the finals against the West Indies. Establishing himself as a leading bowler on Australia's tour of Pakistan in 1982, Lawson claimed nine wickets at 33.55 in three Tests on slow wickets not conducive to fast bowling. He then won the 'Player of the Series' award for his efforts in the 1982–83 Ashes series. In the absence of the injured Dennis Lillee, he became the spearhead of the Australian attack, taking 34 wickets at 20.20 average. This included 5/108 in the second innings at Perth during the first Test (where he scored 50 in the first innings), match figures of 11/134 at Brisbane, and 4/46 and 5/66 at Adelaide. Australia won the series 2–1 and regained the Ashes. Lawson enjoyed a successful World Series Cup tournament, capturing 16 wickets at 15.80 in ten ODIs as Australia defeated New Zealand in the final. Opting to miss the short tour of Sri Lanka that followed, Lawson returned to the team for the 1983 World Cup. The Australians failed to make the semi final in a disappointing performance and Lawson's contribution was five wickets in four games. Against Pakistan in 1983–84, he was again Australia's most successful Test bowler in a 2–0 win, taking 24 wickets at 24.16, including 5/59 and 4/48 in the fifth Test at Sydney. Lawson had a mediocre 1984 tour of the West Indies, taking only 12 wickets in five Tests; although he performed better on the short one day tour of India later that year. Playing against the West Indies in the Australian season of 1984–85, Lawson returned to form with 23 wickets at 25.60. In the third Test at Adelaide, he claimed 8/112 in a marathon spell on a batting friendly pitch, then made 49 in the first innings but Australia lost the match, and eventually the series 1–3. During the season, he played 15 ODIs and took 17 wickets, but surprisingly was never chosen for an ODI in Australia again. Leading an inexperienced bowling attack weakened by player defections to the rebel tours of South Africa, Lawson captured 24 wickets in six Tests against England in 1985 despite suffering bronchial problems throughout the tour. His best was 5/103 in the first innings at Nottingham and a score of 53 in the fifth Test at Edgbaston. However, his wickets were obtained at the expensive average of 37.72, as England compiled a series of high scores and won the series 3–1. The weakened Australian team fared little better in the 1985–86 season, playing New Zealand and India. Injury restricted Lawson to only two Tests against the Kiwis, for five wickets. As Australia began rebuilding its team, Lawson was absent for most of the next three years, due to injuries and falling out of favour with the selectors and the captain Allan Border. He played a single Test in both the 1986–87 Ashes series and the 1988–89 series against the West Indies. In the latter match, he took three wickets, but had his jaw broken by a bouncer from Curtly Ambrose while batting. Lawson recovered to make the 1989 tour of England, when his experience and guile contributed to a resurgence in Australia's performances. Forming a potent pace bowling attack with Terry Alderman and Merv Hughes, Lawson finished with 29 wickets at 27.27 as Australia won back the Ashes with a crushing 4–0 victory. His best performance came in the fourth Test at Manchester, where he took 6/72 and 3/81 and was named man of the match. In the second Test at Lord's, Lawson hit a career best 74 in the first innings in sharing a partnership of 130 with Steve Waugh. It proved to be the Indian summer of his career. He played his last ODIs during the Nehru Cup tournament in India that followed the England tour. In the 1989–90 Australian season, he played one Test against New Zealand (for two wickets) and then took a solitary wicket in the first Test against Sri Lanka at Brisbane. Dropped for the next Test, he failed to regain his place although he continued playing for NSW until the end of the 1991–92 season.

Отандық крикет мансабы

Шеффилд Шилд жарысында ол 1988-1992 жылдар аралығында Жаңа Оңтүстік Уэльс командасының капитаны болды, команданы 1991-92 жылғы финалда жеңіске жеткізіп, оның бірінші сыныптық ойындағы соңғы матчын өткізді. Барлығында ол NSW үшін 395 қақпа алды. Оның позитивті, шабуылға ұмтылатын капитандық стилі NSW-нің ойыншыларына және болашақ австралиялық капитан Марк Тейлор мен Стив Уоға үлкен әсер етті. 2008 жылдың 20 қазанында Пәкістан Крикет Федерациясының төрағасы Ижаз Батт Лоусонның 2009 жылдың сәуірінде мерзімі біткеннен кейін келісімшарты жаңартылмайтынын мәлімдеді, сондай-ақ "Бізге Лоусонның қажеті жоқ" деді. Ол 2008 жылдың 24 қазанында жұмыстан босатылды. Лахорда австралиялық ретінде өткен өмірін "қызықты" деп сипаттайды.