Солтүстік көпір, АҚШ Тәуелсіздік соғысының басталуындағы маңызды оқиғаларға куә болған тарихи орын. 1775 ж. америкалықтар британ әскерін жеңіске жеткізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік көпір, көбінесе Ескі Солтүстік көпір деп аталады, Массачусетс штатының Конкорд қаласындағы Конкорд өзенін кесіп өтетін тарихи орын. 1775 жылдың 19 сәуірінде, Америка Тәуелсіздік соғысының алғашқы күнінде, провинциялық минутшылар мен шамамен 400 сарбаздық компания осы жерде шамамен 90 британдық әскермен қақтығысты. Бұл шайқас американдық әскерлердің британдық регулярлы әскерлеріне қарсы ретпен алға жылжудың, жарақаттар келтірудің және қарсыластарын жеңудің алғашқы мысалы болды. Бұл Лексингтон және Конкорд шайқастарында және Америка тарихындағы шешуші сәт еді. Солтүстік көпірде болған тарихи оқиғалардың маңыздылығы Ральф Уолдо Эмерсонды осы сәтті "әлемді шарлаған оқ" деп атауға шабыттандырды. Солтүстік көпір төрт ғасыр бойы кем дегенде сегіз рет қайта салынды. Қазіргі ағаш жаяу жүргіншілер көпірі, шайқас кезінде тұрған көпірдің шамамен көшірмесі, 1956 жылы салынды және 2005 жылы толыққанды қалпына келтірілді. Көпір және оны қоршаған 114 акр жер Минут-Ман Ұлттық тарихи паркінің Солтүстік көпір бөлігін құрайды және оны Ұлттық парктік қызмет басқарады. Бұл танымал туристік орын.
The North Bridge, often colloquially called the Old North Bridge, is a historic site in Concord, Massachusetts, spanning the Concord River. On April 19, 1775, the first day of the American Revolutionary War, provincial minutemen and militia companies numbering approximately 400 engaged roughly 90 British Army troops at this location. The battle was the first instance in which American forces advanced in formation on the British regulars, inflicted casualties, and routed their opponents. It was a pivotal moment in the Battles of Lexington and Concord and in American history. The significance of the historic events at the North Bridge inspired Ralph Waldo Emerson to refer to the moment as the "shot heard round the world." There were at least eight iterations of the North Bridge constructed over four centuries. The current wooden pedestrian bridge, an approximate replica of the bridge that stood at the time of the battle, was built in 1956 and extensively restored in 2005. The bridge and the surrounding 114 acres of land make up what is known as the North Bridge unit of the Minute Man National Historical Park and is managed by the National Park Service. It is a popular tourist destination.
Шығуы және алғашқы қайталануы
Конкорд қаласы 1635 жылы негінделді. Келесі екі онжылдық ішінде отарлаушылар қаланың солтүстік бөлігінде шаруашылықтар құрды. Осы шаруашылықтардың көпшілігі Конкорд өзенінің қарама-қарсы жағында орналасқан еді. Фермаларынан қалаға баруды жеңілдету үшін солтүстік бөліктің жер иелері 1650 жылдардың басына қарай осы жерде немесе жанында Конкорд өзенінен көпір салды. Бұл жердегі көпірдің алғашқы айғағы 1654 жылы қала мұрағаттарында кездеседі. Көпірден өтетін шаруа жолы кейіннен жақсартылып, Гротон жолы деп аталды. Өзеннің көктемде тасуы мен тозуы салдарынан көпір шамамен 20-30 жыл сайын ауыстырылуға тиіс болды. Отарлық мұрағаттарға сүйенсек, көпір 1660, 1683, 1710 және 1731 жылдары ауыстырылған. 1760 жылы қала осы орында жаңа көпір салды. Осы нұсқа 1775 жылдың 19 сәуірінде Конкорд шайқасы кезінде болған.
The Town of Concord was settled in 1635. Over the next two decades, colonial settlers established farms in the north quarter of the town. Many of these farms lay on the opposite side of the Concord River from the town center. To facilitate travel from their farms to the town, north quarter land owners built a bridge over the Concord River at or near this location by the early 1650s. The first mention of a bridge at this location appears in town records in 1654. The farm road crossing the bridge was later improved and came to be known as the Groton Road. Spring flooding of the river and deterioration required the replacement of the bridge approximately every 20 to 30 years. Colonial records suggest that the bridge was likely replaced in 1660, again around 1683, again around 1710, and again in 1731. In 1760, the town constructed a new bridge at this site. This version was the one that was present during the Concord Fight on April 19, 1775.
"Конкорд соғысы"
Солтүстік көпірде болған шайқас тарихи түрде «Конкорд шайқасы» деп белгілі және Лексингтон мен Конкорд шайқастарының бір бөлігі болды. 1775 жылдың 18 сәуірінде Массачусетс штатының әскери губернаторы, генерал Томас Гейдж, Бостоннан шамамен 700 британдық сарбазды бүлікші Массачусетс провинциялық конгресі Конкордта жинап қойған әскери жабдықтарды тәркілеуге немесе жоюға жіберді. Конкордқа жол тартқанда, бұл күш Лексингтон алаңында отаршылдардың шағын тобымен кездесті. Ұзаққа соқпаған шайқастан кейін британдық сарбаздар Конкордқа бет бұрды. Қалаға жеткен соң, подполковник Фрэнсис Смит алты ротаны Солтүстік көпірге, провинциялық полковник Джеймс Барреттің шаруашылығында оқ-дәрі іздеуге жіберді. Осы роталардың үшеуі Барреттің шаруашылығына барыса, ал қалған үшеуі, барлығы шамамен 90 адам, Солтүстік көпірді қорғады. Бұл 4-ші, 10-шы және 43-ші жаяу әскер полктерінен құралған британдық жеңіл әскер роталары, капитан Уолтер Лоридің басқаруында болды. Бұл роталар бастапқыда көпірдің батыс жағында орналасты, бірақ отаршылдар алға жылжығанда, олар көпірден өтіп, шығыс жағалауда бекінді. Сағат 9:30 шамасында отаршылдар көпірдің арғы жағындағы Конкорд ауылынан шыққан түтінді байқады. Британдық әскерлер сол жерде тапқан ағаштан жасалған зеңбіректерді өртеп жіберді, бірақ көпірден тыс жердегі отаршыл милиция британдықтар қалаға от қойғанын ойлады. Отаршылдар көпірді басып алу үшін әскери тәртіппен алға жылжыды және британдықтардың қаланы өртеп жіберуіне жол бермеуді көздеді. Алға жылжу барысында британдықтар бірнеше ескерту оқтарын атты, содан кейін толық залп берді. Бұл атыста бірнеше отаршыл қаза тауып немесе жараланды. Осы шығынды көрген Конкордтың майоры Джон Баттрик, отаршыл колоннаның басшысы, «От ашыңдар, әріптестер, Құдай үшін от ашыңдар!» - деп бұйрық берді, және отаршылдар жауап ретінде атып, британдықтарды дереу Конкордқа қарай шегінуге мәжбүр етті. Үш британдық сарбаз қаза тауып, тоғыз адам жараланды. Отаршылдар тарапынан екі адам қаза тауып, төрт адам жараланды. Американдықтардың әскери тәртіппен соғысып, британдық әскерлеріне өлімге әкеп соққан оқтарды атқан алғашқы жағдайы Лексингтон мен Конкорд шайқастарындағы маңызды бұрылыс болды. Бұл британдықтардың Бостонға шегінуіне себеп болды және американ тарихындағы ең маңызды оқиғалардың бірі саналады.
The engagement which took place at the North Bridge has historically been known as the "Concord Fight" and was a part of the larger Battles of Lexington and Concord. On April 18, 1775, General Thomas Gage, the military Governor of Massachusetts, dispatched a force of roughly 700 British soldiers from Boston to confiscate or destroy military supplies being stockpiled in Concord by the rebellious Massachusetts Provincial Congress. On their way to Concord, this force encountered a small group of militia on Lexington Green. After a brief skirmish there, the British soldiers marched on to Concord. Soon after reaching the town, Lieutenant Colonel Francis Smith sent six companies across the North Bridge to search provincial Colonel James Barrett's farm for munitions. Three of these companies went on to Barrett's farm while three, totaling roughly 90 men, held the North Bridge. These were the British light infantry companies from the 4th, 10th, and 43rd Regiments of Foot under Captain Walter Laurie. These companies initially held positions on the western side of the bridge but when the provincials advanced, they crossed the bridge and took up a position on the eastern bank. At about 9:30, the provincials noticed smoke rising in the direction of the village of Concord on the other side of the bridge. British regulars burned some wooden gun carriages they discovered there but the provincial militia beyond the bridge believed the regulars had set fire to the town. The provincials advanced in military order to take the bridge and moved on with the intention to stop the regulars from burning the town. As they advanced the British fired a few warning shots followed by a full volley. Several provincials were killed or wounded in this first round of firing. Seeing these casualties, Major John Buttrick of Concord, in command of the provincial column, commanded, "Fire, fellow soldiers, for God's sake fire!" and the provincials returned fire, causing the British to immediately retreat back to Concord. Three British soldiers were killed and nine wounded. On the provincial side two were killed and four wounded. This first instance of Americans fighting in military order and firing to deadly effect on British troops was a key turning point in the Battles of Lexington and Concord. It precipitated the British retreat back to Boston and is regarded as one of the most significant events in American history.
Көпірдің кейінгі қайталанулары
1788 жылы, шайқас кезінде болған 1760 жылғы құрылысты алмастыру үшін жаңа көпір салынды. Алдыңғы нұсқаларындағыдай, көпірге жақын жерде шаруашылығы барлар ауыстыру құнын төледі. 1788 жылы олардың қатарында капитан Дэвид Браун, лейтенант Элиша Джонс және полковник Джон Баттрик болды, олардың барлығы 1775 жылы Солтүстік көпірде шайқасқан. 1793 жылы Конкорд Солтүстік көпірден бірнеше жүз метр төмен қарай жаңа көпір салды, ол бұрынғысын қолданусыз қалдырды. Жол жаңа көпірге бұрылды, ал Солтүстік көпірге дейінгі ескі жол қала басшылығымен тасталды. Сол жылы қала әкімдігі Элиша Джонсқа Солтүстік көпірді бұзуға рұқсат берді. Келесі 82 жыл бойы сол жерде ешқандай көпір болған жоқ. 1874 жылы, шайқастың жүз жылдығын тойлау жоспарлары жасалып жатқанда, Конкорд қаласы өзеннің батыс жағында, алғашқы минуттықтар шайқаста қаза болған жерге ескерткіш орнатуды бақылау үшін комиссия құрды. Оларға Солтүстік көпірді қайта салу жұмысы да тапсырылды. Жаңа құрылыс тек жаяу өтуге арналмақ, ол үлкен ескерткіштің бір бөлігі болып, жаңа мүсінге қол жеткізуді қамтамасыз ететін және келушілерге Революцияның алғашқы күні аймақ қалай болғанын көрсетіп тұратын еді. 1874 жылы салынған Солтүстік көпірдің жүз жылдық нұсқасы «әдемі әрі есімсіз» және тым қарапайым деп сипатталды, ол колониялық көпірдің Виктория дәуіріндегі түсінігін көрсетеді. Архитекторы – Уильям Ральф Эмерсон, Конкордтың белгілі жазушысы және трансценденталист Ральф Уолдо Эмерсонның туысы. Жүз жылдық көпірдің ең ерекше ерекшеліктері – көпірдің ортасынан екі жаққа қарай шығып тұрған екі павильон немесе жабық галереялар, олар өрілген бұтақтармен жабылған және Полинезия стилін еске түсіретін. 1888 жылғы көктемгі су тасқынында Жүз жылдық көпір ағызылып кетті. Сол жылы оның орнына қарапайым көпір салынды. Уильям Р. Эмерсон да осы көпірді жобалады, бірақ «Жүз жылдық көпірінің» ерекше сәндік элементтерін қоспады. 1888 жылғы көпірді үлкен емен қадаларымен және көлденең балкалармен нығайтуға тырысқанмен, ол да 1909 жылғы көктемгі су тасқынынан зардап шекті. Көпір 1909 жылы Массачусетс штатымен ауыстырылды. Архитекторы – Джозеф Р. Вурчестер. Көпірдің сыртқы түрі тарихи дәлдікті көрсетті, өйткені ол Дулитл салған суреттердегі көпірге өте ұқсас болды, бірақ көптеген адамдар оны бетоннан жасалғандықтан ұнатпады.
In 1788, a new bridge was constructed to replace the 1760 structure which had been in place during the battle. As with prior iterations, those with farms adjacent to the bridge paid for the replacement. In 1788 these included Captain David Brown, Lieutenant Elisha Jones, and Colonel John Buttrick, all of whom had fought at the North Bridge in 1775. In 1793, Concord constructed a new bridge several hundred yards downriver of the North Bridge, making the latter obsolete. The road was diverted to the new bridge and the old road over the North Bridge was abandoned by the town. That same year, the town authorized Elisha Jones to tear down the North Bridge. For the next 82 years, no bridge stood at the site. In 1874, as plans developed for the celebration of the centennial of the battle, the Town of Concord appointed a committee to oversee the placement of a monument on the west side of the river where the first minutemen died in combat. They were also charged with rebuilding the North Bridge. The new structure would be open to foot traffic only and would serve as part of the larger memorial, providing access to the new statue and demonstrating to visitors what the area looked like on the first day of the Revolution. The centennial version of the North Bridge, constructed in 1874, has been described as "whimsical" and overly rustic, representing a Victorian era interpretation of what a colonial bridge looked like. The architect was William Ralph Emerson, cousin to Ralph Waldo Emerson, Concord's famed writer and transcendentalist. The most unusual features of the Centennial Bridge were its two pavilions or covered arbors protruding from either side of the center of the bridge covered with interwoven twigs, reminiscent of a Polynesian style. The Centennial Bridge was washed away during the spring freshet of 1888. It was replaced by a more austere bridge that same year. William R. Emerson also designed this bridge but left out the unusual decorative flourishes of his Centennial Bridge. Despite attempts to make the 1888 bridge stronger with large oak pilings and cross beams, it too was washed out by spring floods in 1909. The bridge was replaced by the Commonwealth of Massachusetts in 1909. The architect was Joseph R. Worcester. The bridge had the appearance of historical accuracy in that it closely resembled the bridge as depicted by Doolittle, however many disliked it due to the fact that it was made of concrete.
Қолданыстағы көпір
1955 жылы 1909 жылғы бетон көпір «Даян» дауылынан болған су тасқынынан қалпына келтірілмейтіндей зақым көрді. Осы кезде қала, осы маңдағы ескерткіштерді және айналасындағы жерді жақсы сақтау үшін бірнеше ландшафттық-сәулеттік жоспарларды қарастырып жатқан еді. Конкорд тұрғындары жаңа естелік көпірдің бетоннан емес, ағаштан салынуын талап етіп, наразылық білдірді. Массачусетс штатының саясаткерлері, оның ішінде Массачусетс штатының қоғамдық жұмыстар жөніндегі комиссары және болашақ губернатор Джон Волп, сондай-ақ қазіргі губернатор Кристиан Хертер Конгрестен қаржы алуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. 1956 жылы Массачусетс штаты жаңа көпір құрылысын бастады. Штат жаңа көпірдің жобасын жасау үшін «Уитман және Говард» архитектуралық фирмасын шақырды. Фирмадағы архитектор Говард Перкинс жобаның жобасын дайындаумен айналысты. Перкинс Дулиттлдің суретін мұқият зерттеп, 1760 жылғы көпір негізінде түсіндірме жасады. Архитектураны сақтаушы Джудит К. Салливанның айтуынша, оның жобасында «әрқайсысы үш қазықтан тұратын алты тіреуі бар аркалы қазықтық көпір» болды. Перкинс Дулиттлдің жобасындағы кейбір элементтерді алып тастады және тұрақтылықты арттыру үшін басқаларын қосты. Қосылған элементтердің ең маңыздысы – көпір платформасының екі жағына созылатын қазық тіреулері және оларға жалғанған көлденең тіректер. Бұл конструкциялар көпірге беріктік сыйлап қана қоймай, су тасқыны кезінде икемделуге мүмкіндік береді. 1956 жылғы көпірде қысыммен өңделген ағаш қолданылды, бірақ шынайы көрініс беру үшін қолмен кесілген ағаштар да пайдаланылды. Көпірдің тіреулер арасындағы ұзындығы 109 фут 8 дюйм құрайды. Құрылыс 1956 жылдың қыркүйек айында аяқталып, губернатор Хертердің қатысуымен 1956 жылдың 29 қыркүйегінде пайдалануға берілді. 1959 жылы көпір және оны қоршаған жер «Минут Мэн» Ұлттық тарихи паркінің құрамына кірді. 1966 жылы парк Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген кезде, көпір «осы жердің үздіксіз естелік маңыздылығын көрсететін маңызды құрылым» ретінде тіркелді. 2002 жылы көпірдің инженерлік жағдайын бағалау жүргізілді, нәтижесінде елеулі тозулар анықталды. Одан кейін жүргізілген сақтау жұмыстарынан кейін, 2005 жылы «Минут Мэн» Ұлттық тарихи паркі көпірді кең ауқымды қайта жаңарту жұмыстарын бастады.
In 1955, the 1909 concrete bridge was damaged beyond repair by flooding due to Hurricane Diane. This took place as the town was considering numerous landscape architectural plans to better preserve the monuments at the site and the surrounding grounds. Concord residents mounted protests, urging that the new commemorative bridge should be made of wood and not concrete. Massachusetts politicians including Massachusetts Commissioner of Public Works and future Governor John Volpe and the current Governor Christian Herter pressed for funding from Congress but this failed to pass. In 1956 the Commonwealth of Massachusetts undertook construction of a new bridge. The state engaged the architectural firm of Whitman and Howard to design the new bridge. Working for that firm, architect Howard Perkins was responsible for drafting the plans. Perkins closely examined the Doolittle drawing and came up with an interpretation based on the 1760 bridge. His design featured, according to architectural conservator Judith Q. Sullivan, "an arched pile bent bridge consisting of six bents of three piles each." Perkins omitted some features evident in the Doolittle design and incorporated others not present for the sake of stability. The most prominent of these added features are the pile header beams which extend on either side of the bridge platform and the cross braces connected to them. These provide strength but also allow flexibility during floods The 1956 bridge used pressure treated wood but incorporated hand hewn timbers for an authentic appearance. The bridge is 109 feet and 8 inches long between abutments. Construction was completed in September 1956 and dedicated on September 29, 1956 by Governor Herter. In 1959, the bridge and surrounding land became part of the Minute Man National Historical Park. When the park was added to the National Register of Historic Places in 1966, the bridge was listed as "a contributing structure which illustrates the continuing commemorative importance of the place." In 2002, an engineering conditions assessment of the bridge was conducted and found significant deterioration. After further preservation studies, Minute Man National Historical Park embarked on an extensive restoration of the bridge in 2005.
"Минуттық адам" мүсіні
1836 жылғы шайқас монументінің орналасқан жері Конкордтағы кейбір адамдарға ұнамады. Көпір болмағандықтан, обелиск ағылшын әскері Конкорд шайқасында тұрған шығыс жағалауға орналастырылды. Конкорд фермері Эбенезер Хаббард Конкорд шайқасында алғашқы американдықтар қаза тапқан жердің белгіленбегеніне қатты ашуланды. 1870 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Конкорд қаласына 1000 доллар қалдырды, осы қаражат Конкорд өзенінің батыс жағында монумент орнатуға және оған қол жеткізу үшін Ескі Солтүстік көпірін қайта жаңартуға жұмсалу тиіс болды. Конкорд тұрғындары 1875 жылғы мерейтойлық тойға дейін жаңа көпір мен монументті аяқтауға тырысты. Монумент комитеті 21 жастағы Дэниел Честер Френчті минуттық сарбазды бейнелейтін мүсін жасауға шақырды. Оған жалпы провинциялық әскердің мүсінін жасау тапсырылғанмен, Френч Массачусетс штатының Актон қаласынан капитан Исаак Дэвистің тарихынан шабыттанды. Дэвис Олд Норт Бриджге шабуылға бастаған ротаға қолбасшылық еткен. Ол ерте қаза тапқандардың бірі және Американ революциясындағы алғашқы американ офицері болды. Френч өзінің мүсінінің сыртқы келбетін Исаак Дэвистің ұрпақтарының суреттерінен үлгі алуға тырысты. "Минуттық адам" мүсіні 1875 жылдың 19 сәуірінде Конкорд шайқасының жүз жылдығына арналған салтанатты шараларда ашылып, салтанатты түрде табыс етілді. Президент Улисс С. Грант, вице-президент, соғыс министрі және мемлекеттік хатшы осы шараға қатысты. Мүсін Аймс зауытында Азамат соғысының зеңбіректерінен балқытылған металлдан құйылды. "Минуттық адам" АҚШ Ұлттық гвардиясының символы ретінде және Массачусетс штатының монеталарында қолданылды. 1975 жылдың 19 сәуірінде Конкорд шайқасының 200 жылдығына орай президент Джеральд Форд көпірде сөз сөйлеп, АҚШ-тың екі жүз жылдығын тойлау аясында "Минуттық адам" монументіне гүл шоғын қойды. Шараға 15000-нан астам адам қатысты.
The location of the 1836 Battle Monument did not sit well with some in Concord. Because there was no longer a bridge, the obelisk had been placed on the eastern bank where the British had stood during the Concord Fight. A Concord farmer named Ebenezer Hubbard was particularly annoyed that the spot where the first Americans had lost their lives during the Concord Fight remained unmarked. Upon his death in 1870, he left the Town of Concord $1,000 to place a monument on the west side of the Concord River and to reconstruct the Old North Bridge to provide access to it. The residents of Concord pressed to finish both the new bridge and monument in time for the centennial celebration in 1875. Daniel Chester French, then 21 years old, was engaged by the Monument Committee to sculpt a statue representing a minuteman. Although commissioned to sculpt a generic provincial soldier, French was inspired by the story of Capt. Isaac Davis of Acton, Massachusetts. Davis commanded the company which led the advance on the Old North Bridge. He was among the first killed and the first American officer killed in action during the Revolution. French attempted to model the facial features of his statue after photographs of Isaac Davis's descendants. "The Minute Man" was unveiled and dedicated during the celebrations for the centennial of the Concord Fight on April 19, 1875. President Ulysses S. Grant attended the ceremony along with the Vice President, Secretary of War, and Secretary of State. The statue was cast from melted down Civil War cannons at the Ames Foundry. "The Minute Man" has been used as the symbol of the United States National Guard and on coins such as the Massachusetts state quarter. On April 19, 1975, the 200th anniversary of the Concord Fight, President Gerald Ford gave a speech at the bridge and placed a wreath at the base of "The Minute Man" as part of the United States Bicentennial celebrations. A crowd of over 15,000 people attended the exercises.