"Airport 1975" (1974) фильмі – апатты жағдай туралы американдық кино. Чарльтон Хестон, Карен Блэк басты рөлдерде. Ұшақтағы апат, пилоттың көзінің жоғалтуы және басқа да қиындықтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1974 жылғы американдық апат фильмі
1974 American disaster film
"Аэропорт 1975" (ағылш. Airport '75) – 1974 жылғы американдық әуе апаты фильмі және 1970 жылғы табысты "Аэропорт" фильмінің алғашқы жалғасы. Режиссері – Джек Смайт, продюсері – Уильям Фрай, атқарушы продюсері – Дженнингс Ланг, сценарий авторы – Дон Ингаллс. Фильмде Чарлтон Хестон, Карен Блэк, Джордж Кеннеди және Глория Свонсон өзінің соңғы рөлінде, өзінің фантастикалық бейнесі ретінде ойнаған. Оқиғасы Boeing 747 ұшағының қанатына шағын ұшақ шағылысып, ұшқыштың көзінен айырылуына және бас экипаж мүшелерінің қаза болуына байланысты. Ұшақты басқаруға лайықты адам қалмайды. "Аэропорт 1975" 1974 жылы АҚШ және Канада кинопрокатындағы ең табысты фильмдердің жетіншісі болды.
Airport 1975 (also known as Airport '75) is a 1974 American air disaster film and the first sequel to the successful 1970 film Airport. It was directed by Jack Smight, produced by William Frye, executive produced by Jennings Lang, and written by Don Ingalls. The film stars Charlton Heston, Karen Black, George Kennedy and Gloria Swansonas a fictionalized version of herselfin her final film role. The plot concerns the dramatic events aboard an airborne Boeing 747 when a small aircraft crashes into the cockpit, causing the fatalities of senior crew and the blinding of the pilot, leaving no one aboard qualified to take the controls. Airport 1975 was the seventh highest grossing movie of 1974 at the US and Canada box office.
Сюжет
Колумбия Эйрлайнз 409 рейсі – Вашингтон Даллес халықаралық әуежайынан Лос-Анджелес халықаралық әуежайына "қызыл көз" режимінде ұшып бара жатқан Боинг 747 100 ұшағы, ал Скотт Фриман – Бойзе, Айдаходағы сату кездесуіне жеке Бичкрафт Баронымен ұшатын бизнесмен. Дегенмен, тұйық фронт АҚШ-тың бүкіл Батыс жағалауын шарлап, Колумбия 409 және Фриманның Бичкрафты Солт-Лейк-Сити халықаралық әуежайына қайта бағытталды. Солт-Лейк әуе қозғалысын басқару 409-шы Колумбияға Фриманның Бичкрафтынан бұрын жерге қонуға рұқсат берді. Колумбия 409 түсірілуге дайындалып тұрғанда, бірінші офицер Уриас тербелісті тексеру үшін өз орнынан тұрады. Соның ізінен Фриман жүрек талмасына ұшырап, бақылаусыз Колумбия 409-дың жолына шығады. Бичкрафт ұшағы Колумбия 409-қа ұшып, екінші пилоттың орнының үстінен тесік жасайды, нәтижесінде Уриас ұшақтан шығып кетеді, ал ұшқыш-инженер қаза табады, ал ұшақтың пилоты капитан Стейсидің көзіне тиген сынықтардан соқыр болады. Стейси есінен танымас бұрын автопилотты және биіктікті сақтау құрылғысын қосады. Бірінші стюардесса Нэнси Прайор ұшқыштар кабинасына жүгіріп келеді. Нэнси Солт-Лейк бақылау мұнарасына ұшқыштардың жағдайы туралы және ұшақты ұшатуға ешкімнің жоқ екенін хабарлайды, сондай-ақ зақымның сипатын баяндайды. Колумбияның операциялар вице-президенті Джо Патрони, оның әйелі мен ұлы жолаушылардың арасында болғандықтан, Колумбия 409-дың жағдайынан хабардар болады. Ол Колумбияның бас ұшқыш нұсқаушысы капитан Ал Мёрдоктан кеңес сұрайды, ол сонымен қатар Нэнсидің жігіті, бірақ олардың қарым-қатынасы сол кезде шиеленіскен еді. Патрони мен Мёрдок авиакомпанияның жеке ұшағымен Солт-Лейкке ұшып келеді. Жолда олар Нэнсимен байланысып, автопилоттың ұшақты тегіс ұшуда ұстап тұрғанын, бірақ бұрылыстарды орындау мүмкін емес екенін біледі. Ұшақ Уасэч тауларына қарай беттейді, сондықтан Мёрдок радио арқылы Нэнсиге бұрылысты қалай орындау керектігін түсіндіреді, бірақ радио байланысы үзіліп, Солт-Лейк мұнарасы байланысты қалпына келтіре алмайды. 747 бұрыла алмай, жанармай ағып, тау шыңдарынан қашып бара жатқанда, АҚШ Әуе күштерінің Аэроғарыштық құтқару және қалпына келтіру қызметіне қарасты HH 53 тікұшағынан әуеден құтқару операциясы жүргізіледі. Ұшқышты тікұшақтан Колумбия 409 ұшағына жіберуге дайындалып жатқанда, Стейси биіктікке көтерілу кезінде әуе жылдамдығының төмендеуі туралы мағыналы ақпарат береді. Нэнси тауларды асып өту үшін жылдамдықты арттыру қажеттігін түсінеді және осыны сәтті орындайды. Колумбия 409 ұшағы тегістелгеннен кейін, ауыстырушы ұшқыш зардап шеккен ұшаққа жіберіледі. Нэнси оған көмектесіп жатқанда, оның құрылғысынан босату сымы ұшқыштар кабинасындағы тесіктің айналасындағы өткір металлға ілігіп қалады. Ол ұшаққа кірмес бұрын, құрылғысы тікұшақтан ажыратылып, құлап түседі. 747 ұшағын басқара алатын жалғыз адам – Мёрдок. Ол тікұшаққа байланыстырылып, ұшаққа түсіріледі және ұшқыштар кабинасындағы тесіктен сәтті кіреді. Ол ұшақты Солт-Лейк-Сити халықаралық әуежайына аман-есен қондырады. Алайда, ол тежегіш қысымының төмендеуіне байланысты жоғары жылдамдықта маневр жасауға мәжбүр болады. Ұшақ тоқтағаннан кейін, бортсервистер жолаушыларды эвакуациялық слайдтар арқылы апаттық эвакуациялайды, ал Нэнси мен Мёрдок татуласады.
Columbia Airlines Flight 409 is a Boeing 747 100 on a red eye flight from Washington Dulles International Airport to Los Angeles International Airport, while Scott Freeman is a businessman flying his private Beechcraft Baron to a sales meeting in Boise, Idaho. However, an occluded front has the entire West Coast of the United States socked in, with Columbia 409 and Freeman's Beechcraft both diverted to Salt Lake City International Airport. Salt Lake air traffic control assigns Columbia 409 to land ahead of Freeman's Beechcraft. As Columbia 409 is about to start its descent, First Officer Urias unlocks himself from his seat to check out a vibration. Just then, Freeman suffers a heart attack and uncontrollably ascends into the approach of Columbia 409. The Beechcraft slams into Columbia 409 just above the co pilot seat, ripping a hole through which Urias is ejected from the jet, while killing the flight engineer and sending debris that blinds the jet's pilot, Captain Stacy. Stacy is able to engage the autopilot and the altitude hold switch before losing consciousness. Nancy Pryor, the First Stewardess, rushes to the flight deck. Nancy informs the Salt Lake control tower on the status of the cockpit crew, and that there is no one to fly the plane, while also giving an assessment of the damage. Joe Patroni, Columbia's Vice President of Operations, whose wife and son are amongst the passengers, is apprised of Columbia 409's situation. He seeks the advice of Captain Al Murdock, Columbia's chief flight instructor, who also happens to be Nancy's boyfriend, though their relationship was "on the rocks" at that time. Patroni and Murdock take the airline's executive jet to Salt Lake. En route, they communicate with Nancy, learning that the autopilot is keeping the aircraft in level flight, but it is inoperable for turns. The jet is heading into the mountains of the Wasatch Range, so Murdock starts to guide Nancy by radio on how to perform the turn when radio communications are interrupted and the Salt Lake tower is unable to restore contact. With the 747 unable to turn, leaking fuel and dodging the mountain peaks, an air to air rescue attempt is undertaken from an HH 53 helicopter flown by the US Air Force Aerospace Rescue and Recovery Service. While a replacement pilot is preparing to be extended on a tether from the helicopter to Columbia 409, Stacy is able to give a cryptic clue regarding the decrease in airspeed during a climb in altitude. Nancy realizes that she must accelerate to be able to climb over the mountains and successfully does so. After Columbia 409 has leveled off, the replacement pilot is released towards the stricken airliner. Just as Nancy is helping him in, the release cord from his harness becomes caught in the jagged metal surrounding the hole in the cockpit. Before he can climb in, his harness is released from the tether and he falls from the aircraft. The only other person on the helicopter who can land a 747 is Murdock. He is tethered to the helicopter, lowered to the jet, and successfully enters it through the hole in the cockpit. He then lands the plane safely at Salt Lake City International Airport. However, he is forced to make high speed taxiing maneuvers, as a drop in brake pressure hampers his efforts to stop. Once the plane stops, the flight attendants successfully conduct an emergency evacuation of the passengers via the evacuation slides, as Nancy and Murdock reconcile.
Актерлік құрам
Сонымен қатар, NFL ойыншысы және болашақ (1980, 1983) Супер Боул жеңімпазы Джим Планкетт өзінің ролінде, авторлық құқығы көрсетілмеген эпизодтық түрінде пайда болады.
In addition, NFL player and future (1980, 1983) Super Bowl winning quarterback Jim Plunkett has an uncredited cameo as himself.
Өндіріс
1975 жылғы «Әуежай» фильмінде Boeing 747 123 (s/n 20390, тіркеу нөмірі N9675) ұшағы пайдаланылды. Бұл ұшақ American Airlines әуе компаниясынан жалға алынған еді. 1974 жылдың ортасында American компаниясы Boeing ұшақтарынан бас тартып, қайта құрылымдау кезінде ол уақытша жолаушылар тасымалынан алынып тасталған. 1976 жылы ұшақ қысқа мерзімге Trans Mediterranean Airways әуе компаниясына жалға берілді, содан кейін қайта оралып, «American Freighter» жүк ұшағына айналдырылды. 1984 жылы ұшақ UPS компаниясына сатылды және 20 жылдан астам жүк тасымалында қызмет еткеннен кейін 2005 жылы шөлде сақтауға қойылды, ал 2011 жылы жаратылды. Фильмнің түсірілімі Salt Lake City халықаралық әуежайында өтті. Сондай-ақ, фильмде Юта штатының Хебер Сити қаласы мен Уасач тауларынан түсірілген әуе суреттері бар. Әуежайдың ішкі көріністері Вашингтон Даллес халықаралық әуежайында көптеп түсірілді, ол фильмнің титрлерінде және басында кеңінен көрсетілген. Фильмде Даллес бастапқы, кеңейтілмеген күйінде бейнеленген, онда жолаушыларды тікелей негізгі терминалдан ұшаққа жеткізетін жылжымалы лаунждар көрсетілген. Бұл жүйе көбінесе жер астындағы қозғалыс жүйесімен байланысқан спутниктік терминалдармен алмастырылды. Сестра Рут рөлінде Хелен Редди 1971 жылы шыққан «I Don't Know How to Love Him» альбомына енген «Best Friend» әнінің акустикалық нұсқасын ауырып жатқан Линда Блэрге орындайды. Әнді Хелен Редди мен Рей Бертон бірлесіп жазған, сондай-ақ олар «I Am Woman» хитінің авторлары да болған.
Airport 1975 used a Boeing 747 123 (s/n 20390. Registration N9675), rented from American Airlines when it was temporarily taken out of passenger service at the start of American's restructuring away from the fleet of Boeing jumbo jets in mid 1974. The aircraft was leased to Trans Mediterranean Airways briefly in 1976, before returning and being converted into an "American Freighter" variant. In 1984, the aircraft was sold to UPS, where it continued to serve as a freighter for over 20 years before being retired to desert storage in 2005, then scrapped in 2011. The film was shot on location at Salt Lake City International Airport. Aerials shots over Heber City, Utah and the Wasatch Mountains are included. The airport interior scenes were shot extensively at Washington Dulles International, which features heavily in the opening credits and the early portion of the film. In the film, Dulles is depicted in its original, unextended form, showing the mobile lounges which originally took all passengers to and from the main terminal building directly to the aircraft this arrangement has largely been replaced with satellite concourses served by an underground people mover system. As Sister Ruth, Helen Reddy performs a solo acoustic version of her song "Best Friend" (originally on her 1971 debut album I Don't Know How to Love Him) to an ailing Linda Blair. The song was written by Reddy and Ray Burton, who also co wrote her hit single "I Am Woman".
Кассалық жинақ
"Аэропорт 1975" үлкен коммерциялық сәттілікке жетті. 144 кинотеатрда көрсетілімге шыққан алғашқы аптасында ол 2 737 995 доллар жинады. 3 миллион долларлық бюджетке ие болған фильм, кассада 1974 жылғы ең табысты жетінші фильм және "Құрқыраған тозақ" және "Зер сілкінісі" фильмдерінен кейін үшінші орын алған апат фильмі болды. Фильм халықаралық аренада 55,7 миллион доллар, ал жалпы әлем бойынша 103 миллион доллар табыс тапты.
Airport 1975 was a massive commercial success. In its first week of release from 144 theatres, it grossed $2,737,995. With a budget of $3 million, at the box office, making it the seventh highest grossing film of 1974 and the year's third highest grossing disaster film, behind The Towering Inferno and Earthquake. The film grossed $55.7 million internationally for a worldwide total of $103 million.
Сыни қабылдау
Критикалық қабылдау көбінесе жағымсыз болды, «The New Yorker» журналының киносыншысы Паулин Каел бұл картинаны «арзан тауар», «жалдамалы бизнесмендердің телефильм бюджетімен түсіргені» деп атады. Каел сондай-ақ дыбыс мәселелері Карен Блэктің дауысына металл әуені бергенін, ол жағымсыз естілетінін, ал басты кейіпкер, стюардесса, ер адамдар тарапынан үнемі кемсінуге ұшырағанын айтты. Роджер Эберт төрт жұлдыздың екі жарым жұлдызын беріп, оны «жайлы ойын-сауық» деп сипаттады, бірақ ол Блэктің кейіпкері туралы да ұқсас пікір білдірді – оның әйел болғандықтан қабілетсіз көрінуіне себеп болған. Джин Сискел де фильмге төрт жұлдыздың екі жарым жұлдызын берді, соқтығысу көрінісін «күтпеген және жақсы орындалған» деп атады, бірақ одан кейінгі көріністер «сенімсіз және жалықтыратын» болды. «The New York Times» газетінің Винсент Канби фильмді «ақылсыз» деп сипаттап, «ең қатыгездікке ұмтылғанда оның қаншалықты күлкілі екенін түсінудің толық болмауынан» зардап шегетінін айтты. Кевин Томас «Los Angeles Times» газетінде: «Кемшіліктері болғанымен, 'Аэропорт' көптеген күдік тудырып, қызықты болды; 'Аэропорт 1975' болса, тек механикалық және болжамдылығымен ақымақтыққа ұқсайтын қайталау болып табылады» деп жазды. Гари Арнольд «The Washington Post» газетінде: «Бұл фильм кассада сәтті болуы мүмкін, бірақ ол асығыс және артық кино түсіру жұмысы» деді. Дэвид МакГиллврей «The Monthly Film Bulletin» журналында: «Карен Блэктің керемет ойынына қарамастан, стюардесса рөліндегі оның сенімді қорқынышы, ұшақты таулар арқылы жүргізуге дайындалған күйде, кернеу ешқашан толыққанды болмайды» деп жазды. «Аэропорт 1975» қазіргі уақытта Rotten Tomatoes сайтында 20 рецензия негізінде 30% рейтингке ие. «Аэропорт 1975» 1978 жылы жарық көрген «Барлық уақыттың ең нашар 50 фильмі» кітабына енгізілді. Фильм «Алтын малина» сыйлығының негізін қалаушы Джон Дж. Б. Уилсонның «Расмий Рази кинолар туралы нұсқаулық» кітабында «Ең қызықты жаман фильмдердің 100-і» тізіміне енді. Американдық кино институты фильмді AFI-нің «100 жыл – 100 қызықты сәттер» номинациясына ұсынды.
Critical reception was mainly unfavorable, with The New Yorker magazine's film critic Pauline Kael calling the picture "cut rate swill," "produced on a TV movie budget by mercenary businessmen." Kael also thought the audio problems gave Karen Black's voice a metallic sound that was grating and that the main character, a stewardess, was constantly being patronized by men. Roger Ebert was less condemnatory, awarding two and a half stars out of four and describing it as "corny escapism," although he made a similar observation about Black's character that she is made to seem incompetent simply because she is a woman. Gene Siskel also gave the film two and a half stars out of four, calling the collision scene "both a surprise and well executed," but the scenes afterward "both implausible and dull." Vincent Canby of The New York Times called the film "silly" and suffering from "a total lack of awareness of how comic it is when it's attempting to be most serious." Kevin Thomas of the Los Angeles Times wrote "Whatever its flaws, 'Airport' generated plenty of suspense and was lots of fun; 'Airport 1975' is too much a rehash to seem anything but mechanical and finally silly in its predictability." Gary Arnold of The Washington Post stated, "It may get by at the box office, but it's a hasty, superfluous job of formula moviemaking." David McGillivray of The Monthly Film Bulletin wrote that "despite a sterling performance from Karen Black, convincingly petrified as the stewardess expected to negotiate the plane through the mountains, the tension never coalesces." Airport 1975 currently holds a 30% rating on Rotten Tomatoes based on 20 reviews. Airport 1975 was included in the book The Fifty Worst Films of All Time published in 1978. The film is listed in Golden Raspberry Award founder John J. B. Wilson's book The Official Razzie Movie Guide as one of The 100 Most Enjoyably Bad Movies Ever Made. American Film Institute nominated the film in AFI's 100 Years 100 Thrills.
Мұра
Бұл 1970 жылдары кең таралған апат фильмдерінің бірі. Оның сюжеттік әдістері мен кейіпкерлері, оның ішінде ән салатын қарындас (Хелен Редди), бұрынғы әйгілі актриса (Глория Свонсон өзінің рөлінде), алкоголик (Мирна Лой), мүше алмастыруға мұқтаж бала (Линда Блэр) және көп сөйлейтін адам (Сид Цезарь) 1980 жылғы "Ұшақ!" фильмінде және "Кароль Бернет Шоу" бағдарламасында "75 жылғы апат" деп пародияланды.
This is one among many of a class of disaster films that became a popular craze during the 1970s. Its plot devices and characterizations, including a singing nun (Helen Reddy), a former glamorous star (Gloria Swanson as herself), an alcoholic (Myrna Loy), a child in need of an organ transplant (Linda Blair) and a chatterbox (Sid Caesar) were parodied in 1980's Airplane! and on The Carol Burnett Show as "Disaster '75".