Джеймс Г. Блант: Американдық дәрігер, жойшы және генерал
James G. Blunt
Джеймс Г. Блант (1826-1881) – америкалық дәрігер, аболиционист, Азамат соғысында генерал. Канзастағы шайқаста жеңіліске ұшырады, бірақ Миссуридегі шайқастарда өзін көрсетті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XIX ғасырдағы американдық дәрігер, аболиционист және одақ генералы, британдық музыкант.
19th century American physician, abolitionist, and Union general
the British musician
Джеймс Г. Блант (21 шілде 1826 – 27 шілде 1881) – Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясында генерал-майор дәрежесіне жеткен американдық дәрігер және аболиционист. 1863 жылы Канзастағы Бакстер-Спрингс шайқасында Квантриллдің жасақтарынан жеңіліске ұшырады, бірақ келесі жылы Миссуридегі Прайстың жорығында дивизия командирі ретінде жақсы қызмет еткен деп есептеледі.
James G. Blunt (July 21, 1826 – July 27, 1881) was an American physician and abolitionist who rose to the rank of major general in the Union Army during the American Civil War. He was defeated by Quantrill's Raiders at the Battle of Baxter Springs in Kansas in 1863, but is considered to have served well the next year as a division commander during Price's Raid in Missouri.
Ерте өмір және мансап
Блант Мэн штатының Трентон қаласында Джон Блант пен Салли Гилпатрик Бланттың отбасында дүниеге келген. Блант 14 жасқа дейін отбасылық шаруа қожалығында тұрып, жұмыс істеді. Ол Мэн штатының Элсворт қаласындағы Элсворт әскери академиясында біраз уақыт оқыған болуы мүмкін. 15 жасында сауда кемесіне матрос болып орналасып, 20 жасында капитандық шеніне жеткен. 1845 жылы Блант Огайо штатының Колумбус қаласына көшіп, Старлинг медициналық колледжіне түсті. Оның шешесінің інісі, доктор Руфус Гилпатрик, профессорлардың бірі болды. 1849 жылдың ақпанында колледжді бітірген соң Блант Нью-Мэдисон қаласына (Огайо штаты) көшіп, жеке практикасын ашты. 1850 жылдың 15 қаңтарында ол Нэнси Г. Путманға үйленді. Блант медициналық практикамен айналысып, республикалық партия мүшесі ретінде округ саясатына белсенді қатысты.
Blunt was born in Trenton, Maine to John Blunt and Sally Gilpatrick Blunt. Blunt lived and worked on his family farm until he was 14. He may have spent some time at the Ellsworth Military Academy in Ellsworth, Maine. He became a sailor on a merchant vessel when he was 15, and attained the rank of captain at 20. In 1845 Blunt moved to Columbus, Ohio, where he enrolled in Starling Medical College. His maternal uncle, Dr. Rufus Gilpatrick, was one of the instructors. Graduating in February 1849, Blunt moved to New Madison, Ohio and started a practice. On January 15, 1850, he married Nancy G. Putman. Blunt practiced medicine and took an active role in county politics as a member of the Republican Party.
Канзас мансабы
1856 жылы Блант және оның отбасы Канзас штатының Андерсон округіне көшіп барды, ол бұл жерге бірнеше жыл бұрын көшкен оның қарындасының күйеуінен кейін. Ол тез арада Азамат соғысынан бұрынғы қақтығысқа қатысты, ол "Канзас қан төгілісі" деп белгілі болды, онда құлдықты жоюшылар мен құлдық тараптастары аумақты бақылау үшін күресті. 1857 жылы құлдықты қолдайтын аумақтық үкіметпен болған қақтығыста Блант Джим Лейн мен құлдықты жоюшы Джон Браун кірген күшке қосылды. Блант 1859 жылы Канзас штатының конституциясын жасаған Вайандот конституциялық конвенциясының маңызды мүшесі болды және әскер жөніндегі комитеттің төрағасы қызметін атқарды.
In 1856 Blunt and his family relocated to Anderson County, Kansas, following his uncle who had moved there several years earlier. He soon became involved in the conflict before the Civil War known as Bleeding Kansas, when abolitionist and slavery forces battled to control the territory. During a confrontation with the pro slavery territorial government in 1857, Blunt joined a force including Jim Lane and abolitionist John Brown. Blunt was a key member of the Wyandotte constitutional convention that framed the Kansas state constitution in 1859, and served as chair of the committee on militia.
Азаматтық соғыс
1861 жылы Азамат соғысы басталғанда Блант 3-ші Канзас ерікті жаяу әскер полкінің подполковнигі болып тағайындалды, ол Джеймс Лейннің Канзас бригадасының бір бөлігі болды, 1862 жылы сәуірде қайта ұйымдастырылғанға дейін Одақ армиясына қабылданбаған жалдамалы партизандық күш. Ол 1861 жылы полковник Уильям Вирге «Үнділер экспедициясын» басқаруға бұйрық берді, ол Форт Гибсонды басып алуға және үндістердің үш полкін қаруландыруға жетістікке жетті. 1861 жылдың қыркүйегінде ол әскерлер тобын бастап, капитан Джон Аллен Мэтьюс және оның серіктерін өлтірді. 1862 жылдың сәуірінде Блант еріктілердің бригадир генералы болып тағайындалды және Канзас департаменті мен армиясының басқаруына ие болды. Бланттың әскері Ньютония шайқасының бірінші кезеңінде жеңіліске ұшырады, ал Канзас армиясы Шекара армиясына 1-ші дивизия ретінде қосылды. Блант өзінің чероки және канзастық еріктілер дивизиясын Ескі Форт-Уэйн шайқасында жеңіске жеткізді. 1862 жылдың желтоқсанында Фрэнсис Дж. Херрон басқаратын 2-ші дивизия Бланттың дивизиясына қосылды. Бірлескен күштер Прери-Гроув шайқасында Томас Хиндман басқаратын оңтүстік әскерлерімен кездесті. Тактикалық тұрғыдан теңестірілген шайқас Одақ үшін стратегиялық жеңіс болды. Блант 1863 жылдың 16 наурызында еріктілердің генерал-майоры болып тағайындалды. Ол соғыс кезінде осы шенге жеткен Канзас штатының жалғыз офицері болды. 1863 жылдың мамырында Канзас штатының Бакстер-Спрингс қаласының жанында Форт-Бакстер (Форт-Блэр деп те аталады) құрылды. Блант Шекара округінің басқарушысы болып тағайындалды. Ол Үнділер жерін бақылау үшін науқан жүргізіп, Хони-Спрингс шайқасында жеңіске жетіп, Үнділер жерінің көп бөлігін Одақтың бақылауына алды. 1863 жылдың қазан айында штаб-пәтерін Форт-Скоттан Форт-Смитқа көшіріп жатқанда Блант және оның жасағы Уильям Квантрилл басқаратын оңтүстік әскерлерінің шабуылына ұшырады. Бакстер-Спрингс шайқасында Квантриллдің жасағы Бланттың 100 эскортының 80-нен астамын, соның ішінде генерал-майор Сэмюэл Кертистің ұлы, оның адъютанты майор Генри Кертисті де тас-талқан етіп өлтірді. Бұл оқиғалар Бланттың Шекара округінің басқарушылығынан алынуына әкелді. 1864 жылы Блант өзін ақтауға мүмкіндік алды. Оңтүстік генерал-майоры Стерлинг Прайс Миссуриге шабуыл жасады, ал Блант Шекара армиясының 1-ші дивизиясының басқаруын өз қолына алды. Ол және Альфред Плесонтон басқаратын атты әскерлер Самуэль Р. Кертис армияның толық күшін жинағанша кешіктіріп, Уэстпорт шайқасында Прайске жеңіліс сыйлады. Бланттың дивизиясы Ньютония шайқасының екінші кезеңінде Прайске соңғы жеңіліс сыйлады. Соғыс аяқталғанда Блант Оңтүстік Канзас округінің басқарушысы болды.
At the outbreak of the Civil War in 1861, Blunt was appointed lieutenant colonel of the 3rd Regiment Kansas Volunteer Infantry, a part of James Lane's Kansas Brigade, an irregular partisan force not accepted into the Union Army until reorganized in April 1862. He ordered Colonel William Weer to lead the "Indian Expedition" in 1861 which succeeded in occupying Fort Gibson and arming three regiments of Native Americans. In September 1861, he led a group of troops in killing Captain John Allen Mathews and his men. In April 1862, Blunt was appointed brigadier general of volunteers and given command of the Department and Army of Kansas. Blunt's forces were defeated in the First Battle of Newtonia, and the Army of Kansas was incorporated into the Army of the Frontier as the 1st Division. Blunt led his division of Cherokee and Kansas volunteers to victory at the Battle of Old Fort Wayne. In December 1862, Blunt's division was joined by the 2nd Division under Francis J. Herron. The combined forces met Confederates under Thomas C. Hindman at the Battle of Prairie Grove. While tactically a draw, the battle was a strategic victory for the Union. Blunt was appointed major general of volunteers on March 16, 1863. He was the only officer from Kansas to achieve that rank during the war. He established Fort Baxter (also known as Fort Blair) in May 1863 near Baxter Springs, Kansas. Blunt was appointed to command the District of the Frontier. He campaigned for control of the Indian Territory and won a victory at the Battle of Honey Springs, bringing much of the Indian Territory into Union control. In October 1863, while moving his headquarters from Fort Scott to Fort Smith, Blunt and his detachment were attacked by a Confederate force under William C. Quantrill. At the Battle of Baxter Springs Quantrill's Raiders routed and killed over 80 of Blunt's 100 escorts, including his adjutant Major Henry Curtis, son of Major General Samuel Curtis. These actions led to Blunt's removal from command of the District of the Frontier. In 1864, Blunt was able to redeem himself. Confederate Maj. Gen. Sterling Price began an invasion of Missouri and Blunt took command of the 1st Division of Army of the Border. He and the cavalry under Alfred Pleasonton fought delaying actions until Samuel R. Curtis brought the full strength of the army together and inflicted a defeat on Price at the Battle of Westport. Blunt's division inflicted the final defeat to Price at the Second Battle of Newtonia. Blunt commanded the District of South Kansas when the war ended.
Соғыстан кейінгі өмір және өлім
Соғыстан кейін Блант отбасымен бірге Канзас штатының Левенворт қаласына қоныстанды және медициналық тәжірибасын жаңадан бастады; сондай-ақ ол Канзас штатының адвокатурасына заңгер ретінде қабылданды. 1869 жылы Вашингтон қаласына көшіп, жаңа мамандығымен айналысты. Оның қызы Кэтрин Путнам Хьюстон қаласындағы заңгер және Соғыс өнеркәсібі кеңесінің мүшесі Эдвин Б. Паркерге үйленді. 1873 жылы Блант Әділет министрлігі тарапынан үкіметті және Солтүстік Каролина штатындағы чероки тайпаларын алдауға сөз байласты деп айыпталды. Бұрын ол 41-ші Конгрестің Үндістер ісі жөніндегі тергеуінде батыс тайпаларынан оларға тиіс төлемдер үшін тым жоғары (40%-дан 50%-ға дейін) лоббилік сымқы алғаны үшін айыпталған болатын. Бланттың мінез-құлқы 1879 жылы, 53 жасында тұрақсыз бола бастады және ол психиатриялық емханаға жатқызылды. Екі жылдан кейін "ми жұмсаруы" салдарынан қайтыс болды. Оның денесі Левенвортқа қайтарылып, Маунт Мунси зиратына жерленді.
After the war, Blunt settled with his family in Leavenworth, Kansas and resumed his medical practice; he also was admitted to the Kansas bar as a lawyer. He moved to Washington, D. C. in 1869 where he practiced his new profession. His daughter Katherine Putnam married Houston lawyer and member of the War Industries Board, Edwin B. Parker. In 1873, Blunt was accused by the Department of Justice of conspiracy to defraud the government and a body of Cherokee Indians in North Carolina. Earlier he had been cited in the 41st Congress's investigation of the Department of Indian Affairs, for charging Western tribes exorbitant (40% to 50%) lobbying fees for payments due them. Blunt's behavior became erratic in 1879 when he was 53, and he was committed to an asylum. He died two years later, with the cause of death given as "softening of the brain." His body was returned to Leavenworth and is buried in the Mount Muncie Cemetery.
Танымал мәдениетте
Джеймс Блант Харольд Киттің "Уоти үшін мылтықтар" романында қысқаша көрінеді, бұл роман Канзас штатынан шыққан, Ұлттық армияның жас сарбазының Ынтымақ соғысында Ұндістан территориясында және айналасындағы штаттардағы күресін баяндайды. Онда Прери Гроув шайқасының сипаттамасы бар.
James Blunt features briefly in Rifles for Watie, a novel by Harold Keith about a young Union soldier from Kansas fighting the Civil War in Indian Territory and the surrounding states. It includes a description of the Battle of Prairie Grove.