Жаңа Жерси мен Нью-Йорктегі бұрынғы теміржол желісі

Кіріспе

Нью-Джерси және Нью-Йорктегі бұрынғы темір жол, Нью-Йорк орталық темір жолы жүйесінің желісі.

Батыс жағалау темір жолы – Нью-Йорк қаласының қарсы жағындағы Гудзон өзенінің батыс жағалауында орналасқан Уихокеннен (Нью-Джерси) солтүстікке қарай Олбаниге (Нью-Йорк), содан кейін батысқа қарай Буффалоға дейін созылған темір жолдың соңғы атауы. Бұл темір жол Нью-Йорк орталық және Гудзон өзені темір жолына бәсекелес ретінде құрылған, бірақ көп ұзамай осы компанияның құрамына енді.

Тарих

Жолдың бірінші бөлігі Саратога және Гудзон өзені темір жолы ретінде салынған, 1864 жылдың 16 сәуірінде құрылған және 1866 жылдың көктемінде ашылған. Тек бір жылдай дербес жұмыс істегеннен кейін, желі Нью-Йорк орталық темір жолының (NYC) филиалы ретінде қызмет етті, ол Афина тоғысында Шенектадидің маңында бөлініп, Гудзон өзенінің батыс жағымен оңтүстік-шығысқа және оңтүстікке қарай Нью-Йорк қаласындағы Афинаға дейін жүреді. Алғашқы жоспарлар арасында Саратога мен Шенектади теміржолын солтүстікке қарай кеңейту кірді. Саратога және Гудзон өзендері сатып алынып, Нью-Йорк орталыққа қосылды, ол 9 қыркүйекте 1867 жылы Афина филиалы ретінде құрылды. 1876 жылы Афиныдағы терминал өртеніп жойылды. Бұл желі 1880 жылдары ара-тұра жұмыс істеді, ал 1888 жылы оның жолдары толықтай бұзылды. Ол өзінің өмір сүруінің басым бөлігінде "Ақ пил" теміржолы деп аталды, өйткені ол тез арада пайдасы бар кез келген пайдалыны жоғалтты. Бүгінде Афинада "Ақ пил" теміржолы жобасына байланысты қалған жалғыз құрылым ретінде 1850 жылы құлаған теміржол жұмысшылары үшін салынған "Брик Роу" тарихи ауданы деп аталатын кірпіш үйлер қатары тұр. Жолдың оңтүстік шетінде Риджфилд Парк теміржолы 1867 жылдың 4 сәуірінде құрылды. Бұл Нью-Джерси теміржолының филиалы ретінде жоспарланған, Марион бұрылысынан бөлініп, Нью-Джерси Палисадес батыс жағында Риджфилд Паркі арқылы штаттық шекараға дейін, Нью-Йорк штатының Тэппан қаласында орналасқан. Штаттық шекарадан шығып, Рокленд Орталық теміржолы 1870 жылдың 23 мамырында Хаверстрау желісін жалғастыру үшін құрылды, ал Рокленд Орталық кеңейту теміржолы 1872 жылдың 29 мамырында құрылды, ол Гудзон өзенінің батыс жағында солтүстікке қарай жалғастырылды. Рокленд Орталық және Рокленд Орталық кеңейтуі 1872 жылдың 29 шілдесінде біріктіріліп, жаңа Рокленд Орталық теміржолын құрды, ал бұл компания 24 маусымда 1873 жылы Джерси-Сити мен Олбани теміржолын құру үшін Риджфилд Паркімен бірікті. Бұл желі алғаш рет 1872 жылы Риджфилд Парктің оңтүстігіне қарай салынған Нью-Джерси Мидленд теміржолының шұғыл бөлігі ретінде ашылды. Сол кезде солтүстік аялдама Таппанда болды; солтүстікке қарай Хэйверстрау, Нью-Йоркке дейінгі кеңейту 1879 жылы ашылды. Көп ұзамай банкрот болды, ал желідегі Нью-Йорк бөлімі 1877 жылдың 28 қыркүйегінде сатылып, 1878 жылдың 12 қазанда Джерси Сити және Албани теміржолы ретінде қайта ұйымдастырылды. Нью-Джерсидегі бөлім 1878 жылдың 17 тамызда сатылып, сол атымен қайта ұйымдастырылды, ал екі компания 1879 жылдың қаңтарында бірігіп, Джерси-Сити және Албани теміржолын құрды. Солтүстік өзен теміржолы 1880 жылдың 3 сәуірінде құрылды, ол солтүстікке қарай Албаниге дейін, Шенектадиге дейінгі тармақпен және Нью-Йорк, Онтарио және Батыс теміржолымен (O&W) Нью-Йорктің Корнуолл қаласында жалғастырды. Солтүстік өзен теміржолы 1881 жылдың 5 мамырында Джерси Сити мен Олбанимен біріктіріліп, Солтүстік өзен теміржолын құрды, бұл да Джерси Сити мен Олбани арасындағы жоспарланған бір жолды құрады. Гудзон өзенінің батыс жағалауы теміржолы 1867 жылдың 16 ақпанында құрылды, ал Батыс жағалауы Гудзон өзенінің теміржолы 1867 жылдың 28 қазанында құрылды, бұл 1867 жылдың 16 ақпанында Гудзон өзенінің батыс жағалауын өзіне сіңіріп алды. Бұл өзеннің батыс жағалауында Нью-Джерсиден Албаниге дейінгі екінші жоба. Нью-Йорк, Вест-Шор және Чикаго теміржолы 1870 жылдың 13 шілдесінде құрылды және 1877 жылдың 21 шілдесінде Хадсон өзенінің Батыс жағалауын өзіне сіңіріп алды. Ол Албаниге ғана емес, одан кейін Мохок өзенінің оңтүстік жағалауымен Баффалоға дейін батысқа қарай жоспарланған желімен. Бұл компания 1880 жылдың 18 ақпанында Нью-Йорк, Вест-Шор және Буффало теміржолы ретінде сатылып, қайта ұйымдастырылды. Ал 1881 жылдың 14 маусымында оған Солтүстік өзен теміржолы қосылды, бұл Нью-Джерсиден Буффалоға дейінгі бүкіл бағытты басқаратын бір компанияны құрады. 1883 жылы жаңа құрылған компания Ньюбург пен Джерси қаласы арасындағы қызметті Пенсильвания теміржолының депосында ашып, жолаушыларды өзеннен өтетін паромдарға ауыстырды. Жаңа бағыт Нью-Йорк, Сусквехана және Батыс теміржолының (бұрынғы Нью-Джерси Мидленд) шығыс жағында Солтүстік Бергенге дейін салынды. 1886 жылы қызмет Үехокен терминалына Берген төбесінің астындағы үш жыл бұрын салынған туннель арқылы жүзеге асырылды. Компания Нью-Йорк орталық және Гудзон өзені теміржолының Афина бөлімшесін, ескі Саратога және Гудзон өзені теміржолынан жалға алып, оны Коксаки мен Фуллерс арасындағы негізгі желіге енгізді. Равенада Афина тармағы бойымен негізгі желі солтүстік-батысқа қарай Шенектадиге қарай бұрылды, ал жаңа тармақ солтүстікке қарай Албанидегі Албани және Сусквехана теміржолындағы Кенвуд тоғысына дейін жалғасты. Бұл толық желі Нью-Йорк орталық теміржолының монополиясына бірден қауіп тудырды. Өзіне тиесілі жолдардан басқа, Вест Шор (WS) Буффалодан Онтариоға дейінгі маршрутты қамтамасыз ететін Ілмек көпірі және Эри тоғысы теміржолы және Эри халықаралық теміржолында да жол құқығына ие болды. Бірақ Нью-Йорк орталық осыған параллель желіге ие болғандықтан, бұл қажетсіз болды – Буффало және Ниагара сарқырамалары теміржолы. Вест Шор сонымен қатар Бостон, Хусак туннелі және Батыс теміржолымен (BHT&W) байланысқа ие болды, ол Массачусетс штатындағы Хусак туннелінен Баффалоға дейін баруға тиеді. Бірақ BHT&W Шенектадидің батысындағы Роттердам тоғысына ғана салынды; кейін ол Фитчбург теміржолына, содан кейін Бостон және Мэн теміржолына берілді. 1881 жылы WS Нью-Йорктен Сан-Францискоға дейінгі жаңа елдік желінің бір бөлігі ретінде жоспарланған, онда Никель Плате жолы, Чикаго, Милуоки және Сент-Пол теміржолы, Солтүстік Тынық мұхиты теміржолы және Орегон навигациялық компаниясы қолданылатын болды. Бірақ 1882 жылы Нью-Йорк орталық теміржолының Вильям Генри Вандербильт Никель Платен сатып алып, бұл жоспарды тоқтатты. Содан кейін Нью-Йорк орталық Вест Шорды қаржылық тұрғысынан жеңе алмайтын қатыгез тарифтік соғыс арқылы банкротқа ұшыратуға кірісті.

The first part of the line was built as the Saratoga and Hudson River Railroad, incorporated April 16, 1864 and opened in spring 1866. After only about a year of independent operation, the line served as a branch of the New York Central Railroad (NYC), splitting at Athens Junction near Schenectady and running southeast and south along the west side of the Hudson River to Athens, New York. Early plans included acquiring the Saratoga and Schenectady Railroad as a northern extension. The Saratoga and Hudson River was bought and merged into the New York Central as its Athens Branch on September 9, 1867. The terminal at Athens was destroyed by fire in 1876. The line ran intermittently from then into the 1880s, with its tracks being torn up for good in 1888. It had been called the "White Elephant" Railroad for most of its existence because it quickly outlived whatever usefulness it may have had. Today, a row of brick houses known as the Brick Row Historic District, which was built in 1850 for the workers of the failed railroad, stand in Athens as the only remaining structure related to the "White Elephant" Railroad project. At the south end of the route, the Ridgefield Park Railroad was incorporated April 4, 1867. This was planned as a branch of the New Jersey Rail Road, splitting at Marion Junction and running north on the west side of the New Jersey Palisades via Ridgefield Park to the state line at Tappan, New York. Across the state line, the Rockland Central Railroad was incorporated on May 23, 1870, to continue the line to Haverstraw, and the Rockland Central Extension Railroad, incorporated May 29, 1872, was to continue farther north along the west side of the Hudson River. The Rockland Central and Rockland Central Extension merged on July 29, 1872, to form a new Rockland Central Railroad, and that company merged with the Ridgefield Park to form the Jersey City and Albany Railroad on June 24, 1873, with the intention of building a full line from Jersey City to Albany. The line first opened in 1872 as a spur of the New Jersey Midland Railway, which had built the section south of Ridgefield Park. At that time, the northern terminus was at Tappan; the extension north to Haverstraw, New York opened in 1879. Bankruptcy struck soon, and the New York section of the line was sold on September 28, 1877, and reorganized on October 12, 1878, as the Jersey City and Albany Railway. The part in New Jersey was sold on August 17, 1878, and reorganized with the same name, and the two companies merged in January 1879 to form a consolidated Jersey City and Albany Railway. The North River Railway was incorporated on April 3, 1880, to extend the line north to Albany, with a branch to Schenectady and a connection to the New York, Ontario and Western Railway (O&W) at Cornwall, New York. The North River Railway was consolidated with the Jersey City and Albany on May 5, 1881, to form the North River Railroad, again forming a single planned line between Jersey City and Albany. The Hudson River West Shore Railroad was incorporated on February 16, 1867, and the West Shore Hudson River Railroad was incorporated on October 28, 1867, absorbing the Hudson River West Shore on February 16, 1867. This was a second proposed line on the west shore of the river from New Jersey to Albany. The New York, West Shore and Chicago Railroad was incorporated July 13, 1870 and absorbed the West Shore Hudson River on July 21, 1877, with a planned line not only to Albany but then west along the south bank of the Mohawk River to Buffalo. That company was sold and reorganized as the New York, West Shore and Buffalo Railway on February 18, 1880, and on June 14, 1881, the North River Railroad was merged into it, forming one company in charge of the whole route from New Jersey to Buffalo. In 1883, the newly formed company inaugurated service between Newburgh and Jersey City, at the Pennsylvania Railroad Depot, where passengers transferred to ferries across the river. A new alignment was built along the east side of the New York, Susquehanna and Western Railway (formerly the New Jersey Midland) to North Bergen. By 1886, service operated to Weehawken Terminal through a tunnel under Bergen Hill that had been built in the three preceding years. The company leased the Athens Branch of the New York Central and Hudson River Railroad, the old Saratoga and Hudson River Railroad, and incorporated it into its main line between Coxsackie and Fullers. At Ravena, along the Athens Branch, the main line turned northwest towards Schenectady, while a new branch continued north to Kenwood Junction on the Albany and Susquehanna Railroad in Albany. This full line formed an immediate threat to the NYC monopoly. In addition to its owned trackage, the West Shore (WS) also had trackage rights over the Suspension Bridge and Erie Junction Railroad and Erie International Railroad, providing a route from Buffalo to Ontario. After the New York Central took over the West Shore this was useless, as the New York Central had a parallel line, the Buffalo and Niagara Falls Railroad. The West Shore also had relations with the Boston, Hoosac Tunnel and Western Railway (BHT&W), which would have run from the Hoosac Tunnel in Massachusetts west to Buffalo. Instead the BHT&W built only to Rotterdam Junction, west of Schenectady; it was later taken over by the Fitchburg Railroad and, after that, by the Boston and Maine Railroad. In 1881, the WS had been planned as a link in a new cross country line from New York to San Francisco, using the Nickel Plate Road, Chicago, Milwaukee and St. Paul Railway, Northern Pacific Railroad and Oregon Navigation Company. However, William Henry Vanderbilt of the NYC bought the Nickel Plate in 1882, killing that plan. The NYC then proceeded to drive the New York, West Shore and Buffalo into bankruptcy via a brutal rate war that the WS could not financially withstand

Пенсильвания теміржолы (PRR) WS жүйесіне керемет қосымша болады, оның арқасында ол Нью-Йорк қаласының аумағына терең енуге мүмкіндік алатынын түсінді. Сонымен қатар, Нью-Йорк орталық Пенсильвания штатының оңтүстігінен өтетін Оңтүстік Пенсильвания теміржолын салып жатқан еді – Пенсильвания теміржолының аумағында. Бұл жағдайға қатысты қиын тарифтік соғыс туындады, бұл қаржыгер Дж. П. Морган үшін қабылдауға келмейтін нәрсе болды. Оның жеке араласуы осы екі теміржол президенттерімен, Нью-Йорк портындағы "Корсар" атты бу кемесінде, PRR мен NYC арасында келісімге келуге мәжбүр етті, оған сәйкес NYC WS-ті сатып алып, Оңтүстік Пенсильванияны салуды тоқтатуға тиіс болды (оның бөлімдері кейін 1940 жылы Пенсильвания айналымы үшін қайта пайдаланылды). Нью-Йорк орталық 1885 жылдың 24 қарашасында Нью-Йорк, Вест-Шор және Буффало теміржолын сатып алып, 1886 жылдың 1 қаңтарынан бастап 475 жылға жалға беріп, жаңа сатып алымын 1886 жылдың 5 желтоқсанында Вест Шор теміржолы ретінде қайта ұйымдастырды. Көп бөліктерінде WS Нью-Йорк орталықтан түзу жолмен жүрді, сондықтан ол жүк тасымалы үшін пайдаланылды. Мысалы, Онейда мен Ютика арасында WS салынбаған Сиракуз және Ютика тікелей теміржолының жалпы бағытын ұстанды, ол Нью-Йорк орталыққа біріктірілген еді.

Аталған пойыздар мен маршруттық станциялар

Бірнеше атаулы пойыздар Уихокеннен Албаниге дейін солтүстікке қарай жүріп, олардың ішінде Storm King Limited және West Pointer болды. Олбэни Юнион Станциясы мен Уихокен Терминалы арасындағы басты аялдамалар: Нью-Йорк штатындағы Равена, Коксаки, Кэтскилл, Согертис, Кингстон, Хайленд, Марлборо, Ньюбург, Корнуолл, Вест-Пойнт, Хаверстрау, Конгерс, Вест-Ньяк, Орангебург және Таппан, ал Нью-Джерси штатында Дюмонт, Тинек, Богота және Риджфилд Парк.

Қазіргі қолданылуы

Жолдағы жолаушылар қызметі 1958 жылы Олбаниге, ал 1959 жылы Батыс Хаверстрауға тоқтатылды, соның нәтижесінде Хадсон өзенінің батыс жағындағы тікелей New York Central жолаушылар пойызы қызметі де аяқталды. 1968 жылы бұл желі Penn Central компаниясының бір бөлігіне айналды, ал 1970 жылы Penn Central банкротқа ұшырағаннан кейін 1976 жылы Conrail компаниясына өтті. 1999 жылы Conrail CSX Transportation және Norfolk Southern компаниялары арасында бөліскен кезде, West Shore темір жолы, сондай-ақ көптеген ескі New York Central желілері CSX құрамына кірді. Ол CSX-тің Өзен бөлімшесі (River Subdivision) атанды, ол Нью-Джерси штатының Хадсон округіндегі Солтүстік Берген депосынан (North Bergen Yard) басталады. Солтүстікке қарай Берген және Рокленд округтері арқылы өтіп, Хадсон өзенінің батыс жағасымен Селкирк депосына (Selkirk Yard) жетеді, онда батыс және шығысқа қарай байланыс бар. Солтүстік Берген депосынан оңтүстікке қарай Conrail компаниясының бір бөлігі болып табылатын Солтүстік бағыттық темір жолына (Northern Running Track) қосылады. Палисадалардың астындағы туннель Хадсон Берген жеңіл темір жолының (Hudson Bergen Light Rail) бөлігі болып табылады, ол Уихокен Порт Империалдағы (Weehawken Port Imperial) Хадсон су жағасында шығады.

Батыс жағалау аймақтық ұсынысы

1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында аймақтағы қазіргі заманғы теміржол және автобус қызметін ұсынатын негізгі оператор – New Jersey Transit, жергілікті автобус бағыттарындағы жолаушылар ағынының артуына байланысты, бұл бағыттағы жолаушылар тасымалын қайта жаңартуға қызығушылық танытты. 1997 жылы New Jersey Transit Федералдық көлік басқармасынан 3,97 миллион долларлық грант алды. Осы кезде, жол бойындағы көптеген қалалар бұл идеяны қолдады және тіпті теміржолдың болашақ кеңеюіне орын дайындау үшін жер участақтарын қайта жоспарлау процедураларын жүргізді. Қазіргі теміржол желісі New Jersey Transit компаниясына тиесілі болмағандықтан, қолданыстағы жүк тасымалы желісіне параллель жаңа желі салынуы жоспарланды. Дегенмен, қаржыландыру мәселесі және CSX компаниясымен келіспеушіліктер шешілмей қалды. Нәтижесінде, жобаға назар аудару тоқтатылып, солтүстік тармақ дәлізі жобасы мен Meadowlands теміржол желісін (2009 жылы аяқталды) дамытруға басымдық берілді. Жобаның ресми жағдайы туралы ақпарат содан бері жарияланбады.