Альва Ли Холломан: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы (1923–1987)

Альва Ли Холломан (7 наурыз 1923 – 1 мамыр 1987), «Бобо» лақап атымен белгілі, 1953 жылы Америка Лигасының (АЛ) «Сент-Луис Браунс» командасында бір маусым ойнаған МЛБ-дағы оң жақта ойнайтын американдық питчер. 22 ойында ол 65 1/3 иннинг тастап, 3–7 есебімен жеңіс-жеңіліс көрсеткішін және 5.23 орташа ұпай көрсеткішін (ERA) тіркеді. Холломан Грузия штатының Томстон қаласында дүниеге келген. Кәсіби бейсбол карьерасын бастамас бұрын ол Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен. 1946 жылдан 1952 жылға дейін ол кіші лигаларда біртіндеп өрлеп, 1950 жылы «Чикаго Кабс» командасынан көктемгі жаттығуға шақырылды. 1952 жылғы маусымнан кейін Холломанды «Сент-Луис Браунс» сатып алды және оны жоғары лига тізіміне қосты. Холломан 1953 жылдың 18 сәуірінде МЛБ-дегі дебютін жасады. 6 мамырдағы алғашқы ойынында ол но-хиттер тастады, 1900 жылдан бері алғашқы ойынында мұндай көрсеткішті көрсеткен ойыншы болды. Ол сол маусымда «Браунс» үшін 22 ойында ойнады, содан кейін кіші лига командасына сатылды. Холломан 1953 және 1954 жылдардың қалған бөлігін кіші лигада өткізіп, соңынан белсенді ойыннан зейнетке шықты. Зейнетке шыққаннан кейін ол жарнама агенттігін басқарды және 1987 жылы қайтыс болғанға дейін скаут ретінде жұмыс істеді.

Ерте өмір

Холломан Джорджия штатының Томстан қаласында дүниеге келді. 17 жасында отбасымен бірге Афина қаласына (Джорджия) көшіп келді. Афинада Холломан Нан Стивенспен танысты; екеуі 1942 жылдың 24 қаңтарында үйленді, кейіннен бір ұлдары болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Теңіз күштерінде "Seabee" болып қызмет етті. Соғыстан қайтқаннан кейін Холломан Джорджия штатының Макон қаласындағы "Georgia Railroad" машина жасау шеберханасында шәкірт болып жұмыс істеді. Жұмыс істеген кезінде ол әуесқой бейсболмен айналысты, ал әріптестері оны жергілікті бейсбол командасы – "Macon Peaches" құрамына қабылдауға көндірді. Холломан осылай жасады және ол "D" класындағы "Moultrie Packers" командасына жіберілді, онда ол кәсіби карьерасын бастады.

Кіші лигалық мансап

Холломан өзінің кәсіби бейсбол карьерасын 1946 жылы D сыныбындағы Джорджия-Флорида лигасында «Packers» командасы үшін жаңашыл ойыншы ретінде 20–5 есебімен және 2.33 ERA көрсеткішімен бастады. Ол Кубада қысқы бейсбол ойнады, содан кейін келесі жылы Салли лигасының «Macon Peaches» командасы үшін 18–17 есебін тіркеді. Холломан 1948 жылғы маусымды «Macon» командасымен бастады, содан кейін сегіз ойын жеңгеннен кейін АА Оңтүстік лигасының «Nashville Volunteers» командасына көтерілді, онда ол жеті жеңіс және екі жеңіліс көрсетті. Сол кезде «Volunteers» командасының иесі Ларри Гилберт Холломанға «Бобо» деген лақап ат берді, себебі ол оған Бобо Ньюсомды еске салды; бұл лақап аты оның қалған мансабында онымен бірге болды. Маусым аяқталғаннан кейін «Chicago Cubs» онымен келісімшарт жасасып, көктемгі жаттығуларға шақырды. Холломанның ашық мінезі менеджер Фрэнки Фришке ұнамады, ол питчердің көзқарасын бағаламады. Холломанның негізгі лига құрамына ілікпеуінің себебі осы еді. Холломан 1950 жылғы маусымды «Nashville» және Техас лигасының «Shreveport Sports» командалары арасында бөлісті. Жыл қорытындысы бойынша ол 13 жеңіс және 13 жеңіліс көрсетті.

Үлкен лигалар және кейінгі өмірі

1952 жылдың қазан айында Холломанды «Сент-Луис Браунс» клубы сатып алды. Маусымға дайындалып жатқанда, менеджер Марти Марион Холломанды өте жоғары бағалады, ол бұрынғы жылы «Сиракуз» командасымен 20 ойын жеңуге қабілетті болған, егер апендицит операциясы салдарынан ойынға қатыса алмаса еді. Холломан 14 сәуірдегі ойында алаңға шығып, MLB дебютін жасады. Одан кейін тағы үш ойында резервтік қақпашы ретінде ойнады, алғашқы төрт ойынында 5 1/3 иннингте бес ұпай жіберді. Соның нәтижесінде Холломан Марионнан негізгі қақпашы ретінде алаңға шығуға рұқсат сұрады, өзінің осы рөлде жақсы ойнайтынын айтты және егер оны тек резервтік қақпашы ретінде пайдаланса, оны басқа командаға сату керектігін мәлімдеді. Марион келісіп, 6 мамырда «Филадельфия Атлетикасына» қарсы үйде өтетін ойында Холломанды негізгі қақпашы ретінде таңдады. Жаңбырлы түнді күткен 2473 көрерменнің алдында Холломан өзінің алғашқы бас лигасындағы ойынында но-хиттер жасады. Ол соққымен екі рет көзге түсті және 6–0 есебімен жеңіске жету жолында үш соққы жасады. Өзінің өмірбаяндық кітабында «Браунс» клубының иесі Билл Вик Холломанның но-хиттерін «ойын тарихындағы ең қызықты но-хиттер» деп атады, Холломанның доптарын «күшпен ұрды» дейді, бірақ ол сәттілік пен керемет қорғаныс арқасында жеңіске жетті. Холломан – өзінің алғашқы бас лигасында но-хиттер жасаған төрт қақпашының бірі және 2021 жылы Тайлер Гилберт осы жетістікті қайталайтын болғанға дейін соңғысы болды. Алғашқылардың қатарында 1891 жылы осы жетістікті орындаған Тед Брейтенштейн және 1892 жылы осы жетістікті орындаған Бампус Джонс бар. Алайда, Брейтенштейн мен Джонс қақпашының доп беру нүктесі 60 фут, алты дюймге жылжу туралы 1893 жылғы ереже өзгерісіне дейін но-хиттер жасады. Бұл но-хиттер Холломанның келесі айдағы негізгі құрамдағы орнын бекітті. Келесі ойынында «Атлетикаға» қарсы Холломан бір иннингтен аспады, екі ұпай және үш серуен жіберіп, саусағына көпіршік пайда болғандықтан ойынды доғаруға мәжбүр болды. Оның келесі жеңісі 28 мамырда «Кливленд Индианстарына» қарсы болды, бірақ үшінші жеңісі бір айдан кейін «Бостон Ред Сокс» командасына қарсы болды, онда ол сегіз иннингте екі соққы жіберді. Алайда, үш жеңістен басқа Холломан тиімді болмады; 22 ойында, оның 10-ы негізгі ойын болды, Холломан 3–7 есебімен, 5.23 ERA, 25 соққы және 50 серуенмен ойнады. Холломан 1953 жылғы маусымды «Торонто» командасымен аяқтады және 13 ойында 4–3 есебімен жеңіске жетті. Мансабын аяқтағаннан кейін Холломан жүк көлігінің жүргізушісі болды және жарнама агенттігін басқарды, сондай-ақ «Балтимор Ориолс» клубының скауты болды. Ол сонымен қатар көп жыл бойы ішімдікке тәуелді болды, бірақ одан арылуға қол жеткізді. 1987 жылдың 1 мамырында 64 жасында Афинада (Джорджия штаты) жүрек талмасынан қайтыс болды.

In October 1952, Holloman was signed by the St. Louis Browns after they traded Duke Markell and $35,000 to acquire him. Heading into the season, manager Marty Marion was high on him, considering Holloman to be a pitcher who could have won 20 games with Syracuse the year prior, had he not missed time due to an appendectomy. Holloman made his MLB debut on April 14, in a relief appearance. He made three additional relief appearances afterward, allowing five runs in 5 1/3 innings through his first four games. As a result, Holloman asked Marion for a start, claiming he was better in that role, and if he was just going to be used as a relief pitcher, he should be sold to another team. Marion gave in, and selected Holloman to start a home game on May 6, against the Philadelphia Athletics. On a rainy night, before a crowd of 2,473 at Sportsman's Park, Holloman threw a no hitter in his first major league start. He had two hits as a batter, and recorded three strikeouts en route to the 6–0 victory. In his autobiography, Browns owner Bill Veeck called Holloman's no hitter "the quaintest no hitter in the history of the game," saying that Holloman’s pitches were "belted" all night, but he was saved by luck and outstanding defense. Holloman is one of only four pitchers to throw a no hitter in his first major league start, and the last to do so until Tyler Gilbert did so in 2021. The others were Ted Breitenstein, who accomplished the feat in 1891, and Bumpus Jones, who did so in 1892. However, Breitenstein and Jones threw their no hitters before the 1893 rule change that moved the pitcher's delivery point back to 60 feet, six inches, from home plate. The no hitter cemented Holloman's spot in the starting rotation for the next month. In his next start, against the Athletics, Holloman lasted barely an inning, allowing two runs and three walks, before leaving the game due to a blistered finger. His next win came on May 28 against the Cleveland Indians, but his third win did not come until a month later, against the Boston Red Sox, where he allowed two hits in eight innings of work. Outside the three wins, however, Holloman was ineffective; in 22 games, 10 of them starts, Holloman had a 3–7 record with a 5.23 ERA, 25 strikeouts, and 50 walks. Holloman finished the 1953 season with Toronto, and had a 4–3 record in 13 games. After retiring, Holloman became a truck driver and ran an advertising agency, and served as a scout for the Baltimore Orioles. He also turned to drinking for many years, but was able to overcome the addiction. He died on May 1, 1987, at the age of 64 in Athens, Georgia, as the result of a heart attack.