Кіріспе
Радио антеннасының түрі
A loop antenna is a radio antenna consisting of a loop or coil of wire, tubing, or other electrical conductor, that for transmitting is usually fed by a balanced power source or for receiving feeds a balanced load. Within this physical description there are two (possibly three) distinct types:
Large loop antennas Large loops are also called self resonant loop antennas or full wave loops; they have a perimeter close to one or more whole wavelengths at the operating frequency, which makes them self resonant at that frequency. They are the most efficient of all antenna types for both transmission and reception. Large loop antennas have a two lobe radiation pattern at their first, full wave resonance, peaking in both directions perpendicular to the plane of the loop Large loops are the most efficient, by an order of magnitude, of all antenna designs of similar size. Halo antennas Halos are often explained as shortened dipoles that have been bent into a circular loop, with the ends not quite touching. Some writers prefer to exclude them from loop antennas, since they can be well understood as bent dipoles, others make halos an intermediate category between large and small loops, or the extreme upper size limit for small transmitting loops: In shape and performance halo antennas are very similar to small loops, only distinguished by being self resonant and having much higher radiation resistance. (See discussion below)
Small loop antennas Small loops are also called magnetic loops or tuned loops; they have a perimeter smaller than half the operating wavelength (typically no more than ~ wave). They are used mainly as receiving antennas, but are sometimes used for transmission despite their reduced efficiency; loops with a circumference smaller than about become so inefficient they are rarely used for transmission. A common example of small loop is the ferrite (loopstick) antenna used in most AM broadcast radios. The radiation pattern of small loop antennas is maximum at directions within the plane of the loop, so perpendicular to the maxima of large loops. Small loops divide into two sub types, depending on the purpose they are optimized for:
Receiving Small receiving loops are compact antennas optimized to capture radio waves much longer than their size, where full sized antennas would be either infeasible or impossible. If their perimeters are kept shorter than they have exceptionally precise "null" directions (where the signal vanishes) which gives a tiny antenna for exceedingly accurate direction finding, better than most moderately large antennas, and as good as many huge antennas. Transmitting Small transmitting loops are optimized for compact antennas that are the "least worst" signal radiators. Small antennas of any kind are inefficient, but when a full sized antenna is not practical, making a small loop with a perimeter as close to as possible (although usually no more than 0.3 wavelength) makes the small loop better for transmitting, although it sacrifices or outright loses the precise "null" direction of smaller small loops.
Айналымдық антенна – сым, құбыр немесе басқа электр өткізгіштен жасалған орам немесе циклден тұратын радио антенна, тарату үшін әдетте теңдестірілген қуат көзімен, ал қабылдау үшін теңдестірілген жүктемемен қоректендіріледі. Бұл физикалық сипаттамада екі (немесе мүмкін үш) ерекше тип бар:
A loop antenna is a radio antenna consisting of a loop or coil of wire, tubing, or other electrical conductor, that for transmitting is usually fed by a balanced power source or for receiving feeds a balanced load. Within this physical description there are two (possibly three) distinct types:
Large loop antennas Large loops are also called self resonant loop antennas or full wave loops; they have a perimeter close to one or more whole wavelengths at the operating frequency, which makes them self resonant at that frequency. They are the most efficient of all antenna types for both transmission and reception. Large loop antennas have a two lobe radiation pattern at their first, full wave resonance, peaking in both directions perpendicular to the plane of the loop Large loops are the most efficient, by an order of magnitude, of all antenna designs of similar size. Halo antennas Halos are often explained as shortened dipoles that have been bent into a circular loop, with the ends not quite touching. Some writers prefer to exclude them from loop antennas, since they can be well understood as bent dipoles, others make halos an intermediate category between large and small loops, or the extreme upper size limit for small transmitting loops: In shape and performance halo antennas are very similar to small loops, only distinguished by being self resonant and having much higher radiation resistance. (See discussion below)
Small loop antennas Small loops are also called magnetic loops or tuned loops; they have a perimeter smaller than half the operating wavelength (typically no more than ~ wave). They are used mainly as receiving antennas, but are sometimes used for transmission despite their reduced efficiency; loops with a circumference smaller than about become so inefficient they are rarely used for transmission. A common example of small loop is the ferrite (loopstick) antenna used in most AM broadcast radios. The radiation pattern of small loop antennas is maximum at directions within the plane of the loop, so perpendicular to the maxima of large loops. Small loops divide into two sub types, depending on the purpose they are optimized for:
Receiving Small receiving loops are compact antennas optimized to capture radio waves much longer than their size, where full sized antennas would be either infeasible or impossible. If their perimeters are kept shorter than they have exceptionally precise "null" directions (where the signal vanishes) which gives a tiny antenna for exceedingly accurate direction finding, better than most moderately large antennas, and as good as many huge antennas. Transmitting Small transmitting loops are optimized for compact antennas that are the "least worst" signal radiators. Small antennas of any kind are inefficient, but when a full sized antenna is not practical, making a small loop with a perimeter as close to as possible (although usually no more than 0.3 wavelength) makes the small loop better for transmitting, although it sacrifices or outright loses the precise "null" direction of smaller small loops.
Ірі циклдік антенналар. Ірі циклдер өзіндік резонанстық циклдік антенналар немесе толық толқынды циклдер деп те аталады; олардың периметрі жұмыс жиілігінде бір немесе бірнеше толқын ұзындығына жуық, бұл оларды сол жиілікте өзіндік резонанстық етеді. Олар тарату және қабылдаудың екеуі үшін де барлық антенна түрлерінің ішінде ең тиімдісі болып табылады. Ірі циклдік антенналар алғашқы толық толқындық резонансында екі бөлікті сәулелену үлгісіне ие, цикл жазықтығына перпендикуляр екі бағытта ең жоғары мәнге ие. Ірі циклдер ұқсас өлшемдегі барлық антенналардың ең тиімдісі болып табылады.
A loop antenna is a radio antenna consisting of a loop or coil of wire, tubing, or other electrical conductor, that for transmitting is usually fed by a balanced power source or for receiving feeds a balanced load. Within this physical description there are two (possibly three) distinct types:
Large loop antennas Large loops are also called self resonant loop antennas or full wave loops; they have a perimeter close to one or more whole wavelengths at the operating frequency, which makes them self resonant at that frequency. They are the most efficient of all antenna types for both transmission and reception. Large loop antennas have a two lobe radiation pattern at their first, full wave resonance, peaking in both directions perpendicular to the plane of the loop Large loops are the most efficient, by an order of magnitude, of all antenna designs of similar size. Halo antennas Halos are often explained as shortened dipoles that have been bent into a circular loop, with the ends not quite touching. Some writers prefer to exclude them from loop antennas, since they can be well understood as bent dipoles, others make halos an intermediate category between large and small loops, or the extreme upper size limit for small transmitting loops: In shape and performance halo antennas are very similar to small loops, only distinguished by being self resonant and having much higher radiation resistance. (See discussion below)
Small loop antennas Small loops are also called magnetic loops or tuned loops; they have a perimeter smaller than half the operating wavelength (typically no more than ~ wave). They are used mainly as receiving antennas, but are sometimes used for transmission despite their reduced efficiency; loops with a circumference smaller than about become so inefficient they are rarely used for transmission. A common example of small loop is the ferrite (loopstick) antenna used in most AM broadcast radios. The radiation pattern of small loop antennas is maximum at directions within the plane of the loop, so perpendicular to the maxima of large loops. Small loops divide into two sub types, depending on the purpose they are optimized for:
Receiving Small receiving loops are compact antennas optimized to capture radio waves much longer than their size, where full sized antennas would be either infeasible or impossible. If their perimeters are kept shorter than they have exceptionally precise "null" directions (where the signal vanishes) which gives a tiny antenna for exceedingly accurate direction finding, better than most moderately large antennas, and as good as many huge antennas. Transmitting Small transmitting loops are optimized for compact antennas that are the "least worst" signal radiators. Small antennas of any kind are inefficient, but when a full sized antenna is not practical, making a small loop with a perimeter as close to as possible (although usually no more than 0.3 wavelength) makes the small loop better for transmitting, although it sacrifices or outright loses the precise "null" direction of smaller small loops.
Гало антенналары. Галолар көбінесе ұштары толық жанаспайтын дөңгелек циклге бүгілген қысқартылған дипольдер ретінде түсіндіріледі. Кейбір авторлар оларды айналымдық антенналардан гөрі иілген дипольдер ретінде қарастыруды жөн көреді, ал басқалары галоларды ірі және кіші циклдер арасындағы аралық санап немесе кіші тарату циклдері үшін жоғарғы шек ретінде қарастырады. Пішіні мен өнімділігі бойынша гало антенналары кіші циклдерге өте ұқсас, тек өзіндік резонанстыққа ие және сәулелену кедергісі жоғарырақ. (Төмендегі талқылауды қараңыз)
A loop antenna is a radio antenna consisting of a loop or coil of wire, tubing, or other electrical conductor, that for transmitting is usually fed by a balanced power source or for receiving feeds a balanced load. Within this physical description there are two (possibly three) distinct types:
Large loop antennas Large loops are also called self resonant loop antennas or full wave loops; they have a perimeter close to one or more whole wavelengths at the operating frequency, which makes them self resonant at that frequency. They are the most efficient of all antenna types for both transmission and reception. Large loop antennas have a two lobe radiation pattern at their first, full wave resonance, peaking in both directions perpendicular to the plane of the loop Large loops are the most efficient, by an order of magnitude, of all antenna designs of similar size. Halo antennas Halos are often explained as shortened dipoles that have been bent into a circular loop, with the ends not quite touching. Some writers prefer to exclude them from loop antennas, since they can be well understood as bent dipoles, others make halos an intermediate category between large and small loops, or the extreme upper size limit for small transmitting loops: In shape and performance halo antennas are very similar to small loops, only distinguished by being self resonant and having much higher radiation resistance. (See discussion below)
Small loop antennas Small loops are also called magnetic loops or tuned loops; they have a perimeter smaller than half the operating wavelength (typically no more than ~ wave). They are used mainly as receiving antennas, but are sometimes used for transmission despite their reduced efficiency; loops with a circumference smaller than about become so inefficient they are rarely used for transmission. A common example of small loop is the ferrite (loopstick) antenna used in most AM broadcast radios. The radiation pattern of small loop antennas is maximum at directions within the plane of the loop, so perpendicular to the maxima of large loops. Small loops divide into two sub types, depending on the purpose they are optimized for:
Receiving Small receiving loops are compact antennas optimized to capture radio waves much longer than their size, where full sized antennas would be either infeasible or impossible. If their perimeters are kept shorter than they have exceptionally precise "null" directions (where the signal vanishes) which gives a tiny antenna for exceedingly accurate direction finding, better than most moderately large antennas, and as good as many huge antennas. Transmitting Small transmitting loops are optimized for compact antennas that are the "least worst" signal radiators. Small antennas of any kind are inefficient, but when a full sized antenna is not practical, making a small loop with a perimeter as close to as possible (although usually no more than 0.3 wavelength) makes the small loop better for transmitting, although it sacrifices or outright loses the precise "null" direction of smaller small loops.
Кіші циклдік антенналар. Кіші циклдер магниттік циклдер немесе сәйкестендірілген циклдер деп те аталады; олардың периметрі жұмыс істейтін толқын ұзындығының жартысынан кем (әдетте ~ толқыннан аспайды). Олар негізінен қабылдау антенналары ретінде қолданылады, бірақ кейде тиімділігі төмен болса да тарату үшін қолданылады; айналымы шамадан аз циклдер өте тиімсіз болып келеді және тарату үшін сирек қолданылады. Кіші циклдің кең таралған мысалы – көптеген AM радио қабылдағыштарында қолданылатын ферриттік (loopstick) антенна. Кіші циклдік антенналардың сәулелену үлгісі цикл жазықтығындағы бағыттарда максималды болады, сондықтан ірі циклдердің максималды мәніне перпендикуляр. Кіші циклдер мақсатына қарай оңтайландырылған екі кіші типке бөлінеді:
A loop antenna is a radio antenna consisting of a loop or coil of wire, tubing, or other electrical conductor, that for transmitting is usually fed by a balanced power source or for receiving feeds a balanced load. Within this physical description there are two (possibly three) distinct types:
Large loop antennas Large loops are also called self resonant loop antennas or full wave loops; they have a perimeter close to one or more whole wavelengths at the operating frequency, which makes them self resonant at that frequency. They are the most efficient of all antenna types for both transmission and reception. Large loop antennas have a two lobe radiation pattern at their first, full wave resonance, peaking in both directions perpendicular to the plane of the loop Large loops are the most efficient, by an order of magnitude, of all antenna designs of similar size. Halo antennas Halos are often explained as shortened dipoles that have been bent into a circular loop, with the ends not quite touching. Some writers prefer to exclude them from loop antennas, since they can be well understood as bent dipoles, others make halos an intermediate category between large and small loops, or the extreme upper size limit for small transmitting loops: In shape and performance halo antennas are very similar to small loops, only distinguished by being self resonant and having much higher radiation resistance. (See discussion below)
Small loop antennas Small loops are also called magnetic loops or tuned loops; they have a perimeter smaller than half the operating wavelength (typically no more than ~ wave). They are used mainly as receiving antennas, but are sometimes used for transmission despite their reduced efficiency; loops with a circumference smaller than about become so inefficient they are rarely used for transmission. A common example of small loop is the ferrite (loopstick) antenna used in most AM broadcast radios. The radiation pattern of small loop antennas is maximum at directions within the plane of the loop, so perpendicular to the maxima of large loops. Small loops divide into two sub types, depending on the purpose they are optimized for:
Receiving Small receiving loops are compact antennas optimized to capture radio waves much longer than their size, where full sized antennas would be either infeasible or impossible. If their perimeters are kept shorter than they have exceptionally precise "null" directions (where the signal vanishes) which gives a tiny antenna for exceedingly accurate direction finding, better than most moderately large antennas, and as good as many huge antennas. Transmitting Small transmitting loops are optimized for compact antennas that are the "least worst" signal radiators. Small antennas of any kind are inefficient, but when a full sized antenna is not practical, making a small loop with a perimeter as close to as possible (although usually no more than 0.3 wavelength) makes the small loop better for transmitting, although it sacrifices or outright loses the precise "null" direction of smaller small loops.
Қабылдау. Кіші қабылдау циклдері – бұл толық өлшемді антенналардың орнатылуы мүмкін емес немесе қиын болған жағдайда, өз өлшемдерінен әлдеқайда ұзын радио толқындарын қабылдауға арналған ықшам антенналар. Егер олардың периметрі қысқа сақталса, олар өте дәл "нөлдік" бағыттарға ие болады (сигнал жоғалатын жерде), бұл өте дәл бағыт табу үшін кішкентай антеннаны қамтамасыз етеді, орташа өлшемді антенналардан жақсы және көптеген үлкен антенналармен салыстырылады.
A loop antenna is a radio antenna consisting of a loop or coil of wire, tubing, or other electrical conductor, that for transmitting is usually fed by a balanced power source or for receiving feeds a balanced load. Within this physical description there are two (possibly three) distinct types:
Large loop antennas Large loops are also called self resonant loop antennas or full wave loops; they have a perimeter close to one or more whole wavelengths at the operating frequency, which makes them self resonant at that frequency. They are the most efficient of all antenna types for both transmission and reception. Large loop antennas have a two lobe radiation pattern at their first, full wave resonance, peaking in both directions perpendicular to the plane of the loop Large loops are the most efficient, by an order of magnitude, of all antenna designs of similar size. Halo antennas Halos are often explained as shortened dipoles that have been bent into a circular loop, with the ends not quite touching. Some writers prefer to exclude them from loop antennas, since they can be well understood as bent dipoles, others make halos an intermediate category between large and small loops, or the extreme upper size limit for small transmitting loops: In shape and performance halo antennas are very similar to small loops, only distinguished by being self resonant and having much higher radiation resistance. (See discussion below)
Small loop antennas Small loops are also called magnetic loops or tuned loops; they have a perimeter smaller than half the operating wavelength (typically no more than ~ wave). They are used mainly as receiving antennas, but are sometimes used for transmission despite their reduced efficiency; loops with a circumference smaller than about become so inefficient they are rarely used for transmission. A common example of small loop is the ferrite (loopstick) antenna used in most AM broadcast radios. The radiation pattern of small loop antennas is maximum at directions within the plane of the loop, so perpendicular to the maxima of large loops. Small loops divide into two sub types, depending on the purpose they are optimized for:
Receiving Small receiving loops are compact antennas optimized to capture radio waves much longer than their size, where full sized antennas would be either infeasible or impossible. If their perimeters are kept shorter than they have exceptionally precise "null" directions (where the signal vanishes) which gives a tiny antenna for exceedingly accurate direction finding, better than most moderately large antennas, and as good as many huge antennas. Transmitting Small transmitting loops are optimized for compact antennas that are the "least worst" signal radiators. Small antennas of any kind are inefficient, but when a full sized antenna is not practical, making a small loop with a perimeter as close to as possible (although usually no more than 0.3 wavelength) makes the small loop better for transmitting, although it sacrifices or outright loses the precise "null" direction of smaller small loops.
Тарату. Кіші тарату циклдері – бұл "ең нашар" сигналды сәулелендіретін ықшам антенналар үшін оңтайландырылған. Кез келген антеннаның кіші түрі тиімсіз, бірақ толық өлшемді антенна мүмкін болмаған жағдайда, периметрі мүмкіндігінше жақын (әдетте 0,3 толқын ұзындығынан аспаса да) кіші цикл жасау, кіші циклді тарату үшін жақсырақ етеді, бірақ кіші циклдердің дәл "нөлдік" бағытын жоғалтады немесе құрбан етеді.
A loop antenna is a radio antenna consisting of a loop or coil of wire, tubing, or other electrical conductor, that for transmitting is usually fed by a balanced power source or for receiving feeds a balanced load. Within this physical description there are two (possibly three) distinct types:
Large loop antennas Large loops are also called self resonant loop antennas or full wave loops; they have a perimeter close to one or more whole wavelengths at the operating frequency, which makes them self resonant at that frequency. They are the most efficient of all antenna types for both transmission and reception. Large loop antennas have a two lobe radiation pattern at their first, full wave resonance, peaking in both directions perpendicular to the plane of the loop Large loops are the most efficient, by an order of magnitude, of all antenna designs of similar size. Halo antennas Halos are often explained as shortened dipoles that have been bent into a circular loop, with the ends not quite touching. Some writers prefer to exclude them from loop antennas, since they can be well understood as bent dipoles, others make halos an intermediate category between large and small loops, or the extreme upper size limit for small transmitting loops: In shape and performance halo antennas are very similar to small loops, only distinguished by being self resonant and having much higher radiation resistance. (See discussion below)
Small loop antennas Small loops are also called magnetic loops or tuned loops; they have a perimeter smaller than half the operating wavelength (typically no more than ~ wave). They are used mainly as receiving antennas, but are sometimes used for transmission despite their reduced efficiency; loops with a circumference smaller than about become so inefficient they are rarely used for transmission. A common example of small loop is the ferrite (loopstick) antenna used in most AM broadcast radios. The radiation pattern of small loop antennas is maximum at directions within the plane of the loop, so perpendicular to the maxima of large loops. Small loops divide into two sub types, depending on the purpose they are optimized for:
Receiving Small receiving loops are compact antennas optimized to capture radio waves much longer than their size, where full sized antennas would be either infeasible or impossible. If their perimeters are kept shorter than they have exceptionally precise "null" directions (where the signal vanishes) which gives a tiny antenna for exceedingly accurate direction finding, better than most moderately large antennas, and as good as many huge antennas. Transmitting Small transmitting loops are optimized for compact antennas that are the "least worst" signal radiators. Small antennas of any kind are inefficient, but when a full sized antenna is not practical, making a small loop with a perimeter as close to as possible (although usually no more than 0.3 wavelength) makes the small loop better for transmitting, although it sacrifices or outright loses the precise "null" direction of smaller small loops.
Үлкен, өздігінен резонанс беретін циклдік антенналар
Осы бөлімде үлкен циклдарды сипаттау үшін радионың жұмыс жиілігі циклдік антеннаның бірінші резонансына келтірілген деп есептеледі. Осы жиілікте бір толық бос кеңістіктегі толқын ұзындығы циклдің периметрінен сәл кішірек болады, бұл "үлкен" циклдің ең кішкентай мөлшері. Төменгі қысқа толқынды жиіліктерде толық цикл физикалық тұрғыдан өте үлкен болады, сондықтан оны орнатудың жалғыз практикалық жолы – "жатып жатқан" күйде, циклдің жазықтығы жерге көлденең орналасып, антенна сымы периметрі бойындағы тіреулермен салыстырмалы түрде төмен биіктікте бекітіледі. Бұл ең төменгі гармонияға жақын тік бағытта ең жоғары деңгейге жететін көлденең поляризацияланған сәулеленуге әкеледі. Бұл үлгі аймақтық NVIS байланысы үшін жақсы, бірақ, аяныштысы, континенттік масштабтағы байланыстарды жасау үшін көбінесе қолданылмайды. 10 МГц-тен жоғары циклдің диаметрі шамамен 10 метрге жетеді, сондықтан циклді тік орнату – яғни циклдің жазықтығын тік ұстау арқылы негізгі сәулені көкжиекке бағыттау ыңғайлырақ болады. Жиілік жеткілікті жоғары болса, циклді антенна ротаторына бекітіп, қалаған бағытта айналдыруға болады. Дипольмен немесе бүктелген дипольмен салыстырғанда, тік үлкен цикл аспанға немесе жерге сәулелену энергиясын аз шығындайды, нәтижесінде екі бағыттағы артықшылықты бағыттарда шамамен 1,5 дБ-ға жоғары күшейтуге ие болады. Қосымша күшейту (және бір бағытты сәулелену үлгісі) әдетте осындай элементтердің массивімен, қуатты соңғы от массиві немесе Яги конфигурациясы түрінде қол жеткізіледі, мұнда тек бір цикл ағынды желімен қуаттанады, ал қалған циклдар "паразиттік" рефлекторлар мен директорлар болып табылады. Соңғысы "квадро" конфигурациясында әуесқой радиода кеңінен қолданылады (суретке қараңыз). Жергілікті NVIS байланысы үшін төмен жиілікті, бір толқын ұзындығы бар "жатып жатқан" циклдар кейде қолданылады. Бұл кейде "жалқау квадро" деп аталады. Оның сәулелену үлгісі бір жарқын шоғырдан тұрады (жерге сіңбеген сәулелену жоғары қарай кері шағылысады). Сәулелену үлгісі, әсіресе кіріс кедергісі, жерге жақын орналасуына байланысты өзгереді. Егер жоғары жиіліктермен қуаттандырылса, антеннаның кіріс кедергісі әдетте реактивті және кедергілі компоненттерден тұрады, сондықтан антенна тюнері қажет болады. Жиілік бірінші гармониядан жоғары көтерілгенде, сәулелену үлгісі бірнеше шоғырларға бөлінеді, олар көкжиекке қатысты төмен бұрыштарда ең жоғары деңгейге жетеді, бұл циклдің екінші гармониясынан жоғары жиіліктерде алыс қашықтыққа байланыс үшін жақсарту болып табылады.
Гало антенналары
Гало антеннасы көбінесе шеңберге бүгілген жарты толқынды диполь антеннасы ретінде сипатталады. Оны бүгілген диполь ретінде жіктеуге болатын болғанымен, оның сәулеленуі барлық бағыттағы үлгісі кішкентай циклға өте ұқсас. Гало кішкентай циклға қарағанда тиімдірек, себебі оның радиусы үлкен болғандықтан сәулелену кедергісі де пропорционалды түрде жоғары. Сәулелену кедергісінің жоғары болуының арқасында гало 50 Ом коаксиалды кабельге жақсы кедергілік сәйкестік ұсынады, ал оның құрастыруы кішкентай циклға қарағанда аз талаптарға ие, өйткені жасаушы орташа сападағы өткізгіштер мен контактілік кедергіден туындайтын шығындарды болдырмау үшін ерекше күтім жасауға міндетті емес. Толқын ұзындығына қатысты, гало антеннасы "кішкентай" циклдар үшін өлшемдердің шегіне жақын немесе одан да жоғары орналасқан, бірақ көптеген үлкен кішкентай циклдардан айырмашылығы, оны иілген диполь ретінде қарастырып, қарапайым әдістермен талдауға болады.
Практикалық қолдану
VHF және одан жоғары жиіліктерде галоның физикалық диаметрі мобильдік антенна ретінде тиімді пайдалануға жеткілікті кішкентай болады. Көлденең галоның көлденең сәулелену диаграммасы дерлік толық бағытты – 3 дБ немесе одан да аз ауытқумен – және оны контурды сәл кішіретіп, элементтердің ұштары арасына сыйымдылықты арттыру арқылы тегістеуге болады. Бұл тек пайданы теңестіріп қана қоймай, жоғарыға қарайғы сәулеленуді де азайтады, ол VHF үшін көбінесе пайдасыз: кеңістікке сәулелену. Галолар монопольдер мен дипольдерге қарағанда жақын жердегі электр ұшқынынан туындайтын кедергіні (мысалы, көліктердің тұтандыру шуын) азрақ қабылдайды.
Электрлік талдау
Сыртқы түрі әртүрлі болғанымен, гало антеннасын диполь ретінде қарастыру ыңғайлы (оның ұштарында жоғары кернеу және нөлдік ток болатын жарты толқынды сәулелендіретін бөлігі бар), ол шеңберге иілген. Дипольдік нәтижелерді қолдану есептеулерді қатты жеңілдетеді және көптеген қасиеттері галоға ұқсас. Галоның жұмысын ұқсас, орташа өлшемді "кішкентай" тарату контурлары үшін қолданылатын әдістермен де модельдеуге болады, бірақ түсіндіру үшін бұл күрделі талдау көбінесе контурлық антенналар туралы бастауыш мақалаларда жіберіліп қалады (өкінішке орай, мұндай жиі кездесетін кемшілік, жақсы оқыған адамдардың да "үлкен" кішкентай контурлардың қасиеттерін білмеуіне себеп болады).
Арудың аралығы
Кейбір жазушылар гало антеннасының контурындағы үзілісті оны кішкентай циклдік антеннадан ажырату факторы деп қате есептейді, себебі екі ұшы арасында тұрақты ток байланысы жоқ. Бірақ бұл айырмашылық радиожиілікте жоғалады; жоғары кернеулі, жақын орналасқан ұштар сыйымдылық арқылы байланысады, ал радиожиілік тогы орын ауыстыру тогы ретінде үзілістен өтеді. Галодағы үзіліс кішкентай циклдегі түзету конденсаторына тең, бірақ мұндағы қосымша сыйымдылық одан әлдеқайда кішкентай.
Кішкентай бұрандалар
Кіші циклдер олардың жұмыс толқын ұзындығымен салыстырғанда "кішіді". Үлкен циклдік антенналардың сипатына кері, кіші циклдердің қабылдау және сәулелену күші цикл жазықтығының ішінде ең жоғары болады, ал емес оның кең жағында (перпендикуляр). Бірнеше айналымдарды пайдалану арқылы сәулелену кедерісін R арттыру мүмкіндігі, әр диполь қолдары үшін екі немесе одан көп параллель сызықтардан диполь жасауға ұқсас ("қатталған диполь"). Кіші циклдер 10 МГц-тен төмен жиіліктерде қабылдау антенналары ретінде артықшылықтарға ие. Кіші циклдің жоғалтулары жоғары болғанымен, осы жоғалту сигнал мен шуға бірдей қатысты, сондықтан кіші циклдің қабылдағыш сигнал-шу қатынасы осы төмен жиіліктерде нашарламауы мүмкін, онда қабылданатын шу атмосфералық шу мен статикалық шумен доминирленеді, ал емес қабылдағыштың ішкі шуы. Айналдыруға оңай болатын кішкентай антенна сигналды барынша арттыруға және кедергілерді жоюға көмектеседі. Кішкентай қабылдау циклдерінің "күрделі" нөлдік бағыттарын қамтамасыз ету үшін бірнеше құрылыс техникалары қолданылады, соның ішінде цикл қолдарының үзілген қорғанысын қосу және периметрін толқын ұзындығының шамасында (немесе ең көп дегенде толқын) ұстау. Кіші тарату циклдерінің периметрлері, мүмкіндігінше, толқынға дейін (немесе мүмкін болса, тіпті одан да) жасалады, осылайша олардың жалпы нашар тиімділігін барынша жақсарту үшін, бірақ бұл өткір нөлдерден бас тартуға әкеледі. Кіші циклдік антенна сондай-ақ магниттік цикл деп те аталады, себебі электрлік жағынан кішкентай қабылдау циклінің жауабы цикл арқылы магниттік ағымның өзгеру жылдамдығына пропорционал. Жоғары жиіліктерде (немесе қысқа толқын ұзындығында), антенна енді электрлік жағынан кішкентай болмай қалғанда, цикл арқылы ток таралуы біркелкі болмауы мүмкін және оның жауабы мен түсетін өрістер арасындағы байланыс күрделене түседі. [[Файл:Атмосфералық шу.PNG|thumb|right|400px|CCIR 322 бойынша LF, MF және HF спектрлері үшін атмосфералық шудың мөлшері. Мысалы, 1 МГц жиілікте жасалған шу, жылу шуының төменгі шегінен 55 дБ жоғары болуы мүмкін. Егер кіші циклдік антеннаның жоғалтуы 50 дБ болса (яғни антенна 50 дБ әлсіретушіні қамтитын болса), онда осы антеннаның электрлік тиімсіздігі қабылдау жүйесінің сигнал-шу қатынасына аз әсер етеді. Керісінше, 20 МГц және одан жоғары жиіліктерде 50 дБ жоғалтқан антенна қабылданатын сигналдың шуға қатынасын 50 дБ-ға дейін төмендетуі мүмкін, нәтижесінде нашар жұмыс істеуге әкеледі.
Сәулелену үлгісі мен поляризациясы
Радиациялық циклдік антенналардың сәулелену схемалары. Бастапқы нүктеден қашықтық сол бағыттағы қуат тығыздығына пропорционал. Толық толқынды цикл (сол жақта) сымдарға перпендикуляр бағытта максималды қуатты сәулелендіреді, ал екі жағында нөлдік аймақтар бар, ал кішкентай цикл (оң жақта) сымдарының жазықтығында максималды қуатты сәулелендіреді, сымдарға перпендикуляр бағытта нөлдік аймақтар бар. Күдік тудыратыны, кішкентай циклдің сәулелену және қабылдау схемасы үлкен, өздігінен резонансқа түсетін циклге (оның периметрі бір толқын ұзындығына жуық) перпендикуляр болады. Цикл толқын ұзындығынан әлдеқайда кішкентай болғандықтан, кез келген уақытта ток периметр бойында дерлік тұрақты болады. Симметрия бойынша, циклдің қарама-қарсы жақтарындағы орамдардағы индукцияланған кернеулер цикл осіне перпендикуляр сигнал келген кезде бір-бірін өшіреді. Сондықтан, сол бағытта нөлдік аймақ пайда болады. Керісінше, сәулелену схемасы цикл жазықтығында жатқан бағыттарда максималды болады, өйткені сол жазықтықтағы көздерден алынған сигналдар циклдің жақын және алыс жақтарына толқынның келуі арасындағы фазалық айырмашылыққа байланысты толығымен өшірілмейді. Бұл фазалық айырманы циклдің өлшемін ұлғайту арқылы арттыру сәулелену кедергісінің және антеннаның тиімділігінің пропорционалды емес жоғарылауына әкеледі. Кішкентай циклді антенна ретінде қарастырудың тағы бір жолы – оны Ампер заңына сәйкес, магнит өрісіне перпендикуляр бағытта индуктивті катушканың магнит өрісімен байланыстыру болып қарастыру. Содан кейін осы жазықтыққа перпендикуляр таралатын радио толқынын қарастырайық. Бос кеңістіктегі электромагниттік толқынның магниттік (және электрлік) өрістері көлденең болғандықтан (таралу бағытында компоненті жоқ), бұл магниттік өріс пен кішкентай циклдік антеннаның магниттік өрісі тік бұрышта болатынын және сондықтан байланыспайтынын көруге болады. Сол себепті, цикл жазықтығында таралатын электромагниттік толқын, оның магниттік өрісі сол жазықтыққа перпендикуляр, катушканың магниттік өрісімен байланысады. Таралатын электромагниттік толқынның көлденең магниттік және электрлік өрістері тік бұрышта болғандықтан, мұндай толқынның электр өрісі де цикл жазықтығында болады, сондықтан антеннаның поляризациясы (ол әрқашан электр өрісінің бағыты ретінде көрсетіледі, магниттік емес) сол жазықтықта деп есептеледі. Осылайша, циклді көлденең жазықтықта орнату көлденең поляризацияланған барлық бағыттағы антеннаны береді; циклді тігінен орнату тігінен поляризацияланған, әлсіз бағытталған антеннаны береді, бірақ цикл осі бойындағы ерекше өткір нөлдік аймақтармен. Толқын ұзындығының периметріне тең немесе одан кіші циклдерге қолайлы өлшемдер циклдің қабылдау нөлдік аймағының өткірлігін қамтамасыз етеді. Жіберуге арналған кішкентай циклдер (төменде қараңыз) сәулелену кедергісін жақсарту үшін мүмкіндігінше үлкен етіп жасалады, ~ толқын ұзындығына дейін үлкен периметрлерді пайдалану арқылы өткір нөлдік аймақты құрбан етеді.
Қабылдағыштың кіріс режімін баптау
Кіші циклдік антенна негізінен катушка болғандықтан, оның электрлік импедансы индуктивті болып келеді, мұнда индуктивті реакциясы сәулелену кедергісінен әлдеқайда артық. Бергіш немесе қабылдағышпен байланыс жасау үшін индуктивті реакцияны әдетте параллель сыйымдылықпен теңестіреді. Жақсы циклдік антеннаның Q факторы жоғары (тар жолақты) болғандықтан, конденсатор өзгермелі болуы керек және қабылдағыштың реттелуіне сәйкес келтіріледі. Кішкентай циклді қабылдағыш антенналар да көбінесе параллель пластиналық конденсатор арқылы резонансқа келтіріледі, бұл олардың қабылдауын тар жолақты етеді және тек өте нақты жиілікке ғана сезімтал жасайды. Бұл антеннаға, (өзгермелі) реттеу конденсаторымен бірге, қабылдағыштың алдыңғы бөліміне алдын ала таңдаушының орнына реттелген кіріс сатысы ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік береді.
Кішкентай бұрандалармен бағытты анықтау
thumb|right|300px|Амateur радиодағы толқын ұзындығында (3,5 МГц) радио бағытын анықтауға қолданылатын контурлық антенна, қабылдағыш және керек-жарақтар. Контурдың периметрі шамамен толқын ұзындығынан кем болғанда, кішкентай контурлық антенналардың бағыттық сипаттамасы контур жазықтығына перпендикуляр бағытта өткір нөлді қамтиды, сондықтан кішкентай контурлар ұзын толқын ұзындықтарында ықшам радио бағытын анықтау антенналары ретінде артықшылыққа ие. Процедура – сигнал жоғалатын бағытты табу үшін контурлық антенны айналдыру. Нөл цикл осінің бойында екі қарама-қарсы бағытта пайда болғандықтан, антеннаның қай жағында нөлдік сигнал бар екенін анықтау үшін басқа тәсілдер қолданылуы керек. Бір әдіс – екінші орынға орналасқан екінші контурлық антеннаны пайдалану немесе қабылдағышты сол орынға жылжыту, осылайша триангуляцияға сүйену. Триангуляцияның орнына екінші дипольдік немесе тік антеннаны контурмен немесе контурлық таяқшамен электрлік түрде біріктіруге болады. Бұл сезімтал антенна деп аталады, екінші антеннаны қосу және келістіру біріктірілген сәулелену үлгісін кардиоидқа өзгертеді, нөл тек бір (кем дәл) бағытта болады. Трансмиттердің жалпы бағытын сезімтал антенна арқылы анықтауға болады, содан кейін сезімтал антеннаны ажырату контурлық антенна үлгісіндегі өткір нөлдерді қалпына келтіреді, бұл нақты бағытты анықтауға мүмкіндік береді.
АМ хабар таратуды қабылдайтын антенналар
Шағын циклдік антенналар тарату үшін шығынды және тиімсіз, бірақ олар орта толқынды (520–1710 кГц) хабар тарату жолағында және одан төменгі жиіліктерде практикалық қабылдау антенналары болып табылады. Мұнда толқын ұзындығымен өлшенген антенналар жасау мүмкін болмайды, ал антеннаның тиімсіздігі атмосфералық шудың көп болуына байланысты маңызды емес. AM хабар тарату қабылдағыштары (және тұтынушылар нарығына арналған басқа да төмен жиілікті радиолар) көбінесе кішкентай циклдік антенналарды қолданады, тіпті FM қабылдау үшін телескопиялық антенна қосылған жағдайда да. Циклға жалғанған айнымалы конденсатор резонанстық тізбек құрайды, ол қабылдағыштың кіріс сатысын да реттейді, себебі конденсатор негізгі реттегішке сәйкес өзгереді. Көп жолақты қабылдағышта цикл антеннасын әртүрлі жиіліктерде реттеу үшін цикл орамында бірнеше нүктелер болуы мүмкін. 20-ғасырдың ортасында феррит ойлап табылар алдында жасалған AM радиоларында антенна радионың артқы жағына орнатылған ондаған сымнан тұруы мүмкін – жазық спиральді антенна, немесе сыммен оралған, айналдырылатын, жиһаздың көлемімен тең жеке тіреуіш – кадр антеннасы.
Феррит
thumb|оң|300px|AM радиосынан алынған ферриттік бағана антеннасы, ұзақ толқындарды және орта толқындарды (AM хабар тарату) қабылдау үшін екі орамға ие. Шамамен ұзын. Ферриттік антенналар әдетте радио қабылдағыштың ішіне орналастырылады. Ферриттік бағана антенналары ферриттік таяқшаның айналасына жіңішке сым оралып жасалады. Олар AM хабар тарату қабылдағыштарында дерлік барлық жерде қолданылады.
Кіші таратушы контурлар
Шағын тарату циклдары толық толқын ұзындығымен салыстырғанда "шағын", бірақ "шағын" қабылдау циклынан әлдеқайда үлкен. Олар көбінесе 14–30 МГц жиіліктерінде қолданылады. Қабылдау циклдарынан өзгеше, шағын тарату циклдарының мөлшері ұзын толқын ұзындықтары үшін арттырылуы тиіс, себебі бұл радиацияға қарсы кедергіні сақтау үшін қажет, ал олардың үлкенірек мөлшері кішкентай қабылдау циклдарындағы айқын теріс нүктені бұрмалап немесе жояды.
Жердегі ұтқыр радионың пайдалануы
Вертикальды түрде орналастырылған кішігірім циклдер 3~7 МГц жиіліктеріндегі әскери құрлықтағы мобильді радиобайланыста қолданылады, себебі олар энергияны жоғары қарай бағыттауға қабілетті, бұл әдеттегі сым антеннасынан өзгеше. Бұл таулы аймақтарда тік бұрышпен көк толқынды (NVIS) байланыс орнатуға мүмкіндік береді. NVIS үшін шамамен 1% сәулелену тиімділігі қанағаттанарлық, өйткені сигналдарды 1 Вт немесе одан аз сәулеленген қуатпен орнатуға болады – бұл 100 Вт қуатты таратушы қолданғанда мүмкін. Әскери қолданыста антенна бір немесе екі өткізгіштен жасалуы мүмкін. Циклдің диаметрі әдетте 6 фут (2 метр) болады.
Қуат шектері мен радиожиілік қауіпсіздігі
Кішкентай циклдерді таратушы антенна ретінде қолданудың бір практикалық мәселесі – кішкентай таратушы цикл арқылы өте үлкен ток өтуі ғана емес, сонымен қатар конденсаторда өте жоғары кернеу пайда болады – әдетте мыңдаған вольт, тіпті бірнеше ватттық таратушы қуатымен жұмыс істеген кезде де. Циклдің мөлшері неғұрлым кіші болса, кернеу соғұрлым жоғары болады. Бұл өте қымбат және физикалық тұрғыдан үлкен резонанстық конденсаторды талап етеді, оның үстіне жоғары өткізу кернеуі болуы керек, сонымен қатар ең төмен диэлектрлік шығындар (әдетте ауа саңылауы бар конденсатор немесе тіпті вакуумдық өзгермелі конденсатор қажет). Суретте: антенна катушкасының айналасындағы короналық разряд. Қорқынышты көрінісіне қарамастан, жүктеу катушкасындағы жоғары кернеу, магниттік циклдердегі конденсаторларды реттеудегідей, үлкен қауіп емес. Циклдің диаметрін ұлғайту аралықтағы кернеуді төмендетіп қана қоймай, тиімділікті де арттырады, бірақ тиімділікті арттырудың басқа барлық жолдары аралықтағы кернеуді арттырады: тиімділікті циклді қалың өткізгіштен жасау арқылы арттыруға болады; өткізгіштің жоғалу кедергісін азайту үшін жалғауларды дәнекерлеу немесе тістеу арқылы жалғау, дәнекерлеуден гөрі. Бірақ жоғалу кедергісін азайту антеннаның сапа коэффициентін (Q) арттырады, сондықтан тиімділіктің жақсаруы циклдің аралығындағы конденсатордағы кернеуді одан да арттырады. Белгілі бір жиілікте кішкентай цикл үлкен циклге қарағанда қауіпті, ал таңқаларлық жағдай, салыстырмалы түрде тиімді кішкентай тарату циклы тиімсіз циклге қарағанда қауіпті. Кішкентай циклдерді сыйымдылықпен жүктеуден туындаған радиожиілікті күйдіру және соққы мәселелері, қысқа қамшыларды немесе дипольдік антенналарды индуктивтік жүктеуге қарағанда әлдеқайда маңызды: тура сымды (немесе «электрлік») антенналар үшін жүктеу катушкасын пайдаланып сәйкестендіру антеннаның соңғы бөліктерінде жоғары кернеу тудырады. Жоғары кернеу, әдетте, тек катушканың жоғарғы жағында, ол созылған катушканың ұзындығы бойынша тараған кезде байқалады, ал конденсатор пластиналарындағы жоғары кернеулер (идеал жағдайда) барлық пластина беттерінде максималды болады. Сонымен қатар, монопольдер мен дипольдердің жоғары кернеулі ұштары әдетте жоғары және қол жетпейтін жерге орнатылады, бұл радиожиілікті күйдіру мүмкіндігін шектейді. Керісінше, кішкентай циклдік антенналар жерге жақын орнатылуға жақсы төзімді, сондықтан олардың жоғары кернеулі бөліктері көбінесе қол жетімді болады. Осылайша, жоғары сапа коэффициентінен (Q) туындаған жоғары кернеулер кішкентай циклдерде басқа кішкентай антенналарға қарағанда үлкен қауіп төндіреді және тіпті өте төмен кіріс қуаты үшін де үлкен сақтық талап етеді.
Азықтандыру циклдары
Гамма-тестілеу сияқты басқа да кең таралған кедергіні сәйкестендіру әдістерінен өзгеше, кішкентай қабылдау және тарату циклдері кейде негізгі циклмен қоршалған аймақтағы қоректендіру желісін одан да кішкентай қоректендіру циклына қосу арқылы кедергіні сәйкестендіріледі. Ол әлі де тәуелсіз жерге қосылуы керек/мүмкін, бірақ бұл негізгі циклді бергішпен тікелей ток бойынша электр байланысысыз қалдырады. Негізгі цикл және қоректендіру циклы тиімді түрде трансформатордың екінші және бірінші болып табылады, қуат жақын өрісте индуктивті түрде қоректендіру циклынан негізгі циклге беріледі, ол резонанстық конденсаторға қосылған және қуаттың көп бөлігін сәулелендіруге жауапты. Егер негізгі және қоректендіру циклдері бір айналымды болса, ұялатылған циклдердің кедергіні түрлендіру қатынасы екі циклдің жеке аудандарының қатынасына немесе олардың диаметрлерінің қатынасының квадратына (егер олардың пішіні бірдей болса) тең болады. Типик қоректендіру циклдері антеннаның негізгі циклінің өлшемдеріне пропорционал, бұл 64:1 және 25:1 трансформация қатынастарын береді. Қоректендіру циклының негізгі циклге жақындығын реттеу және оның пішінін өзгерту трансформация қатынасын аздап немесе орташа деңгейде өзгертеді, сондай-ақ қоректендіру нүктесінің кедергісін дәл реттеуге мүмкіндік береді. Көп айналымды негізгі циклдерде, көбінесе орта толқынды жиіліктер үшін қолданылады, қоректендіру циклы негізгі циклдің айналымдарымен бірге бір немесе екі айналымнан тұруы мүмкін, мұндай жағдайда кедергіні түрлендіру қатынасы әр циклдегі айналымдар санының қатынасының квадратына тең болады.
Антеннаға ұқсас антенна емес циклдер
Кейбір "антенналар" нағыз циклдік антенналарға өте ұқсас көрінеді, бірақ олар сәулеленудің алыс өрісіндегі ұзақ қашықтықтағы электромагниттік толқындарды тарату немесе қабылдаудың орнына 1–2 метр (3–7 фут) қашықтықтағы индуктивті жақын өріспен байланысу үшін жасалған. Осы ерекшелікке байланысты, жақын өрістегі "антенналар" радиоантенналар емес (олар жобаланған мақсатына сәйкес дұрыс жұмыс істеген жағдайда). Сол сияқты, индуктивті зарядтау жүйелерінде қолданылатын байланыс орамдары, олар төмен немесе жоғары радиожиіліктерде қолданылса да, осы мақаладан тыс қалдырылады, себебі олар радиоантенналар емес (немесе идеалды жағдайда, олар сондай болмауы керек).
RFID катушкалары және индукциялық жылыту
Индукциялық жылыту жүйелері, индукциялық пісіру плиталары, RFID тегтері мен оқырмандары алыс өрістегі таратылатын толқындар емес, жақын өрістегі магниттік индукция арқылы өзара әрекеттеседі. Сондықтан, қатаң айтқанда, олар радиоантенналар емес. Радиоантенналар болмаса да, бұл жүйелер радиожиіліктерде жұмыс істейді және саудада "антенналар" деп аталатын кішкентай магниттік орамдарды пайдаланады. Дегенмен, оларды әлсіз байланысқан трансформаторлардың орамдарына ұқсас қарастыру тиімдірек. Бұл индукциялық жүйелердегі магниттік орамдар жоғарыда талқыланған кішкентай контурлық антенналардан ажыратылмаса да, мұндай құрылғылар тек қысқа қашықтықта жұмыс істей алады және радио толқындарын тарату немесе қабылдаудан сақтау үшін арнайы жасалған. Индукциялық жылыту жүйелері мен RFID оқырмандары жақын өрістегі кезектесетін магниттік өрістерді ғана пайдаланатындықтан, олардың жұмыс көрсеткіштері осы мақалада талқыланған алыс өрістегі радиоантенналардан өзгеше.